Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"damo" poems
Ang hele sa duyan Awit ng magulang na nakapagpagaan sa hangin sa tuwing nauulinigan Ang mga punongkahoy doon sa palayan Na nagwawagayway sa mga dumadaan May matimyas na kuwento noong sila pa'y mga munting halaman Paru paro  na sa hardin na dumadapo sa bulaklak sila rin ay may pinagmulan -galing sa alamat Ang magandang tanawin Baryo pa dati kung pangalanan Magandang buhay ang binabati Ng damo't kawayan Ang paggising ng araw mula sa Silangan Nagbibigay pag-asa ang matingkad niyang liwanag At noong dati Nang minsa'y nagmahal mahiyain sa kaibigan ayaw sabihin sa kaklase Hanggang ngayon bibig ay parang itinahi Bakit nahalina sa pag-ibig Kung malaya lang ang umibig Di na sana pinili
0
Jul 19, 2019
Jul 19, 2019 at 3:45 AM UTC
Kung Malaya ang Umibig
Nilawis ng dilim ang mayorya ng mga ilaw sa kalangitan Ang kapanglawan ng mga ulap na nagdaan ay nakakapangilabot Kumikinang ang maliliit na butas sa telang itim na tumatalukbong sa himpapawid At sa bawat minutong nagdadaan may tila bang may naglalaro sa balabal ng karimlan Tila may kutsilyong pumupunit sa alapaap para makasilip ang liwanag Ngunit muling isasara ang tastas na nagawa sa segundong ito'y nagsimulang bumuka May mga bulalakaw na nagpakita. Tayong limang nakahilata sa kamang kayumanggi na sinapinan ng damo Agad-agad tumingala sa pag-asang tayo'y makakahiling sa mga nauupos na bato Ang saglit na gumuhit ang bulalakaw ay nag-umapaw tayo sa tuwa Halata ang paniniwala sa pamahiing matutupad ang pangarap kapag humiling ka Sa isa't kalahating segundo na iyon na nagising ang ating mga diwa Ang mga daliri ay nakaturo sa nagdaang hulagway na hindi na maibabalik Sabay-sabay tayong pumikit. At sa pagbukas ng mga bintana patungo sa ating mga kaluluwa Ang isa sa atin ay nagreklamo; "Hindi ko nakita!" At sa kanyang pagsamo sa uniberso na magbigay pa ng pagkakataong humiling Paghalakhak at malarong panunukso ang nakuha niya mula sa atin Habang ang mapangilabot na simoy ng hangin ay humaplos sa ating mga katawan At ang katatawanan ay napalitan ng isang tanong walang kasiguraduhan: "Kailan kaya ulit mangyayari 'to?" Na tayo ay magkakasama sa isang pagkakataong Walang inaalalang pagsalansang ng mundong hindi tayo Na ang tanging balabal na bumabalot sa ating mga puso ay ang yakap natin sa isa't-isa Na ang kalinawan ng ating mga isip ay nagiging malaya Magpakita lagpas pa sa pagkislap sa gilid ng balintataw ng mata Na kung saan, tayong matatalik na magkaibigan, Tayo ay masaya. Sa bawat pilit na pag-alpas natin mula sa bisig ng nakaambang Mapanglaw na kinabukasan, tayo'y palaging magtatagpo dito —Hindi ko sinasabing sa plazang ito kung saan ang usok ng sigarilyo ay lumulunod sa baga, Kung saan ang mga punong nakahilera ay nakahubad at dayupay, Kung saan lingid ang ating kagustuhan gawing tirahan ang tinalikdang plaza na ito— Kung hindi, dito! Sa pagkakataong busilak ang tawanan at totoo ang ating pagkakaibigan Sa huling pagkakataon tumingala tayo. Lubusin natin ang pagkakataong kinakalmot ng mga anghel ang kalangitan Magpakasasa tayo sa saglit na pinatotohanan natin ang pamahiin Na kapag humiling ka sa bumabagsak na bituin ito'y magkakatotoo Na inuulok natin ang isa't-isa ipikit ang mga mata sa bawat ilaw na gumuguhit Sa himpapawid na madilim na mamaya ay babalik sa maulap na umaga At sa nagbabadyang pagtatapos ng pag-ulan ng ilaw at muling pagbukas ng ating mga mata Hanggang sa huling bulalakaw, Kaibigan, humiling ka.
0
May 23, 2016
May 23, 2016 at 12:58 PM UTC
Plaza Maestranza
Nilawis ng dilim ang mayorya ng mga ilaw sa kalangitan Ang kapanglawan ng mga ulap na nagdaan ay nakakapangilabot Kumikinang ang maliliit na butas sa telang itim na tumatalukbong sa himpapawid At sa bawat minutong nagdadaan may tila bang may naglalaro sa balabal ng karimlan Tila may kutsilyong pumupunit sa alapaap para makasilip ang liwanag Ngunit muling isasara ang tastas na nagawa sa segundong ito'y nagsimulang bumuka May mga bulalakaw na nagpakita. Tayong limang nakahilata sa kamang kayumanggi na sinapinan ng damo Agad-agad tumingala sa pag-asang tayo'y makakahiling sa mga nauupos na bato Ang saglit na gumuhit ang bulalakaw ay nag-umapaw tayo sa tuwa Halata ang paniniwala sa pamahiing matutupad ang pangarap kapag humiling ka Sa isa't kalahating segundo na iyon na nagising ang ating mga diwa Ang mga daliri ay nakaturo sa nagdaang hulagway na hindi na maibabalik Sabay-sabay tayong pumikit. At sa pagbukas ng mga bintana patungo sa ating mga kaluluwa Ang isa sa atin ay nagreklamo; "Hindi ko nakita!" At sa kanyang pagsamo sa uniberso na magbigay pa ng pagkakataong humiling Paghalakhak at malarong panunukso ang nakuha niya mula sa atin Habang ang mapangilabot na simoy ng hangin ay humaplos sa ating mga katawan At ang katatawanan ay napalitan ng isang tanong walang kasiguraduhan: "Kailan kaya ulit mangyayari 'to?" Na tayo ay magkakasama sa isang pagkakataong Walang inaalalang pagsalansang ng mundong hindi tayo Na ang tanging balabal na bumabalot sa ating mga puso ay ang yakap natin sa isa't-isa Na ang kalinawan ng ating mga isip ay nagiging malaya Magpakita lagpas pa sa pagkislap sa gilid ng balintataw ng mata Na kung saan, tayong matatalik na magkaibigan, Tayo ay masaya. Sa bawat pilit na pag-alpas natin mula sa bisig ng nakaambang Mapanglaw na kinabukasan, tayo'y palaging magtatagpo dito —Hindi ko sinasabing sa plazang ito kung saan ang usok ng sigarilyo ay lumulunod sa baga, Kung saan ang mga punong nakahilera ay nakahubad at dayupay, Kung saan lingid ang ating kagustuhan gawing tirahan ang tinalikdang plaza na ito— Kung hindi, dito! Sa pagkakataong busilak ang tawanan at totoo ang ating pagkakaibigan Sa huling pagkakataon tumingala tayo. Lubusin natin ang pagkakataong kinakalmot ng mga anghel ang kalangitan Magpakasasa tayo sa saglit na pinatotohanan natin ang pamahiin Na kapag humiling ka sa bumabagsak na bituin ito'y magkakatotoo Na inuulok natin ang isa't-isa ipikit ang mga mata sa bawat ilaw na gumuguhit Sa himpapawid na madilim na mamaya ay babalik sa maulap na umaga At sa nagbabadyang pagtatapos ng pag-ulan ng ilaw at muling pagbukas ng ating mga mata Hanggang sa huling bulalakaw, Kaibigan, humiling ka.
Continue reading...
44
Ito pala ang pakiramdam ng ligaw na damo, may pangangailangang kinukuha sa hamog ng umaga, sa lupang kakarampot, at sa katas ng ibang ugat ng ibang halaman. Ito pala ang pakiramdam ng ligaw na damo, nananahimik na namumuhay sa anino ng tunay na sibol ng kalikasan. Ano ang aking silbi kung ang langit na nais kong marating ay hanggang talampakan lamang ng tao? Ano ang aking silbi? Ito pala ang pakiramdam ng ligaw na damo, mabubuhay ng walang halaga, mawawala ng walang sinasambit.
0
Jan 28, 2015
Jan 28, 2015 at 3:59 AM UTC
ligaw na damo
Putik na nabuo mula sa luha at alikabok. Bulaklak ng damo na tumubo sa puntod. Isang  munting uod. Isang butil ng pulang buhangin. Bato sa kabundukan na tinutunaw ng hangin. Pulubi sa daan na namamalimos sa mga matang piniringan. Asin sa basong walang takip. Panyo sa upuan na pinakupas ng tubig-ulan. Munting ilaw na sumisilip sa silid-piitan. Isang sulat ng pamamaalam na nakaipit sa pintuan. Pahina ng kalendaryo na nakaligtaang pihitin. Kandila sa dilim na nakikipaglaro sa mga anino. Kabibe sa tabing-dagat na walang laman. Mga tunog na walang huni at nagsisilbing musika para sa mga bingi. Hibla ng buhok sa ibabaw ng gitara. Antipara na nakapatong sa lamesa. Pakpak ng tutubi na tinupok ng gasera. Isang tuyong dahon na sumabit sa bintana. Langaw na nabitag sa sapot ng gagamba. Kutsara sa tabi ng basag na pinggan. Mga basang uling sa hulmahan. Katahimikan. Usok na humahalik sa kalawakan.
0
Aug 18, 2017
Aug 18, 2017 at 12:22 AM UTC
Lakbay-Diwa
Simula sa araw na ito, Hindi na kayo pwedeng tumawa, magalit at malungkot, Hindi na kayo pwedeng makadama ng kahit ano mang emosyon, Emosyong nagpapakita ng kahirapan, kahinaan, pagkatanda at pagkapagod, Huwag kang magsasayang ng hininga sa mga letrang alam **** wala namang makakarinig, At kapag nilabag mo ang isa sa aking mga utos, Tumayo ka sa sulok, Ipikit mo ang iyong mga mata, At harapin mo ang dilim na sa iyo’y lumalamon, Patungo sa apoy ng impyerno, At kapag naramdaman mo ang init ng apoy na sayo’y sumusunog, Pinapayagan na kitang sumigaw, Sumigaw sa taas ng iyong mga baga, Palabas ng apoy na nagbabaga, Patungo sa mga tenga ng mga taong sabi mo’y iyong mga kaibigan at kakilala, Ngunit huwag kang aasa na ika’y aming sasagipin, Hindi ka namin aangatin, At mas lalong hindi ka namin ililibing, Sa mga lupaing, Pati ang mga damo ay ayaw kang tanggapin, At kung ayaw **** maging tulad ng taong iyan, Bumuo ka ng bahay, Gamit ang mga bagay na iyong natutunan, Bumuo ng bahay, Gamit ang mga bagay na naiwan ng mga mananampalataya, Ang mga mananampalataya na nagpasabog ng mga bomba, Upang ingud-ngod sa aming mga mukha, Na kami’y mga anak ng mga makasalanan, Pinanood naming maging abo ang aming mga ari- arian, Sa isang pitik ng kasinungalingan, Pinanood namin ang mga pinto, mga libro, mga litrato na masunog at madurog, Nadurog sa sunog ang lahat ng aking minamahal, pinapangarap at hinahanap, Inalis nila sa aming mga mukha ang kasiyahang panandalian lamang nadama, Tinanggal nila sa aking katawan ang pangalang minsan na sa akin ay kumilala, "Ako ay taong makasalanan, sige, eto na lang, totoo naman, kaya sapat na," At kung ayaw **** maging tulad ng taong iyan, Magtrabaho ka nang mabuti, At kapag naramdaman mo ang dugo na tumutulo mula sa iyong ulo hanggang paa, Ipunin mo ito sa isang timba, At ibuhos mo doon sa nayong nagbabaga At kapag wala ka nang malanghap kundi ang usok at ang masangsang na amoy, Hanapin mo ito sapagkat ito raw ang amoy ng mga patay na pangarap at sigaw ng mga bata, Na sabi nila, ikaw raw ang may sala, Ikaw ang may sala, taong makasalanan, Taong makasalanan, “Mahal Kita, Tutulungan Kita, Pangako, Patawad, Paalam,” --- Dagdag na utos sa paaralan: Huwag kang maniniwala sa mga salitang inuulit- ulit pa, Sa mga salita ng sumasamba sa kasinungalingan, Dahil sa oras na mabuhay ang mga patay, Hindi ikaw ang una nilang papapasukin sa pinto... --- Ang pagpapalit ng administrasyon ng paaralan: Iguhit ninyo sa inyong mga palad ang inyong mga hangad at pangarap, Gamitin ang dugo na lalabas sa tenga at mga mata, Gamiting pang pinta ang kada hibla ng iyong patay na buhok, At kapag ubos na ang likido mo sa iyong buong katawan, Ngumiti, Tumingala, Buksan ang pinto, Kasabay ang pag sabi ng mga katagang: “Ang makabagong paaralan ng mga nawawala’t hinahanap”
0
Mar 14, 2022
Mar 14, 2022 at 11:07 PM UTC
Ang Paaralan ng mga Makasalanan (2017/18)
Simula sa araw na ito, Hindi na kayo pwedeng tumawa, magalit at malungkot, Hindi na kayo pwedeng makadama ng kahit ano mang emosyon, Emosyong nagpapakita ng kahirapan, kahinaan, pagkatanda at pagkapagod, Huwag kang magsasayang ng hininga sa mga letrang alam **** wala namang makakarinig, At kapag nilabag mo ang isa sa aking mga utos, Tumayo ka sa sulok, Ipikit mo ang iyong mga mata, At harapin mo ang dilim na sa iyo’y lumalamon, Patungo sa apoy ng impyerno, At kapag naramdaman mo ang init ng apoy na sayo’y sumusunog, Pinapayagan na kitang sumigaw, Sumigaw sa taas ng iyong mga baga, Palabas ng apoy na nagbabaga, Patungo sa mga tenga ng mga taong sabi mo’y iyong mga kaibigan at kakilala, Ngunit huwag kang aasa na ika’y aming sasagipin, Hindi ka namin aangatin, At mas lalong hindi ka namin ililibing, Sa mga lupaing, Pati ang mga damo ay ayaw kang tanggapin, At kung ayaw **** maging tulad ng taong iyan, Bumuo ka ng bahay, Gamit ang mga bagay na iyong natutunan, Bumuo ng bahay, Gamit ang mga bagay na naiwan ng mga mananampalataya, Ang mga mananampalataya na nagpasabog ng mga bomba, Upang ingud-ngod sa aming mga mukha, Na kami’y mga anak ng mga makasalanan, Pinanood naming maging abo ang aming mga ari- arian, Sa isang pitik ng kasinungalingan, Pinanood namin ang mga pinto, mga libro, mga litrato na masunog at madurog, Nadurog sa sunog ang lahat ng aking minamahal, pinapangarap at hinahanap, Inalis nila sa aming mga mukha ang kasiyahang panandalian lamang nadama, Tinanggal nila sa aking katawan ang pangalang minsan na sa akin ay kumilala, "Ako ay taong makasalanan, sige, eto na lang, totoo naman, kaya sapat na," At kung ayaw **** maging tulad ng taong iyan, Magtrabaho ka nang mabuti, At kapag naramdaman mo ang dugo na tumutulo mula sa iyong ulo hanggang paa, Ipunin mo ito sa isang timba, At ibuhos mo doon sa nayong nagbabaga At kapag wala ka nang malanghap kundi ang usok at ang masangsang na amoy, Hanapin mo ito sapagkat ito raw ang amoy ng mga patay na pangarap at sigaw ng mga bata, Na sabi nila, ikaw raw ang may sala, Ikaw ang may sala, taong makasalanan, Taong makasalanan, “Mahal Kita, Tutulungan Kita, Pangako, Patawad, Paalam,” --- Dagdag na utos sa paaralan: Huwag kang maniniwala sa mga salitang inuulit- ulit pa, Sa mga salita ng sumasamba sa kasinungalingan, Dahil sa oras na mabuhay ang mga patay, Hindi ikaw ang una nilang papapasukin sa pinto... --- Ang pagpapalit ng administrasyon ng paaralan: Iguhit ninyo sa inyong mga palad ang inyong mga hangad at pangarap, Gamitin ang dugo na lalabas sa tenga at mga mata, Gamiting pang pinta ang kada hibla ng iyong patay na buhok, At kapag ubos na ang likido mo sa iyong buong katawan, Ngumiti, Tumingala, Buksan ang pinto, Kasabay ang pag sabi ng mga katagang: “Ang makabagong paaralan ng mga nawawala’t hinahanap”
Continue reading...
72
Ang salita ng hari ay apoy na nagpapainit sa pugon ng kawalang-katarungan, nagpapakulo sa bituka ng balikong lipunan kung saan ang kampeon ng disiplina ay nagiging kampon ng pagmamalabis, at ang pagtakbo ng hustisya ay nauungusan na ng pagtakbo ng mga nasisiil. At sa gitna ng kaguluhan, sa gitna ng katahimikan ng karamihan, mas lumalakas ang loob ng masasamang-loob, at lalong lumalago ang masasamang damo. Sindilim na ng gabi ang tanghaling tapat, sa panganib na ngayo'y wala nang pinipiling oras at ang buhay na iyong pinagkaingat-ingatan, baka bukas sa kalsada'y isang mantsang pula na lamang.
0
Oct 28, 2017
Oct 28, 2017 at 11:41 AM UTC
Mantsang Pula
Tinik sa dibdib, tali sa puso'y pinaghihigpitan Sa alambreng bakod di na makawala yung pulang tubig lang aagos Napuno ng kabanalan, kasunod ay kasawian Ibuhos ang isang daang karayom sa nakatiwalwal na mga sugat Tusok sa balat ay ang kirot na lalong tumitindi nang walang kapahingahan Mabangis na  mga pangil sa talahiban nakatago Wasiwas ng damo binabantayan Mahinahon na inaabangan Mas masahol pa sa tuklaw ng sundo ni Kamatayan Ang kaantukan ay sumagi sa ulo Pangambang nangangahulugan Habang puyat na bumangon Sa dulo ng dapithapon nagsisi-awitan ang mga ibon ay may bagong silang na paraiso Isama na at huwag pabayaan Lahat ay humayo
0
Dec 4, 2018
Dec 4, 2018 at 7:27 PM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #7
70 anyos ka don gakabuhi Sugod sang mabun-ag diri tubtob nagradwar sa UP Halin sang magkapamilya asta sa pulitika ginpili 43 ka tuig ka don nga pulitiko Nagserbisyo sg mayo kg wala eskandalo Ang ngalan malimpyo kg palangga sg tawo 32 anyos don ang buluthuan nga imo ginpatindog Ang CapSU-Dumarao nga padayon nagapanikasog Madamo na ka beses nga ginbagyo kg ginlinog 20 ka gobernador na sang ikaw magpungko Ugaling ikaw guid ang may nabuligan sg damo Gani para sa akon ikaw ang “Kampeon sg mga Capizeño” 13 ka president don ang imo naagyan Sugod sa ti-on sg ikaduha nga digmaan Asta sa ti-on sg tadlong nga dalan 2 na ang binalaybay nga halad ko sa imo Kay ikaw indi guid madula sa akon painu-ino Gob. Tanco, ikaw sa guihapon ang akon idolo! 1 duman ini ka maragtason nga ti-on Kay ang Amay sg CapSU-Dumarao ara sa guihapon Nagbuylog kg nagtambong sa amon pagtililipon! -10/14-15/2014 (Dumarao) *for Gob. Tanco’s 70th Birthday
0
Sep 14, 2019
Sep 14, 2019 at 10:15 PM UTC
Ikaw Sa Guihapon!
Ang husay ng iyong gawa na idadamot ng aking mga kamay Hindi ito pusong o sumpong pero ako’y naniniwala na hanga ako Paano na mas matalas ang iyong lapis kumpara sa akin? Wala na bang masasabi? Ang pangarap nakatago sa likod ng alapaap Ang lilim ay parang dating kaibigan na nagkimkim ng aking mga kamay Pero kailangan maghiwalay, dahil sa mga masasamang damo Maganda ang itsura, may dating. Masaya manira ng tama Mag-asim ang gatas ng ating mga anak Hawak-hawak mo ang aking mga kamay Itaga ko para mabigay sa iyo ang nagbibigay buhay sa utak ko Kunwari hindi lumipad sa malayo ang aking mga pilik-mata Kunwari lumipas ang minuto kesa sa panahon Malupit ang oras sa kwento ng bata Masakit tignan na malayo ang mga pinagasa Sungkitin mo ang mga iniisip ko Matigas ang ulo Ihukay ang masasamang damo Parang maliit na bulaklak lang Sayangin ang buhay na hindi nagbibigay buhay
0
Aug 22, 2017
Aug 22, 2017 at 2:01 PM UTC
Sumpong ng Matuwid
052824 Sa tuwing hinahagis ko Ang aking sarili Sa’yong harapan, Ay nais kong isakatapuran Mo rin Ang bawat pangakong inilathala’t Ipinagtibay ng dugong dumanak sa Krus. Sa tuwing kumukulimlim na Ang aking mga mata’y Gusto kong magtago Sa’yong lilim At doon ang aking pahinga. Isisigaw ko ang lahat ng aking pangamba At lulusawin ng pag-ibig Mo Ang bawat tinik na pumipigil sa’kin para huminga. At kung pupwede lang Na patigilan Mo ang bawat ritmo ng oras Upang panandaliang maibsan ang aking pangungulila — Kung pwede lang sana. Sa mga buhangin ng aking pagkukunwari’y Kusa Mo akong aanyayahan Sa malalim at malawak **** karagatan. At kailan nga ba ako matututo? Kailan nga ba kita masisilayan At massasabi nang aking mga mata’y Ikaw ang tanging totoo? Nasasabik ako Sa tuwing sasalubungin Mo ako ng pag-asa At kalakip pala ng pagtiklop ng bawat umaga’y Ang yakap **** mainit Na tumatawag sa’kin na mas piliin pa ang malalim. Taliwas sa aking sariling prinsipyong Binahiran ng mga haka-haka Ang kapangyarihan ng tunay na pananampalataya. At Sa’yo pala mawawalang bisa Ang bawat kuro-kurong Hinayaan kong magsilbing masasamang damo Sa hardin ng aking pagkatao. Ngayo’y bubuksan kong muli Ang aking pintuan At wala nang iba pang makagagapi Sa Tinig **** ginawa ko nang pader At pugad ng aking bukas Na Sa’yo ko lamang iniaalay.
0
May 28, 2024
May 28, 2024 at 7:08 AM UTC
The Garden of Faults
ibinuhos ko ang aking damdamin sa pagbabakasakaling lahat nito, iyong sasaluhin pero hindi natapon lamang at maiiging sinipsip ng lupa; nagpatubo ng isang damo, isang munting makahiya. ang aking damdamin ay lubos lang nasayang, pero wala ka namang nalalaman. nasa akin lang ang hinayang.
0
Feb 27, 2014
Feb 27, 2014 at 7:01 AM UTC
sayang
Ito ang huling hapon ng mga alaala, kupas na larawang sinikap maipinta mga araw at gabing lipas na ng panahon sa pag-indayog ng abo, at pagkaway ng damo paalam sa mga nakaraang siphayo paglubog ng araw, at ang buwan ng pag-ahon sa hapon, at sa paglamon ng dilim sa liwanag ang pagwaksi sa sariling naging duwag Tapusin na ang dalita sa iyong gunita Mga araw na unos ng paghihikahos pagkapaos sa bigong pagsusumamo sapagkat ito ang oras ng pag-agos pagdaloy ng tubig, pagpawi sa kapos sa agos, sa pagpaparaya, sa mga alaala Bagamat tayo ay binuo ng mga pagsubok at may mga lamat ng pagkapusok alalahanin, tayo ay mga piraso ng isang buong sining ng Maylikha pagsamasamahin, tayo ay buo magkakahiwalay man ay nabubuklod hangaring mabuti ang maglingkod. Simula Michael Joseph Aguilar Tapit
0
Nov 6, 2018
Nov 6, 2018 at 4:32 PM UTC
Simula
Kinuha ako sandali upang malaman ang magagandang salita palakihin ang ulan sa aking bintana at seksing ngayon ay nasa tub ako na pinipigilan ang on-sale na Bordeaux na nagkukunwaring upang maiayos nang maayos ako ay nasa totoong iyon jazz **** minsan tumatakbo ako sa mga kalye minsan pinapatakbo nila ako ako ang katawan ng reyna ng aking hood napunan may masamang alak masamang gamot mu shu baboy sakit beats ano pa ang masasabi ko sa iyo Binubuksan ko ang aking mga naka-istilong binti Nakukuha ko ang aking swagger pabalik hayaan ang mga lalaking may gintong ngipin na yumuko sa aking mga suso at ang mga paltos sa aking mga paa ay nagiging kuryente ako Ako ay isang patch ng damo ang mga mahigpit na ugat tumawag ka sa bahay o kapatid kung nais mo Maaari kong guluhin ang iyong mga mata na gumawa ng hip-hop na mamatay muli Nasa babaeng babaeng **** ako bago ako mag-break ang leeg ng bote ay ibinuhos ko ng kaunti: Nabagsak ako
0
Dec 1, 2020
Dec 1, 2020 at 1:59 PM UTC
paghawak ng negosyo ko
kun nakag yakan la it mga bungbong damo na ada't ira igsusumat kun nakabati man hit mga pulong kun nahibaro la unta magsurat. kun nakakita la hira hit kabutangan ngan nakaabat hit dinara ha inaabat nga kapaitan matatalwas pa ba? nagugupong an huna-huna naghuhuot an dughan kalipayan nga ungara di na ada makikit-an. pero kay dire man asya dire nala igsisiring nakagapos ha kamingawan ha hangin nala ighuhuring. 🍃
0
May 31, 2024
May 31, 2024 at 8:51 PM UTC
huring
damo na hin duro an 𝘴𝘵𝘪𝘤𝘬𝘺 𝘯𝘰𝘵𝘦𝘴 haak lamesa takip-takip an kabutang pero dire ak nakakabasa, han mga pulong nga akon nasurat, mga letra nga nag buru-balighot ngan nag papaplanat. waray na gihapon tinta an akon 𝘣𝘢𝘭𝘭𝘱𝘦𝘯 ubos na an paypay han 𝘯𝘰𝘵𝘦𝘣𝘰𝘰𝘬 nga sinurat-suratan hin magka-durudilain nga pangandoy, mga pulong nga ha inop nala natutuman—mga pulong nga karuyag ko unta mabatian— tikang haimo mga im-im, an katam-is han mga saad nga sugad hin dugos, an mga hinumduman nga sugad hin daan nga telegrama, nga ha akon kasing-kasing nakahipos. gintatapo-tapo na an mga surat nga linukot, waray na ka abrihi tikang han kaparong han lanterna han aton gugma. nga an dagaang nga an hadi akon na aabat, tumaghom na tikang han imo paglakat. ngan sugad han 𝘴𝘵𝘪𝘤𝘬𝘺 𝘯𝘰𝘵𝘦𝘴 nga buot mag pahinumdom, akon man liwat nangalimtan an pag-lara han gugma, waray na punto an mga sinurat, ighahapil ko na la ada.
0
Jan 26, 2025
Jan 26, 2025 at 9:59 AM UTC
mga pulong ha sticky notes
Never a better day shall there be! My book has been published.... finally! By Choice Publishing just so you know, It's called "Out of My Head" by...Damo. A "Somewhat Haphazard Collection of Original Rhyming Verse".... on Life, Motivation, Relationships, Mental Health, Mindfulness and friendships. There are Rhyming Verses, sonnets too, Limericks, Acrostics, Senryu, Haiku.... My thoughts, ideas and reflections   For each readers consideration. I'm so happy my book is out there, Hopefully you can find it somewhere And should you choose my book to buy I sincerely hope that you enjoy! My thanks to all at Hello Poetry For all the support you have given me. It is very much appreciated.... Y'all helped to create "Out of My Head"
0
Apr 17, 2025
Apr 17, 2025 at 9:43 AM UTC
For your consideration.....
An kalamay ni Mana Basyang, bantog ha bug-os nga baryo. Matam-is hin duro, an rasa makalilipay kuno. Damo an naruruyag, pirme halaba it pila. Tikang hit alas dose hit udto, ngadto't alas tres hit aga. Usa ka adlaw, akon gin pruyba pag himo. Ginsunod ko an resipe, sugad hin usa ka sikreto Pero an akon nahimo, iba man an hitsura ngan baho Baga hin asukar nga may semento. Nahipausa ako, ano an iya tinago, Kay an iya kalamay, diri gud matutupungan An tinuod, an iya sikreto Kay diri man asukar an iya ginagamit ngay-an.
0
Apr 28, 2025
Apr 28, 2025 at 9:36 AM UTC
An Kalamay ni Mana Basyang