"bati" poems - Hello Poetry

Maligayang bati, Sa aking pagsilang, Walang bakas ng gunita, Walang alaala ng nasabing araw. Nagdaan ang mga taon, Namulat sa katotohanan, Na hindi marunong magpatawad ang mundo, At hindi ito titigil na para lang sayo. Nagdaan ang mga taon, Ilang kaarawan ang lumipas, Andiyan ang pancit, At ang keyk na nakahanda, Sa hapag kainan para pagsaluhan, Mga ngiting di mabakas, Nagpapasalamat sa biyaya. Ngunit ito ang unang taon, Kung saan maghahanda ako, Hindi para sa iba, Kundi para sa sarili ko. At aanyayahan ko kayo, Nawa'y sana'y makadalo, Habang unti unti kong inilalapag, Sa ating hapag, upang ating pagsaluhan. Maghahanda ako, Ihahanda ko ang sarili ko, Na ang puso ko'y tatayuan ko ng pader, Na papalibot dito, Dahil pagod na kong masaktan, At nahahapo na ang aking katawan. Maghahanda ako, Na ibaon ang bawat alaala. Ang tamis nang bawat halik, Ang kuryenteng dumadaloy sa aking katawan, Mga labing bumubuhay nang aking kamalayan. Ihahanda ko din, Ang aking sarili, Na unti unti nang humakbang, Papalayo sa nakasanayan, Kung ano ang aking kinamulatan, Sa loob nang mga taong pinagsamahan. Mga umagang iyong mukha ang bumubungad, Sa aking mga mata, Habang ika'y pinagmamasdan, Sa taimtim **** paghihimlay, Habang ako'y nagninilay nilay, Eto na ba ang pagibig na hinihintay? Kaya mahal sa aking kaarawan, Kasabay ng pagihip ko nang kandila, Magpapaalam na ako sayo, Paalam na sa mga gabing kayakap kita, Sa mga sandaling magkakapit bisig tayo sa ilalim nang mga bitwin, Na kung saan langit ang saksi sa ating pagmamahalan, Sa mundong tayo lang ang nagkakaintindihan. Pipikit ako, At uulit ulitin ko ang mga salitang; "Handa na ako" At hihiling ng lakas ng loob, At tibay ng sikmura, Bibilang ako ng tatlo, Isa, dalawa, Tatlo, At sa aking pagdilat, Hihipan ko ang kandila, At magpapaalam na sayo.

0

May 12, 2016

May 12, 2016 at 11:25 AM UTC

ace-jhan-de-vera

Handa sa aking kaarawan

Maligayang bati, Sa aking pagsilang, Walang bakas ng gunita, Walang alaala ng nasabing araw. Nagdaan ang mga taon, Namulat sa katotohanan, Na hindi marunong magpatawad ang mundo, At hindi ito titigil na para lang sayo. Nagdaan ang mga taon, Ilang kaarawan ang lumipas, Andiyan ang pancit, At ang keyk na nakahanda, Sa hapag kainan para pagsaluhan, Mga ngiting di mabakas, Nagpapasalamat sa biyaya. Ngunit ito ang unang taon, Kung saan maghahanda ako, Hindi para sa iba, Kundi para sa sarili ko. At aanyayahan ko kayo, Nawa'y sana'y makadalo, Habang unti unti kong inilalapag, Sa ating hapag, upang ating pagsaluhan. Maghahanda ako, Ihahanda ko ang sarili ko, Na ang puso ko'y tatayuan ko ng pader, Na papalibot dito, Dahil pagod na kong masaktan, At nahahapo na ang aking katawan. Maghahanda ako, Na ibaon ang bawat alaala. Ang tamis nang bawat halik, Ang kuryenteng dumadaloy sa aking katawan, Mga labing bumubuhay nang aking kamalayan. Ihahanda ko din, Ang aking sarili, Na unti unti nang humakbang, Papalayo sa nakasanayan, Kung ano ang aking kinamulatan, Sa loob nang mga taong pinagsamahan. Mga umagang iyong mukha ang bumubungad, Sa aking mga mata, Habang ika'y pinagmamasdan, Sa taimtim **** paghihimlay, Habang ako'y nagninilay nilay, Eto na ba ang pagibig na hinihintay? Kaya mahal sa aking kaarawan, Kasabay ng pagihip ko nang kandila, Magpapaalam na ako sayo, Paalam na sa mga gabing kayakap kita, Sa mga sandaling magkakapit bisig tayo sa ilalim nang mga bitwin, Na kung saan langit ang saksi sa ating pagmamahalan, Sa mundong tayo lang ang nagkakaintindihan. Pipikit ako, At uulit ulitin ko ang mga salitang; "Handa na ako" At hihiling ng lakas ng loob, At tibay ng sikmura, Bibilang ako ng tatlo, Isa, dalawa, Tatlo, At sa aking pagdilat, Hihipan ko ang kandila, At magpapaalam na sayo.