Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"estados" poems
“Uncle ** utang sa’yo ng Vietnam ang kanyang kalayaan, Ikaw ang amang mapagpalaya na sa kanila ay gumabay. Ikaw ang dakilang liwanag na sa kanila’y pumatnubay, Kahit sa gitna ng laksang lumbay hindi mo sila pinabayaan. Wala kang katulad sa buong Vietnam, ikaw ang bayaning tunay. Sa ilalim ng iyong pamumuno walong taon ninyong nilabanan Ang mga Pranses sa mga palayan, bundok at lansangan. At Matapos ang walong taon ng nakakapagod na pakikibaka sa Wakas ay napasuko ninyo ang mga kaaway. Subalit di-naglaon lumitaw ang isang bagong kaaway, Ang Estados Unidos na s’yang bagong halimaw na gustong Humalili sa mga kolonyalistang Pranses. Lahat ng kalupitan Sa inyo ay ipinadanas subalit sa udyok at impluwensya mo Hindi kayo sumuko. Matapos ang labing-anim na taon ng Madugong pakikipag-tuos natalo din ang dambuhalang kaaway. Isa kang tunay na rebolusyunaryo na karapat-dapat na mamuno. Subalit isa rin palang makata na sumusulat ng mga tula, Mga tulang gumigising sa puso’t kaluluwa ng bayan. Sumusulat ka ng mga tula habang nakahimpil sa gubat, Habang pinapanood ang pag-aani ng palay at nung ikaw ay Nabilanggo dun sa Tsina sa loob ng labing-apat na buwan. Wala kang ibang kapiling kundi ang iyong mga tula. Binasa ko kahapon ang mga tula mo, ramdam ko ang Bawat mensahe nito. Alam ko na sa bawat paghalik ng pluma Sa papel ay kasama nito ang kaluluwa mo at ang sigaw ng puso Mo. Mga tulang rebolusyunaryo ang tema at dating. Ang dahon at bulaklak ay tiyak na malalanta pero hindi ang iyong mga tula; mananatili itong buhay at naka-kintal sa puso ng Vietnam. Wala kana nga Uncle ** pero lalagi kang buhay sa puso ng mga kababayan mo at sa bawat puso ng makatang rebolusyunaryo na tulad mo.
0
Nov 27, 2017
Nov 27, 2017 at 9:06 PM UTC
ANG REBOLUSYUNARYO AT ANG KANYANG MGA TULA
“Uncle ** utang sa’yo ng Vietnam ang kanyang kalayaan, Ikaw ang amang mapagpalaya na sa kanila ay gumabay. Ikaw ang dakilang liwanag na sa kanila’y pumatnubay, Kahit sa gitna ng laksang lumbay hindi mo sila pinabayaan. Wala kang katulad sa buong Vietnam, ikaw ang bayaning tunay. Sa ilalim ng iyong pamumuno walong taon ninyong nilabanan Ang mga Pranses sa mga palayan, bundok at lansangan. At Matapos ang walong taon ng nakakapagod na pakikibaka sa Wakas ay napasuko ninyo ang mga kaaway. Subalit di-naglaon lumitaw ang isang bagong kaaway, Ang Estados Unidos na s’yang bagong halimaw na gustong Humalili sa mga kolonyalistang Pranses. Lahat ng kalupitan Sa inyo ay ipinadanas subalit sa udyok at impluwensya mo Hindi kayo sumuko. Matapos ang labing-anim na taon ng Madugong pakikipag-tuos natalo din ang dambuhalang kaaway. Isa kang tunay na rebolusyunaryo na karapat-dapat na mamuno. Subalit isa rin palang makata na sumusulat ng mga tula, Mga tulang gumigising sa puso’t kaluluwa ng bayan. Sumusulat ka ng mga tula habang nakahimpil sa gubat, Habang pinapanood ang pag-aani ng palay at nung ikaw ay Nabilanggo dun sa Tsina sa loob ng labing-apat na buwan. Wala kang ibang kapiling kundi ang iyong mga tula. Binasa ko kahapon ang mga tula mo, ramdam ko ang Bawat mensahe nito. Alam ko na sa bawat paghalik ng pluma Sa papel ay kasama nito ang kaluluwa mo at ang sigaw ng puso Mo. Mga tulang rebolusyunaryo ang tema at dating. Ang dahon at bulaklak ay tiyak na malalanta pero hindi ang iyong mga tula; mananatili itong buhay at naka-kintal sa puso ng Vietnam. Wala kana nga Uncle ** pero lalagi kang buhay sa puso ng mga kababayan mo at sa bawat puso ng makatang rebolusyunaryo na tulad mo.
Continue reading...
27
*Te amo Te amo de una manera inexplicable. De una forma inconfesable. De un modo contradictorio. Te amo Con mis estados de ánimo que son muchos y cambian de humor continuamente. Por lo que ya sabes... el tiempo... la vida... la muerte. Te amo Con el mundo que no entiendo. Con la gente que no comprende. Con la ambivalencia de mi alma. Con la incoherencia de mis actos. Con la fatalidad del destino. Con la conspiración del deseo. Con la ambigüedad de los hechos. Aún cuando te digo que no te amo, te amo. Hasta cuando te engaño, no te engaño. En el fondo, llevo a cabo un plan, para amarte mejor. Te amo Sin reflexionar, inconscientemente, irresponsablemente, espontáneamente, involuntariamente, por instinto, por impulso, irracionalmente. En efecto, no tengo argumentos lógicos, ni siquiera improvisados para fundamentar este amor que siento por ti, que surgió misteriosamente de la nada, que no ha resuelto mágicamente nada, y que milagrosamente, de a poco, con poco y nada ha mejorado lo peor de mi. Te amo. Te amo con un cuerpo que no piensa, con un corazón que no razona, con una cabeza que no coordina. Te amo incomprensiblemente. Sin preguntarme por qué te amo. Sin importarme por qué te amo. Sin cuestionarme por qué te amo. Te amo sencillamente porque te amo. Yo mismo no se por qué te amo.* ― Pablo Neruda
0
May 22, 2014
May 22, 2014 at 9:12 PM UTC
Te amo
Hacia mucho calor dentro de la casa de mi abuela. Habían casi 20 personas en la casita pequeña de ella. Recuerdo salir a fuera para tomar un poco de aire mientras me sentaba en las gradas para relajarme, viendo pasar a las personas. Quería ver las estrellas pero casi no se veían..Sólo logre ver algunas dos o tres estrellitas. En un poste que estaba al frente de mi había una foto de una mujer. Solo al verla a ella me daba miedo. Me daba escalofrío al ver sus ojos, tan..negros. Su pelo ***** Labios pintados de rojo oscuro. No sabía si regresar adentro o quedarme. Lo pense, pero al fin me quedé. Al los 10 minutos mi tío que en ese tiempo tenía la misma edad mía salió afuera para darme compania.  Platacamos sobre nuestra vida. Nuestros logros. Nuestros deseos de seguir adelante en la vida etc me contó lo que le molestaba..expreso sus pensamientos. Supe que me tuvo gran confianza cuando empezó a llorar y me apapacho tan fuerte..mi tío es un muchacho musculoso, no le gusta demostrar sus sentimientos hacia nadie. Ni a sus propios primos. Después que el término de platicar ambos nos quedamos callados. Despues vi un buo blanco que bolaba arriba del techo de un muchacho que había conocido. Mi tío me dijo, "Dicen que si uno ve un buo es porque alguien se va morir." No le respondí, porque no creo en dichos. Ese buo blanco se quedo ahí toda la noche. El siguente día empaque mis maletas porque ya era tiempo de irme de regreso hacia los estados unidos. No quise irme porque extrañaba a mi familia tanto, mi abuelita y mi casita..estaba en casa y ahora me tocaba regresar a un país que no era mío. Al llegar a los Estados Unidos desempaque mis maletas. Todo muy bien. Días despues, mi prima me había contado que el muchacho que había conocido había fallecido. Fue a la tienda a comprar comida y le dispararon 2 veces.  Empezar a recordar el dicho del buo. Se que algunos no crearán y algunos tal vez sí. No diré que soy creyente..no se si fue solo coincidencia pero que paso paso.. Han pasado 4 años,  y aun sigo pensando en esa noche. Qué extraño..
0
May 5, 2015
May 5, 2015 at 4:52 AM UTC
2011
Hacia mucho calor dentro de la casa de mi abuela. Habían casi 20 personas en la casita pequeña de ella. Recuerdo salir a fuera para tomar un poco de aire mientras me sentaba en las gradas para relajarme, viendo pasar a las personas. Quería ver las estrellas pero casi no se veían..Sólo logre ver algunas dos o tres estrellitas. En un poste que estaba al frente de mi había una foto de una mujer. Solo al verla a ella me daba miedo. Me daba escalofrío al ver sus ojos, tan..negros. Su pelo ***** Labios pintados de rojo oscuro. No sabía si regresar adentro o quedarme. Lo pense, pero al fin me quedé. Al los 10 minutos mi tío que en ese tiempo tenía la misma edad mía salió afuera para darme compania.  Platacamos sobre nuestra vida. Nuestros logros. Nuestros deseos de seguir adelante en la vida etc me contó lo que le molestaba..expreso sus pensamientos. Supe que me tuvo gran confianza cuando empezó a llorar y me apapacho tan fuerte..mi tío es un muchacho musculoso, no le gusta demostrar sus sentimientos hacia nadie. Ni a sus propios primos. Después que el término de platicar ambos nos quedamos callados. Despues vi un buo blanco que bolaba arriba del techo de un muchacho que había conocido. Mi tío me dijo, "Dicen que si uno ve un buo es porque alguien se va morir." No le respondí, porque no creo en dichos. Ese buo blanco se quedo ahí toda la noche. El siguente día empaque mis maletas porque ya era tiempo de irme de regreso hacia los estados unidos. No quise irme porque extrañaba a mi familia tanto, mi abuelita y mi casita..estaba en casa y ahora me tocaba regresar a un país que no era mío. Al llegar a los Estados Unidos desempaque mis maletas. Todo muy bien. Días despues, mi prima me había contado que el muchacho que había conocido había fallecido. Fue a la tienda a comprar comida y le dispararon 2 veces.  Empezar a recordar el dicho del buo. Se que algunos no crearán y algunos tal vez sí. No diré que soy creyente..no se si fue solo coincidencia pero que paso paso.. Han pasado 4 años,  y aun sigo pensando en esa noche. Qué extraño..
Continue reading...
7
A veces me siento como un águila en el aire           (de una canción de Pablo Milanés) Unas veces me siento como pobre colina y otras como montaña de cumbres repetidas unas veces me siento como un acantilado y en otras como un cielo azul pero lejano a veces uno es manantial entre rocas y otras veces un árbol con las últimas hojas pero hoy me siento apenas como laguna insomne con un embarcadero ya sin embarcaciones una laguna verde inmóvil y paciente conforme con sus algas sus musgos y sus peces sereno en mi confianza confiado en que una tarde te acerques y te mires te mires al mirarme.
0
1k
Estados de ánimo
¡Es con voz de la Biblia, o verso de Walt Whitman, que habría que llegar hasta ti, Cazador! Primitivo y moderno, sencillo y complicado, con un algo de Washington y cuatro de Nemrod. Eres los Estados Unidos, eres el futuro invasor de la América ingenua que tiene sangre indígena, que aún reza a Jesucristo y aún habla en español.Eres soberbio y fuerte ejemplar de tu raza; eres culto, eres hábil; te opones a Tolstoy. Y domando caballos, o asesinando tigres, eres un Alejandro-Nabucodonosor. (Eres un profesor de energía, como dicen los locos de hoy.) Crees que la vida es incendio, que el progreso es erupción; en donde pones la bala el porvenir pones.                                       No.Los Estados Unidos son potentes y grandes. Cuando ellos se estremecen hay un hondo temblor que pasa por las vértebras enormes de los Andes. Si clamáis, se oye como el rugir del *** Ya Hugo a Grant le dijo: «Las estrellas son vuestras». (Apenas brilla, alzándose, el argentino sol y la estrella chilena se levanta...) Sois ricos. Juntáis al culto de Hércules el culto de Mammón; y alumbrando el camino de la fácil conquista, la Libertad levanta su antorcha en Nueva York.Mas la América nuestra, que tenía poetas desde los viejos tiempos de Netzahualcoyotl, que ha guardado las huellas de los pies del gran Baco, que el alfabeto pánico en un tiempo aprendió; que consultó los astros, que conoció la Atlántida, cuyo nombre nos llega resonando en Platón, que desde los remotos momentos de su vida vive de luz, de fuego, de perfume, de amor, la América del gran Moctezuma, del Inca, la América fragante de Cristóbal Colón, la América católica, la América española, la América en que dijo el noble Guatemoc: «Yo no estoy en un lecho de rosas»; esa América que tiembla de huracanes y que vive de Amor, hombres de ojos sajones y alma bárbara, vive. Y sueña. Y ama, y vibra; y es la hija del Sol. Tened cuidado. ¡Vive la América española! Hay mil cachorros sueltos del *** Español. Se necesitaría, Roosevelt, ser Dios mismo, el Riflero terrible y el fuerte Cazador, para poder tenernos en vuestras férreas garras.Y, pues contáis con todo, falta una cosa: ¡Dios!
0
1.1k
Viii
¡Es con voz de la Biblia, o verso de Walt Whitman, que habría que llegar hasta ti, Cazador! Primitivo y moderno, sencillo y complicado, con un algo de Washington y cuatro de Nemrod. Eres los Estados Unidos, eres el futuro invasor de la América ingenua que tiene sangre indígena, que aún reza a Jesucristo y aún habla en español.Eres soberbio y fuerte ejemplar de tu raza; eres culto, eres hábil; te opones a Tolstoy. Y domando caballos, o asesinando tigres, eres un Alejandro-Nabucodonosor. (Eres un profesor de energía, como dicen los locos de hoy.) Crees que la vida es incendio, que el progreso es erupción; en donde pones la bala el porvenir pones.                                       No.Los Estados Unidos son potentes y grandes. Cuando ellos se estremecen hay un hondo temblor que pasa por las vértebras enormes de los Andes. Si clamáis, se oye como el rugir del *** Ya Hugo a Grant le dijo: «Las estrellas son vuestras». (Apenas brilla, alzándose, el argentino sol y la estrella chilena se levanta...) Sois ricos. Juntáis al culto de Hércules el culto de Mammón; y alumbrando el camino de la fácil conquista, la Libertad levanta su antorcha en Nueva York.Mas la América nuestra, que tenía poetas desde los viejos tiempos de Netzahualcoyotl, que ha guardado las huellas de los pies del gran Baco, que el alfabeto pánico en un tiempo aprendió; que consultó los astros, que conoció la Atlántida, cuyo nombre nos llega resonando en Platón, que desde los remotos momentos de su vida vive de luz, de fuego, de perfume, de amor, la América del gran Moctezuma, del Inca, la América fragante de Cristóbal Colón, la América católica, la América española, la América en que dijo el noble Guatemoc: «Yo no estoy en un lecho de rosas»; esa América que tiembla de huracanes y que vive de Amor, hombres de ojos sajones y alma bárbara, vive. Y sueña. Y ama, y vibra; y es la hija del Sol. Tened cuidado. ¡Vive la América española! Hay mil cachorros sueltos del *** Español. Se necesitaría, Roosevelt, ser Dios mismo, el Riflero terrible y el fuerte Cazador, para poder tenernos en vuestras férreas garras.Y, pues contáis con todo, falta una cosa: ¡Dios!
Continue reading...
47
La tierra no discute, no es patética, no arregla cosas de antemano, la tierra no grita, no se apura, no amenaza ni promete, no discrimina, ni tiene fallas, no se cierra a nada, no niega nada, no deja a nadie afuera, de todos los poderes, objetos y estados que recibe, a ninguno deja fuera.
0
Oct 7, 2015
Oct 7, 2015 at 4:08 PM UTC
Una traducción de Walt Whitman
Vengada la hermosa Filis de los agravios de Fabio a verle viene al aldea enfermo de desengaños. A ruego de los pastores baja de su monte al prado, que como se ve querida da a entender que la forzaron. Eso mismo que desea, quiere que la estén rogando, que sube al gusto los precios amor conforme a los años. Huyóse Fabio celoso, pensó Fabio hallar sagrado, pero hay estados de amor que está en el remedio el daño. ¡Desdichado del que llega a tiempo tan desdichado que le matan los remedios con que muchos quedan sanos! En fin, a Fabio rendido viene a ver su dueño ingrato, alegre porque es amor en las venganzas villano. No va sin galas a verle, aunque pudiera escusarlo, que la mayor hermosura no deja en casa el cuidado. Lleva de palmilla verde saya y sayuelo bizarro, con pasamanos de plata si en ellos pone las manos. No lleva cosa en el cuello que Fabio le hubiese dado, porque no entienda que viven memorias de sus regalos. Joyas lleva que él no ha visto, no porque le ha hecho agravio, mas porque sepan ausencias que no está seguro el campo. Con una cinta de cifras lleva el cabello apretado, que quien gusta de dar celos se vale de mil engaños. De rebociño le sirve para mayor desenfado el capote de los ojos bordado de negros rayos. En argentadas chinelas listones lleva, admirados de que quepan tantos bríos en tan pequeños espacios. Llegó Filis al aldea, entró en su casa de Fabio, los pastores la reciben como al sol los montes altos. Dando perlas con la risa extiende a todos los brazos, que gana mares de amor y da perlas de barato. Apenas Fabio la mira cuando a un tiempo se bañaron el alma en pura alegría, los ojos en tierno llanto. No hablaron los dos tan presto, aunque los ojos hablaron, Filis porque no quería, Fabio porque quiere tanto. Cuando en esta suspensión los dos se encuentran mirando a un tiempo bajan los ojos como que envidian de falso. Habló Filis y tuvieron alma de coral sus labios, que ver humilde al rendido hace piadoso al vengado. A Fabio culpa le pone que es error hacer, amando, con la lengua valentías, si el alma no tiene manos. Él responde y se disculpa, que viendo cerca los brazos, pide perdón ofendido quien ama desengañado.
0
982
Guzmán el bravo
Vengada la hermosa Filis de los agravios de Fabio a verle viene al aldea enfermo de desengaños. A ruego de los pastores baja de su monte al prado, que como se ve querida da a entender que la forzaron. Eso mismo que desea, quiere que la estén rogando, que sube al gusto los precios amor conforme a los años. Huyóse Fabio celoso, pensó Fabio hallar sagrado, pero hay estados de amor que está en el remedio el daño. ¡Desdichado del que llega a tiempo tan desdichado que le matan los remedios con que muchos quedan sanos! En fin, a Fabio rendido viene a ver su dueño ingrato, alegre porque es amor en las venganzas villano. No va sin galas a verle, aunque pudiera escusarlo, que la mayor hermosura no deja en casa el cuidado. Lleva de palmilla verde saya y sayuelo bizarro, con pasamanos de plata si en ellos pone las manos. No lleva cosa en el cuello que Fabio le hubiese dado, porque no entienda que viven memorias de sus regalos. Joyas lleva que él no ha visto, no porque le ha hecho agravio, mas porque sepan ausencias que no está seguro el campo. Con una cinta de cifras lleva el cabello apretado, que quien gusta de dar celos se vale de mil engaños. De rebociño le sirve para mayor desenfado el capote de los ojos bordado de negros rayos. En argentadas chinelas listones lleva, admirados de que quepan tantos bríos en tan pequeños espacios. Llegó Filis al aldea, entró en su casa de Fabio, los pastores la reciben como al sol los montes altos. Dando perlas con la risa extiende a todos los brazos, que gana mares de amor y da perlas de barato. Apenas Fabio la mira cuando a un tiempo se bañaron el alma en pura alegría, los ojos en tierno llanto. No hablaron los dos tan presto, aunque los ojos hablaron, Filis porque no quería, Fabio porque quiere tanto. Cuando en esta suspensión los dos se encuentran mirando a un tiempo bajan los ojos como que envidian de falso. Habló Filis y tuvieron alma de coral sus labios, que ver humilde al rendido hace piadoso al vengado. A Fabio culpa le pone que es error hacer, amando, con la lengua valentías, si el alma no tiene manos. Él responde y se disculpa, que viendo cerca los brazos, pide perdón ofendido quien ama desengañado.
Continue reading...
84
-¡Afuera, afuera, Rodrigo,   el soberbio castellano! Acordársete debría   de aquel buen tiempo pasado que te armaron caballero   en el altar de Santiago, cuando el rey fue tu padrino,   tú, Rodrigo, el ahijado; mi padre te dio las armas,   mi madre te dio el caballo, yo te calcé espuela de oro   porque fueses más honrado; pensando casar contigo,   ¡no lo quiso mi pecado!, casástete con Jimena,   hija del conde Lozano; con ella hubiste dineros,   conmigo hubieras estados; dejaste hija de rey   por tomar la de un vasallo.  En oír esto Rodrigo   volvióse mal angustiado: -¡Afuera, afuera, los míos,   los de a pie y los de a caballo, pues de aquella torre mocha   una vira me han tirado!, no traía el asta hierro,   el corazón me ha pasado; ¡ya ningún remedio siento,   sino vivir más penado!
0
853
Romance xiii en que doña urraca recuerda cuando el cid se criaba con ella en su palacio en zamora
Há palavras que não conheço Falto fluidez, Quando eu tento falar em português Eu nasci nos Estados Unidos O inglês vem mais fluido E de falar sai a minha personalidade Conversas com versitilidade Em Portugal é diferente Eu sou mais prudente Se você fala essa língua estrangeira Você me conhece de diferente maneira Mas um sorriso é uma linguagem transversal No mundo, não há outra igual translation There are words I do not know I lack fluency, When I try to speak in Portuguese I was born in the United States English comes fluently And from speaking my personality comes out Conversations with versatility In Portugal it's different I am more prudent If you speak that foreign language You know me differently But a smile transverses language In the word there is none alike
0
Jul 7, 2017
Jul 7, 2017 at 12:19 PM UTC
Bilingual
Juan de la Cruz, dime si merecía la pena descolgarte, por la noche, de tu prisión al Tajo, ser herido por las palabras y las disciplinas, soportar corazones, bocas, ojos rigurosos, beber la soledad... -¿Otro whisky? La pelirroja -caderas anchas, ojos verdes- ofrece ginebra a un amigo. Hombros y pechos le palpitan en el reír. ¡Oh llama de amor viva, que dulcemente hieres!... Junto al embajador de China, detrás de la cantante sueca, el agregado militar de Estados Unidos de América, Juan de la Cruz bebe un licor de luz de miel...                       (Dime si merecía la pena, Juan de Yepes, vadear noches, llagas, olvidos, hielos, hierros, adentrar en la nada el cuerpo, hacer que de él nacieran las palabras vivas, en silencio y tristeza, Juan de Yepes... Amor, llama, palabras- poesía, tiempo abolido... Di si merecía la pena para esto...)                               El aplaudido autor con el puro del éxito, la amiguita del productor velando su pudor de nylon, las mejillas que se aproximan femeninamente: «Mi rouge mancha, preciosa...» (Mancha amor cuando en las bocas no hay amor). (Juan de la Cruz, dime si merecía la pena padecer con fuego y sombra, beber los zumos de la pesadumbre, batir la carne contra el yunque, Juan de Yepes, para esto... Vagabundo por el amor, y huérfano de amor...)
0
618
Yepes cocktail
Pobres de nuestros países Pobres de todas partes Pobres de Haití Personas pobres, desorientadas y locas Ya no diré "pobre Haití" Haití es un país lleno de riqueza Haití, un país lleno de recursos Para otros Haití es un paraíso y rico en recursos Para otros Haití es un país lleno de hipocresía De gente desposeída, miserable y sufriente Haití es un lugar lleno de odio y traidores ¡Haití, Haití! ¡Qué vergüenza! Donde sus líderes son tontos, malvados y locos. La juventud haitiana tiene muy mala suerte. Porque los falsos líderes son codiciosos, repugnantes e insensatos. Qué vergüenza para un pueblo que a menudo ha sufrido tanto. Los cementerios están por todas partes, al igual que las iglesias y los calvarios. Hay tanta miseria allí porque los ladrones, los estafadores. Hipócritas, secuaces, bandidos, locos y sinvergüenzas están por todas partes. Este es el país donde demasiadas personas inocentes mueren por balas, por hierro Por odio, por hipocresía, por venganza, por ignorancia y por pobreza ¿A qué santo debemos invocar por esta gente desesperanzada Por nuestros hermanos y hermanas sin futuro que mueren de desesperación? ¿A qué Dios sordo y ebrio debemos rezar para salvar a los seguidores de Cristo Que se lamentan, lloran, gritan y ladran como perros? ¿Qué palabra deberíamos usar para fortalecer y revitalizar a estas personas debilitadas? ¿Y al Estado que, lamentablemente, existe para castigar a las víctimas empobrecidas? Pobres aquí donde estamos Pobres de nuestros países Pobres de todas partes Pobres de Haití Pobres de estos Estados Unidos. P. D.: Traducción de «Pauvre Peuple De Chez Nous, De Nos Pays». Copyright © Abril de 2025, Hébert Logerie. Todos los derechos reservados. Hébert Logerie es autor de varios poemarios.
0
Apr 7, 2025
Apr 7, 2025 at 2:01 PM UTC
Pobres De Nuestros Países
Pobres de nuestros países Pobres de todas partes Pobres de Haití Personas pobres, desorientadas y locas Ya no diré "pobre Haití" Haití es un país lleno de riqueza Haití, un país lleno de recursos Para otros Haití es un paraíso y rico en recursos Para otros Haití es un país lleno de hipocresía De gente desposeída, miserable y sufriente Haití es un lugar lleno de odio y traidores ¡Haití, Haití! ¡Qué vergüenza! Donde sus líderes son tontos, malvados y locos. La juventud haitiana tiene muy mala suerte. Porque los falsos líderes son codiciosos, repugnantes e insensatos. Qué vergüenza para un pueblo que a menudo ha sufrido tanto. Los cementerios están por todas partes, al igual que las iglesias y los calvarios. Hay tanta miseria allí porque los ladrones, los estafadores. Hipócritas, secuaces, bandidos, locos y sinvergüenzas están por todas partes. Este es el país donde demasiadas personas inocentes mueren por balas, por hierro Por odio, por hipocresía, por venganza, por ignorancia y por pobreza ¿A qué santo debemos invocar por esta gente desesperanzada Por nuestros hermanos y hermanas sin futuro que mueren de desesperación? ¿A qué Dios sordo y ebrio debemos rezar para salvar a los seguidores de Cristo Que se lamentan, lloran, gritan y ladran como perros? ¿Qué palabra deberíamos usar para fortalecer y revitalizar a estas personas debilitadas? ¿Y al Estado que, lamentablemente, existe para castigar a las víctimas empobrecidas? Pobres aquí donde estamos Pobres de nuestros países Pobres de todas partes Pobres de Haití Pobres de estos Estados Unidos. P. D.: Traducción de «Pauvre Peuple De Chez Nous, De Nos Pays». Copyright © Abril de 2025, Hébert Logerie. Todos los derechos reservados. Hébert Logerie es autor de varios poemarios.
Continue reading...
36
Museus e construções em chamas Invadem sonhos dos quais não me recordo Acordo, então, com teias em meu coração E um sentimento vazio em meio as tramas Sem lembranças e sem desejar vingança Primeiro aqui, depois lá E tantos outros ocorreram E você nem irá recordar Pois não era Estados Unidos ou Europa Se for Rússia, Alemanha ou China Se lembrará então da Índia, Chile ou Argentina Pois construções divinas como esta e outras mais Mal se comparam com as árvores centenárias e os rios que aqui não mais jazem Nas mãos dos donos do primeiro mundo Possíveis conspiracionistas enquanto tomam seu chá E fumam seus charutos caros, despreocupados Exalando a fumaça de Notre Dame, de museus nacionais e ainda mais Bebendo em seus chás As águas dos rios que assistiram secar
0
Apr 16, 2019
Apr 16, 2019 at 10:07 PM UTC
Chamas
De un estado frio A estados solidos De uno a dos De un poder transformador A la transformación de los poderes Podemos Por lo menos Considerar La eventualidad De una possible Re-interpretación De la Del De los Palabra.
0
Dec 6, 2018
Dec 6, 2018 at 4:19 AM UTC
Palabra.
Por el amor de Dios Debido al resultado No me sentí particularmente orgulloso Durante más de dos siglos, los días de elecciones van y vienen En una temporada similar, cada cuatro años Esta vez, hubo muchas sorpresas y lágrimas De decepción, desamor, ira, ansiedad y tristeza Y la otra mitad estaba llena de alegría o felicidad Así es la vida. La política es un animal sucio e impredecible No, América no murió. Todo es normal Seguimos hablando de inmigración, libertad Habilitad de expresión y, por supuesto, economía Esperamos que todo mejore América ha sido grande durante mucho tiempo, desde siempre Es redundante añadir "otra vez" a la propaganda Sí, América no se ahogó ni murió en medio de la saga política En la furia de los huracanes o en el desbordamiento mortal de los ríos Donde los dos partidos lucharon ferozmente como dos tigres salvajes América es un país inmensamente próspero Ignoren el falso eslogan promocional y publicitario América es un mercado enorme con una economía muy rica Ignoren a los políticos locos y delirantes y a Elon Tigres, leones, jaguares y hienas luchan y compiten Por su porción o estómago. Es una nueva primavera política En noviembre. América no morirá, al contrario Rezamos, esperamos y soñamos con ver un país mejor. Copyright © Noviembre 2024, Hébert Logerie, Todos los derechos reservados. Hébert Logerie es autor de numerosos libros de poesía.
0
Nov 9, 2024
Nov 9, 2024 at 10:31 PM UTC
América, Los Estados Unidos, No Murió
Si gobernar provincias y legiones ambicioso pretendes, ¡oh Licino!, procura que el favor y el desatino aseguren de infames tus acciones. No merezca ninguno las prisiones mejor que tú; pues cuanto más vecino al suplicio te vieres, el destino más te apresurará las elecciones. Felices son y ricos los pecados: ellos dan los palacios suntuosos, llueven el oro, adquieren los estados. Alábanse los hombres virtuosos; mas, para lo que viven alabados, quien los alaba elige los viciosos.
0
370
El pecar intercede por los premios, prefiriéndose a la virtud
Okay.. ¿Cómo empiezo? Estamos apunto de estallar la tercera guerra mundial y convirtieron la situación en un meme. Pichando por completo cuan serio realmente es todo esto. Este fue el propósito de Trump all along. Impeachment? ¿Que cosa que justo antes de que actually pasara algo con su impeachment hiciera una loquera como esta? Estas personas simplemente quieren ser recordadas para siempre, no les importan si son por cosas buenas o malas simplemente quieren ser parte de la historia. Dicho esto, Trump wants to be remembered forever as the president who won being a racist, homophobe, white supremacist piece of **** that started World War III. Esos son unos niveles de narcisismos gigantescos. El punto de todo esto es que estas personas viven en una burbuja cabrona en que el ejercito estadounidense son los héroes del mundo que van a otro país para matar inocentes para poder traernos la libertad porque de alguna manera matando a medio oriente ayuda a que no nos hagan ataques terroristas. Mire, los Estados Unidos son los verdaderos terroristas.
0
Jan 3, 2020
Jan 3, 2020 at 11:35 PM UTC
el embuste que se quieren creer