Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"gawain" poems
*Bente kwatro oras ang kilos Mga gawain na tila' di natatapos Pagtitimpi na hindi nauubos Ano pa mahal kong Ina ang kaya **** ibuhos? Hindi ka ba napapagod? Araw-araw kang kumakayod Walang day off, walang bonus, walang sahod. Hindi ba nanghihina ang iyong mga tuhod? Tinanggap mo ang pagiging ina Kahit sa mga anak mo'y ikaw ay balewala. Pagkaing isusubo na lang, ibinigay mo pa, Sa bawat hakbang nila hindi ka nawala. Tinanggap mo ang pagiging kahalili Inalay sa'yong asawa ang buong sarili Sa mga desisyon nya, ikaw ay walang masabi Sa bawat hakbang nya ikaw ang katabi. Hindi sapat ang salamat Sa mga kalyo sa'yong palad Sa hindi maindang sakit sa balikat Kahit kailan wala kang sinumbat Alam ko hindi sapat ang aking salamat At hindi ka kayang tumbusan ng anumang salita Mahal kong Ina, salamat po sa lahat lahat Salamat po sa puso nyong 'di napapagod nagmamahal.*
0
May 13, 2015
May 13, 2015 at 4:08 AM UTC
Salamat ina
Sa paglipas ng panahon at makabagong sibilisasyon, maituturing pa bang wikang pambansa ang wika natin ngayon? Ito ang malaking katanungan na naglalaro sa aking isipan. Tila binabagabag ang aking isipan sa aking mga nasisilayan. Kaguluhan, Hindi pagkakaunawaan at sari-saring hindi magagandang salita ang naglalaro sa nakararami. Bakit? Bakit patuloy pa rin tayo sa masamang gawain na ito? Ngunit ang wika ay walang ibang hinahangad kundi kapayapaan, pagkakaisa at pagkakaunawaan dahil ang wika nation ay tunay na daang matuwid. Dahil ang wikang matuwid ay iisa lang ang layunin, ang bigyan ng tuwird at masaganang buhay ang bawat mamamayan. Balikan natin ang malaking katanungan, wika pa bang maituturing ang wikang pambansa ngayon? Tama! Wika pa ngang maituturing ang wika natin ngayon sapagkat ito ang nagbubuklod sa pusong wasak, pamilyang watak-watak at Pilipinong away at gulo ang dulot sa mundo. Ang wika ay matuwid tulad ng pag-ibig. Siya ang nagbibigay buhay sa mga Pilipinong katulad ko.
0
Jun 18, 2018
Jun 18, 2018 at 1:40 AM UTC
Wikang Buhay ...
May mali sa nangyayare sa buhay ko. Bakit nagiisa lang ako? Tama ba tong ginagawa ko? Ginagawa kong dahilan yung pagkawala mo. Ganito ba dapat ang maramdaman ko? Para akong matutuluyan sa kahibangan ko. Isang pitik pa, isang kanta, isang malupit na alala. Kung matitimbang lang ang luha, siguro aabot na yung akin sa tonelada. Nakakatawa. Wala atang makakatapat sa narating nating dalawa. Hindi ko gusto tong estado na to. Ayokong kalimutan lahat ng masayang alaala. Sa lahat ng pagkakataon na namuhay ako magisa. Para sa lahat ng sama ng loob na sumabog at di ko natantya. Sa lahat ng gawain mo na anlakas magpaasa. *Yung ngiti **** tagilid pero nadadale pa din ako.* Yung balbas mo na ambilis tumubo. *Sa dalawang pusa na palagi **** alaga.* Nung mga oras na kailangan ko ng kasama tapos di ka nawala. Sa katangahan at kababawan ko na naniniwala na nandyan ka pa. Para sa lahat ng sakit na kailangan ko daanan mag isa. Lahat ng dating tropa na di na nakakakilala. Nakataas ang kamao ko pero nakaangat yung daliri sa gitna. Minsan ang sarap mawalan ng pakialam, ng pakiramdam. Yung mamuhay na parang dumaan ka lang. Ang sakit magmahal tapos sasaktan ka lang. Ang sakit magmahal tapos iiwan ka lang. Di ako galit sayo. Di kita papa salvage sa kanto. Di ko ipagkakalat kung san kiliti mo. Gusto ko lang mabawasan yung sakit na nararamdaman ko. Kasi isang taon na, ikaw pa rin laman ng poetry page ko. Sana isang beses makita ko na lang na masaya na tayo pareho. Yung tipong pag naalala kita, nakangiti ako nagkekwento. Ang hirap nga pala talagang kalimutan. *Yung minsan may taong kumilala sayo bukod sa sarili **** magulang.* Ang hirap umasa na may dadating pang iba. Ang sakit na kasi nung minsang binigay mo yung puso mo sa kanya pero iniwan ka din nya. Kanya kanyang dahilan, kanya kanyang pinaglalaban. Kung di din naman tayo magkasama sa huli bakit kailangan pa natin pagusapan. Nalulungkot ako, di ko itatanggi. Pakiiwasan mo na lang mag post na masaya ka palagi. Matagal pa siguro to maghihilom. Nakakaawa yung susunod kasi naka kandado na yung puso kong mamon. Yun ay kung meron pang susunod.
0
Mar 13, 2017
Mar 13, 2017 at 10:41 AM UTC
Flip-ino
May mali sa nangyayare sa buhay ko. Bakit nagiisa lang ako? Tama ba tong ginagawa ko? Ginagawa kong dahilan yung pagkawala mo. Ganito ba dapat ang maramdaman ko? Para akong matutuluyan sa kahibangan ko. Isang pitik pa, isang kanta, isang malupit na alala. Kung matitimbang lang ang luha, siguro aabot na yung akin sa tonelada. Nakakatawa. Wala atang makakatapat sa narating nating dalawa. Hindi ko gusto tong estado na to. Ayokong kalimutan lahat ng masayang alaala. Sa lahat ng pagkakataon na namuhay ako magisa. Para sa lahat ng sama ng loob na sumabog at di ko natantya. Sa lahat ng gawain mo na anlakas magpaasa. *Yung ngiti **** tagilid pero nadadale pa din ako.* Yung balbas mo na ambilis tumubo. *Sa dalawang pusa na palagi **** alaga.* Nung mga oras na kailangan ko ng kasama tapos di ka nawala. Sa katangahan at kababawan ko na naniniwala na nandyan ka pa. Para sa lahat ng sakit na kailangan ko daanan mag isa. Lahat ng dating tropa na di na nakakakilala. Nakataas ang kamao ko pero nakaangat yung daliri sa gitna. Minsan ang sarap mawalan ng pakialam, ng pakiramdam. Yung mamuhay na parang dumaan ka lang. Ang sakit magmahal tapos sasaktan ka lang. Ang sakit magmahal tapos iiwan ka lang. Di ako galit sayo. Di kita papa salvage sa kanto. Di ko ipagkakalat kung san kiliti mo. Gusto ko lang mabawasan yung sakit na nararamdaman ko. Kasi isang taon na, ikaw pa rin laman ng poetry page ko. Sana isang beses makita ko na lang na masaya na tayo pareho. Yung tipong pag naalala kita, nakangiti ako nagkekwento. Ang hirap nga pala talagang kalimutan. *Yung minsan may taong kumilala sayo bukod sa sarili **** magulang.* Ang hirap umasa na may dadating pang iba. Ang sakit na kasi nung minsang binigay mo yung puso mo sa kanya pero iniwan ka din nya. Kanya kanyang dahilan, kanya kanyang pinaglalaban. Kung di din naman tayo magkasama sa huli bakit kailangan pa natin pagusapan. Nalulungkot ako, di ko itatanggi. Pakiiwasan mo na lang mag post na masaya ka palagi. Matagal pa siguro to maghihilom. Nakakaawa yung susunod kasi naka kandado na yung puso kong mamon. Yun ay kung meron pang susunod.
Continue reading...
44
ang sabi ng pulitiko habang nakatayo sa entablado: mga minamahal kong kababayan pag ako po ang inyong inihalal pinapangako ko na iaahon ko sa kahirapan ang bayan at magiging matapat po ako sa aking paglilingkod sa inyo. sabi naman ng lider ng relihiyon habang nasa pulpito: mga kapatid itong ating pagsasama-sama at gawain ang tunay na sa diyos; tayo po ang tunay na mga anak ng diyos at tinubos ng mahal na dugo ni Kristo; tayo po ay nakakatiyak sa kaligtasan. amen po ba? sabi naman ng kapitalista habang nasa podium: mga kasamang manggagawa mahalin ninyo ang inyong trabaho at ang kumpanyang ito sapagkat pag ito ay bumagsak kayo ang unang maapektuhan; pag umunlad naman ito ay kayo rin ang makikinabang. Kasama ko kayo sa pag-unlad. yan ang sabi nila. ito naman ang sabi ko habang ako ay nagsasalsal sa loob ng CR: mga P_______ Ina kayo, puro kaulolan at pang-uuto ang sinasabi ninyo - mga animal kayo. Puro kayo daldal ang gaganda ng mga binibigkas ninyong mga salita pero ang totoo puro kayo mapagsamantala at gahaman sa salapi. pweeeeh.
0
Nov 6, 2017
Nov 6, 2017 at 3:36 AM UTC
RETORIKA
umaga gumising nanaman ang araw para tayo'y gisingin at mamuhay ng kanya-kanyang buhay hapon unti-unti nang nagpapahinga ang araw mga tao'y napapagod, kahit ang araw pero patuloy pa rin sa pag trabaho dapit-hapon nakita ko ang kagandahan ng paglubog ng araw malapit nanaman ang kinabukasan ngunit ako'y nabighani at biglang napahinga gabi nagsapit nanaman ang dilim namahinga na ang araw magsisimula naman ang buwan liwayway sinasamahan ako ng gising na buwan sa aking pag antay sa dapit-umaga pag gising ng araw'y magsisimula muli ang araw-araw na gawain na walang katapusan
0
Mar 4, 2019
Mar 4, 2019 at 7:09 AM UTC
ang araw
Dapat ba akong maghinala? Kung noon malambing ka pero ngayon matamlay na? Madalas magselos kahit wala pang ginagawa? Pero nag-iba ihip ng hangin, bakit biglang nag-iba? Dapat ba akong maghinala? Kung ang mga bagay at gawain na ayaw mo noon Ang siyang nais mo at pinag-uukulan ngayon ng panahon? Dapat ba akong maghinala? Ang mga personal **** bagay noon ay nakakalat lang Ngayon naman, pinipilit itago kahit sa anong parte ng katawan. Dapat ba akong maghinala? Noon nagpapaalam pa kung sasama umalis ang barkada Ngayon, nagsabi nga pero kung kailan wala ka ng magawa kasi paalis na. Dapat ba akong maghinala? Na ni minsan di mo ako pinakilala bilang karelasyon Basta sinabi ang pangalan, tapos yun na yun. Dapat ba akong maghinala? Na ayaw **** ipaalam sa iba na mayroon ka na Tinanggal ang mga litrato, para di makita ng iba. Dapat ba akong maghinala? Na sa lahat ng nangyari, ikaw ang tama Sasabihin lang na Mahala kita .. Maririnig mo lang .. pag nalaman niyang... aalis ka na.
0
Oct 18, 2011
Oct 18, 2011 at 2:49 AM UTC
Dapat ba akong Maghinala?
Mahirap gawin. Wala kang oras. Hindi mo na matatapos. Bakit? Dahil hindi mo na kaya? Pagod ka na? Inaantok ka na? O tinatamad ka lang? Marami ka ba talagang ginagawa. Marami ba talaga ang mga pinapapasa kaya natambakam ka na? Tumingin ka sa oras. Ang bilis ng takbo katulad ng pag higa mo sa kama sa inaakalang magigising ka ng umaga para mka gawa. Parang kapag nag babasa ka at naka tatlong sanaysay ka na. huminto, nagpahinga at sinubukang mag basa ulit. Naka anim ka na, umupo, nagbasa, nagpahinga malapit sa kama, nahiga habang nagbabasa at unti unting pumikit ang mga mata. Bangon! sabi ng orasan na nagpapahiwatig sayo na gawin mo ang bagay na ito. Na kaya mo naman talagang tapusin. Bangon! sa pag iilusyon mo na pagod ka na sa isang damakmak na gawain. Bangon! para sa mag papel na nasasayang. Sa mga mamamayang nawawalan ng laman ang bulsa. Bumangon ka! Wag kang magpahinga lang! Hindi ka tamad! Masipag ka! Hindi sa pagpapahinga, kundi sa pag kilos! Kumilos ka para sa kinabukasan ng ating bansa, sa ika uunlad ng taong mga tumulong at sa pawis na tumulo sa sahig. Wag **** hayang punasan lang nila ang pawis na iyon. Tanggalin mo! Kasi minsan nasa isip mo lang na hindi mo kaya pero alam ko at alam mo na magagawa mo ang bagay na iyan. Gawin mo sana!
0
Feb 12, 2016
Feb 12, 2016 at 9:28 AM UTC
Task
ARMAS MO'Y PANALANGIN. Bago natin hangarin ang pansarili hiling, Hingin na bawat isa'y makabangon at gumaling; Sa gabay Nya, walang maiiwang nakabitin Pagkat ang DIYOS ay mas higit pa sa bituin. Mataimtim na dasal ang mainam na gawin. Isuko sa kanya ang lahat ng masamang gawain; Talikuran at wag na nating ulit-ulitin Ang Kanyang utos ay di dapat balewalain Normal lang matakot, pananalig mo'y wag hawiin Boung pusong pananampalataya - Sya'y purihin; Huminahon at sa kanya tayo'y manalangin Handa syang makinig, naghihintay lamang sa'atin. Simpleng pagsubok lamang ito kung tutuusin Kung sa kanya ang tiwala mo'y hindi bitin; May dumating mang hadlang at ika'y sirain Itanim sa isipan - armas mo'y panalangin.
0
Mar 20, 2020
Mar 20, 2020 at 6:39 AM UTC
Armas mo'y Panalangin
Salamat sa Diyos na nakilala kita, Isang bituin na nagniningning sa madilim na gabi, Na nagbibigay ginhawa't saya kapag ikaw ay nakikita. Minsan lang tayo magkita't magusap pero asahan mo ang mga alaalang nagawa ay napakarami Salamat sa lahat ng iyong nagawa upang ako'y maging masaya, Sa mundong ito na puno ng lumbay at problema At sa tuwing ang mundo ko'y nalulunok ng kadiliman, Ikaw ang nagsisilbing ilaw na naggagabay sakin. Pasensya sa lahat ng aking kagagohan Mga gawain ko na ang resulta'y sakit,galit, at lungkot ang nararamdaman Di ko man alam kong bakit ko nagawa iyon sayo Pero sana magkaibigan parin tayo Sa mundong ito na puno ng mga plastic na tao Mga taong paasa at manloloko Napakaswerte ko talaga na naging kaibigan kita Sabihin mo man sa sarili mo na wala kang kwenta Asahan mo na sa puso't buhay ko ikaw ah mahalaga Salamat
0
Jan 21, 2020
Jan 21, 2020 at 8:49 AM UTC
Salamat
Pagod na ako sa mga gawain na paulit-ulit lamang Pagod na ako sa mga bagay na kailangan intindihin at tanggapin ko lang Pagod na ako sa paggawa ng mga bagay na wala namang saysay Pagod na ako sa araw-araw na pag-alalang kakayanin ko ang lahat ng bagay Kaya ko... Kaya ko... Kaya ko pang gawan ng paraan Kaya ko pang remedyohan Kaya ko pang isalba ang lahat Hindi na dapat ako nag-papakulong sa gantong emosyon Hindi na dapat ako nag-iilusyon Hindi na dapat ako nagkakaganito Hindi na dapat ako nagiisip ng ganito Sa layo na ng narating ko dapat kaya ko na ito Sa dami na ng pinagdaanan ko dapat sisiw nalang sakin ito Sa dami ng hirap na naranasan ko sanay na dapat ako sa mga ganito Ngunit higit sa lahat, sa dami na ng naipundar kong oras at pagod, alam ko sa sarili kong kayang-kaya ko 'to
0
Apr 4, 2016
Apr 4, 2016 at 9:07 AM UTC
Untitled
Apatnapu't limang minuto makalipas ang alas-dose. Umaga na naman -- umaga na naman pipikit ang mga mata kong kasingbigat na ng ulap na napuno ng tubig mula sa lupa at dagat. Mapungay at napapaluha dulot ng pasakit na hatid ng walang sawang sulatin, babasahin, at kung anu-ano pang mga dapat tapusin. Mga labi kong medyo nakabuka na marahil akala nila'y tapos na ang lahat ng gawain kaya namamahinga. At muli silang sasara, kasingbilis ng motorsiklong humaharurot sa labasan na parang nakikipagkarera, kapag naiisip na malayo pa ako sa pagtuldok sa katapusan. Tumatabingi na ang mundo. Ay, mali, ulo ko lang pala na napapahiga na sa aking kanang balikat tila may sariling isip at ginugusto nang humiga sa kama -- akala niya rin siguro'y matatapos na sa pagsusulat at pagbabasa ngunit sadyang nagkakamali siya. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tunog na ginagawa ng aking mga daliri na kay bagal nang bumaba para pindutin ang mga letra sa aking kompyuter. Suko na raw sila at nasasabik na silang muling mayakap ang malalambot na unan na nag-aantay sa kanila. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tunog na lang ng pagbagsak ng aking mga daliri sa bawat letra ng aking laptop ang pumapasok sa aking utak. Ilang minuto na nakatitig sa iisang pahina... Sa iisang talata... Sa iisang pangungusap... Sa iisang letra... Blag!
0
Jan 7, 2017
Jan 7, 2017 at 9:16 AM UTC
Antok Na Ako
Nawawala,Hinahanap,Hindi Makita Saan na kaya? Sana'y bumalik kana Hininitay ka na niya Matagal Tagal naring  ikay nawala Nalilibang kana ata? Nalilibang kana sa mga maling Gawain ng mundong Ito Alak Droga Sigarilyo Ito  ang mga hawak mo Naghihintay na siya na kamay niya naman ulit ang hawakan mo Nawawala Hinahanap Hindi Makita Ilang bundok na ang kanyang inakyat Wala siyang pakialam kahit siyay napapagod na Habang ikaw ay naaaliw Bulong niya'y, oh aking giliw Hindi ang mundong Ito ang makapagpupuna ng tunay na saya Nawawala Hinahanap Hindi Makita Siya'y iyong iniwan,Ngunit patuloy Nya paring gigibain ang mga pader para saiyo.pupunitin ang mga kasinungalingan at Mananatili ang kanyang mga pangako. Nawawala Hinahanap Hindi Makita Naaalala mo pa ba? Mga panahong ikay wasak na wasak Akala mo ang buhay mo'y unti unting babagsak Niyakap ka niya at sinabing Anak,Sandal lang iiyak mo,sabihin mo lahat saakin at paggising mo bibigyan kita ng lakas para harapin ang bagong  bukas Nawawala Hinahanap Hindi Makita Ikay hinahabol niya Bamalik ka na daw sakaniya Basahin mo ulit ang kanyang mga salita Dahil ang mundong Ito ay mawawala Ngunit ang kanyang salita ay mananatili Nawawala Hinahanap Hindi Makita Pagmamahal na walang hanggan Mamahalin ka hanggang katapusan Kahit di tayo'y karapatdapat Pagmamahal niya parin para saatin ay sapat Nawawala Hinahanap Hindi Makita Oh Diba ang Hirap makawala? Ang Hirap ng walang ama Kaya't Tara na at bumalik sakanya Nawawala Hinahanap Hindi Makita Sa wakas nakita na ang tupang matagal ng Hinahanap. Kay Tagal rin bago ka na hagilap Nagpupunyagi ang mga anghel sa ulap Oh wala nang hihigit pa sa yakap ng ama. Nawawala Hinahanap Hindi Makita Iniwan ang siyamnaput siyam para sa isa. Pagmamahal mo'y walang kapantay Dahil sarilling Anak ay inalay Para sa aming buhay
0
May 31, 2019
May 31, 2019 at 10:15 AM UTC
Nawawalang Tupa
Nawawala,Hinahanap,Hindi Makita Saan na kaya? Sana'y bumalik kana Hininitay ka na niya Matagal Tagal naring  ikay nawala Nalilibang kana ata? Nalilibang kana sa mga maling Gawain ng mundong Ito Alak Droga Sigarilyo Ito  ang mga hawak mo Naghihintay na siya na kamay niya naman ulit ang hawakan mo Nawawala Hinahanap Hindi Makita Ilang bundok na ang kanyang inakyat Wala siyang pakialam kahit siyay napapagod na Habang ikaw ay naaaliw Bulong niya'y, oh aking giliw Hindi ang mundong Ito ang makapagpupuna ng tunay na saya Nawawala Hinahanap Hindi Makita Siya'y iyong iniwan,Ngunit patuloy Nya paring gigibain ang mga pader para saiyo.pupunitin ang mga kasinungalingan at Mananatili ang kanyang mga pangako. Nawawala Hinahanap Hindi Makita Naaalala mo pa ba? Mga panahong ikay wasak na wasak Akala mo ang buhay mo'y unti unting babagsak Niyakap ka niya at sinabing Anak,Sandal lang iiyak mo,sabihin mo lahat saakin at paggising mo bibigyan kita ng lakas para harapin ang bagong  bukas Nawawala Hinahanap Hindi Makita Ikay hinahabol niya Bamalik ka na daw sakaniya Basahin mo ulit ang kanyang mga salita Dahil ang mundong Ito ay mawawala Ngunit ang kanyang salita ay mananatili Nawawala Hinahanap Hindi Makita Pagmamahal na walang hanggan Mamahalin ka hanggang katapusan Kahit di tayo'y karapatdapat Pagmamahal niya parin para saatin ay sapat Nawawala Hinahanap Hindi Makita Oh Diba ang Hirap makawala? Ang Hirap ng walang ama Kaya't Tara na at bumalik sakanya Nawawala Hinahanap Hindi Makita Sa wakas nakita na ang tupang matagal ng Hinahanap. Kay Tagal rin bago ka na hagilap Nagpupunyagi ang mga anghel sa ulap Oh wala nang hihigit pa sa yakap ng ama. Nawawala Hinahanap Hindi Makita Iniwan ang siyamnaput siyam para sa isa. Pagmamahal mo'y walang kapantay Dahil sarilling Anak ay inalay Para sa aming buhay
Continue reading...
45
Do not utter a syllable For the reaper lurks at the door Dim the lights as our eyes are widened   Sit in a desperate, huddled mass Feel the shivering, helpless creature on the left Hear my traitorous lungs exhaling, surrendering my position My heart pounding, screaming at my body Ordering me to run, to fight, to **** "Do not go gentle into that good night," As Dylan Thomas so elegantly stated Yet it is not a time for romantic visions of heroism Beowulf's idealism will not save us here Sobbing, shivering, ***** stained American Eagle Sweat drenched Under Amour Tees and hoodies Feet ironically quivering in red and orange Nike Shocks A 243 pound lineman blubbering under his breath He wants his mother, his daddy, his pillow, to go home Another boy, Darrel, clenches his fists, readies for attack Cassidy sits silently, emotionless, statuesque, frozen in time And I . . . What do I do? . . . What do I do? Do I flinch like Sir Gawain in the face of death? Or do I . . . . . . What do I do? God, may I never discover the answer to this evil query God help us stop the violence consuming innocent children Render CODE RED obsolete Yet, CODE RED will parish not For society feeds on fictional fame Fifteen minutes that Warhol never could have painted Now it will be duplicated like so many Campbell's Soup cans CODE RED    CODE RED    CODE RED   CODE RED   And . . . What will I do? What will I do?
0
Jan 10, 2013
Jan 10, 2013 at 6:58 PM UTC
Code Red
Ikaw ay isang pambihirang hika na hindi mailarawan sa anumang wika; Ang pagnais sayo ay tulad ng ubo, Sa pagsikip ng dibdib ikaw ay tumubo. Ang pagtanging naganap ay bukod tangi at mainit, tila isang pagsibol ng lagnat. Pangalan mo ay pahirap sa aking lalamunan daig pa likidong apoy sa matinding inuman. Tila ako'y nawalan ng panlasa, sapagkat napaibig sa irog ng masa. Na-abisuhan man lamang sa idudulot na sakit ng hamak at panandaliang pagkaakit. Walang manggagamot ang nakakilala sa kaso nitong nakakawalang-hiyang trangkaso. Walang mabuting dinulot sa katawan: sinumpaang pangangailangan lamang ng laman. Nawa'y ang pagkalalin ay hindi nakahahawa sapagkat sa ngayo'y mag-isang tumatawa dahil sa pagtangkilik lamang ng mga alaala. (Isa sa mga sintomas na talagang lumala.) Sa kabila ng pagkilala na ito'y sakit lamang sa ulo; ipinatili hanggang sa luha ay tumutulo. Itinuloy ang pananabik sa tuwina, kunwari ang gawain ay ligtas na bitamina. Ang ibubunga ay malalaman lamang sa wakas kung sasapat pa ba ang natitirang lakas upang sugpuin ang delikadong damdamin at ang sariling katinuan ay panatiliin. Sa kabila nga ba ng mga dinanas, may matatagpuan bang ganap na lunas? Upang lahat ng aspeto'y manatiling malusog at sa karapat-dapat na lamang ang loob ay mahulog? Masakit na uri ng pangangalaga, ang payapang makakamit ay mahalaga. Wala lamang ito sa sapat na distansya; kailangan rin ang pagpaparaya.
0
Jan 23, 2021
Jan 23, 2021 at 12:38 PM UTC
Karamdaman
Mga bagay na gustong gawin Mabibigyan oras upang tuparin Ngunit wag muna itong unahin Dahil alam **** marami ka pang gawain Nakaabang mga takdang aralin Naghihintay na gawin Ikaw man ay malaya Dapat alam mo pa rin ang kahalagahan ng iba Iba tulad ng iyong pag aaral na nangangailangn ng pagpapahalaga Sa pag gawa ng mga bagay na iyong ikasasaya Wag kalimutan ang nararamdaman ng iba Baka ikaw ay may nasasaktan na Mas magiging masaya ka Kung alam **** wala kang nasasaktang iba Ang pagiging malaya Sa paggawa ng mga bagay na iyong ikatutuwa Ay nakapag papa aliawalas sa iyong mukha Dahil ito ang dahilan kung bat ang ngiti mo ay masisilayan sa iyong mukha At sa iyong mata makikita ang kinang na dulot ng kalayaang natatamasa Pero wag kakalimutan ang pagkakaiba Ng pagpili sa mali at tama Ikaw man ay naturingang malaya Dapat alam mo pa rin ang makabubuti at makasasama Bigyan ng limitation ang sarili, tama naman dba? Dahil baka sa sobrang saya na iyong madarama Ikaw ay maging pabaya Buhay moy malagay sa isang sitwasyon na ndi kaaya aya At pagsisisi lamang ang makikita sa mukha
0
Sep 14, 2020
Sep 14, 2020 at 11:58 AM UTC
Kalayaan
*common chilling sights-- i see humanity ungranted ice nucleators-- mutual lives underground buffered dots of heat Jupiter winds glow revivals there and then -- red swirls of lust twelve conquests past all creatures skyclad in that loose zodiac belt unconditional dark solstice deepest love festive thanks at dread allayed-- more roasted birds . the same sun, snowflake years uniquely melt . still Fall-ripe, matunda ya Kwanza nourish unity . only a nick, the green knight forgives saint sir Gawain . winter thin Shakyamuni trees entangle star rays . Dōngzhì recurs-- tangyuan and dumpling soup warm ears and hearts . Lucy brightens Advent's tidal frost sugar powder blind . strong eyelids-- holy corpses smile again . endyear eyelids pull open --                             Summer's chain emails . i nightgaze here too-- Yalda Shab brightens birth night vermillion sweet eve . gelt to gifts-- sacred lights remembrance wonders burning yet . obstacles embraced powdered elephant dance ancient clouds of lore . of country dwellers gifted greatest gifts-- pentacles outshine . hot planets glint subtle light unseen and far -- night sky snow transaeonic squint textured sense illumes vast space light trails interweave evergreen bird womb coos beyond my porch-- fireplace ignites Februa nears-- thermals gather itch for one last indulgence Hubble vision melds an interspecies lens-- "home" descends anew integral trust-- grapes freeze by vintner's paths of future sweetness moss between toes Spring ooze effluvia giddy spine sky high*
0
Dec 12, 2012
Dec 12, 2012 at 11:59 PM UTC
haiku holarchy
*common chilling sights-- i see humanity ungranted ice nucleators-- mutual lives underground buffered dots of heat Jupiter winds glow revivals there and then -- red swirls of lust twelve conquests past all creatures skyclad in that loose zodiac belt unconditional dark solstice deepest love festive thanks at dread allayed-- more roasted birds . the same sun, snowflake years uniquely melt . still Fall-ripe, matunda ya Kwanza nourish unity . only a nick, the green knight forgives saint sir Gawain . winter thin Shakyamuni trees entangle star rays . Dōngzhì recurs-- tangyuan and dumpling soup warm ears and hearts . Lucy brightens Advent's tidal frost sugar powder blind . strong eyelids-- holy corpses smile again . endyear eyelids pull open --                             Summer's chain emails . i nightgaze here too-- Yalda Shab brightens birth night vermillion sweet eve . gelt to gifts-- sacred lights remembrance wonders burning yet . obstacles embraced powdered elephant dance ancient clouds of lore . of country dwellers gifted greatest gifts-- pentacles outshine . hot planets glint subtle light unseen and far -- night sky snow transaeonic squint textured sense illumes vast space light trails interweave evergreen bird womb coos beyond my porch-- fireplace ignites Februa nears-- thermals gather itch for one last indulgence Hubble vision melds an interspecies lens-- "home" descends anew integral trust-- grapes freeze by vintner's paths of future sweetness moss between toes Spring ooze effluvia giddy spine sky high*
Continue reading...
88
"O aking minamahal sinta, Tara, kanta na tayo't magsimba.", Kay sarap balikan ang mga araw na 'to, Hanggang sa sarhan mo'ko ng pinto. Laging kasama sa samahan niyong umaawit, Sa lugar kung saan nakakahingi ng tulong sa langit, Ang puso ko'y gusto sayo lumapit, Sapagkat iyong ganda'y kaakit-akit. Kaya ako'y nangarap... "Sa pagtatapos ng aking paglalakbay, Sana magwakas sa iyong mga kamay, Sa kahit anong mangyayaring pagsubok, Ikaw ang ninanais na maging palayok". Umamin, nagbukas ng puso sa 'yong harap, Habang ang mata ko'y 'di kumukurap, Iba sa aking mga inaasa't iniisip, Ang pangarap ay hanggang panaginip. Lahat ng pawis, oras ng paghahanda, Mapupunta lang pala sa wala, Kaya't pag nakikita ako ng iba, Nagkukunwari nalang na masaya. Di naisip bituin ay masisira sa isang sulyap, Dumating pa si Hudas sa aking harap, Nakatikim ng halik ng isang taong mapanibughuin, At laking galit pagkat siya ay isang taladkarin. "O aking minamahal sinta, Sensya na't dinaan sa makata, Gawain ng isang taong nalulumbay, Makakagawa pa ng akdang-buhay Kaya sa mahabang panahon hindi magpaparamdam, Para makuha ng Hudas ang kanyang inaasam, Kahit ang puso ko'y nasisira't lumiliit, Ako'y maghihintay kahit masakit.
0
Apr 3, 2020
Apr 3, 2020 at 10:20 AM UTC
O Aking Minamahal Sinta
To tear away the azure twinkling of the mother-bird's heart beating and replace it with Mother Nature's pet ant-eater dipping his wind-nose from clouds to dirt and ******* away the green -- leaving caked matte mud brown. Fraggled cottage stones aloof where chaos is the juggled glory flanking dust and soot blanketing fluorescent fauna unbeknownst to the birds. Right-lightning scars when you shut your eyes against the shadow of a mocking storm, and Fraggled thoughts soar with the cottage stones. Frequent nightingales regail of June's monsoons that gulped the quail's acquaintance with Sir Gawain and the Green Knight. My sense of silence is the unvisited dirt mound perched beyond the graves.
0
Sep 23, 2011
Sep 23, 2011 at 11:48 PM UTC
When you don't punch the clock
Wala patutunguhan sa hiwas na landas Bawat gawain ay kanyang pinupuna Tinutuligsa ang mga munting kamalian Palaging umiinit ang ulo at sumisigaw kahit marami ang nakatingin Sa ikaapat at huling taon ay sa umpok ng kumikislap na dyamante Di naman irisponsable sa klase - maayos ang mga marka Sa pagtatapos walang anino doon ng itay kaya agad lumabas ng paaralan nang walang bahid ng pagkagalak Agrikultura ang kinuhang kurso Nang ikalawang taon na sa kolehiyo'y naparool ang anluwagi - ama'y nahulog at napilay sa gusaling itinatayo Hindi natanggap ang kanyang kapalaran kaya laging tumutungga ng alak Nagpasya na huminto sa pag-aaral para may kumandili sa kanya Pinapagalitan man ay di pa rin nagawang magsawa Sadyang maliit ang lupain ng San Arden Sapagkat nakasalubong si Dessa Halata sa mga mata na mayroong kinikimkim Pagbabalisa sa gabing madilim
0
Jan 11, 2019
Jan 11, 2019 at 5:42 AM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #48
The Wild Hunt by Michael R. Burch Near Devon, the hunters appear in the sky with Artur and Bedwyr sounding the call; and the others, laughing, go dashing by. They only appear when the moon is full: Valerin, the King of the Tangled Wood, and Valynt, the goodly King of Wales, Gawain and Owain and the hearty men who live on in many minstrels’ tales. They seek the white stag on a moonlit moor, or Torc Triath, the fabled boar, or Ysgithyrwyn, or Twrch Trwyth, the other mighty boars of myth. They appear, sometimes, on Halloween to chase the moon across the green, then fade into the shadowed hills where memory alone prevails. Published by Celtic Twilight, Celtic Lifestyles, Boston Poetry and Auldwicce. Few legends have inspired more poetry than those of King Arthur and the Knights of the Round Table. These legends have their roots in a far older Celtic mythology than many realize. Here the names are ancient and compelling. Arthur becomes Artur or Artos, “the bear.” Bedivere becomes Bedwyr. Lancelot is Llenlleawc, Llwch Lleminiawg or Lluch Llauynnauc. Merlin is Myrddin. And there is an curious intermingling of Welsh and Irish names within these legends, indicating that some tales (and the names of the heroes and villains) were in all probability “borrowed” by one Celtic tribe from another. For instance, in the Welsh poem “Pa gur,” the Welsh Manawydan son of Llyr is clearly equivalent to the Irish Mannanan mac Lir. Keywords/Tags: King Arthur, wild hunt, Halloween, Artur, Bedwyr, Valerin, Valynt, Gawain, Owain, Devon, Wales
0
Apr 18, 2020
Apr 18, 2020 at 12:18 AM UTC
The Wild Hunt
The Wild Hunt by Michael R. Burch Near Devon, the hunters appear in the sky with Artur and Bedwyr sounding the call; and the others, laughing, go dashing by. They only appear when the moon is full: Valerin, the King of the Tangled Wood, and Valynt, the goodly King of Wales, Gawain and Owain and the hearty men who live on in many minstrels’ tales. They seek the white stag on a moonlit moor, or Torc Triath, the fabled boar, or Ysgithyrwyn, or Twrch Trwyth, the other mighty boars of myth. They appear, sometimes, on Halloween to chase the moon across the green, then fade into the shadowed hills where memory alone prevails. Published by Celtic Twilight, Celtic Lifestyles, Boston Poetry and Auldwicce. Few legends have inspired more poetry than those of King Arthur and the Knights of the Round Table. These legends have their roots in a far older Celtic mythology than many realize. Here the names are ancient and compelling. Arthur becomes Artur or Artos, “the bear.” Bedivere becomes Bedwyr. Lancelot is Llenlleawc, Llwch Lleminiawg or Lluch Llauynnauc. Merlin is Myrddin. And there is an curious intermingling of Welsh and Irish names within these legends, indicating that some tales (and the names of the heroes and villains) were in all probability “borrowed” by one Celtic tribe from another. For instance, in the Welsh poem “Pa gur,” the Welsh Manawydan son of Llyr is clearly equivalent to the Irish Mannanan mac Lir. Keywords/Tags: King Arthur, wild hunt, Halloween, Artur, Bedwyr, Valerin, Valynt, Gawain, Owain, Devon, Wales
Continue reading...
19
The send and receive signal is blinking, And the single mind is syncing to the altered pose of the twinkling stars above, Via the screen and LED beams that stream into the seams of your consciousness. Your brain is blessed, Yet lacks the zest of wisdom once residing in your soul; Outdated like coal, the role of the toll booth is old and invalid, Like the side-dish of salad, Replaced by the rancid infection of fast food, What a bad mood society must be in. You may die of respiratory inefficiency, But you've got me to inform your next of kin. You're not as blind as I would like you to be, Yet you don't see as clearly as is necessary, So I'm wary of your willful ignorance, as it's frightening and malignant, Yet the signals sent don't pay my rent so I vent by waiting on Clark Kent to save the day, He's on his way, right, Sir Gawain? Right, brave knight? Sir knight? Am I right? Irrelevant, So, for the hell of it, I descend into a hedonistic viewpoint stuck in a pit, Of what I call economically unsound wit; Perhaps a writ of notice regarding my upcoming eviction, They punish those who find pleasure in a lack of plight, and claim their sanity is out of sight; Well, **** you too, I'll stage a coup so you can be you, through and through. Please, freedom; I need you to unlock the cages at this human zoo, Because the free of us are too few, And the few of us are who? Speak up. For the love not of God, but of life, speak up.
0
May 16, 2011
May 16, 2011 at 4:11 PM UTC
Time's Essence (seems Diluted and Refuted)
The battle is not won or lost But I am finished with it Sword hanging limp in hand Armour bloodied and bent Once Galahad, now Gawain Young yet wounded, I stand and stare An errant knight without king or cause I spur my horse with weapon raised And prepare to charge again
0
May 9, 2011
May 9, 2011 at 2:10 PM UTC
Old Soul as Errant Knight
Oh Optimus Prime, Were you still in your prime when you thought of that name? Were you still in your prime when you ruined hundreds and thousands of kids’ lives by discontinuing your adventures? Oh Optimus Prime, were you still in your prime when you fled from my life and never returned? And to this day I wonder Optimus Prime, are you still in your prime?        Here I sit and wait        Counting the clock, peering at time,        Hoping someday my answers are met by fate        So a state of satisfaction may be mine. So sorry dearest Gawain, I am Optimus Prime. I tried desperately under the stresses of daily life as Optimus Prime to seek out the answers and address these questions, but they are so plentiful. As you know, I had to fight many troubles and fend off many enemies, all the time trying to stay in my prime. Though you are the first to ask these questions, I know you will not be the last, For many often seek out the heart of the one they wish to save.        Untidy though I have written        Your conscience I pray,        Will keep you from being smitten,        As it is answers that I too crave. I have long awaited your response Optimus Prime, and I thank you. When I watched you on TV, I would speak to the screen, but there was never a response. With all my imagination I believed you were alive, but only now have you proven that you are. Though many questions remain unanswered, one question we may lay to rest, and that is Optimus Prime, whether you are still in your prime. And at times when you may think you are not, it is of your soul that you ought wonder.        If you a man but four and I a man but three,        the answer lies with the God of thunder,        Ascending your soul, like climbing a wet tree,        Is a slippery riddle I dare not blunder. I thank you Gawain. I struggle and mercifully I am in debt to you. If it wasn’t for you, there would be no soul of Optimus Prime. You have created a soul for me like I have created myself in the hearts of kids throughout the country. And though I was born from pencil, I will go on and live in the hearts of these children, not because of pencil, but because of people like you who choose to look beyond my prime. I call now on my heavenly muse to guide me in this new adventure, And offer up his strength to me as I lay aside my prime.        Sir Gawain and the God of Thunder        Through random discovery we may find,        If none of us go asunder,       ‘Tis likely we may place this soul of mine
0
Jul 3, 2019
Jul 3, 2019 at 11:59 AM UTC
Gawain and Prime (an anachronism in four parts)
Oh Optimus Prime, Were you still in your prime when you thought of that name? Were you still in your prime when you ruined hundreds and thousands of kids’ lives by discontinuing your adventures? Oh Optimus Prime, were you still in your prime when you fled from my life and never returned? And to this day I wonder Optimus Prime, are you still in your prime?        Here I sit and wait        Counting the clock, peering at time,        Hoping someday my answers are met by fate        So a state of satisfaction may be mine. So sorry dearest Gawain, I am Optimus Prime. I tried desperately under the stresses of daily life as Optimus Prime to seek out the answers and address these questions, but they are so plentiful. As you know, I had to fight many troubles and fend off many enemies, all the time trying to stay in my prime. Though you are the first to ask these questions, I know you will not be the last, For many often seek out the heart of the one they wish to save.        Untidy though I have written        Your conscience I pray,        Will keep you from being smitten,        As it is answers that I too crave. I have long awaited your response Optimus Prime, and I thank you. When I watched you on TV, I would speak to the screen, but there was never a response. With all my imagination I believed you were alive, but only now have you proven that you are. Though many questions remain unanswered, one question we may lay to rest, and that is Optimus Prime, whether you are still in your prime. And at times when you may think you are not, it is of your soul that you ought wonder.        If you a man but four and I a man but three,        the answer lies with the God of thunder,        Ascending your soul, like climbing a wet tree,        Is a slippery riddle I dare not blunder. I thank you Gawain. I struggle and mercifully I am in debt to you. If it wasn’t for you, there would be no soul of Optimus Prime. You have created a soul for me like I have created myself in the hearts of kids throughout the country. And though I was born from pencil, I will go on and live in the hearts of these children, not because of pencil, but because of people like you who choose to look beyond my prime. I call now on my heavenly muse to guide me in this new adventure, And offer up his strength to me as I lay aside my prime.        Sir Gawain and the God of Thunder        Through random discovery we may find,        If none of us go asunder,       ‘Tis likely we may place this soul of mine
Continue reading...
58
Sa aking pag kaway Nagpapahiwatig ng aking pag paalam Hindi namalayan na iyon na pala Ang huling pagkikita Akala ko'y panandalian lamang Ang pag hinto ng mundo Ngunit 'yon na pala ang simula Nang pag tigil ng buhay Nag-isip, nag-iisip Sa lahat ng nangyari Bago ang kasalukuyang pangyayari May hindi pa ba ako nagagawa? Sa unti-unting paglaho ng mga araw Tumama sa akin ang realidad ng buhay Tunay ngang maiksi ang buhay At hindi alam ang kasunod Napatulala Nalungkot Napaiyak Napagod Hinahanap ang nakasanayan Mga araw-araw na gawain Mula sa pag gising ng maaga Hanggang sa patulog na pasikat na araw
0
May 25, 2020
May 25, 2020 at 11:16 PM UTC
Huling pag kaway
Kapag yumaman na uuwi ba sa San Arden? Tatanggapin, pagkatapos na pinaghintay naging alipin sa kanyang mga kamay at yapos At kung mangyari ay huwag masyado madiin dahil di pa naghihilom nang lubos Tambakan ng lupa ang dasalin para di lumingon o sumulong Isulat sa libingan "Bawal Pitasin amg Tutubong Bulaklak" Upang tumaglay ng mabangong gayak Nagliliyab ang mga kandila na nakatirik sa altar sapagkat nakipagsundo sa diablo nang dahil sa mahal Isinanla ang kaluluwa at ang dugo'y pantubos Ikamamatay man nakakasiguro ang tambalan ay makaraos Di ito ang paraan, mabubulok man ang katawang tao, ang isip sa Diyos lang Mangamba sa tagubilin Ang huling salita ay hindi mawawala sa puso't panimdim Gumagabay sa araw-araw na gawain Ano ang natira sa malawak na lupain? Tila disyerto na lalong umiinit Impyerno na sumibol sa kontinente ay tumatawid ng karagatan ginagapi ang bawat silid
0
Dec 26, 2018
Dec 26, 2018 at 9:42 AM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #30