"balut" poems - Hello Poetry

“Real generosity towards the future lies in giving all to the present.” ― Albert Camus Kung gusto may paraan, kung ayaw laging may dahilan. Pero may mga taong sadyang mahina kaya’t nahihirapan makahabol. May mga naghahabol naman na hindi talaga umaabot. Kahit anong gawin walang nasasambot, parang bunga na laging bubot at mukhang hindi na mahihinog. Hindi mo kailangan na maging alipin ng sistema kung ito ay iyong isinusuka. Kumawala ka at maging palaboy kung kinakailangan. Ibinabaon ka ng mga sama ng loob at ng matinding awa sa sarili. Hindi dapat maging ganito ang buhay. Dalawang taon nang pagtitiis, dalawang taon na puro hinagpis at dalawang taon na panay tanggap ng mga galit at paninisi. Tama na, ito na ang panahon para wakasan ang lahat. Sapat na ang mga pagpapakumbaba at pagsasawalang kibo. Hindi ka aso, tao ka tandaan mo yan. ‘Hwag **** ipilit kung hindi naman talaga sukat dahil kahit anong pilit hindi ito babakat. Maging karapt-dapat ka sa paggalang na dapat ibigay mo sa’yong sarili. Tama lang yan magpahinga kana. Ang mundo ay de-kahon hindi kapa isinisilang ganito na ito, wala ka nang magagawa para baguhin ito. Pero ‘pwede kang kumawala, maging rebelde at lagalag. Oo, maghimagsik ka laban sa mapang-dusta na sistemang umiiral. Patunayan sa kanila na kaya **** mabuhay sa labas ng sapot na bumabalot. Hindi ka balut kundi tao kaya hindi ka dapat na matakot kahit naglipana pa ang mga salot. Hindi ka dapat na lumuhod at magmaka-awa sa mga taong umaastang panginoon. May mga nag-di-diyos-diyosan na mga kupal na nasa lipunan na ang paboritong tapakan ay ang mga mahihina at hampas-lupa na tulad mo; mga putang-ina sila na walang alam gawin kundi ang mang-api ng mga taong kapos sa dunong at pinag-aralan. Ganito ang sistema ng lipunan, ganito kabaho ang mundo na pinatatakbo nang mga walanghiyang tao na kung umasta ay aakalain **** mga kagalang-galang. Mga hindot sila na walang pakundangan sa damdamin ng iba maitanghal lamang nila ang huwad na kadakilaan ng kanilang nabubulok na mga sarili. Tama lang ang ginawa mo, tama lang na kumalas ka sa naaagnas na sistema na nagkukubli sa loob ng mga magagarang opisina. Tama yan, itakwil mo ang mga panlalait na pinakikinis nang mga salitang Inglis na inilalagay sa mga dokumento. Panahon na para maging totoo ka sa iyong sariling damdamin at pagkatao. Binabati kita dahil sa wakas nagpasya ka ng may katapangan – sana noon mo pa ito ginawa. Ako na ang sasalo sa natitira **** kalat, ako na ang haharap sa mga halimaw na iyong tinakasan.

0

Nov 14, 2017

Nov 14, 2017 at 11:30 PM UTC

makabagongmakata69

MATRIX

“Real generosity towards the future lies in giving all to the present.” ― Albert Camus Kung gusto may paraan, kung ayaw laging may dahilan. Pero may mga taong sadyang mahina kaya’t nahihirapan makahabol. May mga naghahabol naman na hindi talaga umaabot. Kahit anong gawin walang nasasambot, parang bunga na laging bubot at mukhang hindi na mahihinog. Hindi mo kailangan na maging alipin ng sistema kung ito ay iyong isinusuka. Kumawala ka at maging palaboy kung kinakailangan. Ibinabaon ka ng mga sama ng loob at ng matinding awa sa sarili. Hindi dapat maging ganito ang buhay. Dalawang taon nang pagtitiis, dalawang taon na puro hinagpis at dalawang taon na panay tanggap ng mga galit at paninisi. Tama na, ito na ang panahon para wakasan ang lahat. Sapat na ang mga pagpapakumbaba at pagsasawalang kibo. Hindi ka aso, tao ka tandaan mo yan. ‘Hwag **** ipilit kung hindi naman talaga sukat dahil kahit anong pilit hindi ito babakat. Maging karapt-dapat ka sa paggalang na dapat ibigay mo sa’yong sarili. Tama lang yan magpahinga kana. Ang mundo ay de-kahon hindi kapa isinisilang ganito na ito, wala ka nang magagawa para baguhin ito. Pero ‘pwede kang kumawala, maging rebelde at lagalag. Oo, maghimagsik ka laban sa mapang-dusta na sistemang umiiral. Patunayan sa kanila na kaya **** mabuhay sa labas ng sapot na bumabalot. Hindi ka balut kundi tao kaya hindi ka dapat na matakot kahit naglipana pa ang mga salot. Hindi ka dapat na lumuhod at magmaka-awa sa mga taong umaastang panginoon. May mga nag-di-diyos-diyosan na mga kupal na nasa lipunan na ang paboritong tapakan ay ang mga mahihina at hampas-lupa na tulad mo; mga putang-ina sila na walang alam gawin kundi ang mang-api ng mga taong kapos sa dunong at pinag-aralan. Ganito ang sistema ng lipunan, ganito kabaho ang mundo na pinatatakbo nang mga walanghiyang tao na kung umasta ay aakalain **** mga kagalang-galang. Mga hindot sila na walang pakundangan sa damdamin ng iba maitanghal lamang nila ang huwad na kadakilaan ng kanilang nabubulok na mga sarili. Tama lang ang ginawa mo, tama lang na kumalas ka sa naaagnas na sistema na nagkukubli sa loob ng mga magagarang opisina. Tama yan, itakwil mo ang mga panlalait na pinakikinis nang mga salitang Inglis na inilalagay sa mga dokumento. Panahon na para maging totoo ka sa iyong sariling damdamin at pagkatao. Binabati kita dahil sa wakas nagpasya ka ng may katapangan – sana noon mo pa ito ginawa. Ako na ang sasalo sa natitira **** kalat, ako na ang haharap sa mga halimaw na iyong tinakasan.

7

bukalah samudra putihmu untuk sepenggal bayangan hitam ini Biarlah ia arungi pusaran ombak dahagamu Bawakan salam duka bahwa aku penuh luka Luka, yang ku balut sepenggal bayangan hitam itu. lukislah doa di pundak bayang hitam Biarpun itu kelam akan ku beri salam Akulah lukamu, di alam bukalah putihmu untuk sepenggal bayang hitam ini...

0

May 6, 2014

May 6, 2014 at 6:02 PM UTC

lelaki-baur-kata-liar

bayang hitamku

bukalah samudra putihmu untuk sepenggal bayangan hitam ini Biarlah ia arungi pusaran ombak dahagamu Bawakan salam duka bahwa aku penuh luka Luka, yang ku balut sepenggal bayangan hitam itu. lukislah doa di pundak bayang hitam Biarpun itu kelam akan ku beri salam Akulah lukamu, di alam bukalah putihmu untuk sepenggal bayang hitam ini...

8

Friday Night Symphony The light shower has stopped tip-tapping Upon the blue-colored roof of the veranda... Suddenly, a cloak of darkness prevails... The moist coolness of the air gives A refreshing feel this particular evening. Two frogs are throwing croaks at each other... One would quickly reply to the other's croaking Within seconds... it seems They are engaged in a conversation, While above us, the roof creaks as The green-eyed stray cat slowly walks... By its measured footfalls, it is obvious It is lurking in the dark, Carefully waiting for the right moment To grab its prey, The one with the careless, scratching footfalls... The crickets are having a grand time Singing their monotonous song... Across the street stands a big mango tree, where A gecko is nestled on one of its branches, Making its night calls repeatedly... Could this be their mating season? For This particular night, it calls fervently, scaring The night vendors selling "balut," Or freshly boiled duck eggs, The home-bound residents hesitate, More frightened now, As they pass through the vacant lot... All these are happening, while distant stars Spread glitter over a vast sky As blue as indigo, And an ivory crescent moon Hangs suspended... My delightful mug of coffee is steaming While I am stargazing, To a unique symphony i am listening, This Friday night of a week ending... Sally Copyright 2014 Rosalia Rosario A. Bayan

0

Jul 26, 2014

Jul 26, 2014 at 12:10 AM UTC

sally-a-bayan

FRIDAY NIGHT SYMPHONY

Friday Night Symphony The light shower has stopped tip-tapping Upon the blue-colored roof of the veranda... Suddenly, a cloak of darkness prevails... The moist coolness of the air gives A refreshing feel this particular evening. Two frogs are throwing croaks at each other... One would quickly reply to the other's croaking Within seconds... it seems They are engaged in a conversation, While above us, the roof creaks as The green-eyed stray cat slowly walks... By its measured footfalls, it is obvious It is lurking in the dark, Carefully waiting for the right moment To grab its prey, The one with the careless, scratching footfalls... The crickets are having a grand time Singing their monotonous song... Across the street stands a big mango tree, where A gecko is nestled on one of its branches, Making its night calls repeatedly... Could this be their mating season? For This particular night, it calls fervently, scaring The night vendors selling "balut," Or freshly boiled duck eggs, The home-bound residents hesitate, More frightened now, As they pass through the vacant lot... All these are happening, while distant stars Spread glitter over a vast sky As blue as indigo, And an ivory crescent moon Hangs suspended... My delightful mug of coffee is steaming While I am stargazing, To a unique symphony i am listening, This Friday night of a week ending... Sally Copyright 2014 Rosalia Rosario A. Bayan

44

Why do people hate you, A bad omen they have made you And to death they have associated you. Is it because carrion is your diet? Well people eat balut and haggis with utmost delight. Is it because of your black colour? Well,isn't black worn to emphasize glamour? Is it because your voice? They think it is just creepy noise You always gave a croaking cry But did anyone ,because of it die? Well let me tell you one thing Who ever thinks that, is a superstitious being I for one am fascinated by your mystery So excuse me while I go and look up your history

0

May 31, 2015

May 31, 2015 at 11:32 AM UTC

ms-sarah

Dear Raven :

Why do people hate you, A bad omen they have made you And to death they have associated you. Is it because carrion is your diet? Well people eat balut and haggis with utmost delight. Is it because of your black colour? Well,isn't black worn to emphasize glamour? Is it because your voice? They think it is just creepy noise You always gave a croaking cry But did anyone ,because of it die? Well let me tell you one thing Who ever thinks that, is a superstitious being I for one am fascinated by your mystery So excuse me while I go and look up your history

15

Aku pernah diajak pulang. Senyumnya seperti figura kecil di ujung ruang, Sentuhannya familiar seperti mainan usang. Aku tidak mau diajak pulang. Tangannya hangat seperti teh yang baru dituang, Tatapannya halus seperti selimut yang sudah dibuang, Tapi sekarang belum saatnya pulang. Aku ditinggal pulang oleh mama. Katanya dia tidak bisa berlama-lama, Katanya dia masih orang yang sama, Yang walaupun raganya sudah tidak bisa diajak bercengkrama, Balut hangat cintanya akan selalu jadi rumah.

0

Feb 2, 2021

Feb 2, 2021 at 12:45 PM UTC

clavisttraurig

—rumah.

Aku pernah diajak pulang. Senyumnya seperti figura kecil di ujung ruang, Sentuhannya familiar seperti mainan usang. Aku tidak mau diajak pulang. Tangannya hangat seperti teh yang baru dituang, Tatapannya halus seperti selimut yang sudah dibuang, Tapi sekarang belum saatnya pulang. Aku ditinggal pulang oleh mama. Katanya dia tidak bisa berlama-lama, Katanya dia masih orang yang sama, Yang walaupun raganya sudah tidak bisa diajak bercengkrama, Balut hangat cintanya akan selalu jadi rumah.

12