"intindi" poems - Hello Poetry

Oo. Totoo. Hindi mo na kailangan ipagsigawang mahal mo ako, na aakyat pa sa rurok ng bundok para isigaw ang pangalan ko, at ipahayag ang nilalaman ng damdaming nagsisidhi, sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang ‘yan na nais kong marinig mula sa mapang-akit **** mga labi. Hindi mo kailangang ibase ang nararamdaman mo sa sinasabi ng ibang tao, dahil hindi natin kailangan ng kanilang opinyon para umibig nang wagas o hanggang sa dulo ng mundo, hindi sila ang dumidekta sa kung sino man ang ititibok nitong puso, hindi natin kailangan ng kanilang opinyon. Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na sa lahat ng date na ating mapuntahan ay kailangang pag-usapan ng mga kaibigan mo, o libo-libong litrato ang ipo-post mo, dahil ayaw ko lang mawala ang pagiging pribado ng ating relasyon, sapat na sa akin ang itago mo ang mga litratong ‘yan, at titigan pauli-ulit kapag miss na natin ang isat-isa. Hindi mo kailangang ma-insecure sa iba, hindi ko sila papatulan, hindi ko sila papansinin, hindi kita niligawan nang mahigit isang taon para saktan lang, wala akong **** sa kanila, ikaw ang mahal ko, oo, mahal kita, at tanggap ko kung sino ka, kung anong mayro’n at wala sa’yo, dahil mahal kita. Mahal na mahal, hindi mo kailangang ma-insecure. Hindi. Lahat ng bagay, ay aking gagawin, dahil hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa bawat letra ng mga salitang namumutawi sa aking bibig, hindi ito isang antigong alahas na susuotin lamang sa mga piling okasyon, pagkatapos ay itatago sa kahon, at kakainin ng alikabok sa lilipas na mga taon, mamahalin kita kahit sa ano mang panahon: tirik man ang araw sa pagtawa o kulimlim man ang gabi sa pag-iyak. Mahal kita. Mahal na mahal, at hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa mahal lang kita, kukunin ko ang mga agiw sa ‘yong mga lumang gunita, pilit kong wasakin ang mga pader na nakaharang sa ating dalawa. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, sapat na sa akin ang pagsanay sa sarili sa ‘yong presensya at pagkandili, sapat na sa akin ang pag-intindi mo sa mga kamaliang pilit **** binabayo, mga pagkukulang na pilit **** pinupunan, at sa mga araw na kahit luha ang nalalasap ay patuloy ka pa ring nakahawak sa aking mga kamay at hindi mo ito binitawan. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, pumasok ka sa pinakakasulok ng aking utak, nang mabatid mo ang mga nakasulat, nakalimbag sa bawat pahina ng aking isip: ililibot kita, sa aking nakaraan, sa aking ngayon at sa aking bukas, ilalahad ang pag-aasam na makatakas sa mga kabiguang natanaw. Sisirin natin ang pinakailalim ng aking puso, dito matatagpuan ang pag-ibig na kailanman hindi mabubura, hindi maglalaho, para sa nag-iisang ikaw. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, hindi na kailangan, dahil alam ko, d’yan sa puso mo, nakaukit rin ang pangalan ko, at ang pag-iibigan nating dalawa, hindi mo na kailangan ipagsigawan pa dahil alam kong mahal mo rin ako. Mahal mo ako. Mahal na mahal.

0

Jul 3, 2016

Jul 3, 2016 at 11:18 AM UTC

jkpoetry

Hindi Mo Na Kailangan Ipagsigawang Mahal Mo Ako

Oo. Totoo. Hindi mo na kailangan ipagsigawang mahal mo ako, na aakyat pa sa rurok ng bundok para isigaw ang pangalan ko, at ipahayag ang nilalaman ng damdaming nagsisidhi, sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang ‘yan na nais kong marinig mula sa mapang-akit **** mga labi. Hindi mo kailangang ibase ang nararamdaman mo sa sinasabi ng ibang tao, dahil hindi natin kailangan ng kanilang opinyon para umibig nang wagas o hanggang sa dulo ng mundo, hindi sila ang dumidekta sa kung sino man ang ititibok nitong puso, hindi natin kailangan ng kanilang opinyon. Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na sa lahat ng date na ating mapuntahan ay kailangang pag-usapan ng mga kaibigan mo, o libo-libong litrato ang ipo-post mo, dahil ayaw ko lang mawala ang pagiging pribado ng ating relasyon, sapat na sa akin ang itago mo ang mga litratong ‘yan, at titigan pauli-ulit kapag miss na natin ang isat-isa. Hindi mo kailangang ma-insecure sa iba, hindi ko sila papatulan, hindi ko sila papansinin, hindi kita niligawan nang mahigit isang taon para saktan lang, wala akong **** sa kanila, ikaw ang mahal ko, oo, mahal kita, at tanggap ko kung sino ka, kung anong mayro’n at wala sa’yo, dahil mahal kita. Mahal na mahal, hindi mo kailangang ma-insecure. Hindi. Lahat ng bagay, ay aking gagawin, dahil hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa bawat letra ng mga salitang namumutawi sa aking bibig, hindi ito isang antigong alahas na susuotin lamang sa mga piling okasyon, pagkatapos ay itatago sa kahon, at kakainin ng alikabok sa lilipas na mga taon, mamahalin kita kahit sa ano mang panahon: tirik man ang araw sa pagtawa o kulimlim man ang gabi sa pag-iyak. Mahal kita. Mahal na mahal, at hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa mahal lang kita, kukunin ko ang mga agiw sa ‘yong mga lumang gunita, pilit kong wasakin ang mga pader na nakaharang sa ating dalawa. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, sapat na sa akin ang pagsanay sa sarili sa ‘yong presensya at pagkandili, sapat na sa akin ang pag-intindi mo sa mga kamaliang pilit **** binabayo, mga pagkukulang na pilit **** pinupunan, at sa mga araw na kahit luha ang nalalasap ay patuloy ka pa ring nakahawak sa aking mga kamay at hindi mo ito binitawan. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, pumasok ka sa pinakakasulok ng aking utak, nang mabatid mo ang mga nakasulat, nakalimbag sa bawat pahina ng aking isip: ililibot kita, sa aking nakaraan, sa aking ngayon at sa aking bukas, ilalahad ang pag-aasam na makatakas sa mga kabiguang natanaw. Sisirin natin ang pinakailalim ng aking puso, dito matatagpuan ang pag-ibig na kailanman hindi mabubura, hindi maglalaho, para sa nag-iisang ikaw. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, hindi na kailangan, dahil alam ko, d’yan sa puso mo, nakaukit rin ang pangalan ko, at ang pag-iibigan nating dalawa, hindi mo na kailangan ipagsigawan pa dahil alam kong mahal mo rin ako. Mahal mo ako. Mahal na mahal.

93

Pwede bang pakisabi mo sa akin kung ano ang pag-ibig? Pakiramdam ko kasi ako na lang ang hindi makahanap nito. Pakiramdam ko kasi hindi sapat yung mga salitang nakalimbag sa diksyunaryo para maintindihan ko, Hindi din siguro sapat yung mga gabing 'di ako makatulog dahil sa'yo, 'Di din sapat na kasama ka sa mga salitang lumalangoy sa isipan ko tuwing susulat ako ng tula Hindi pa rin ba sapat, na nakilala kita? Para maintindihan ang pag-ibig? Para akong isang musmos na batang hinahanap ang kahulugan ng isang matalinghagang salitang nabasa niya sa isang tula. Nahihiyang itanong sa mga magulang at kaibigan, Kailangan ang sarili lang ang maka-intindi at makaramdam. Hindi ako makahinga, Sinasakal ako ng mga walang katapusang tanong, Kung ano nga ba talaga ang pag-ibig? Kung hinahanap nga ba 'to, o kung kusa nga ba 'tong dadating. Kung ang pag-ibig ba ay... Yung sandaling tumigil ang oras nang nakita mo siya sa unang pagkakataon? Yung nalaman ninyo ang pangalan ng isa't-isa at inukit mo na agad 'to sa isipan mo, at lumipas ang ilang araw may rebulto na siya sa puso mo. Ang pag-ibig ba ay... Ang mga saktong puwang ng inyong mga kamay? Ang bilis ng tibok ng puso mo nang una mo siyang nayakap? Nang nagsalubong ang inyong mga labi at nalaman niyo ang bawat sikretong tinatago sa katahimikan. Nang makita mo ang mga mata niya at naalala mo noong una kang nakakita ng mga kuliglig. Natakot ka at nabighani. Ang pag-ibig ba ay... Ang pagpapakatanga sa isang taong niloko ka na ng tatlong beses? Ang mga guhit sa braso mo? Ang mga natuyong luha mo? Ang pag-ibig ba ay ang pagmahal sa isang taong may mahal din na iba? Hindi ba pag-ibig ang pag-ibig, kung hindi nangyari ang lahat ng napanood mo sa pelikula at nabasa sa libro? Hindi ba pag-ibig ang pag-ibig, kung hindi ka nasaktan? Natatakot ako, Na baka sa sobrang tagal ko sa paghanap ng mga kasagutan, Mapapagod ako at susuko. Nabuklat ko na ata lahat ng mga talahuluganan at tesauro, Tila bang kaya ko nang gumawa ng tula para sa bawat salitang nakilala ko, Pero pinili kong mag-sulat sa isang salitang hindi ko nahanapan ng kahulugan. Limang beses ako nag-akala na nakilala ko ang pag-ibig, Limang beses akong nagkamali. Hindi ko alam kung tama pa bang kuwestiyonin ang pag-ibig, Ang ano, bakit, kailan, at paano. Siguro mananatili na lang 'tong matalinghagang salitang walang kahulugan at kailangan maramdaman para maintindihan. Pangako, Sa sandaling maramdaman natin 'to. Magmamahalan tayo ng higit pa sa pag-ibig.

0

Jun 27, 2016

Jun 27, 2016 at 6:32 AM UTC

jramos

Higit Pa Sa Pag-ibig

Pwede bang pakisabi mo sa akin kung ano ang pag-ibig? Pakiramdam ko kasi ako na lang ang hindi makahanap nito. Pakiramdam ko kasi hindi sapat yung mga salitang nakalimbag sa diksyunaryo para maintindihan ko, Hindi din siguro sapat yung mga gabing 'di ako makatulog dahil sa'yo, 'Di din sapat na kasama ka sa mga salitang lumalangoy sa isipan ko tuwing susulat ako ng tula Hindi pa rin ba sapat, na nakilala kita? Para maintindihan ang pag-ibig? Para akong isang musmos na batang hinahanap ang kahulugan ng isang matalinghagang salitang nabasa niya sa isang tula. Nahihiyang itanong sa mga magulang at kaibigan, Kailangan ang sarili lang ang maka-intindi at makaramdam. Hindi ako makahinga, Sinasakal ako ng mga walang katapusang tanong, Kung ano nga ba talaga ang pag-ibig? Kung hinahanap nga ba 'to, o kung kusa nga ba 'tong dadating. Kung ang pag-ibig ba ay... Yung sandaling tumigil ang oras nang nakita mo siya sa unang pagkakataon? Yung nalaman ninyo ang pangalan ng isa't-isa at inukit mo na agad 'to sa isipan mo, at lumipas ang ilang araw may rebulto na siya sa puso mo. Ang pag-ibig ba ay... Ang mga saktong puwang ng inyong mga kamay? Ang bilis ng tibok ng puso mo nang una mo siyang nayakap? Nang nagsalubong ang inyong mga labi at nalaman niyo ang bawat sikretong tinatago sa katahimikan. Nang makita mo ang mga mata niya at naalala mo noong una kang nakakita ng mga kuliglig. Natakot ka at nabighani. Ang pag-ibig ba ay... Ang pagpapakatanga sa isang taong niloko ka na ng tatlong beses? Ang mga guhit sa braso mo? Ang mga natuyong luha mo? Ang pag-ibig ba ay ang pagmahal sa isang taong may mahal din na iba? Hindi ba pag-ibig ang pag-ibig, kung hindi nangyari ang lahat ng napanood mo sa pelikula at nabasa sa libro? Hindi ba pag-ibig ang pag-ibig, kung hindi ka nasaktan? Natatakot ako, Na baka sa sobrang tagal ko sa paghanap ng mga kasagutan, Mapapagod ako at susuko. Nabuklat ko na ata lahat ng mga talahuluganan at tesauro, Tila bang kaya ko nang gumawa ng tula para sa bawat salitang nakilala ko, Pero pinili kong mag-sulat sa isang salitang hindi ko nahanapan ng kahulugan. Limang beses ako nag-akala na nakilala ko ang pag-ibig, Limang beses akong nagkamali. Hindi ko alam kung tama pa bang kuwestiyonin ang pag-ibig, Ang ano, bakit, kailan, at paano. Siguro mananatili na lang 'tong matalinghagang salitang walang kahulugan at kailangan maramdaman para maintindihan. Pangako, Sa sandaling maramdaman natin 'to. Magmamahalan tayo ng higit pa sa pag-ibig.

45

Oo. Totoo. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na aakyat pa sa Bundok Apo para isigaw ang pangalan ko at ipahayag ang damdamin mo, sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang nais kong marinig mula sa mapang-akit **** mga labi. Hindi mo kailangang ibase ang nararamdaman mo sa sinasabi ng mga tao, dahil hindi natin kailangan ng kanilang opinyon para umibig hanggang sa dulo ng mundo, hindi sila ang dumidekta sa kung sino man ang ititibok nitong puso, hindi natin kailangan ng kanilang opinyon. Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na sa lahat ng date na ating mapuntahan ay kailangang pag-usapan ng mga kaibigan mo, o libu-libong pictures ang ipopost mo, dahil ayaw ko lang mawala ang privacy ng ating relasyon, sapat na sa akin ang itago mo ang mga larawang yan, at titigan pauli-ulit kapag miss na natin ang isat-isa. Hindi mo kailangang mainsecure sa iba, hindi ko sila papatulan, hindi ko sila papansinin, hindi kita niligawan ng mahigit isang taon para saktan lang, wala akong pake sa kanila, ikaw ang mahal ko, oo, mahal kita, at tanggap ko kung ano ka, kung anong meron at wala ka, dahil mahal kita, mahal na mahal, hindi mo kailangang mainsecure. Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, sapat na sa akin ang pag-intindi mo sa mga kamaliang pilit **** binabayo, mga pagkukulang na pilit **** pinupunan, at mga araw na luha ang nalalasap ngunit patuloy ka pa ring nakahawak sa aking mga kamay at hindi mo ito binitawan, kahit pa hintotoro na lang ang iyong nahahawakan pero pilit mo pa rin akong inaangat. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, hindi na kailangan, dahil alam ko, dyan sa puso mo, nakaukit rin ang pangalan ko at ang pag-iibigan nating dalawa, hindi mo na kailangan ipagsigawan pa dahil alam kong mahal mo rin ako. Mahal mo ako. Mahal na mahal.

0

Jun 1, 2015

Jun 1, 2015 at 3:01 AM UTC

jkpoetry

Hindi Mo Kailangan Ipagsigawang Mahal Mo Ako

Oo. Totoo. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na aakyat pa sa Bundok Apo para isigaw ang pangalan ko at ipahayag ang damdamin mo, sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang nais kong marinig mula sa mapang-akit **** mga labi. Hindi mo kailangang ibase ang nararamdaman mo sa sinasabi ng mga tao, dahil hindi natin kailangan ng kanilang opinyon para umibig hanggang sa dulo ng mundo, hindi sila ang dumidekta sa kung sino man ang ititibok nitong puso, hindi natin kailangan ng kanilang opinyon. Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na sa lahat ng date na ating mapuntahan ay kailangang pag-usapan ng mga kaibigan mo, o libu-libong pictures ang ipopost mo, dahil ayaw ko lang mawala ang privacy ng ating relasyon, sapat na sa akin ang itago mo ang mga larawang yan, at titigan pauli-ulit kapag miss na natin ang isat-isa. Hindi mo kailangang mainsecure sa iba, hindi ko sila papatulan, hindi ko sila papansinin, hindi kita niligawan ng mahigit isang taon para saktan lang, wala akong pake sa kanila, ikaw ang mahal ko, oo, mahal kita, at tanggap ko kung ano ka, kung anong meron at wala ka, dahil mahal kita, mahal na mahal, hindi mo kailangang mainsecure. Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, sapat na sa akin ang pag-intindi mo sa mga kamaliang pilit **** binabayo, mga pagkukulang na pilit **** pinupunan, at mga araw na luha ang nalalasap ngunit patuloy ka pa ring nakahawak sa aking mga kamay at hindi mo ito binitawan, kahit pa hintotoro na lang ang iyong nahahawakan pero pilit mo pa rin akong inaangat. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, hindi na kailangan, dahil alam ko, dyan sa puso mo, nakaukit rin ang pangalan ko at ang pag-iibigan nating dalawa, hindi mo na kailangan ipagsigawan pa dahil alam kong mahal mo rin ako. Mahal mo ako. Mahal na mahal.

70

Nandito nanaman ako sa isang silid, malungkot , nagiisip kung anong mangyayari sa paligid Bukas ba ay payapa muli ang isip o bibilis nanaman ang tibok ng dibdib Sa bawat nangyayaring karanasan sa buhay ko may mga bagay akong naiisip na lumalait sa sarili kong pagkatao, sa pagkatao kong , pagiging mahina , na puro salita walang gawa, sa pagkatao kong kulang sa tiyaga umaasa sa kasiyahan na napupunta sa wala...At Paglipas nang taon sa kolehiyo , nanatili parin akong talo sa pag angat , pinili ang kurso na hindi naman kasing bigat ng abogado, Oo inaamin ko naiwan ako sa larangan ng akademika , alam ko naman na ginawa ko tong landas na to para sumaya pero, Dati yon iba na ang nasa isip ko ngayon, sana pala pinagbutihan ko nung mga araw na nakakahabol pa ko Pero ngayon ,ito natupad nga ang mga pangarap ko sa sarili ko , Pero di ko naman naisip ang kapalaran na darating sa kinabukasan ko Ano nga ba ang magiging kinabukasan ko ? Kung sariling kaligayan nalang palagi nag nasa isip ko Palagi nalang bang ganto ang buhay ko o isang araw , babagsak ang katawan ko katulad ng pagbagsak ng utak ko Tuwing naiisip ang mga malalagim na nakaraan sa buhay ko Mula sa palangiting tao na nakikita nyo , Maganda lang tignan parang takip ng libro, Pero ang totoo ay iba ang nilalaman nito, Magulo ang takbo ng buhay ko , Pero salamat narin may mga tao na nagbibigay ng halaga at pagmamahal Upang magpursigi pa akong mabuhay dito sa mundo... Salamat Ina,Itay,Lolo,Lola, Kaibigan,Katunggali Salamat sa walang hupay na pag intindi sakin sa lahat ng galit , panunukso Pagmamahal , pakikisama at sa mga bagay na nakalagay dito sa memorya ko, Isa kayong tagapagligtas dahil kung wala kayo Wala rin saysay ang pagkatao ko...

0

Nov 14, 2017

Nov 14, 2017 at 2:02 AM UTC

Johnad

Malungkot ang Kwento sa Silid

Nandito nanaman ako sa isang silid, malungkot , nagiisip kung anong mangyayari sa paligid Bukas ba ay payapa muli ang isip o bibilis nanaman ang tibok ng dibdib Sa bawat nangyayaring karanasan sa buhay ko may mga bagay akong naiisip na lumalait sa sarili kong pagkatao, sa pagkatao kong , pagiging mahina , na puro salita walang gawa, sa pagkatao kong kulang sa tiyaga umaasa sa kasiyahan na napupunta sa wala...At Paglipas nang taon sa kolehiyo , nanatili parin akong talo sa pag angat , pinili ang kurso na hindi naman kasing bigat ng abogado, Oo inaamin ko naiwan ako sa larangan ng akademika , alam ko naman na ginawa ko tong landas na to para sumaya pero, Dati yon iba na ang nasa isip ko ngayon, sana pala pinagbutihan ko nung mga araw na nakakahabol pa ko Pero ngayon ,ito natupad nga ang mga pangarap ko sa sarili ko , Pero di ko naman naisip ang kapalaran na darating sa kinabukasan ko Ano nga ba ang magiging kinabukasan ko ? Kung sariling kaligayan nalang palagi nag nasa isip ko Palagi nalang bang ganto ang buhay ko o isang araw , babagsak ang katawan ko katulad ng pagbagsak ng utak ko Tuwing naiisip ang mga malalagim na nakaraan sa buhay ko Mula sa palangiting tao na nakikita nyo , Maganda lang tignan parang takip ng libro, Pero ang totoo ay iba ang nilalaman nito, Magulo ang takbo ng buhay ko , Pero salamat narin may mga tao na nagbibigay ng halaga at pagmamahal Upang magpursigi pa akong mabuhay dito sa mundo... Salamat Ina,Itay,Lolo,Lola, Kaibigan,Katunggali Salamat sa walang hupay na pag intindi sakin sa lahat ng galit , panunukso Pagmamahal , pakikisama at sa mga bagay na nakalagay dito sa memorya ko, Isa kayong tagapagligtas dahil kung wala kayo Wala rin saysay ang pagkatao ko...

31

Oo. Totoo. Hindi mo na kailangan ipagsigawang mahal mo ako,na aakyat pa sa rurok ng bundok para isigaw ang pangalan ko,at ipahayag ang nilalaman ng damdaming nagsisidhi, sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang ‘yan na nais kong marinig mula sa mapang-akit **** mga labi. Hindi mo kailangang ibase ang nararamdaman mo sa sinasabi ng ibang tao,dahil hindi natin kailangan ng kanilang opinyon para umibig nang wagas o hanggang sa dulo ng mundo, hindi sila ang dumidekta sa kung sino man ang ititibok nitong puso, hindi natin kailangan ng kanilang opinyon.Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na sa lahat ng date na ating mapuntahan ay kailangang pag-usapan ng mga kaibigan mo, o libo-libong litrato ang ipo-post mo, dahil ayaw ko lang mawalanang pagiging pribado ng ating relasyon,sapat na sa akin nang itago mo ang mga litratong ‘yan,at titigan pauli-ulit kapag miss na natin ang isat-isa. Hindi mo kailangang ma-insecure sa iba, hindi ko sila papatulan,hindi ko sila papansinin, hindi kita minahal nang mahabang panahon para saktan lang, wala akong pake sa kanila, ikaw ang mahal ko, oo, mahal kita, at tanggap ko kung sino ka, kung anong mayro’n at wala sa’yo,dahil mahal kita.Mahal na mahal, hindi mo kailangang ma-insecure.Hindi. Lahat ng bagay, ay aking gagawin, dahil hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa bawat letra ng mga salitang namumutawi sa aking bibig,hindi ito isang antigong alahas na susuotin lamang sa mga piling okasyon,pagkatapos ay itatago sa kahon, at kakainin ng alikabok sa lilipas na mga taon, mamahalin kita kahit sa ano mang panahon: tirik man ang araw sa pagtawa o kulimlim man ang gabi sa pag-iyak.Mahal kita.Mahal na mahal, at hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa mahal lang kita,kukunin ko ang mga agiw sa iyong mga lumang gunita,pilit kong wasakin ang mga pader na nakaharang sa ating dalawa. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, sapat na sa akin ang pagsanay sa sarili sa ‘yong presensya at pagkandili,sapat na sa akin ang pag-intindi mo sa mga kamaliang pilit binabayo,mga pagkukulang na pilit pinupunan, at sa mga araw na kahit luha ang nalalasap ay patuloy ka pa ring nakahawak sa aking mga kamay at hindi mo ito binitawan. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, pumasok ka sa pinakakasulok ng aking utak, nang mabatid mo ang mga nakasulat, nakalimbag sa bawat pahina ng aking isip: ililibot kita, sa aking nakaraan,sa aking ngayon at sa aking bukas, ilalahad ang pag-aasam na makatakas sa mga kabiguang natanaw. Sisirin natin ang pinakailalim ng aking puso, dito matatagpuan ang pag-ibig na kailanman hindi mabubura, hindi maglalaho, para sa nag-iisang ikaw. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, hindi na kailangan, dahil alam ko, d’yan sa puso mo,nakaukit rin ang pangalan ko,at ang pag-iibigan nating dalawa, hindi mo na kailangan ipagsigawan pa dahil alam kong mahal mo rin ako.Mahal mo ako. Mahal na mahal.Sana Nga'y mahal mo pa ako! Mahal mo talaga ako.

0

Mar 8, 2021

Mar 8, 2021 at 5:25 PM UTC

Princeallival132923

HINDI NA DAPAT IPAGSIGAWAN PA

Oo. Totoo. Hindi mo na kailangan ipagsigawang mahal mo ako,na aakyat pa sa rurok ng bundok para isigaw ang pangalan ko,at ipahayag ang nilalaman ng damdaming nagsisidhi, sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang ‘yan na nais kong marinig mula sa mapang-akit **** mga labi. Hindi mo kailangang ibase ang nararamdaman mo sa sinasabi ng ibang tao,dahil hindi natin kailangan ng kanilang opinyon para umibig nang wagas o hanggang sa dulo ng mundo, hindi sila ang dumidekta sa kung sino man ang ititibok nitong puso, hindi natin kailangan ng kanilang opinyon.Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na sa lahat ng date na ating mapuntahan ay kailangang pag-usapan ng mga kaibigan mo, o libo-libong litrato ang ipo-post mo, dahil ayaw ko lang mawalanang pagiging pribado ng ating relasyon,sapat na sa akin nang itago mo ang mga litratong ‘yan,at titigan pauli-ulit kapag miss na natin ang isat-isa. Hindi mo kailangang ma-insecure sa iba, hindi ko sila papatulan,hindi ko sila papansinin, hindi kita minahal nang mahabang panahon para saktan lang, wala akong pake sa kanila, ikaw ang mahal ko, oo, mahal kita, at tanggap ko kung sino ka, kung anong mayro’n at wala sa’yo,dahil mahal kita.Mahal na mahal, hindi mo kailangang ma-insecure.Hindi. Lahat ng bagay, ay aking gagawin, dahil hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa bawat letra ng mga salitang namumutawi sa aking bibig,hindi ito isang antigong alahas na susuotin lamang sa mga piling okasyon,pagkatapos ay itatago sa kahon, at kakainin ng alikabok sa lilipas na mga taon, mamahalin kita kahit sa ano mang panahon: tirik man ang araw sa pagtawa o kulimlim man ang gabi sa pag-iyak.Mahal kita.Mahal na mahal, at hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa mahal lang kita,kukunin ko ang mga agiw sa iyong mga lumang gunita,pilit kong wasakin ang mga pader na nakaharang sa ating dalawa. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, sapat na sa akin ang pagsanay sa sarili sa ‘yong presensya at pagkandili,sapat na sa akin ang pag-intindi mo sa mga kamaliang pilit binabayo,mga pagkukulang na pilit pinupunan, at sa mga araw na kahit luha ang nalalasap ay patuloy ka pa ring nakahawak sa aking mga kamay at hindi mo ito binitawan. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, pumasok ka sa pinakakasulok ng aking utak, nang mabatid mo ang mga nakasulat, nakalimbag sa bawat pahina ng aking isip: ililibot kita, sa aking nakaraan,sa aking ngayon at sa aking bukas, ilalahad ang pag-aasam na makatakas sa mga kabiguang natanaw. Sisirin natin ang pinakailalim ng aking puso, dito matatagpuan ang pag-ibig na kailanman hindi mabubura, hindi maglalaho, para sa nag-iisang ikaw. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, hindi na kailangan, dahil alam ko, d’yan sa puso mo,nakaukit rin ang pangalan ko,at ang pag-iibigan nating dalawa, hindi mo na kailangan ipagsigawan pa dahil alam kong mahal mo rin ako.Mahal mo ako. Mahal na mahal.Sana Nga'y mahal mo pa ako! Mahal mo talaga ako.

43

#030317 Oo, totoo -- Hindi mo na kailangang ipagsigawang mahal mo ako, Na aakyat pa sa tuktok ng bundok Para isigaw ang pangalan ko, At doo'y ihayag ang nilalaman Ng damdaming nagsisidhi, Sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang ‘yan. Mahal kita -- Sabi nila, lahat ng panimula ay may pangwakas Pero hindi ko mahagilap sa anumang libro Kung may katapusan nga ba ang mga salitang yan. Sa bawat letrang namumutawi sa aking bibig, Hindi ko alam kung matatapos ba Ang pagkatha ng puso ng sarili nitong lenggwahe ng "mahal kita" Pagkat hindi ito isang antigong alahas Na susuotin lamang sa mga piling okasyon, Pagkatapos ay itatago sa kahon, At kakainin ng alikabok sa lilipas na mga taon. Sabi sa kanta, "Walang sagot sa tanong kung bakit ka mahalaga" Pero ang sabi ko nama'y Tirik man ang araw sa pagtawa O kulimlim man ang gabi sa pag-iyak, Hindi ako mauubusan ng dahilan Para mas mahalin ka pa. Mahal, kaya ka pala mahalaga At kaya pala mahalaga -- Ngayon, ngayo'y alam mo na. Kukunin ko ang mga agiw Sayong mga lumang gunita, Pilit kong wawasakin ang mga pader Na hindi akmang pumagitna sa'ting dal'wa. Sa paulit-ulit **** pagsambit, Noo'y natakot akong maglaho ang halaga nito Natakot akong bawiin ng bukas ang bawat sinasambit mo Pero ngayon, mas pinili ko nang masanay -- Masanay sa bawat pagbigkas mo Kahit pa sabi ko noo'y ayoko Kahit pa gusto kong itanggi Kahit pa gusto kong limutin. Pero oo, sapat na sakin ang tiwala mo Sapat na sakin ang pag-intindi mo Minsa'y di ko maintindihan sa telepono, Minsa'y di ko malinaw sa pandinig ko Pero alam ng puso ko: Narinig ko. Sa mga kamaliang pilit nating binabayo, Mga pagkukulang na pilit nating pinupunan, At sa mga araw na kahit luha ang nalalasap, Doon ko nakitang kaya pala -- Kaya pala nating magpatuloy Sa paghawak sa kamay ng bawat isa At kahit pa malayo sa isa't isa'y Ikaw at ikaw pa rin ang pagsinta. Minsan di'y nagtanong ako, Ba't hindi ka na lang naunang masilayan ang mundo? Bakit kailangang hintayin pa kita? Bakit kailangang masaktan muna bago matugunan ang pagmamahal? Ba't nga ba minamahal kita? Mapupuno ako ng bakit Pero itatapon ko ang mga ito, Ayoko nang malunod sa pangambang Paggising ko'y baka muli ka na namang maglaho O baka malimot ng isa sa atin Ang iniingatang "mahal kita" Tatalon ako sa walang kasiguraduhan Tatalon ako -- Oo, alam kong nahuhulog ako Nahuhulog sa walang katapusang "Mahal kita." Hindi ko gamay ang misteryo nito Hindi ko mabatid ang mga nakasulat, Mga nakalimbag sa bawat pahina ng aking isip: Pero ililibot kita, Sa aking nakaraan, Sa aking ngayon At sa aking bukas -- Pagkat hindi tayo nabigo Ayokong biguin ka. Kailanman hindi mabubura, Hindi maglalaho Para sa nag-iisang ikaw. Sana magkusa ang araw sa pagbangon, At bukas makalawa'y maririnig ko na Ang hinihintay kong "Mahal kita."

0

Mar 2, 2017

Mar 2, 2017 at 9:46 PM UTC

psalmiseta

Walang Tuldok ang "Mahal Kita"

#030317 Oo, totoo -- Hindi mo na kailangang ipagsigawang mahal mo ako, Na aakyat pa sa tuktok ng bundok Para isigaw ang pangalan ko, At doo'y ihayag ang nilalaman Ng damdaming nagsisidhi, Sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang ‘yan. Mahal kita -- Sabi nila, lahat ng panimula ay may pangwakas Pero hindi ko mahagilap sa anumang libro Kung may katapusan nga ba ang mga salitang yan. Sa bawat letrang namumutawi sa aking bibig, Hindi ko alam kung matatapos ba Ang pagkatha ng puso ng sarili nitong lenggwahe ng "mahal kita" Pagkat hindi ito isang antigong alahas Na susuotin lamang sa mga piling okasyon, Pagkatapos ay itatago sa kahon, At kakainin ng alikabok sa lilipas na mga taon. Sabi sa kanta, "Walang sagot sa tanong kung bakit ka mahalaga" Pero ang sabi ko nama'y Tirik man ang araw sa pagtawa O kulimlim man ang gabi sa pag-iyak, Hindi ako mauubusan ng dahilan Para mas mahalin ka pa. Mahal, kaya ka pala mahalaga At kaya pala mahalaga -- Ngayon, ngayo'y alam mo na. Kukunin ko ang mga agiw Sayong mga lumang gunita, Pilit kong wawasakin ang mga pader Na hindi akmang pumagitna sa'ting dal'wa. Sa paulit-ulit **** pagsambit, Noo'y natakot akong maglaho ang halaga nito Natakot akong bawiin ng bukas ang bawat sinasambit mo Pero ngayon, mas pinili ko nang masanay -- Masanay sa bawat pagbigkas mo Kahit pa sabi ko noo'y ayoko Kahit pa gusto kong itanggi Kahit pa gusto kong limutin. Pero oo, sapat na sakin ang tiwala mo Sapat na sakin ang pag-intindi mo Minsa'y di ko maintindihan sa telepono, Minsa'y di ko malinaw sa pandinig ko Pero alam ng puso ko: Narinig ko. Sa mga kamaliang pilit nating binabayo, Mga pagkukulang na pilit nating pinupunan, At sa mga araw na kahit luha ang nalalasap, Doon ko nakitang kaya pala -- Kaya pala nating magpatuloy Sa paghawak sa kamay ng bawat isa At kahit pa malayo sa isa't isa'y Ikaw at ikaw pa rin ang pagsinta. Minsan di'y nagtanong ako, Ba't hindi ka na lang naunang masilayan ang mundo? Bakit kailangang hintayin pa kita? Bakit kailangang masaktan muna bago matugunan ang pagmamahal? Ba't nga ba minamahal kita? Mapupuno ako ng bakit Pero itatapon ko ang mga ito, Ayoko nang malunod sa pangambang Paggising ko'y baka muli ka na namang maglaho O baka malimot ng isa sa atin Ang iniingatang "mahal kita" Tatalon ako sa walang kasiguraduhan Tatalon ako -- Oo, alam kong nahuhulog ako Nahuhulog sa walang katapusang "Mahal kita." Hindi ko gamay ang misteryo nito Hindi ko mabatid ang mga nakasulat, Mga nakalimbag sa bawat pahina ng aking isip: Pero ililibot kita, Sa aking nakaraan, Sa aking ngayon At sa aking bukas -- Pagkat hindi tayo nabigo Ayokong biguin ka. Kailanman hindi mabubura, Hindi maglalaho Para sa nag-iisang ikaw. Sana magkusa ang araw sa pagbangon, At bukas makalawa'y maririnig ko na Ang hinihintay kong "Mahal kita."

86

Gusto kong sabihin na masaya akong isinulat ang liham na ito, at ang nais ko lamang ipairating ay ang mensaheng maaring makakapagpabago ng iyong pananaw sa buhay. Pero bago ang lahat may tanong akong dapat **** pag-isipan ng mabuti bago ka magpatuloy. Una nais ko lang tanungin kung handa ka nabang makinig sa mga katotohanan? Pangalawa handa ka nabang tanggapin ang mga ito? Kaibigan, alam kung naguguluhan ka parin dahil sa mga di maipaliwanag na pangyayari sa mundo. Maraming bagay ang hindi pa malinaw sa paningin natin. At hindi sapat ang mga naririnig natin sa iba, dahil hindi rin natin alam kung alin ang tama sa mga pinagsasabi nila. Ang dahilan kung bakit naisulat ko ito ay dahil sa mga nasaksihan ko. Maski ako ay hindi ko rin maintindihan kung saan umiikot ang mundo natin ngayon, kung tama pa bang mabuhay ako sa panahong puro na lamang pasikatan at pagpapabango ng pangalan ang tanging ginagawa ng karamihan. Sa tingin ko marami nang mali sa panahon ngayon ngunit hindi lang natin pansin. Hindi nga ba pansin? O sadyang alam natin pero di natin pinapansin, tayoy bulag sa katotohanan kahit dilat na dilat na. Ito na ba ang naging kalabasan ng mga sakripisyo ng ating mga bayani? Kung ako ang sasagot diyan, ang kinalabasan ng mga sakripisyo nila ngayon para sa bansa, ay wala. Dahil hanggang ngayon marami paring namumuhay na hindi alam kung ano ang pinaglalaban nila. Maraming pang iba jan ang hindi alam kung nasaan na ba sila, iisang bansa tayo ngunit watak watak tayo. Masaya ako kung sasabihin mo saakin kung ano ang naging bunga ng paghihirap ng ating mga bayani. Dahil yun din ang gusto kong malaman dito sa aking sulat. Ang ating mga bayani ay hindi lang basta mga bayani dahil lumaban sila para sa bayan. Naturingan silang mga bayani dahil isa silang sundalong handang mamatay sa ngalan ng pag-ibig. Pag ibig sa Diyos at sa Bayan, naipangak sila hindi dahil magiging parte sila ng mundo, kundi naipanganak sila para sa isang pangarap na gustong matupad ng lupang sinilangan. Ito ay ang tahanan ng ating lahi kung saan kinukupkup tayo at tinutulungan. Kayat kapatid gusto kong malaman mo na hindi pa huli na muli kang mag umpisa, dahil ang lahat ay wala pa sa huli. Maraming salamat dahil binasa mo ito ng may puso at pag-intindi. Umaasa ako na magiging mabuti kang tao hanggang sa huli. -PC

0

Apr 27, 2020

Apr 27, 2020 at 2:08 PM UTC

mastersomrak

ANG PINAGLABAN

Gusto kong sabihin na masaya akong isinulat ang liham na ito, at ang nais ko lamang ipairating ay ang mensaheng maaring makakapagpabago ng iyong pananaw sa buhay. Pero bago ang lahat may tanong akong dapat **** pag-isipan ng mabuti bago ka magpatuloy. Una nais ko lang tanungin kung handa ka nabang makinig sa mga katotohanan? Pangalawa handa ka nabang tanggapin ang mga ito? Kaibigan, alam kung naguguluhan ka parin dahil sa mga di maipaliwanag na pangyayari sa mundo. Maraming bagay ang hindi pa malinaw sa paningin natin. At hindi sapat ang mga naririnig natin sa iba, dahil hindi rin natin alam kung alin ang tama sa mga pinagsasabi nila. Ang dahilan kung bakit naisulat ko ito ay dahil sa mga nasaksihan ko. Maski ako ay hindi ko rin maintindihan kung saan umiikot ang mundo natin ngayon, kung tama pa bang mabuhay ako sa panahong puro na lamang pasikatan at pagpapabango ng pangalan ang tanging ginagawa ng karamihan. Sa tingin ko marami nang mali sa panahon ngayon ngunit hindi lang natin pansin. Hindi nga ba pansin? O sadyang alam natin pero di natin pinapansin, tayoy bulag sa katotohanan kahit dilat na dilat na. Ito na ba ang naging kalabasan ng mga sakripisyo ng ating mga bayani? Kung ako ang sasagot diyan, ang kinalabasan ng mga sakripisyo nila ngayon para sa bansa, ay wala. Dahil hanggang ngayon marami paring namumuhay na hindi alam kung ano ang pinaglalaban nila. Maraming pang iba jan ang hindi alam kung nasaan na ba sila, iisang bansa tayo ngunit watak watak tayo. Masaya ako kung sasabihin mo saakin kung ano ang naging bunga ng paghihirap ng ating mga bayani. Dahil yun din ang gusto kong malaman dito sa aking sulat. Ang ating mga bayani ay hindi lang basta mga bayani dahil lumaban sila para sa bayan. Naturingan silang mga bayani dahil isa silang sundalong handang mamatay sa ngalan ng pag-ibig. Pag ibig sa Diyos at sa Bayan, naipangak sila hindi dahil magiging parte sila ng mundo, kundi naipanganak sila para sa isang pangarap na gustong matupad ng lupang sinilangan. Ito ay ang tahanan ng ating lahi kung saan kinukupkup tayo at tinutulungan. Kayat kapatid gusto kong malaman mo na hindi pa huli na muli kang mag umpisa, dahil ang lahat ay wala pa sa huli. Maraming salamat dahil binasa mo ito ng may puso at pag-intindi. Umaasa ako na magiging mabuti kang tao hanggang sa huli. -PC

15

Susulatan kita ngayon at wala kang iisipin lamang kundi ngayon Kahit bukas ay basahin mo ito isipin **** ito'y ngayon Kahit basahin mo ito pagkaraan ng mga linggo, buwan at taon pagkatandaang ito'y ngayon Ngayon at walang bukas, dahil ang bukas ay ngayon Ngayon lamang, ngayon lang, ngayon. Ikaw ay mamahalin hanggang ngayon na lamang Patawad aking mahal dahil mahal kita ngayon Ako'y nalulumbay dahil ang pagmamahal mo'y hindi matanaw kahit sa bukas Dahil ito'y pinalasap mo na at pinapalasap pa sa ibang tao sa iyong kahapon Sa kahapon lamang, kahapon lang, kahapon. Wag sana mahal sa aking sulat ika'y maguluhan Dahil mahal ng isinulat ko itong damdamin para sayo'y di naguluhan Intindihin mo na lang gaya ng pag intindi ko, Pag intindi ko sa nararamdaman ko sayo na hanggang ngayon na lamang Ngayon lamang, ngayon lang, ngayon. Habang isinusulat ko ito ngayon ako'y umiiyak hindi upang iyong kaawan Umiiyak ako dahil mahal kita ngayon Dahil una pa lamang kitang masilayan Sinambit na agad ng puso ko na mamahalin kiya ngayon Ngayon lamang, ngayon lang, ngayon. Wag sana ang sulat ko ay iyong itapon Itapon na para bang ito'y sulat ko kahapon Sapagkat ito'y sulat ko ngayon Basahin kapag naiisip na pagmamahal ni isa sayo'y wala at isipin ang ngayon Ngayon lamang, ngayon lang, ngayon. Kailangang tapusin na ang sulat ko sayo aking sinta Dahil ako'y hindi na makahinga Ako'y magpapaalam na ngunit nais pang magkatha ng mga kataga Kataga na hanggang ngayon ko na lamang kayang ikatha Mahal na mhal kita, mahal kita, o mahal aking sinta. Sana'y iyong tandaan na walang hangganan Ang tanging mayroon ay ngayon lamang. Ang pagmamahal ko sayo'y walang wakas Dahil walang wakas kundi ngayon lamang Paalam mahal, hanggang sa ngayon.

0

Jan 29, 2017

Jan 29, 2017 at 2:09 AM UTC

micaela-molina-ventura

"Ngayon"

Susulatan kita ngayon at wala kang iisipin lamang kundi ngayon Kahit bukas ay basahin mo ito isipin **** ito'y ngayon Kahit basahin mo ito pagkaraan ng mga linggo, buwan at taon pagkatandaang ito'y ngayon Ngayon at walang bukas, dahil ang bukas ay ngayon Ngayon lamang, ngayon lang, ngayon. Ikaw ay mamahalin hanggang ngayon na lamang Patawad aking mahal dahil mahal kita ngayon Ako'y nalulumbay dahil ang pagmamahal mo'y hindi matanaw kahit sa bukas Dahil ito'y pinalasap mo na at pinapalasap pa sa ibang tao sa iyong kahapon Sa kahapon lamang, kahapon lang, kahapon. Wag sana mahal sa aking sulat ika'y maguluhan Dahil mahal ng isinulat ko itong damdamin para sayo'y di naguluhan Intindihin mo na lang gaya ng pag intindi ko, Pag intindi ko sa nararamdaman ko sayo na hanggang ngayon na lamang Ngayon lamang, ngayon lang, ngayon. Habang isinusulat ko ito ngayon ako'y umiiyak hindi upang iyong kaawan Umiiyak ako dahil mahal kita ngayon Dahil una pa lamang kitang masilayan Sinambit na agad ng puso ko na mamahalin kiya ngayon Ngayon lamang, ngayon lang, ngayon. Wag sana ang sulat ko ay iyong itapon Itapon na para bang ito'y sulat ko kahapon Sapagkat ito'y sulat ko ngayon Basahin kapag naiisip na pagmamahal ni isa sayo'y wala at isipin ang ngayon Ngayon lamang, ngayon lang, ngayon. Kailangang tapusin na ang sulat ko sayo aking sinta Dahil ako'y hindi na makahinga Ako'y magpapaalam na ngunit nais pang magkatha ng mga kataga Kataga na hanggang ngayon ko na lamang kayang ikatha Mahal na mhal kita, mahal kita, o mahal aking sinta. Sana'y iyong tandaan na walang hangganan Ang tanging mayroon ay ngayon lamang. Ang pagmamahal ko sayo'y walang wakas Dahil walang wakas kundi ngayon lamang Paalam mahal, hanggang sa ngayon.

35

Sinabi ko na nga ba May hindi ako alam Malinaw na ngayon Salamat sa paalam Sinabi ko na nga ba Ngayo'y intindi na 'Wag kang mag-alala Sanay na rin naman akong umasa

0

Sep 7, 2015

Sep 7, 2015 at 10:00 AM UTC

from-a-heart

Sabi na eh

Sinabi ko na nga ba May hindi ako alam Malinaw na ngayon Salamat sa paalam Sinabi ko na nga ba Ngayo'y intindi na 'Wag kang mag-alala Sanay na rin naman akong umasa

8

mundong malupit, napakadami **** bitbitin. isa kang manlalakbay, anong landas ang pipiliin? pilit **** dinala, ang bagaheng mabigat. pagkat gusto **** makatulong, sa abot ng iyong kaya. kahit hindi sayo'y minabuting dalin, nang sa iyong kasamaha'y na sa iyo ay binilin. buhat **** bagahe, di maikukubli. isinama mo na ang bagahe ng iba, magandang loob **** minabuti. Malayo na ang narating, ng pagod **** katawang hapo. sa pag intindi mo, sa mundong ikaw lagi ang balato ngunit pagkatapos ng araw, ang balikat mo'y halos mabali. subalit ang puna parin ay sayo, Ikaw pa ang siyang mali. nang tayo ay dumating, sa hating landas dapat pumili, di sinasadyang salungat, ang ninais na tahakin. bitbit mo ang puso, na iniintindi ang iba, subalit may mga desisyong, sa utak mo'y nakatalata. Sila ay bulag, sa kabutihang iyong dulot. ngunit sila ay dilat sa kagamitang nalaglag na hindi mo napulot. Sila'y dilat sa iyong kakulangan, di nakikita ang kabutihan ng puso. di ka nagpapatinag kahit ika'y napapaso mundong malupit, napakadami **** bitbitin. isa kang manlalakbay, anong landas ang pipiliin?

0

Jul 16, 2011

Jul 16, 2011 at 7:40 PM UTC

Jcjuatco

Landas

mundong malupit, napakadami **** bitbitin. isa kang manlalakbay, anong landas ang pipiliin? pilit **** dinala, ang bagaheng mabigat. pagkat gusto **** makatulong, sa abot ng iyong kaya. kahit hindi sayo'y minabuting dalin, nang sa iyong kasamaha'y na sa iyo ay binilin. buhat **** bagahe, di maikukubli. isinama mo na ang bagahe ng iba, magandang loob **** minabuti. Malayo na ang narating, ng pagod **** katawang hapo. sa pag intindi mo, sa mundong ikaw lagi ang balato ngunit pagkatapos ng araw, ang balikat mo'y halos mabali. subalit ang puna parin ay sayo, Ikaw pa ang siyang mali. nang tayo ay dumating, sa hating landas dapat pumili, di sinasadyang salungat, ang ninais na tahakin. bitbit mo ang puso, na iniintindi ang iba, subalit may mga desisyong, sa utak mo'y nakatalata. Sila ay bulag, sa kabutihang iyong dulot. ngunit sila ay dilat sa kagamitang nalaglag na hindi mo napulot. Sila'y dilat sa iyong kakulangan, di nakikita ang kabutihan ng puso. di ka nagpapatinag kahit ika'y napapaso mundong malupit, napakadami **** bitbitin. isa kang manlalakbay, anong landas ang pipiliin?

44

Sandaling tumigil ang oras upang ipikit ko ang mga mata sa alaalang nais kong balikan mula sa isang taong kailanman ay hinding-hindi ko makakalimutan. Sinimulan ko sa isang eksenang bibigay at bibigay na ang aking puso sa kalungkutan at kapighatiang aking nadarama noong kailangan ko ng kausap at siya ang aking nasandalan. Alam **** hindi madali para sa akin na bigyang katuturan ang bawat hiling nila kahit pa alam **** maling mali na ang mga desisyong aking nagawa dahilan upang katawan ko ay bumagsak sa pangungulila. Ikaw ang naging gabay ko no'ng mga panahong ilang ulit akong nakaramdam na may mali na pero ipinagpatuloy ko pa rin ito at hindi mo ako hinusgahan sa naging desisyon ko. Sa mga sandaling ito ay nakapikit pa rin ang aking mga mata upang balikan ang mga nakaraang lagi ay takbuhan kita at isisiwalat ang mga pangyayaring hindi ko inakalang magagawa ko pala kahit ang sakit sakit na. Ang kathang ito ay isinulat ko at gustong ialay sa iyo dahil isa ka at hindi lang basta kaibigan, ka-trabaho, kung hindi ay isang inang itinuring akong isang anak na nawawala at kailangan ng pag-intindi, pang-unawa at pagkalinga. Muli kong binuksan ang aking mga mata at doon ay napagtanto kong wala ka nga pala sa aking harapan upang bigkasin ito nang malakas sa iyo na nagbigay pag-asa sa puso kong hanggang ngayon ay nalulumbay pa rin at pilit na nagpapakatatag. Taos-puso akong nagpapasalamat, at kung kailangan ay paulit-ulit, gagawin ko upang malaman mo na kahit tayo man ay malayo sa isa't isa o magkakalayo ay hinding-hindi ka mawawaglit dito sa aking pusong labis kang hinangaan at minahal.

0

Aug 22, 2017

Aug 22, 2017 at 12:36 PM UTC

eugene

Sa Pagpikit ng Aking mga Mata

Sandaling tumigil ang oras upang ipikit ko ang mga mata sa alaalang nais kong balikan mula sa isang taong kailanman ay hinding-hindi ko makakalimutan. Sinimulan ko sa isang eksenang bibigay at bibigay na ang aking puso sa kalungkutan at kapighatiang aking nadarama noong kailangan ko ng kausap at siya ang aking nasandalan. Alam **** hindi madali para sa akin na bigyang katuturan ang bawat hiling nila kahit pa alam **** maling mali na ang mga desisyong aking nagawa dahilan upang katawan ko ay bumagsak sa pangungulila. Ikaw ang naging gabay ko no'ng mga panahong ilang ulit akong nakaramdam na may mali na pero ipinagpatuloy ko pa rin ito at hindi mo ako hinusgahan sa naging desisyon ko. Sa mga sandaling ito ay nakapikit pa rin ang aking mga mata upang balikan ang mga nakaraang lagi ay takbuhan kita at isisiwalat ang mga pangyayaring hindi ko inakalang magagawa ko pala kahit ang sakit sakit na. Ang kathang ito ay isinulat ko at gustong ialay sa iyo dahil isa ka at hindi lang basta kaibigan, ka-trabaho, kung hindi ay isang inang itinuring akong isang anak na nawawala at kailangan ng pag-intindi, pang-unawa at pagkalinga. Muli kong binuksan ang aking mga mata at doon ay napagtanto kong wala ka nga pala sa aking harapan upang bigkasin ito nang malakas sa iyo na nagbigay pag-asa sa puso kong hanggang ngayon ay nalulumbay pa rin at pilit na nagpapakatatag. Taos-puso akong nagpapasalamat, at kung kailangan ay paulit-ulit, gagawin ko upang malaman mo na kahit tayo man ay malayo sa isa't isa o magkakalayo ay hinding-hindi ka mawawaglit dito sa aking pusong labis kang hinangaan at minahal.

41

Usok, Mapusok, Tumutusok. Buhay nating parang usok Sa lahat ng bagay nawawalan ng desisyon, mapusok Kaya ang laging mali sa buhay, tumutusok Sindi Landi Intindi Makulay na apoy ng sindi Bawat hithit sa oras, panaho'y malandi Pinipilit na ang realidad, iniintindi. Kasama Tama Masama sa bawat yapak sa daana'y ikaw ang kasama Wala eh, masarap, masarap ang tama Hanggang sa di mo na namalayan na ikaw na, ikaw na ang napasama, ikaw na ang masama.

0

Dec 11, 2018

Dec 11, 2018 at 11:56 PM UTC

nielism

Siga-real-yo

Usok, Mapusok, Tumutusok. Buhay nating parang usok Sa lahat ng bagay nawawalan ng desisyon, mapusok Kaya ang laging mali sa buhay, tumutusok Sindi Landi Intindi Makulay na apoy ng sindi Bawat hithit sa oras, panaho'y malandi Pinipilit na ang realidad, iniintindi. Kasama Tama Masama sa bawat yapak sa daana'y ikaw ang kasama Wala eh, masarap, masarap ang tama Hanggang sa di mo na namalayan na ikaw na, ikaw na ang napasama, ikaw na ang masama.

20