"basahan" poems - Hello Poetry

Umiiyak ang dilag nang walang patid Kasama ang dugo at basahan sa sahig Nais kong mabatid Ano ang nagdulot sa nadaramang sakit? Binunyag ng kanyang mga mata Walang puknat na pagsisisi ni isa Hindi na alam kung ligaya ba o pighati Dahil ngayon alam niyang tapos na ang lahat Pakiwari niya Natutulog na ang mga alon Noon siya ay nilulunod Naghuhumiyaw na damdamin puno ng hinagpis Gusto niyang isigaw sa hangin Ngayon kailangan na niyang linisin Niyurak na pagkatao dahandahan bubuuin Pinira-piraso Ngumiti siya na para bang payaso Isinilid niya sa sako Kahit gusto man niyang maglaho Ang amoy nitong mabaho Nanatili pa rin sa damit niya Parang bang tumitiling aso Sinuyod ang masukal na gubat Tinunton ang malalim na balon Puno na ng lumot Doon niya inihulog Ngayon basahan ng mga kumot At ang bangkay ng ama Kasama ng kaluluwa niyang Hinalay nang walang awa -Tula VI, Margaret Austin Go

0

Nov 20, 2014

Nov 20, 2014 at 7:07 PM UTC

margaret-austin-go

Tula VI

Umiiyak ang dilag nang walang patid Kasama ang dugo at basahan sa sahig Nais kong mabatid Ano ang nagdulot sa nadaramang sakit? Binunyag ng kanyang mga mata Walang puknat na pagsisisi ni isa Hindi na alam kung ligaya ba o pighati Dahil ngayon alam niyang tapos na ang lahat Pakiwari niya Natutulog na ang mga alon Noon siya ay nilulunod Naghuhumiyaw na damdamin puno ng hinagpis Gusto niyang isigaw sa hangin Ngayon kailangan na niyang linisin Niyurak na pagkatao dahandahan bubuuin Pinira-piraso Ngumiti siya na para bang payaso Isinilid niya sa sako Kahit gusto man niyang maglaho Ang amoy nitong mabaho Nanatili pa rin sa damit niya Parang bang tumitiling aso Sinuyod ang masukal na gubat Tinunton ang malalim na balon Puno na ng lumot Doon niya inihulog Ngayon basahan ng mga kumot At ang bangkay ng ama Kasama ng kaluluwa niyang Hinalay nang walang awa -Tula VI, Margaret Austin Go

31

Sana makapaghabi ka ng magarang tula gamit ang tira-tirang retaso ng puso ko Maiibsan ang kirot sa pagkakaalam na muling mapakikinabangan damdaming nagmistulang basahan Heto pa ang mga luma kong luha Tambak, nagkalat, 'di na alam saan nagmula Kiluhin mo na't gawing sining Nang may malugaran, sariwang luhang nagbabadya pang dumating

0

Apr 23, 2016

Apr 23, 2016 at 11:26 AM UTC

jguillermo

Sa Pambansang Alagad ng Sining, Mula sa Pambansang Alipin ng Feelings

Sana makapaghabi ka ng magarang tula gamit ang tira-tirang retaso ng puso ko Maiibsan ang kirot sa pagkakaalam na muling mapakikinabangan damdaming nagmistulang basahan Heto pa ang mga luma kong luha Tambak, nagkalat, 'di na alam saan nagmula Kiluhin mo na't gawing sining Nang may malugaran, sariwang luhang nagbabadya pang dumating

10

Hindi mo ko minahal. Hindi mo ko minahal. Ginawa mo lang akong basahan, isang tela na pupunitin para lang matakpan at maalis ang dumi mo para mag mukhang malinis ka sa iba Hindi mo ko minahal. Nagsilbi lamang akong isang laruan isang manikang matagal ng nakatago sa iyong aparador na gagalawin mo lang para ika'y malibang. Hindi mo ko minahal. Pinaasa mo lamang ako na ako'y hindi mo iiwan para lang ika'y hindi mawalan ng masasandalan dahil alam **** ako'y nariyan lamang. Ilang beses kitang binuhay tuwing nararamdaman **** sarili mo'y ikaw ay pinapatay. Ako ang kasama mo ng mga panahong wala ka ng maiyakan Tatlong taon akong nagpakatanga. Hindi mo ko minahal. Pero tangina minahal kita. Ngunit iyon ay matagal na panahon na.

0

Jul 3, 2015

Jul 3, 2015 at 2:28 PM UTC

c-entralperked

Para sa unang babaeng minahal ko

Hindi mo ko minahal. Hindi mo ko minahal. Ginawa mo lang akong basahan, isang tela na pupunitin para lang matakpan at maalis ang dumi mo para mag mukhang malinis ka sa iba Hindi mo ko minahal. Nagsilbi lamang akong isang laruan isang manikang matagal ng nakatago sa iyong aparador na gagalawin mo lang para ika'y malibang. Hindi mo ko minahal. Pinaasa mo lamang ako na ako'y hindi mo iiwan para lang ika'y hindi mawalan ng masasandalan dahil alam **** ako'y nariyan lamang. Ilang beses kitang binuhay tuwing nararamdaman **** sarili mo'y ikaw ay pinapatay. Ako ang kasama mo ng mga panahong wala ka ng maiyakan Tatlong taon akong nagpakatanga. Hindi mo ko minahal. Pero tangina minahal kita. Ngunit iyon ay matagal na panahon na.

28

Ipanligo ang luha Gawin basahan ang damit na pamunas sa sugat na di gumagaling Hulug bituin ba na matutupad ang mga hiling o bagay na tinatapon ng langit Ano ang susundin Naduhagi sa buhay Nabubuwal sa kapalarang sinapit Kagustuhan ng loob o ang ikakaunlad ng Maharlikang angkan Sa basbas ng langit Iniusal ang dasal Sapat na ang saya nang masilayan si dessa Walang dusa't unos na nanaig Anyong Diyosa, diwata ang kawangis Kinang ng perlas Kagandahang nang -aakit Marupok na ang silya Habang ang damit ay tagpi-tagpi Naluoy na ang labi Mata'y nangamuti Inilalarawan na ang mukha sa salamin ng bukas Natatangi man ito ang sa isip Ang kabiguan ay tinitiis Pa isa-isa man ang balahibo idinidikit na para pumagaspas sa hangin Makakalipad nang mataas Bubulusok nang mabilis

0

May 29, 2019

May 29, 2019 at 1:33 AM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #68

Ipanligo ang luha Gawin basahan ang damit na pamunas sa sugat na di gumagaling Hulug bituin ba na matutupad ang mga hiling o bagay na tinatapon ng langit Ano ang susundin Naduhagi sa buhay Nabubuwal sa kapalarang sinapit Kagustuhan ng loob o ang ikakaunlad ng Maharlikang angkan Sa basbas ng langit Iniusal ang dasal Sapat na ang saya nang masilayan si dessa Walang dusa't unos na nanaig Anyong Diyosa, diwata ang kawangis Kinang ng perlas Kagandahang nang -aakit Marupok na ang silya Habang ang damit ay tagpi-tagpi Naluoy na ang labi Mata'y nangamuti Inilalarawan na ang mukha sa salamin ng bukas Natatangi man ito ang sa isip Ang kabiguan ay tinitiis Pa isa-isa man ang balahibo idinidikit na para pumagaspas sa hangin Makakalipad nang mataas Bubulusok nang mabilis

26

Madilim na sulok kung san nagdurugo ang mga palad Na alala ko pa no'y si Inang ingat na ingat Mga lamok na dumadapo di ligtas sa kanyang paglilitis Na di ko na maalala itsura kung anong ipis Ngunit sa loob ng maliit na kwadro Sapat ang isang upua't mesa at isang kabayo Sabit pati ang yabang kong diploma sa taas ng orocan Lukot na resumé sa aking harapan nagmuka nang basahan Mas tanggap pa sa trabahong pamunas ng puwitan Ngunit mas higit pa ba ang munting papel kung nasaan aking larawan? Bakas ng ilang buwang puyat at thesis na pinaghirapan Bakit ako tatanggap ng trabahong mababa pa sa aking kakayahan O maging alila sa mga sinliit rin nila ang pinag-aralan? Kahapon itlog at pancit canton, Dala ni nanay noon pang huling dalaw sa aking kahon Isang buwan nang matapos na ako Inakalang ito na ang hudyat ng aking pag ahon Totoong mundong ganito pala ang paghamak at paghamon Di maatim ng sikmura sila'y yumayabong Taga UP ako, isang iskolar ng bayang nais maglingkod sa bayan Taas ng pinag-aralan ko, kung sa ibang bansa, sahod lang ng bayaran? Inyo na ang thirteenth month pay ninyong tinamuran!

0

Jul 8, 2016

Jul 8, 2016 at 11:24 AM UTC

AndieBonifacio

Iskolar ng Bayang Dukha

Madilim na sulok kung san nagdurugo ang mga palad Na alala ko pa no'y si Inang ingat na ingat Mga lamok na dumadapo di ligtas sa kanyang paglilitis Na di ko na maalala itsura kung anong ipis Ngunit sa loob ng maliit na kwadro Sapat ang isang upua't mesa at isang kabayo Sabit pati ang yabang kong diploma sa taas ng orocan Lukot na resumé sa aking harapan nagmuka nang basahan Mas tanggap pa sa trabahong pamunas ng puwitan Ngunit mas higit pa ba ang munting papel kung nasaan aking larawan? Bakas ng ilang buwang puyat at thesis na pinaghirapan Bakit ako tatanggap ng trabahong mababa pa sa aking kakayahan O maging alila sa mga sinliit rin nila ang pinag-aralan? Kahapon itlog at pancit canton, Dala ni nanay noon pang huling dalaw sa aking kahon Isang buwan nang matapos na ako Inakalang ito na ang hudyat ng aking pag ahon Totoong mundong ganito pala ang paghamak at paghamon Di maatim ng sikmura sila'y yumayabong Taga UP ako, isang iskolar ng bayang nais maglingkod sa bayan Taas ng pinag-aralan ko, kung sa ibang bansa, sahod lang ng bayaran? Inyo na ang thirteenth month pay ninyong tinamuran!

22

Tulad ng kinimuyos na papel Sinta, kaya kitang isantabi sa mga botelya ng alaala ng hikbi Isasalampak sa isang sulok Pabubulukin sa tagal ng panahon Tulad ng maruming basahan Puso, kaya kitang itapon Sa'king labahan ng paglimot Doon kita'y ikukula sa mga buntong hininga Patutuyuin hanggang muling mapakinabangan Marahil ito na nga ay pagtanggap Na tulad ng maraming bagay na napaglumaan Kaya kitang limutin at talikuran Sa lupa, doon ang pinaglibingan Ng ikaw at ako na walang patutunguan.

0

May 29, 2015

May 29, 2015 at 9:23 AM UTC

katrina-paula

sa paglimot

Tulad ng kinimuyos na papel Sinta, kaya kitang isantabi sa mga botelya ng alaala ng hikbi Isasalampak sa isang sulok Pabubulukin sa tagal ng panahon Tulad ng maruming basahan Puso, kaya kitang itapon Sa'king labahan ng paglimot Doon kita'y ikukula sa mga buntong hininga Patutuyuin hanggang muling mapakinabangan Marahil ito na nga ay pagtanggap Na tulad ng maraming bagay na napaglumaan Kaya kitang limutin at talikuran Sa lupa, doon ang pinaglibingan Ng ikaw at ako na walang patutunguan.

15

#042816 Naghalungkat ako Ng mga larawang walang mukha, Kupas na alaala, Walang kulay na sandali, Basura ng pagkukunwari. Nagkolekta pala ako Ng mga kumikinang na diyamante Mapang-akit at akala ko'y tunay. Pero sila'y pekeng alahas. Pinunit ko Ang mga sulat na hindi nabasa May mga letrang dayuhan sa papel, Nabubura, natitintaan, natatapalan At nakakalimutan. Nagbilang ako Ng mga barya, kahit paulit-ulit Hanggang sa maging kulang. Inipon ko, pero hindi sapat, Kaya't gagastusin na lamang Para sa walang saysay na luho. Nagtupi ako Ng mga damit na gula-gulanit Noo'y bago pa't sabay sa uso. Ayos ang pustura, Pero ngayo'y basahan na, Mabuti pang gupit-gupitin na lang. Magtatapon ako Ng inaanay na kaha, Walang silbi; walang pag-asa. Kesa sa mabulok itong muli, Hindi niya na kayang iinda ang paglilihim. Papalayain ko na siya Kahit pa siya'y mahal.

0

Apr 28, 2016

Apr 28, 2016 at 10:36 PM UTC

psalmiseta

Cabinet

#042816 Naghalungkat ako Ng mga larawang walang mukha, Kupas na alaala, Walang kulay na sandali, Basura ng pagkukunwari. Nagkolekta pala ako Ng mga kumikinang na diyamante Mapang-akit at akala ko'y tunay. Pero sila'y pekeng alahas. Pinunit ko Ang mga sulat na hindi nabasa May mga letrang dayuhan sa papel, Nabubura, natitintaan, natatapalan At nakakalimutan. Nagbilang ako Ng mga barya, kahit paulit-ulit Hanggang sa maging kulang. Inipon ko, pero hindi sapat, Kaya't gagastusin na lamang Para sa walang saysay na luho. Nagtupi ako Ng mga damit na gula-gulanit Noo'y bago pa't sabay sa uso. Ayos ang pustura, Pero ngayo'y basahan na, Mabuti pang gupit-gupitin na lang. Magtatapon ako Ng inaanay na kaha, Walang silbi; walang pag-asa. Kesa sa mabulok itong muli, Hindi niya na kayang iinda ang paglilihim. Papalayain ko na siya Kahit pa siya'y mahal.

34

Alam kong masakit para sa akin ang unti-unting tuklasin ang katotohan sa mga taong nakakaalam ng aking nakaraan, Ngunit ito ang tangi kong paraan upang damdamin nila ay hindi masaktan kahit sa umpisa pa lang ay hawak ko nang ako ay isang talunan. Kung hindi niyo kayang sagutin ang mga katanungan kong paulit-ulit kong itinatapon, bakit kailangang idaan sa ibang uri ng paligsahan? Ano ba ang tingin niyo sa akin isang laruan na kapag nagsawa na ay basta na lamang ninyong iiwan o isang paluwagan na kapag tapos na sa pangangailangan ay ipagwawalang bahala na parang basahan? Tunay ba ang bawat mga salitang naisisiwalat ninyo sa tuwing nagsasabi ako ng totoo sa tunay na kalagayan ng puso at katawan ko? Masama bang itanong ang mga bagay na paulit-ulit kong hinihingian ng konkretong kasagutan? Kung hindi ako naniniwala sa inyo bakit paulit-ulit kayong tinatanggap ng puso at isipan ko at hindi kailanman nawaglit o isinantabi ang bawat isa sa inyo? Bakit kapag ang taong mahal ninyo na paulit-ulit na nagagalit sa inyo ay tila wala lang iyon sa inyo pero kapag ako na ang magsasaboy ng mga salita, aba at bigla na lamang kayong mag-aalburoto? Nasaan ako diyan sa mga puso ninyo? Nasa loob ba o nasa labas? O baka naman paulit-ulit kong huhulaan na walang AKO kahit sumiksik pa ang aking sarili sa inyong katawan.

0

Oct 14, 2018

Oct 14, 2018 at 1:30 AM UTC

eugene

Paulit-Ulit

Alam kong masakit para sa akin ang unti-unting tuklasin ang katotohan sa mga taong nakakaalam ng aking nakaraan, Ngunit ito ang tangi kong paraan upang damdamin nila ay hindi masaktan kahit sa umpisa pa lang ay hawak ko nang ako ay isang talunan. Kung hindi niyo kayang sagutin ang mga katanungan kong paulit-ulit kong itinatapon, bakit kailangang idaan sa ibang uri ng paligsahan? Ano ba ang tingin niyo sa akin isang laruan na kapag nagsawa na ay basta na lamang ninyong iiwan o isang paluwagan na kapag tapos na sa pangangailangan ay ipagwawalang bahala na parang basahan? Tunay ba ang bawat mga salitang naisisiwalat ninyo sa tuwing nagsasabi ako ng totoo sa tunay na kalagayan ng puso at katawan ko? Masama bang itanong ang mga bagay na paulit-ulit kong hinihingian ng konkretong kasagutan? Kung hindi ako naniniwala sa inyo bakit paulit-ulit kayong tinatanggap ng puso at isipan ko at hindi kailanman nawaglit o isinantabi ang bawat isa sa inyo? Bakit kapag ang taong mahal ninyo na paulit-ulit na nagagalit sa inyo ay tila wala lang iyon sa inyo pero kapag ako na ang magsasaboy ng mga salita, aba at bigla na lamang kayong mag-aalburoto? Nasaan ako diyan sa mga puso ninyo? Nasa loob ba o nasa labas? O baka naman paulit-ulit kong huhulaan na walang AKO kahit sumiksik pa ang aking sarili sa inyong katawan.

26