"inuulit" poems - Hello Poetry

Hindi ako magaling kumabisado Inaamin ko, hindi ako magaling kumabisado Higit sa lahat, ayokong pinipilit akong tandaan ang mga bagay na ayoko Pero gusto kong makabisado ang tunog ng pagakyat mo sa hagdan Gusto ko makabisado kung ilang kutsara ng asukal at takal ng gatas ang tinitimpla mo sa kape Gusto ko makabisado kung anong paborito **** palaman sa tinapay at kung kailangan mo ba ng alalay Gusto ko makabisado kung inuuna mo bang kainin ang balat ng manok o hinuhuli mo Gusto ko makabisado kung anong timpla ang gusto **** sawsawan sa iyong ulam...matamis, mapait, maasim o maanghang. Matamis, mapait, maasim o maanghang... Gusto kong makabisado, Gusto ko makibasado kung paano minumulat ang mata matapos magising sa mahabang panaginip Gusto ko makabisado ang galaw ng iyong mga kamay sa kung paano mo inaayos ang iyong kurbata Gusto ko makabisado kung paano mo tinatali ang sintas ng sapatos mo sayong mga paa Hindi ako magaling kumabisado... Inuulit ko, hindi ako magaling kumabisado Pero gusto ko makibasado lahat ng tungkol sayo, Sa maliit man o malaking detalye, madami man o kaunti Sa kung paano ka bumangon sa umaga at sa pagahon ng araw, Lahat ng iyong ginagawa sa umpisa at ang iyong hiling kapag tapos na Importante man o walang kahulugan, mahalagang ito'y aking malaman. Ang gusto ko lang makabisado Makabisado Makabisado At sa huling beses, uulitin ko Hindi ako magaling kumabisado Pero kakabisaduhin ko ang hugis ng iyong mukha, ang maiitim at mahahabang pilik mata, ang ngiti sayong labi, ang tunog ng hininga kapag ika'y katabi Gusto ko lang makabisado At kakabisaduhin ko Kakabisaduhin ko kahit gaano katagal Abutin man ng syam-syam, buwan-buwan, taon-taon, Itaga mo man sa bato Sumigaw ka man ng "darna" Pero mahal, kakabisaduhin ko... Kakabisaduhin ko, Maubos man ang mga bituin na siyang nagbibigay direksyon sa kung saan patungo Kakabisaduhin ko simula sa umpisa hanggang sa dulo Simula sa unang letra ng pangalan mo, kasunod sa numero ng kaarawan mo hanggang sa hibla ng buhok mo Panagako mahal, kakabisaduhin ko para sayo Kakabisaduhin ko At kakabisaduhin ko ang tibok ng puso mo, Umaasang baka sakaling masabayan ko

0

Oct 26, 2016

Oct 26, 2016 at 9:11 PM UTC

wynne

16

Hindi ako magaling kumabisado Inaamin ko, hindi ako magaling kumabisado Higit sa lahat, ayokong pinipilit akong tandaan ang mga bagay na ayoko Pero gusto kong makabisado ang tunog ng pagakyat mo sa hagdan Gusto ko makabisado kung ilang kutsara ng asukal at takal ng gatas ang tinitimpla mo sa kape Gusto ko makabisado kung anong paborito **** palaman sa tinapay at kung kailangan mo ba ng alalay Gusto ko makabisado kung inuuna mo bang kainin ang balat ng manok o hinuhuli mo Gusto ko makabisado kung anong timpla ang gusto **** sawsawan sa iyong ulam...matamis, mapait, maasim o maanghang. Matamis, mapait, maasim o maanghang... Gusto kong makabisado, Gusto ko makibasado kung paano minumulat ang mata matapos magising sa mahabang panaginip Gusto ko makabisado ang galaw ng iyong mga kamay sa kung paano mo inaayos ang iyong kurbata Gusto ko makabisado kung paano mo tinatali ang sintas ng sapatos mo sayong mga paa Hindi ako magaling kumabisado... Inuulit ko, hindi ako magaling kumabisado Pero gusto ko makibasado lahat ng tungkol sayo, Sa maliit man o malaking detalye, madami man o kaunti Sa kung paano ka bumangon sa umaga at sa pagahon ng araw, Lahat ng iyong ginagawa sa umpisa at ang iyong hiling kapag tapos na Importante man o walang kahulugan, mahalagang ito'y aking malaman. Ang gusto ko lang makabisado Makabisado Makabisado At sa huling beses, uulitin ko Hindi ako magaling kumabisado Pero kakabisaduhin ko ang hugis ng iyong mukha, ang maiitim at mahahabang pilik mata, ang ngiti sayong labi, ang tunog ng hininga kapag ika'y katabi Gusto ko lang makabisado At kakabisaduhin ko Kakabisaduhin ko kahit gaano katagal Abutin man ng syam-syam, buwan-buwan, taon-taon, Itaga mo man sa bato Sumigaw ka man ng "darna" Pero mahal, kakabisaduhin ko... Kakabisaduhin ko, Maubos man ang mga bituin na siyang nagbibigay direksyon sa kung saan patungo Kakabisaduhin ko simula sa umpisa hanggang sa dulo Simula sa unang letra ng pangalan mo, kasunod sa numero ng kaarawan mo hanggang sa hibla ng buhok mo Panagako mahal, kakabisaduhin ko para sayo Kakabisaduhin ko At kakabisaduhin ko ang tibok ng puso mo, Umaasang baka sakaling masabayan ko

48

Paano ko ba sisimulan ang sulat na ito na iginagawa ko na naman para sa’yo? Marami na akong naipon na mga sulat, sulat na punong-puno ng mga walang kwentang kasaysayan at letra na hindi ‘ko maigunita sa iyo Bakit? Ewan ko, hindi ko alam, putangina may pakialam ka ba? Hindi ko alam kung ibibigay ko sa’yo ang mga sulat na hindi ko natuluyang ibigay sa’yo dahil Una, hindi ko alam kung may pakialam ka pa sa mga salita ko Ang aking mga salita na punong-puno ng galit, ng damdamin at pagmamahal Kasi Pangalawa, noon, kahit walang kwenta ang aking mga sinasabi, ito’y tuluyan **** binibigyan ng halaga Noon, kahit ako’y galit sa iyo at ika’y galit sa akin, nauubos ang iyong salita at hininga sa mga bagay na gusto kong marinig para lang tayo’y magkaayos Noon, nakuntento tayo sa isa’t-isa kahit tayo’y naliligaw at nabubulag pa sa mundong ito na punong-puno ng kasinungalingan Noon, ginagawa mo ang lahat para lang tayo ay magkita Noon, pinupuno ko ang iyong mga araw nang ligaya at mga ngiting hanggang tenga Noon, hinahayaan mo lang tayo’y maging masaya Noon, ako’y sa iyo at ika’y akin Noon, ika’y andito at wala doon Noon, ako’y mahal mo at ika’y mahal ko Naghahanap ng mga dahilan kung saan ako nagkulang, o kung saan ako nagkamali Kung ito ba’y dahil sa aking pananamit o sa aking pananalita Kung ito ba’y dahil hindi ako kagaya niya o sadyang nawala na lang talaga ang iyong mga nararamdaman bigla Kaya inuulit ko, saan ako nagkulang? Saan ako nagkamali? Nagkulang ba ako sa higpit nang yakap at haplos? Nagkulang ba ang aking mga boses sa pagsigaw sa mundo na mahal kita? Nagkulang ba ako sa pagsuyo at sa aking pagamin ng mga kasalanan? Nagkulang ba ako sa pagbuhos ng aking mga damdamin? Nagkulang ba ako sa paglaban? Nagkulang ba ako sa bilang ng araw na mawawala ka na? Nagkulang ba ako sa halik? Dahil sinta, kung alam ko lang ng mas maaga pa na ika’y hindi magtatagal, sana’y tinagalan ko ang aking mga halik at inagahan ang aking pagbitaw Pero hindi, Kaya ang nagbunga ngayo’y isang babae na katulad ko na Ngayo’y nasasaktan at nalulunod sa sariling mga luha Natatapilok sa sariling mga paa, dahil sa sariling katangahan Ngayon, isang tanga na natalo at nakanganga Ngayon, umaasa na lang ako sa isang idlap ng iyong mga mata Ngayon, naghihintay na lang ako sa iyong pagpansin o pagtawag sa aking pangalan Ngayon, nagbabakasakaling may halaga pa rin ako sa’yo Ngayon, umaasang iniisip mo pa rin ako Ngayon, nagbabakasakali na masaya ka na. Masaya ka na sa kanya. Masaya ka na sa piling ng iba. Mas masaya ka na kesa aking nagawa. Ngayon, nangangarap na lang na maging masaya Ngayon, sinusubukang kalimutan ka Pangatlo, dahil ngayon, Mahal pa rin kita, at wala ka na.

0

Aug 1, 2016

Aug 1, 2016 at 1:03 PM UTC

love-for-leisure

Noon at Ngayon

Paano ko ba sisimulan ang sulat na ito na iginagawa ko na naman para sa’yo? Marami na akong naipon na mga sulat, sulat na punong-puno ng mga walang kwentang kasaysayan at letra na hindi ‘ko maigunita sa iyo Bakit? Ewan ko, hindi ko alam, putangina may pakialam ka ba? Hindi ko alam kung ibibigay ko sa’yo ang mga sulat na hindi ko natuluyang ibigay sa’yo dahil Una, hindi ko alam kung may pakialam ka pa sa mga salita ko Ang aking mga salita na punong-puno ng galit, ng damdamin at pagmamahal Kasi Pangalawa, noon, kahit walang kwenta ang aking mga sinasabi, ito’y tuluyan **** binibigyan ng halaga Noon, kahit ako’y galit sa iyo at ika’y galit sa akin, nauubos ang iyong salita at hininga sa mga bagay na gusto kong marinig para lang tayo’y magkaayos Noon, nakuntento tayo sa isa’t-isa kahit tayo’y naliligaw at nabubulag pa sa mundong ito na punong-puno ng kasinungalingan Noon, ginagawa mo ang lahat para lang tayo ay magkita Noon, pinupuno ko ang iyong mga araw nang ligaya at mga ngiting hanggang tenga Noon, hinahayaan mo lang tayo’y maging masaya Noon, ako’y sa iyo at ika’y akin Noon, ika’y andito at wala doon Noon, ako’y mahal mo at ika’y mahal ko Naghahanap ng mga dahilan kung saan ako nagkulang, o kung saan ako nagkamali Kung ito ba’y dahil sa aking pananamit o sa aking pananalita Kung ito ba’y dahil hindi ako kagaya niya o sadyang nawala na lang talaga ang iyong mga nararamdaman bigla Kaya inuulit ko, saan ako nagkulang? Saan ako nagkamali? Nagkulang ba ako sa higpit nang yakap at haplos? Nagkulang ba ang aking mga boses sa pagsigaw sa mundo na mahal kita? Nagkulang ba ako sa pagsuyo at sa aking pagamin ng mga kasalanan? Nagkulang ba ako sa pagbuhos ng aking mga damdamin? Nagkulang ba ako sa paglaban? Nagkulang ba ako sa bilang ng araw na mawawala ka na? Nagkulang ba ako sa halik? Dahil sinta, kung alam ko lang ng mas maaga pa na ika’y hindi magtatagal, sana’y tinagalan ko ang aking mga halik at inagahan ang aking pagbitaw Pero hindi, Kaya ang nagbunga ngayo’y isang babae na katulad ko na Ngayo’y nasasaktan at nalulunod sa sariling mga luha Natatapilok sa sariling mga paa, dahil sa sariling katangahan Ngayon, isang tanga na natalo at nakanganga Ngayon, umaasa na lang ako sa isang idlap ng iyong mga mata Ngayon, naghihintay na lang ako sa iyong pagpansin o pagtawag sa aking pangalan Ngayon, nagbabakasakaling may halaga pa rin ako sa’yo Ngayon, umaasang iniisip mo pa rin ako Ngayon, nagbabakasakali na masaya ka na. Masaya ka na sa kanya. Masaya ka na sa piling ng iba. Mas masaya ka na kesa aking nagawa. Ngayon, nangangarap na lang na maging masaya Ngayon, sinusubukang kalimutan ka Pangatlo, dahil ngayon, Mahal pa rin kita, at wala ka na.

44

Hindi ka nag iisa. Kataga na nais ko na malaman mo, Sa bawat araw na naisip mo ang salitang, Bakit? Sa bawat pagdurusa na nilamon ka ng iyong isip, At mga guni guni na naglalaro sa mga gabi, Na akala mo ay walang nakaka alala sa iyo, Mag isip ka. Ikaw ay pinagpala, na dumidilat sa umaga. At makita ang liwanag ng mudo, At marinig ang awit ng mga ibon. Wag kang matakot na harapin ang umaga, wag kang matakot sa sasabihin ng iba. May sarili kang buhay, Tulad ng isang ibon na malaya. Malaya kang gawin ang sisnisigaw ng iyong puso, damhin ang bawat yakap ng hangin. At pag masdan ang pag bukadkad ng mga bulakak, Na tulad mo ay may buhay din. Wag kang papatanagay sa iyong isip, At lunurin ka ng mga imahenasyon. Patuloy kang maglakad, At sundin ang bawat tibok ng iyong puso. Maraming nagmamahal sayo, Wag **** hayaan na makulong ka, Sa mga pagkabigo, Dahil ito ang magpapatatag sa iyo. Lumaban ka, Dahil inuulit ko. Sa mundong ito. Hindi ka nag iisa.

0

Sep 3, 2017

Sep 3, 2017 at 9:28 PM UTC

LetterSender

Hindi ka nag iisa.

Hindi ka nag iisa. Kataga na nais ko na malaman mo, Sa bawat araw na naisip mo ang salitang, Bakit? Sa bawat pagdurusa na nilamon ka ng iyong isip, At mga guni guni na naglalaro sa mga gabi, Na akala mo ay walang nakaka alala sa iyo, Mag isip ka. Ikaw ay pinagpala, na dumidilat sa umaga. At makita ang liwanag ng mudo, At marinig ang awit ng mga ibon. Wag kang matakot na harapin ang umaga, wag kang matakot sa sasabihin ng iba. May sarili kang buhay, Tulad ng isang ibon na malaya. Malaya kang gawin ang sisnisigaw ng iyong puso, damhin ang bawat yakap ng hangin. At pag masdan ang pag bukadkad ng mga bulakak, Na tulad mo ay may buhay din. Wag kang papatanagay sa iyong isip, At lunurin ka ng mga imahenasyon. Patuloy kang maglakad, At sundin ang bawat tibok ng iyong puso. Maraming nagmamahal sayo, Wag **** hayaan na makulong ka, Sa mga pagkabigo, Dahil ito ang magpapatatag sa iyo. Lumaban ka, Dahil inuulit ko. Sa mundong ito. Hindi ka nag iisa.

32

Simula sa araw na ito, Hindi na kayo pwedeng tumawa, magalit at malungkot, Hindi na kayo pwedeng makadama ng kahit ano mang emosyon, Emosyong nagpapakita ng kahirapan, kahinaan, pagkatanda at pagkapagod, Huwag kang magsasayang ng hininga sa mga letrang alam **** wala namang makakarinig, At kapag nilabag mo ang isa sa aking mga utos, Tumayo ka sa sulok, Ipikit mo ang iyong mga mata, At harapin mo ang dilim na sa iyo’y lumalamon, Patungo sa apoy ng impyerno, At kapag naramdaman mo ang init ng apoy na sayo’y sumusunog, Pinapayagan na kitang sumigaw, Sumigaw sa taas ng iyong mga baga, Palabas ng apoy na nagbabaga, Patungo sa mga tenga ng mga taong sabi mo’y iyong mga kaibigan at kakilala, Ngunit huwag kang aasa na ika’y aming sasagipin, Hindi ka namin aangatin, At mas lalong hindi ka namin ililibing, Sa mga lupaing, Pati ang mga damo ay ayaw kang tanggapin, At kung ayaw **** maging tulad ng taong iyan, Bumuo ka ng bahay, Gamit ang mga bagay na iyong natutunan, Bumuo ng bahay, Gamit ang mga bagay na naiwan ng mga mananampalataya, Ang mga mananampalataya na nagpasabog ng mga bomba, Upang ingud-ngod sa aming mga mukha, Na kami’y mga anak ng mga makasalanan, Pinanood naming maging abo ang aming mga ari- arian, Sa isang pitik ng kasinungalingan, Pinanood namin ang mga pinto, mga libro, mga litrato na masunog at madurog, Nadurog sa sunog ang lahat ng aking minamahal, pinapangarap at hinahanap, Inalis nila sa aming mga mukha ang kasiyahang panandalian lamang nadama, Tinanggal nila sa aking katawan ang pangalang minsan na sa akin ay kumilala, "Ako ay taong makasalanan, sige, eto na lang, totoo naman, kaya sapat na," At kung ayaw **** maging tulad ng taong iyan, Magtrabaho ka nang mabuti, At kapag naramdaman mo ang dugo na tumutulo mula sa iyong ulo hanggang paa, Ipunin mo ito sa isang timba, At ibuhos mo doon sa nayong nagbabaga At kapag wala ka nang malanghap kundi ang usok at ang masangsang na amoy, Hanapin mo ito sapagkat ito raw ang amoy ng mga patay na pangarap at sigaw ng mga bata, Na sabi nila, ikaw raw ang may sala, Ikaw ang may sala, taong makasalanan, Taong makasalanan, “Mahal Kita, Tutulungan Kita, Pangako, Patawad, Paalam,” --- Dagdag na utos sa paaralan: Huwag kang maniniwala sa mga salitang inuulit- ulit pa, Sa mga salita ng sumasamba sa kasinungalingan, Dahil sa oras na mabuhay ang mga patay, Hindi ikaw ang una nilang papapasukin sa pinto... --- Ang pagpapalit ng administrasyon ng paaralan: Iguhit ninyo sa inyong mga palad ang inyong mga hangad at pangarap, Gamitin ang dugo na lalabas sa tenga at mga mata, Gamiting pang pinta ang kada hibla ng iyong patay na buhok, At kapag ubos na ang likido mo sa iyong buong katawan, Ngumiti, Tumingala, Buksan ang pinto, Kasabay ang pag sabi ng mga katagang: “Ang makabagong paaralan ng mga nawawala’t hinahanap”

0

Mar 14, 2022

Mar 14, 2022 at 11:07 PM UTC

urmomclara

Ang Paaralan ng mga Makasalanan (2017/18)

Simula sa araw na ito, Hindi na kayo pwedeng tumawa, magalit at malungkot, Hindi na kayo pwedeng makadama ng kahit ano mang emosyon, Emosyong nagpapakita ng kahirapan, kahinaan, pagkatanda at pagkapagod, Huwag kang magsasayang ng hininga sa mga letrang alam **** wala namang makakarinig, At kapag nilabag mo ang isa sa aking mga utos, Tumayo ka sa sulok, Ipikit mo ang iyong mga mata, At harapin mo ang dilim na sa iyo’y lumalamon, Patungo sa apoy ng impyerno, At kapag naramdaman mo ang init ng apoy na sayo’y sumusunog, Pinapayagan na kitang sumigaw, Sumigaw sa taas ng iyong mga baga, Palabas ng apoy na nagbabaga, Patungo sa mga tenga ng mga taong sabi mo’y iyong mga kaibigan at kakilala, Ngunit huwag kang aasa na ika’y aming sasagipin, Hindi ka namin aangatin, At mas lalong hindi ka namin ililibing, Sa mga lupaing, Pati ang mga damo ay ayaw kang tanggapin, At kung ayaw **** maging tulad ng taong iyan, Bumuo ka ng bahay, Gamit ang mga bagay na iyong natutunan, Bumuo ng bahay, Gamit ang mga bagay na naiwan ng mga mananampalataya, Ang mga mananampalataya na nagpasabog ng mga bomba, Upang ingud-ngod sa aming mga mukha, Na kami’y mga anak ng mga makasalanan, Pinanood naming maging abo ang aming mga ari- arian, Sa isang pitik ng kasinungalingan, Pinanood namin ang mga pinto, mga libro, mga litrato na masunog at madurog, Nadurog sa sunog ang lahat ng aking minamahal, pinapangarap at hinahanap, Inalis nila sa aming mga mukha ang kasiyahang panandalian lamang nadama, Tinanggal nila sa aking katawan ang pangalang minsan na sa akin ay kumilala, "Ako ay taong makasalanan, sige, eto na lang, totoo naman, kaya sapat na," At kung ayaw **** maging tulad ng taong iyan, Magtrabaho ka nang mabuti, At kapag naramdaman mo ang dugo na tumutulo mula sa iyong ulo hanggang paa, Ipunin mo ito sa isang timba, At ibuhos mo doon sa nayong nagbabaga At kapag wala ka nang malanghap kundi ang usok at ang masangsang na amoy, Hanapin mo ito sapagkat ito raw ang amoy ng mga patay na pangarap at sigaw ng mga bata, Na sabi nila, ikaw raw ang may sala, Ikaw ang may sala, taong makasalanan, Taong makasalanan, “Mahal Kita, Tutulungan Kita, Pangako, Patawad, Paalam,” --- Dagdag na utos sa paaralan: Huwag kang maniniwala sa mga salitang inuulit- ulit pa, Sa mga salita ng sumasamba sa kasinungalingan, Dahil sa oras na mabuhay ang mga patay, Hindi ikaw ang una nilang papapasukin sa pinto... --- Ang pagpapalit ng administrasyon ng paaralan: Iguhit ninyo sa inyong mga palad ang inyong mga hangad at pangarap, Gamitin ang dugo na lalabas sa tenga at mga mata, Gamiting pang pinta ang kada hibla ng iyong patay na buhok, At kapag ubos na ang likido mo sa iyong buong katawan, Ngumiti, Tumingala, Buksan ang pinto, Kasabay ang pag sabi ng mga katagang: “Ang makabagong paaralan ng mga nawawala’t hinahanap”

72

Bakit pa ako nandito? Inuulit ko ang tanong mo. Alam mo ba kung bakit? Nandito parin ako kase hindi pa ako natutulog ng mahabang panahon at nagpapakapuyat buong gabi para lang alamin ang sagot sa iyong katanungan. Nalaman ko na ang pag-iyak ay mas importante pa kaysa sa pagpapaalam. Nandito parin ako kase naaalala ko pa ang mga panahong sigurado ako sa ibang bagay. Pero ngayon, hindi ko na alam. Bilang ba ito?

0

Dec 3, 2015

Dec 3, 2015 at 11:26 AM UTC

vj-briones

tula: "bakit nga ba"

Bakit pa ako nandito? Inuulit ko ang tanong mo. Alam mo ba kung bakit? Nandito parin ako kase hindi pa ako natutulog ng mahabang panahon at nagpapakapuyat buong gabi para lang alamin ang sagot sa iyong katanungan. Nalaman ko na ang pag-iyak ay mas importante pa kaysa sa pagpapaalam. Nandito parin ako kase naaalala ko pa ang mga panahong sigurado ako sa ibang bagay. Pero ngayon, hindi ko na alam. Bilang ba ito?

1

“Change is the only constant thing in this world.” ‘Yan ang sabi nila Mula sa isang musmos na sanggol na noon ay gumapagang lamang Ngayon ay lumalakad patungo sa landas na nais niyang puntahan Papasok sa eskwelahan upang matuto Tumatakbo at sumasabay sa karera ng buhay Mga bagay na lumiliit at lumalaki Mga gusaling nagsisitaasan Mga paniniwalang binabago ng panahon At mga damdamin na noo’y binubuo tayo Ngayon nama’y nagpapaguho sa’ting mundo. Oo, alam ko. Alam nating lahat na walang hindi magbabago sa lugar na ‘to. Maaring bukas ay masaya dahil andiyan siya Andiyan sila Makikinig siya Makikinig sila Ngunit sa susunod ay wala na Mga pangakong binitawan Nasaan na? Napako na nga ba tulad ng iniisip at sinasabi nila? Bukas makalawa maaring magbago ang ihip ng hangin Hindi ko alam kung bukas ba ay ganoon pa rin Maaring andiyan sila Oo andiyan sila Inuulit kong andiyan sila Pero baka sa isang araw o isang buwan maaring sa isang taon walang nakakaalam pagkurap ko ay maglaho na Maglaho na parang bula Na parang hindi sila nangakong parating makikinig May dalawang klase ng pagbabago Mga pagbabagong magpapatag sa’yo Merong wawasakin ang buo **** pagkatao Ngunit gagamutin mo ang iyong sarili Tatayo ka gamit ang sarili **** paa Dahil ikaw lang meron ka Oo. Sarili mo lang ang meron ka Kaya ikaw, oo ikaw. Ihanda mo ang sarili mo sa pagbabago Kagaya ko Handa ako change Pinaghandaan ko ‘to Tinatanggap ko Pero hindi ko sinabing hindi ako apektado.

0

Oct 23, 2017

Oct 23, 2017 at 3:36 AM UTC

radjapatricia

Permanenteng Pagbabago

“Change is the only constant thing in this world.” ‘Yan ang sabi nila Mula sa isang musmos na sanggol na noon ay gumapagang lamang Ngayon ay lumalakad patungo sa landas na nais niyang puntahan Papasok sa eskwelahan upang matuto Tumatakbo at sumasabay sa karera ng buhay Mga bagay na lumiliit at lumalaki Mga gusaling nagsisitaasan Mga paniniwalang binabago ng panahon At mga damdamin na noo’y binubuo tayo Ngayon nama’y nagpapaguho sa’ting mundo. Oo, alam ko. Alam nating lahat na walang hindi magbabago sa lugar na ‘to. Maaring bukas ay masaya dahil andiyan siya Andiyan sila Makikinig siya Makikinig sila Ngunit sa susunod ay wala na Mga pangakong binitawan Nasaan na? Napako na nga ba tulad ng iniisip at sinasabi nila? Bukas makalawa maaring magbago ang ihip ng hangin Hindi ko alam kung bukas ba ay ganoon pa rin Maaring andiyan sila Oo andiyan sila Inuulit kong andiyan sila Pero baka sa isang araw o isang buwan maaring sa isang taon walang nakakaalam pagkurap ko ay maglaho na Maglaho na parang bula Na parang hindi sila nangakong parating makikinig May dalawang klase ng pagbabago Mga pagbabagong magpapatag sa’yo Merong wawasakin ang buo **** pagkatao Ngunit gagamutin mo ang iyong sarili Tatayo ka gamit ang sarili **** paa Dahil ikaw lang meron ka Oo. Sarili mo lang ang meron ka Kaya ikaw, oo ikaw. Ihanda mo ang sarili mo sa pagbabago Kagaya ko Handa ako change Pinaghandaan ko ‘to Tinatanggap ko Pero hindi ko sinabing hindi ako apektado.

43

Gaano ka kasigurado sa paligid na ginagalawan mo? Isang araw ay maglalakad ng walang bigat sa mga balikat Ninanamnam ang bawat haplos ng hangin, ang ginhawang dala nito Bibigyan ng dahilan ang hindi at oo At isang araw ay magmamasid Sa mundong parang hindi ka naging parte nito Itinulak ng tadhana palabas at hindi na nakatago Ginapos ng hinagap at hindi na nakatayo Ano pang silbi ng mga paa , Ng labi’t mga mata? Tinalikuran ka na rin ng sarili **** isipan Di tanggap ang pagtraydor ng akala mo’y iyo Inuulit ang mga dasal bago kalimutan ang lahat Sadyang hindi makailag sa pasaring ng mundo Hinihiling na tumigil na ‘to _Tigil na_ At kung hindi, ako na lang ang hahayo.

0

Jan 4, 2018

Jan 4, 2018 at 8:32 AM UTC

cherryb

Tigil

Gaano ka kasigurado sa paligid na ginagalawan mo? Isang araw ay maglalakad ng walang bigat sa mga balikat Ninanamnam ang bawat haplos ng hangin, ang ginhawang dala nito Bibigyan ng dahilan ang hindi at oo At isang araw ay magmamasid Sa mundong parang hindi ka naging parte nito Itinulak ng tadhana palabas at hindi na nakatago Ginapos ng hinagap at hindi na nakatayo Ano pang silbi ng mga paa , Ng labi’t mga mata? Tinalikuran ka na rin ng sarili **** isipan Di tanggap ang pagtraydor ng akala mo’y iyo Inuulit ang mga dasal bago kalimutan ang lahat Sadyang hindi makailag sa pasaring ng mundo Hinihiling na tumigil na ‘to _Tigil na_ At kung hindi, ako na lang ang hahayo.

17

Tanga ka ba At binabalik-balikan mo Ang mga tweets niya Na nagpapakitang masaya na siya sa iba? Masaya ka ba Na inuulit-ulit **** tingnan Ang mga ginuhit mo para sa kanya Na kahit ni minsan hindi ka pumasok sa isipan niya? Bobo ka ba At pinipili **** Magdusa nang mag isa Dahil gusto mo pa rin siya? At higit sa lahat Manhid ka ba Dahil mas pinipili mo ang magmahal ng iba Kaysa sa taong hanggang ngayon ay hinihintay ka?

0

May 13, 2017

May 13, 2017 at 8:06 AM UTC

cherissely

tanga

Tanga ka ba At binabalik-balikan mo Ang mga tweets niya Na nagpapakitang masaya na siya sa iba? Masaya ka ba Na inuulit-ulit **** tingnan Ang mga ginuhit mo para sa kanya Na kahit ni minsan hindi ka pumasok sa isipan niya? Bobo ka ba At pinipili **** Magdusa nang mag isa Dahil gusto mo pa rin siya? At higit sa lahat Manhid ka ba Dahil mas pinipili mo ang magmahal ng iba Kaysa sa taong hanggang ngayon ay hinihintay ka?

16

Kung di kaya tayo nagkita, Paano ko mahahanap ang lihim na palasyo ng saya? Ang alam ko lang musika noon ay namamatay na sigaw galing sa milyong-milyong bangin Kuntento na sana ako malunod doon Paulit-ulit... Hanggang narinig ko ang boses mo na hinalik nang payapa ng isang mitikal na kagubatan sa gitna ng gabi Hinaluan pa ng bagyo ng rebelyon at init na tamang-tama sa akin Nakaka-excite ka... Hinahanap ang iyong tunog sa kahit anong anyo Sa kahit saang lugar Naaaliw sa iyong misteryo Bakit kasi rin ang angas mo noong sa munting sandalian na nag-usap tayo? Planado ko na ipantay ang ihip ng hangin sa direksiyon mo Ang tanglaw ng tadhana Naaabot ko na I-ikaw din pala? Gusto mo ipantay ang direksiyon Hindi pala ako nag-iisa... Hindi na tayo mag-isa. Nabunyag ko pa na may tamis na tago sa iyong pigura Di na kita mabura Paano ka burahin... Paano ka ba buburahin?! Hanggang naintindihan ko na wala nang magpapantay Hinawakan ka na Paulit-ulit Inuulit sa kamay Sa labi Sa isip Napabangungot noong isang gabi na maghiwalay Luha naman ang nahalay Wala man "silang" gusto sa ideya natin Mahihimatay na lang sa tamlay Ng mga nagtatalampasang emosyon nila na walang malay Hahawakan ka hanggang di hulihin Hahalikan ka kahit babagyuhin Walang kahulugan ang pagpigil ng damdamin Unang-una ko itong pag-iibigan Akala ko hindi ko maiiwasan ang kasaysayan ng dugo ko na puro sa maling tao napunta ang pagmamahalan Akala ko wala nang mag-aalaga sa sirang tao na katulad ko Napaka-haba ng iyong pasensya Kasi ako wala na talagang pasensya sa sarili ko Ang presko nang may nagtatanggap sa aking konsensiya Na walang kapalit na hinihintay Na walang sampal na hinihintay Dami dami mo nang ginagawa pero Wala ka talagang kailangan gawin Para pasayahin ako Mamasdan ka lang Kasi hindi kita papakawalan Pumantay ang linya Pumantay ang oras Pumantay ang agos Pumantay ang dagat Sa iyo na ako lulunod magpakailanman Sa bilang ng isa, Dalawa, Tatlo.

0

Oct 16, 2022

Oct 16, 2022 at 7:45 AM UTC

insertname

Wala nang Magpapantay

Kung di kaya tayo nagkita, Paano ko mahahanap ang lihim na palasyo ng saya? Ang alam ko lang musika noon ay namamatay na sigaw galing sa milyong-milyong bangin Kuntento na sana ako malunod doon Paulit-ulit... Hanggang narinig ko ang boses mo na hinalik nang payapa ng isang mitikal na kagubatan sa gitna ng gabi Hinaluan pa ng bagyo ng rebelyon at init na tamang-tama sa akin Nakaka-excite ka... Hinahanap ang iyong tunog sa kahit anong anyo Sa kahit saang lugar Naaaliw sa iyong misteryo Bakit kasi rin ang angas mo noong sa munting sandalian na nag-usap tayo? Planado ko na ipantay ang ihip ng hangin sa direksiyon mo Ang tanglaw ng tadhana Naaabot ko na I-ikaw din pala? Gusto mo ipantay ang direksiyon Hindi pala ako nag-iisa... Hindi na tayo mag-isa. Nabunyag ko pa na may tamis na tago sa iyong pigura Di na kita mabura Paano ka burahin... Paano ka ba buburahin?! Hanggang naintindihan ko na wala nang magpapantay Hinawakan ka na Paulit-ulit Inuulit sa kamay Sa labi Sa isip Napabangungot noong isang gabi na maghiwalay Luha naman ang nahalay Wala man "silang" gusto sa ideya natin Mahihimatay na lang sa tamlay Ng mga nagtatalampasang emosyon nila na walang malay Hahawakan ka hanggang di hulihin Hahalikan ka kahit babagyuhin Walang kahulugan ang pagpigil ng damdamin Unang-una ko itong pag-iibigan Akala ko hindi ko maiiwasan ang kasaysayan ng dugo ko na puro sa maling tao napunta ang pagmamahalan Akala ko wala nang mag-aalaga sa sirang tao na katulad ko Napaka-haba ng iyong pasensya Kasi ako wala na talagang pasensya sa sarili ko Ang presko nang may nagtatanggap sa aking konsensiya Na walang kapalit na hinihintay Na walang sampal na hinihintay Dami dami mo nang ginagawa pero Wala ka talagang kailangan gawin Para pasayahin ako Mamasdan ka lang Kasi hindi kita papakawalan Pumantay ang linya Pumantay ang oras Pumantay ang agos Pumantay ang dagat Sa iyo na ako lulunod magpakailanman Sa bilang ng isa, Dalawa, Tatlo.

58

Alam kong gumagabi na Pero heto tayo at gising pa Nilalabanan ng antuking mga mata Ang pagtawag ng diwang “tulog na” Ramdam ko rin sa bawat paghikab mo Ang unan at kamang nakatutukso Hinihila ang iyong pagkatao Tila ba sinasabing “halika rito” Ngunit nananatili tayong mulat Pagka’t tulad mo ang gabi ang kaban ng aking mga pangarap Doo’y nakatitik ang aking mga ligaya na inuulit-ulit kong muling danasin sa pangarap Doo’y lagi kong iniingatan na huwag uling mabuklat Ang dahon ng aking kalungkutan Kaya ating isinasantabi Ang antuking matang nagdadalamhati Pagka’t sa kadiliman ng gabi Gising ang pusong naglilimi

0

Jan 4, 2020

Jan 4, 2020 at 8:56 AM UTC

Dahdahng

Para sa Taong kasama kong Gising

Alam kong gumagabi na Pero heto tayo at gising pa Nilalabanan ng antuking mga mata Ang pagtawag ng diwang “tulog na” Ramdam ko rin sa bawat paghikab mo Ang unan at kamang nakatutukso Hinihila ang iyong pagkatao Tila ba sinasabing “halika rito” Ngunit nananatili tayong mulat Pagka’t tulad mo ang gabi ang kaban ng aking mga pangarap Doo’y nakatitik ang aking mga ligaya na inuulit-ulit kong muling danasin sa pangarap Doo’y lagi kong iniingatan na huwag uling mabuklat Ang dahon ng aking kalungkutan Kaya ating isinasantabi Ang antuking matang nagdadalamhati Pagka’t sa kadiliman ng gabi Gising ang pusong naglilimi

17

Naranasan ko ang manlimos ng pagmamahal, ang makontento sa panandalian, at matuwa sa paminsang ako ang hinahanap. Nakauubos. Kaya nang makilala kita, abot langit ang pasasalamat ko, dahil kahit papaano ay iba ka sakanya— lamang nang kaunti kumbaga. Kaya ganoon na lang din ang takot kong mawala ka pa. Alam ko naman sa sarili kong kulang, pero maghahanap pa ba ako? Paano kung ito lang talaga 'yon? Kaya kahit hindi puno, niyakap ko ng buong puso. Hanggang hindi ko namalayan, inuulit ko lang pala kung paano ako gumuho. Akala ko iba ka. Akala ko, sa'yo ko mahahanap ang pahinga. Pero hindi. Nakatatawang isipin na lalo akong nawala nang matagpuan kita.

0

Nov 20, 2022

Nov 20, 2022 at 9:11 AM UTC

kurtlopez

Untitled

Naranasan ko ang manlimos ng pagmamahal, ang makontento sa panandalian, at matuwa sa paminsang ako ang hinahanap. Nakauubos. Kaya nang makilala kita, abot langit ang pasasalamat ko, dahil kahit papaano ay iba ka sakanya— lamang nang kaunti kumbaga. Kaya ganoon na lang din ang takot kong mawala ka pa. Alam ko naman sa sarili kong kulang, pero maghahanap pa ba ako? Paano kung ito lang talaga 'yon? Kaya kahit hindi puno, niyakap ko ng buong puso. Hanggang hindi ko namalayan, inuulit ko lang pala kung paano ako gumuho. Akala ko iba ka. Akala ko, sa'yo ko mahahanap ang pahinga. Pero hindi. Nakatatawang isipin na lalo akong nawala nang matagpuan kita.

4