"banal" poems
(On love by Kahlil Gibran ; A Translation)
Kung magkataon na tawagin ka ng pag-ibig, sumunod ka,
Kahit pa ang daan niya'y mahirap at matarik.
At kung yakapin ka ng kanyang mga pakpak ay magpaubaya ka,
Kahit pa ang mga punyal na nakatago sa kanyang mga balahibo ay kaya kang sugatan.
At kung mangusap siya sa iyo ay maniwala ka,
Kahit pa ang kanyang tinig ay kayang durugin ang iyong mga pangarap
Tulad ng pagsira ng hanging habagat sa mga halamanan.
Sapagkat kung paano ka parangalan ng pagibig ay ganoon ka din niya ipapako sa Krus.
‘Pagkat kahit pa siya'y para sa iyong paglago ay ganun din siya para sa iyong pagka-bulok.
Kahit pa pinayayabong ka nito sa iyong pinaka-mataas at hinahaplos ng liwanag nito ang iyong mga sanga,
Ganoon din niya huhugutin ang iyong mga ugat mula sa pagkakabaon nito sa lupa.
Tulad ng mga butil ng mais ay itinatali ka nito sa kanyang sarili.
Binabayo ka niya upang mahubdan
Ginigiling hanggang sa kuminis.
Minamasa hanggang sa lumambot
At ika'y kanyang isasalang sa kanyang banal na apoy, upang ika'y maging banal na alay na ihahain sa banal na pista ng Panginoon.
Ang lahat ng ito'y gagawin ng pagibig upang malaman mo ang mga lihim ng iyong puso, at sa kaalamang iyon ay maging bahagi ng puso ng buhay.
Ngunit kung sa iyong pagkatakot ay hanapin mo lamang ang kapayapaan at kasiyahan ng pagibig,
Ay mabuti pang ika'y magbihis at lumiban sa kanyang giikan,
Sa isang mundong walang kulay kung saan ikaw ay tatawa, ngunit hindi
lahat ng iyong kasiyahan, at iiyak, ngunit hindi lahat ng iyong luha.
Walang ibinibigay ang pagibig kundi ang kanyang sarili at walang tinatanggap kundi ang galing din sa kanya.
Ang pagibig ay hindi nang-aangkin at nagpapa-angkin ;
Sapagkat ang pagibig ay sasapat lamang sa pagibig.
Kapag ika'y umibig hindi mo dapat sabihing, “Ang Diyos ay nasa aking puso,” kung hindi, “Ako ay nasa puso ng Diyos.”
At 'wag **** isipin na kaya **** diktahan ang pagibig, 'pagkat ang pagibig, kung matantong ika'y karapat-dapat, ay ididikta sa iyo ang iyong landas.
Walang kagustuhan ang pagibig kung hindi tuparin ang kanyang sarili.
Ngunit kung ikaw ay umibig at mangailangan, maging ito ang iyong kailanganin:
Ang matunaw at umagos na parang batis na umaawit sa gabi.
Ang malaman ang sakit ng lubos na pagaaruga.
Ang masugatan sa iyong sariling kaalaman ng pagibig;
At masaktan ng kusang-loob at may ligaya.
Ang gumising sa bukang-liwayway ng may pusong kayang lumipad at magbigay pasasalamat sa isang bagong araw ng pagibig;
Ang magpahinga sa tanghali at magnilay sa sarap ng pagibig;
Ang umuwi sa hapon ng puno ng pasasalamat;
At matulog nang may panalangin para sa minamahal sa iyong puso at awit ng papuri sa iyong mga labi.
Nov 9, 2015
Nov 9, 2015 at 8:04 PM UTC
Paka-isipin ang bawat salitang sasambitin
Bigyan ng pansin ang aking damdamin
Hindi mo man pansin sa isang minuto lang masaya kong araw ay natakluban na ng lumbay
Dahil sa prangka **** bibig
Na makabasag araw!
Sa buka ng bibig
Tagos sa puso't isip
Sabay sayong halakhak ang aking pagtangis
Sana'y pinag-isipan ang bawat letrang binitawan
At sana'y batid mo na ako'y nasaktan
At makulay kong araw ay
lumisan na ng tuluyan
Magandang samahan ay
Inagus na ng luha
Patungo sa pusong may patlang sa gitna
Sanhi ng iyong salita
Na tumusok sa gitna
Ng aking pusong noo'y banal
At buo pa ng pagmamahal ng isang tunay na pamilya
Ngayo'y ikaw pa ang galit
at ako pa ang sinisi
Winika mo pa na akoy sensitibo't
Madaling masaktan
Gayong ikaw ang may kasalanan
At maysanhi ng aking kalungkutan.
Jul 2, 2017
Jul 2, 2017 at 12:42 AM UTC
Gagawa ako ng tula
Para sa inyong mga paasa
Sana inyong basahin
Para kayo'y matauhan at magbago rin!
Sisimulan ko sa simula,
Kung saan ichachat nyo kami at sasabihin 'hi'
At kami'y mag rereply ng 'hello'
At dun na kami aasa hanggang sa dulo.
Dederetso ako sa gitna
Kung saan yayaain nyo kami mag date
At sasabihin nyo pa na seryoso kayo
Pero yung pala'y labag sa kalooban nyo.
Eto na ang huli at alam kong di tatatak sa puso't isipan nyo.
Sana malaman nyo na sa ginagawa nyo maramjng umaasa at nasasaktan.
Dahil sa inyong labis na kahihitnan.
At aking sasabihin na sana matuto kayong masaktan at magmahal,
Dahil sinasabi ko sa inyo, di kayo banal!
Dec 9, 2015
Dec 9, 2015 at 6:46 AM UTC
Kling Klang.... Kling.. Klang..
Tunog ng kampana'y sumisigaw ng kagalakan,
Amihan hanging sumisimbolo ng isang Banal na kaarawan.
Saanman pumaroo't-pumarito'y puno ng kasiglahan;
Mga hapag-kaina'y dinadagsa ng iba't-ibang kasaganaan,
Mumunting kislap sa bawat bahay ay pawang madadaanan,
At mga magigiliw na parol sa bawat poste'y isa-isang nagtitingkaran.
Habang ang lahat ay masiglang nagkakantahan,
Isang lalaki ang naglalakad sa makipot na eskinitang daanan,
Maruming damit, gusgusing katawan,
Balbasing mukhang mistulang mga puno sa isang mayabong na kabukiran.
Pasuray-suray n'yang tinahak ang kadiliman,
Dala ang isang boteng alak na kanyang nag-iisang kasamahan.
Mga lasing na hakbang ay pilit binibitawan,
Mumunting yapak patungong bahay na kubli sa kasayahan.
Pagdating sa bukana, bote'y itinapon sa pintuan.
Nagsusumigaw at pilit humihiyaw na siya'y agad na pagbuksan.
Isang babaeng puno ng pasa't sugat ang kanyang naalinagan;
Mayuming mukhang naging busangot ng dahil sa kahirapan.
Ilang minuto pa'ng nakakaraan,
Isang nakakakilabot na sigaw ang pumagitna sa masasayahang kantahan,
Iyak na pilit tinatago, pinipigilan ngunit sa huli'y sumuko't mabilis na nagsilabasan.
Ang katanungan, ano nga ba ang dahilan ng kasuklam-suklam na sigaw na nasaksihan?
Mistulang iyak ng pagkahabag ng kalangitan
Ang unti-unting nagsipatakan.
Ulang nakisabay sa nakakakilabot na kalagayan -
Binubugbog ng lalaki ang asawa; ang kanyang pinangakuan ng pag-iibigan,
Isang taon pa lamang ang nakakaraan!
Dugo'y nag-unahan sa pagpatak,
Nagsimula sa kanyang kaibuturan binaybay hanggang sa kanyang talampakan.
Babae'y nanghina't nagsumamo
Na tigilan na ng kabiyak ang pambababoy dito at sa anghel sa tiyan nito.
Ngunit ang tainga niya'y nagmistulang sungay;
Walang bahid ng pag-aalinlangang pinagpatuloy ang maling labanan.
Tengang-kawali't pinag-igihan pa'ng pagsipa't pagsuntok sa tinuturing n'yang kalaban.
Dala ng matinding droga, ang haligi ng kabahayan ay naging sundalo't kaaway sa sarili niyang tahanan.
Mistulang militar na naging ispeya't traydor sa dapat sana niyang pinagsisilbihang kaharian.
Ilang araw pa'ng nakalipas, isang nakakabangungot na kaganapan,
Ang naging usap-usapan sa pamayanan.
Isang inang nilapastangan ang nakitang walang malay, duguan at butas ang sinapupunan.
Sa gitna ng pighati't panlulumo,
Ang kampana'y muling umiyak ng pakikiramay.
Tunog ng madamdaming dalamhati.
Musikang malumanay,
.......dahan-dahang naghahatid sa inosenteng sumakabilang buhay.
Kling Klang... Kling.. Klang..
Apr 30, 2015
Apr 30, 2015 at 10:57 AM UTC
“kitty”. sixteen,5′ 11″,white,prostitute.
ducking always the touch of must and shall,
whose slippery body is Death’s littlest pal,
skilled in quick softness. Unspontaneous. cute,
the signal perfume of whose unrepute
focusses in the sweet slow animal
bottomless eyes importantly banal,
Kitty. a ***** Sixteen
you corking brute
amused from time to time by clever drolls
fearsomely who do keep their sunday flower.
The babybreasted broad “kitty” twice eight
—beer nothing,the lady’ll have a whiskey-sour—
whose least amazing smile is the most great
common divisor of unequal souls.
29.3k
Nagising mula sa maingay na telepono
Tinig na bumabati ng isang maginoo
Maligayang kaarawan saad ni Piccolo
Bumangon ka na riyan at pumarito
Katawan ay nakapako pa sa higaan
O, bakit ba kay lambot nitong aking unan?
Ang bumangon ay tila palaisipan
At ang panaginip ay nais pang balikan
Ngunit tatayo na upang mundo ay harapin
Sa labas ng pinto katotohana'y malagim
Sa likod nito ay papanhik pa rin
Sapagkat ang tumanggap ay natutunan ko na rin
Sa lugar kung saan ang lahat ay gaganapin
Lahat ng handog at pagbati ay tatanggpin
Ngunit tila nasa gubat at nag-iingat pa rin
Sapagkat maging sa mga banal ay may ahas pa rin
Sa wakas ang araw ay natapos na rin
Bulong sa sarili na tila ba aantukin
Ang araw na ito'y tiyak na lilimutin
Nang taong sa tiwala'y may suliranin
Feb 20, 2019
Feb 20, 2019 at 4:55 PM UTC
Sinukat ko ang bawat metro't pinagtagpi-tagpi
Sa nakalatay na papel na siyang may lamat
Na minsan kong pagkakamali.
May ilang letrang naging tuntungan
At ang alagang walang buhay --
Ang koneksyon ay tungo sa bukal ng liwanag;
Moderno na kasi kaya't kailangang makisabay
Noong manwal pa lamang, mapagsa-hanggang ngayon..
Teknolohiya'y senyales na ng transisyon.
Matagal nang napaso ang pagal kong mga daliri
Sigaw nila'y tulog sa walang himbing na mga sandali
At sa kursong tinapos, ngayon pa lamang ang simula
Nagising ang pangarap na siyang binigla.
Ang oras daw ay ginto
At minsa'y kailangang habulin ang mga numero
Ngunit sa bente-kwatrong tangan-tangan
Tila hindi sapat.
Muli kong binilang ang nalalabing araw
Tanging ang pangpito ang siyang pahinga
Ganito pala ang katotohanan, wika ko.
Salamat sa huling araw
Na iluluwal muli ang gintong araw
Itataas kong muli ang kapagalan
At ako'y bubuhusan ng lakas at determinasyon.
Sabi Niya nga sa akin,
Wag daw akong mapapagod
Pagkat hindi matatapos ang araw,
May panibago na namang hamon.
Salamat sa Maykapal
Salamat sa saglit na pahinga
At sa tubig mula sa bukal;
At minsan ako'y tinawag Niya
Ako'y tumango sa layon, may armas ng pagkaligtas
Ang pananampalata'y patuloy din.
Bitbit ko ang puso Niya
Na lagi Niyang bahagi sa akin
Sa banal na kasulatan na bumukas ng pag-iisip
At nang ang buhay ay mapahalagahan ko.
Kung ang direksyon na ito'y balakid sa layon Niya
Mabuti pa't maglaho na lamang
Ang bawat oportunidad, kahit ito'y ikatutuwa ko
Tanging ang nota ko'y Siya lamang
Wala nang iba pa, at kung nasaan man Siya,
Doon ako'y tutungo; doon din ang paghimbing.
Salamat Ama, salamat Hesus at sa Banal na Espirito - purihin Ka!
(6/28/14 @xirlleelang)
Jun 28, 2014
Jun 28, 2014 at 1:09 AM UTC
Sa pagdating **** napabalita
Unang sulyap palang namangha na
Gayak na sinauna
Sa paningin mahalina
Musikang kaytanda na
Sa pandinig mahiwaga
Mahalaga ang gabi
Simula ng pagsaksi
Kwento kong inabangan
Hatid niyang kasaysayan
Sa aking talambuhay
Gabing iyon may saysay
Nasa pagtitipon
Mga kaklase noon
Kapitbahay inuman
Masaya ang kwentuhan
Subalit ako’y saglit
Umuwi sa malapit
Iyon ay dahil batid ko
Simula na ng kwento
Ng kanyang unang yugto
Gabing Trenta ng Mayo
Mula nang araw na ‘yon
Pagsubaybay tradisyon
Naging makabuluhan
Likhang pampanitikan
Subalit ‘di naglaon
Nawalan telebisyon
‘Di hadlang gayunpaman
Sa radyo’y pinakinggan
Mula pagkabinukot
Hanggang aliping tulot
Babaylang naging ****
Mandirigmang pinuno
Nilupig at nanlupig
Inusig at nang-usig
Natulig at nanulig
Inibig at umibig
Nagtago at naglakbay
Namatay at nabuhay
Tinanggap at nagpanggap
Naghirap at nilingap
Sakay ng karakoa
Tinungo ibang banwa
Naghanda sa pagbalik
Upang ganti’y ihalik
Sa mabagsik na raha
Na pumatay sa ama
Sa pinunong baluktot
At sa harang nanalot
Mangubat at Angaway
Mga rahang kaaway
Lamitan na ninanay
Nais siyang maging bangkay
Sa kahuli-hulihan
Lahat sila’y talunan
Sa babae ng tagna
Walang iba – Amaya
Salamat, umalagad
Maging hanggang sa sulad
Salamat, kapanalig
Laban sa manlulupig
Salamat, Uray Hilway
Mga tinuran gabay
Salamat kay Bagani
Pag-ibig nanatili
Salamat sa Banal na Laon
Diyos ng mga ninuno noon
Kina Amaya’y panginoon
Tagapagpala ng kanilang nayon
Ang dulo ng epikong kapapanaw
Akala’y ‘di na matatanaw
Salamat sa unang Christmas bonus
May TV na bago taon ay matapos
Mahalaga rin ang gabi
Katapusan ng pagsaksi
Huling yugtong tinunghayan
Ang kamatayan ni Lamitan
Sa aking talambuhay
Gabing iyon rin ay may saysay
Nasa huling burol at lamayan
Bago at matapos subaybayan
Iyon ay kakaibang alaala ko
Sa katapusan ng kwento
Ng kanyang huling yugto
Biyernes – Trese ng Enero
Nagbrown-out pa nga
Habang oras ng balita
Buti nalang at umilaw
Sa tuwa ako’y napahiyaw
Sa pagtunog ng huling musika
At paggalaw ng katapusang eksena
Bukas TV at radyo
Sa makasaysayang mga tagpo
Ngayong gabi ng paglikha
Ng tulang handog sa programa
Unang gabing kapani-panibago
Dahil wala na sa ere ang paborito ko
Subalit ang Alaala ni Amaya
Mga gayak, musika, tauhan at kultura
Mga aral, tinuran, inspirasyon at ideya
Mananatiling buhay sa aking diwa!
-01/16-17/2012
(Dumarao)
*missing my favorite program
Aug 24, 2019
Aug 24, 2019 at 10:03 PM UTC
flex and perspire my darling
would you mind a small suffering for craven kisses
to have your dark fig **** and drenching *****
stroked with a tickling finger lingering
and strong hands around your sweetly curved throat
that shunt the breath
to yield willingly for sharp-toothed nibbles with surprise tongue whipping?
will you present your soft belly and cupping *******
for dark cruelties that excite beyond tabulation
will you present yourself with smiles
and goddess leg show
sobbing for feral pink spires gleaming
while quivering thighs
turn hot red from the slap of the leather strap splitting stings?
will tears of love
mix in wild berry utterance
and flashing spitfire’s tongue?
are you made for this?
your every whimper an invitation
like an open pink gate
do you need the saint of dark desires to rescue you
from banal dim-witted all american in and out?
do you need to drown in oceanic wave tsunamis
of hot butter **** glitter, blood flooding gasms
and tender aftercare?
my wish
that you shimmer like silver
possessed
by the saint of sadism
popes of eros
who fill you with the milk of the moon
all stars that melt you into the depths of paradise
and that this dark ecstasy
is the only suffering you will ever know.
Jul 29, 2018
Jul 29, 2018 at 6:27 AM UTC
Kahanay niya ang tambak
Ng basura ng lansangan
At sanlaksang mga matang
Naguudyok upang ihanay
Niya ang kanyang sarili sa
Naaagnas na pag-asa ng lipunan.
Siya ay puta. Sa dambana ng
Mga banal, kasabay niyang
Umuusal ng dasal ang mga
Paham ng pamantasa't
Pamantayan ng pagiging tao.
Siya ay tao sa paningin ng mga
Hayop. Siya ay hayop sa paningin
Ng mga tao. Siya ay puta. Ano mang
Anyo't samyo ang paulit-ulit niyang
Ipalit at ipilit sa nakapinid na
Pangunawa't awa ng mga nagsasabing
Sila ay hindi mga puta, ang katotohanan
Nga ay katotohanan. Siya ay sumasaatin.
Nasa simbahan. Nasa Pamahalaan.
Nasa paaralan. Nasa pamilihan.
Nasa ng laman. Siya nga ay sumasaatin,
Sumasalamin sa kalipunan ng mga
Kabulukan ng ating lipunan.
Mga puta.
Dec 10, 2013
Dec 10, 2013 at 6:48 AM UTC
Nasumpungan kitang nakabilad
Sa liwanag ng araw, isang imaheng
Nakalantad, huwad na anyo ng
Ritwal ng pagpupugay. Sa iyong
Anino'y nakasilong ang mga lantay
Na tayutay ng hungkag na lipunan.
Nariyan ang puta, pulubi, butas na lata,
Gago't ganid na pulitiko, librong limot,
Bendor ng droga, banal na aso...
Lahat sila ay mga ”sila" na minsan ****
Pinagtangkaang silaba't silain sa sulo ng
Mapagpalayang kamalayan.
Kamatayan.
Nasumpungan kitang nakabilad sa
Nakakabagabag na liwanag. Isang buhay
Na moog ng kalayaa't kasarinlan,
Kanlungan ng mga supremo ng rebolusyon
Ng paglikha't pagsilang sa kakanyahang
Iginapos sa lumang mundong lalang ng
Iyong panahon. Kami na mga gamo-gamo
Ng lumang simoy ay patuloy na isisiwalat
Yaong hindi masumpungan sa lambong
Ng liwanag na pinaningas ng iyong dugo.
Nawa'y matagpuan ka nila.
Jun 8, 2015
Jun 8, 2015 at 6:57 AM UTC
Tanong nila bakit daw ako nagpupuyat. Sabi nila masama daw ang magpuyat.
Nakakadami daw ng pimple. Magkakasakit ka, at kung ano-ano pa. Pero may tanong din ako sa kanila.
Masama pa din ba magpuyat, magkaroon ng madaming pimple at magkasakit kung
Ang dahilan naman ng pagpupuyat mo ay para makausap ang taong mahal mo?
May mga bagay pala talaga na kahit masama ay nakakabuti din pala sayo minsan.
Lumalalim na ang gabi, lumalalim na din ang koneksyon nating dalawa.
Mga bagay na napagkekwentuhan ay dumarami.
Mga ngiti na sa aking labi ay dumadampi.
Mga lungkot na sa pagpapatawa mo ay napapawi.
Mga ilusyon ng nakalipas ay sa akin dumadalaw.
Mga ka-abnormalan mo na nakakahawa.
Pinatibok mo pati ang puso kong kawawa.
Mga pusa sa labas na ngawa ng ngawa.
Mga daga sa aking dibdib na kinikilig at nagwawala.
Kasabay ang ating walang humpay na pagtawa.
Mga araw na hindi nakakakain para lang ikaw ay
makausap ng matagal.
Ngunit pinupuno mo naman ang aking tiyan ng mga paru-paro ng walang angal.
Mga senyales na sana ito na ang sagot sa aking mga dasal.
Ipupusta na lahat kasama ang aking dangal.
Na ikaw at ako ay hanggang kasal.
Hindi ko namalayan na ako'y nahuhulog na pala sayo sa sobrang daldal.
Na tanging bukhambibig ko na lamang ay ang mga salitang balbal.
Sa sobrang kakaisip sayo habang naglalakad ay muntik pang mahulog sa kanal.
Nakakatawa pero wag sana ako masiraan ng bait at dalhin sa mental ospital.
Nagmamakaawa at nananampalataya sa nag-iisang banal.
Madaming bagay na magkapareho tayo. Sa pagkain, sa kalokohan, sa musika, sa mga bagay na kinaiinisan.
Kahit mismo sa pananalita ay gayang gaya. Tadhana na nga ba ito? Maniniwala na ba ako sa mga kathang-isip na iyong dulot?
Hindi ko alam, hahayaan ko na lamang na ako ang dalhin ng nararamdaman ko kung saan nito ako gustong dalhin.
At mas sigurado pa ako sa sigurado na walang ibang pupuntahan kundi palapit Sayo.
Sayo na siyang dahilan kung bakit ako nagpupuyat.
Jul 5, 2016
Jul 5, 2016 at 8:38 PM UTC
My amazed ghost, you inspire me to write.
How I hate the way you skip, walk and hide,
Invading my mind day and through the night,
Always dreaming about the light yuletide.
Let me compare you to a crazed cherry?
You are more unfazed, banal and active.
Ice bites the debris of February,
And wintertime has the beguiled practive.
How do I hate you? Let me count the ways.
I hate your brilliant lip, smile and eyes.
Thinking of your reviled smile fills my days.
My hate for you is the attractive flies.
Now I must away with an open heart,
Remember my wild words whilst we're apart.
Feb 5, 2018
Feb 5, 2018 at 3:30 PM UTC
Bilang mga pilipino
Nakaugalian na nating
Bumili ng bagay bagay ng
Pa tingi-tingi,
Tulad ng
Sigarilyo,
Kendi,
Shampoo
And marami pang iba.
Bakit nga ba natin ginagawa ito?
Ito ba'y dahil
Tayo'y nag titipid,
kaya tayo'y dumudukot lang
ng pa-pirapiraso,
O baka naman,
Ayaw lang natin
Na may mga bagay na nasasayang
Pero kahit ano pang
Aspeto ito,
Nadala na natin ito
Hanggang sa paglaki.
Nasanay na tayong
Umasta ng patingi-tingi
Pati sa pakiki-salamuha
Natin sa kapwa
Tingi-tingi na din,
Tingi-tinging mga ngiti,
tingi-tinging mga halik,
Tingi-tinging mga kwento,
Pero ang pinaka masaklap
Sa lahat ng ito ay,
Tingi-tinging debosyon
Sa panginoon.
Na dinudukot lang natin
ang mga pirasong,
Tugma sa
Sa ating mga problema
Ang mga piraso,
Na nagpapasarap
Sa atin piling,
Hindi natin ito kailanman
Hinahayaang turuan tayo,
At itama sa ating mga
Pagkakamali.
Tulad ng mga bersiculo
Ng biblia
Tinabas-tabas natin ang mga
Kasuluksulukan
Na banal sa libro.
Binulsa lang
Natin ang pagmamahal ni Cristo,
Dudukutin lang
Pag kailangan.
Kapag tayoy nalulumbay,
Sabik na sabik
Sa mga bisig
Ng iba.
Si ay ating
Kinakalimutan
Sa panahon
Ng kaligayahan.
Tinatawag
Lang siya
Kapag tayo'y may
Kailangan.
Na sa oras ng kagipitan,
Sinisigaw ang kaniyang
Ngalan.
Sana matandaan natin
Na tayo'y
Binili ng buo,
Gamit ang buhay
Na hindi binigay ng
Tingi-tingi
Pero binigay ng buong buo.
Hindi lang isang
Patak ng dugo,
Pero buong pagkatao,
Ibinuhos para lang sayo.
Kaya,
Tigilan na
Nating ang patingi-tinging asal,
Tigilan nalang
Natin ang pagpapakipot
Sa taong
Nagmamayari satin.
Tayo'y hindi tingi, tayo'y buo.
Nov 17, 2015
Nov 17, 2015 at 12:47 PM UTC
Daisy, Daisy, how lovely
to be a banal child.
Safe from harm and hurt and death,
your roots do hold you wild.
Your life doth last some while
as you carry on
nourished by your parent ground;
shan't your woes be gone?
But oh, how lovely it would be
to be the blessed Rose;
what charm, what awe, what livelihood
one of that kind knows.
Daisy, Daisy, how lovely
to live a mundane while.
Your beauty lies in lengthy life,
your commonplace beguiles.
Feb 3, 2016
Feb 3, 2016 at 8:43 PM UTC
You put garbage in you get garbage out
Health food fanatics know what I am talking about
McDonalds, Arby’s and all those Buffets
Sluggish citizens working Twelve to ten
And to cover up their poor nutrition
We soup up the brackish black brew
Killing ourselves with more caffeine till
We collapse
You put garbage in you get garbage out
Good teachers with years of experience
Know what I am talking about
The tweet, the face book
Are superficial connections
Binge watching brain-dead reality show people
Speed reading unverified Articles
Peer reviewed paper by academic writers
Don’t get the press the talking heads
With party lines and hateful sentiments get
You put garbage in you get garbage out
Any poet philosopher knows what I am talking about
Flashing screens switching scenes while twitching teens
Sit texting banal and ephemeral things
No grand dreams but to be normal
No expansion of the human potential
Just block and block of picket fence prisons
Dreams are limited to advertised fantasies
Jul 6, 2015
Jul 6, 2015 at 1:59 PM UTC
Bayang magiliw,
Ngunit hanggang dito tayo lamang.
Alab ng puso,
Hanggang sa puso mo lang buhay.
Mga anak ng bandila,
Ngunit ang puso'y hindi tapat.
Lunos ng nakalipas,
Lumuluksa para sa kinabukasan.
Lupang iniibig at banal,
Basaysay sa mga patay na bayani.
May dilag ang tula at awit sa,
Paglaya ng mga taksil.
Lupa ng araw, ng luwalhati't pagsinta,
Ngayo'y nasa piling ng mga duwag.
Saan ang ligaya pag may mang-aapi,
Kapag ang mamatay ay dahil sa atin?
Oct 1, 2015
Oct 1, 2015 at 12:40 AM UTC
my story will wander far and wide
(as I myself do in my later life)
in strange lands and strange tongues
though strangeness never surprises me;
and through centuries many will hear my story
and watch an enactment, on stage or in other visual ways,
and perhaps many will dismiss the story
many might find it banal and strange
a tale from a savage and mythic past
and perhaps some will stand on grounds of purity
and wonder that the story of Oedipus should even be remembered;
and perhaps physicians of the mind
might even analyze the symbolism -
but surely, surely
all who hear it will feel a discomfort
an itch,
an echo
a nagging question or two:
*why? what does Oedipus mean?
why is this remembered?*
Oct 18, 2010
Oct 18, 2010 at 2:38 AM UTC
************ the ego
tis seen as a trifle banal
the odd big cranial bloke
belongs to this cabal
tirelessly they stroke
the head to a maximal size
as the inflated phallus
doth give them such a rise
************ shall always be
their pastime of infatuation
as they are so in love
with the ego's glorification
Jun 14, 2014
Jun 14, 2014 at 11:02 AM UTC
I started on the rooftop
The empty sky above was all I had
And all I needed
It was pure
Like a blank page
Waiting for a story to be written
But at the first sight of clouds
I fled to the top floor
There were fun and simple things on the top floor
Like Pokémon games
I got red, white, and blue
The monsters seemed so banal and repetitive
But nobody else would acknowledge it
Sending me into a dragon's rage
I tried using flamethrower on Charmander
Ending in futility as I ran out of burn heals
I looked out the window in frustration
Rain was falling outside
Inside
Patriotism was buffeted by the hail
So I devolved into a lower level
Going further down this building
For ***** and giggles
I found more ****
Less giggles
On a floor with a TV displaying the news
I was eager to learn about the world
Only to learn everybody hates each other
And nobody talks
Or cares
And the smartest person in the room
Is the one I agree with the most
Unable to view the tokens in my mind
As anything less than treasure
And those who try to persuade me otherwise
Are thieves
My spite steals tranquility
Like the persistent storm outside
My solution is shelter in lower levels
My experimentation on communication
With the general population
Had rained on my playful parade
But I felt very comfortable on a floor with friends
Until they saw through my charade
Discovering my emotions in disarray
As the people who made me love this building
Made me curse it's walls the more I loved them
I searched for the peaceful embrace of solitude
Once the storm outside transformed into a typhoon
I found that solitude
In a tiny bare room
With a syringe and spoon
I was unaware
That room was an elevator
That lowered me down the concrete void
As the hurricane outside rattled me violently inside my box
Trapped and lacking all agency
I resigned myself to wherever the elevator chose to take me
After the elevator finished pulling me into the basement
The tsunami seemed to cease
But I was buried under debris
I had to burrow out of my tomb
The dig was tedious and *****
My perseverance was heroic
But triumph was thwarted
When I reached the surface
To discover only wreckage remained
And when I looked up
I saw the building I inhabited
It's damaged facade
Made it clear
I would never visit those floors I missed on the elevator
Above my building
Hangs an empty sky
It's purity is a lie
The page was never blank
Just constantly written on and erased
To lure innocent readers into a tome
Jul 24, 2017
Jul 24, 2017 at 11:48 PM UTC
We climbed from bedrock
to Idyllwild the home
of Pines to Palms
and Suicide Rocks
but not for us
only for those
poor tired souls
for whom the world's gone
flat
refusing
the night threw
itself boldly into the fray
of winds which blew
from storm to calm
so this morning we awoke
to a placid knap
slipping on snowy piste
to turn cold snaps
hot
spiced Nepali tea
sipped from ice
nipped cups
I see promise
picks up
from backward leaps
time forward flips
breaking free range igneous
into pan
piped sizzling
congenial song
that carries on the tree line
like spring
water sprung from
creeks to go scurrying off
with wet socks
until pulled up
by old school granite skies
hanging pools out to dry
in sopping blue rinsed sun
ahead any bald rocks
or hairline fractures
are long since dialled in
as baseless fears
knowing this mobile age
can merrily slip like air
through numb fingers
while baseline hands declare
“hold me close to gather”
edelweiss echoes gone
rappelling through time
the route we've chosen's
to be tied to each other's
peaks in the way of sun
and moon
come what may
be it creases in our skin
or crevasses
we'll win the battle to slim line
any overhanging ridges
so I take care to tighten
my girth hitch to top notch
and hold firmly
to both your conviction
and reach
that setting
out to move mountains
we call home
achieves more than
staying home
and calling mountains
so bright
you have me forget
all things too trite
banal office hype
shopworn old hat
mowing lawn weekends
too dishy to be clichéd
you polish off the stereotype
slam the Dior on out of shape
and dull as ditchwater tripe
keeping a victorious secret
or two in the slip knot
too tranquil shade
taking allure to new heights
we'll never drop
down from
tonight
Sep 14, 2014
Sep 14, 2014 at 11:03 AM UTC
What if they had a War and nobody came !
my sentiment all along
Actions so transparent and telegraphed a mile long
absurd anchoring, even more absurd triggering
so absurd as to be meaningless
the hotchpotch logic of simpletons on acid
The banal manifestations of the anodyne retards with advanced hysteria
Think unruly kids on Colombian marching powder
think advanced psychosis with total stage ten delusions
Watch mass hysteria contagion
Logic was never there, rationality bolted beating Usain Bolt
Inveterate liars and fantasists now control maddened throngs
Oh dear! they decided I am madly in love with acquaintance
neither I or poor acquaintance know this
But let not the truth get in the way of a soap opera by the insanes
After All meaningless triggers and Delusionary prompts
keep the sheeples busy in People's Power utopia
They are all having a war, nobody has told me about it
I don't understand their language yet they are very eloquent
Deep in their imagined Neuro-linguistic Programming or mental pygmies playing Pavlov Dog theory of the semi-illiterates
I just realized why cancer is prevalent amongst them
They carry so much poison and emotional ******* in their beings
It pollutes and eat away at them internally, they get cancer!
Never have been interested in little minds and liars and thieves
Have little time for dumb people, the toxics and the sheeples
What makes cretins think I take anything of theirs to mind
what can I learn or gain from contemptibles
I don't feel inferior so why would I want to learn
how to slander and defame others to bring them down
'Slander is the GREAT LEVELLER voiced one of them
poor inadequate soul, poor pathetic degenerate
I look twenty years younger than my years, no wrinkles
Just slightly greying, mind as sharp as razor
Because I don't carry acidic ******* hate or foul nonsense
in my head,
Because my mind is full of worthy knowledge
because I am not an ignoramus with attitude
because I am not a shameless coward or an empty headed nonentity
Because I am not amongst the madding crowd
I am not an insignificant pointless HATER with cancer in waiting!
I am NOT a SHAMELESS RACIST white THIEF discrediting the
Victim I STOLE from
OR
an OBNOXIOUS gang of SOCIALIST crazed subhumans cancerized
by jealousy and envy
Oct 1, 2018
Oct 1, 2018 at 4:47 PM UTC
it was the Cubist who created the space and color that
everywhere today assails our eyes
in uniform architecture and monotonous
design; the various branches of modern art
through tedious & exhaustive experiment
& research creating a massive cultural sinkhole
whose banal discoveries unveil for all the sameness
of form, line and color;
Quote from Gorky's 'Camouflage', 1942: I like the heat;
the tenderness; the edible; the lusciousness;
the song of a single person
in a bathtub full of water.
I like Ucello, Grunewald, Ingres,
the drawings and sketches for paintings
of Seurat and that man Pablo Picasso;
I measure all things by weight.
In text for MoMA, describing the 'Garden in Sochi' - series,
26 June 1942
I love Mougouch, Gorky's wife. What about papa Cézanne;
I like the wheat fields, the plow, the apricots,
those flirts of the sun. And bread above all.
My lever is the purple; About 194 feet away
from our house in Armenia on the road to the
spring my father had a little garden with
a few apple trees which had retired
from giving fruit;
this garden was identified as the _'Garden of Wish Fulfillment'_
often I had seen my mother and the other village women
exposing their naked bosoms, taking the soft,
dependable ******* in their hands &
rubbing them on the rocks; above all this
standing an enormous tree all bleached
under the sun, rain & cold, deprived of leaves.
This was the Holy Tree [quoted in 1942]
In text for MoMA, describing the 'Garden in Sochi' - series,
26 June 1942
I don't like that word 'finished'.
When something is finished,
that means it's dead, doesn't it?
I believe in everlastingness;
I never finish a painting – I just stop
working on it for a while.
I like painting because it's something
I can never come to the end of;
sometimes I paint a picture,
then I paint it all out. Sometimes
I'm working on fifteen or twenty
pictures at the same time; I do that
b/c I want to – b/c I change my
mind so often; The thing to do is
always to keep starting to paint;
never finishing the painting [quoted in 1948]
Aug 20, 2018
Aug 20, 2018 at 4:39 PM UTC
Purple velvet curtains mimicked purple proses of long dead authors
Auteurs and Anglophiles expressing desire, the desire for Desiree
and she danced, she danced.
Christie too, she danced, she danced
Kick, snare, kick kick, snare, she danced rhythmic hypnosis
Daddy watched from the bar, banal dance of the bandits
And Katzarina, baby in the back, dances for love
Fatherless child begging attention
Dance no more my dear soul, for you deserve more
Lecherous lounge acts, the men in ties
Order another round, girls gather around
Please me, dance for me, ****** and bashful
The purple velvet reminds them of mother
Cruel institutions that decay our psyche
Patriarchal pesticides in pasta and porridge
On the side of the mango, matriarchal monotony
Oh stop this pretentious pillaging of poor prostitutes
You are but a boy at the gates of existence, fear not, for the father and the mother shall hold your hand in the heavenly harem.
Feb 14, 2013
Feb 14, 2013 at 5:53 PM UTC
Ang higanteng tulyasi,
tila bulkan, humihilab sa init,
sumusuka ng kumukulong putik at singaw,
bumubuga ng bulang panis.
Subalit ang mga serbidor at weyter
ng panginoong naluklok
ay mabangis na nagbubunyi. Nagugulat ako
kung paanong ipinaparada
bilang obra-maestrang sopas na manok
ang gabundok na naiipong ipot
ng kanilang hinirang
at ng kanyang mga ministrong kampon.
Dusa nating pinagbabayaran
ang pagsulong ng bulag na katapatan
at laganap na kamangmangan
sumusuong sa martsang hindi nauunawaan
habang sanlaksa’y kay daling naniwala,
panloloko’t manloloko ay sagana
isang maluho’t makulay na palabas ng paputok at kwitis -
sinasakal ang mga kaluluwa, nilalason ang mga isip
isang malaking karnabal
ng mga manlilinlang na payasong ngising-aso
mga nakakatawang bistadong manggagantso
at mga saksing bulaan -
na ang mga utos ng banal na panahon ay kinakalimutan -
at mga binaluktot ng kwento’t kasaysayan -
patung-patong na kasinungalingan
kumpul-kumpol na tungayaw at murahan
mahihiya ang mga alamat ng bayan
at pabula ng nakaraan.
Ang namumunong bunganga’y kumukulong lagaan
ng mabahong tae,
mangmang na nag-iisip sa bibig,
tinimplahan ng santambak
ng mabantot na kawalan
ng konting katalinuhan
at pakundangan,
- isang lugaw ng bigas na plastik, panis
adobong sa mga pilyong uod, ay matamis.
isang hapunang ang pampagana ay mga bala at pulpol na iskrip
ang pangunahing ulam ay mga katauhang walang pantaong karapatan
At ako, isang napilitang anino,
binihag ng isang tampalasang multo
inilibing sa pambayaning nitso
at sanlibong mapangsanib na espiritu
sa Kaharian ng mga Pangako
pawang napako, at mga pag-asang naglaho,
ay hindi maibandila, bagkus, nanliliit ako
sa walang puknat na pagpururot ng nguso
na kapag ang mundo’y tinatanong ako,
- Siya ba ang hinirang ninyo?
Hiyang-hiya ako . . .
Sep 11, 2018
Sep 11, 2018 at 4:43 AM UTC