"baha" poems
Nagsimulang pumatak ang ulan
Mula sa maitim na ulap at kalangitan
Binuksan ko ang aking payong
Upang mula sa ulan ay sumilong
Aking kapote ay isinuot
Upang damit ko'y manatiling tuyot
Naglakad lamang ako ng patuloy
Sa kabila ng buhos ng ulan na tuloy tuloy
Ang buong akala ko ay hindi ako mababasa
Dahil sa kapote at payong na aking inihanda
Ngunit 'di ko napansin na ako'y naglalakad na,
Naglalakad sa gitna ng baha
Tulad ng pagibig ko sa iyo na pilit kong itinanggi, iniwasan
Na buong akala ko'y di na ako maaapektuhan
Pero sa huli ako pa rin ay lumusong, nilamon,
Sa huli ay hindi na ako makaahon.
*Kailan ba itong baha huhupa?
Kailan ba itong ulan titila?*
Jun 29, 2017
Jun 29, 2017 at 8:50 AM UTC
Paalam bayan kong sinilangan,
sintang katagalugan, lupain na sinakop
ng mga puting dayuhan; inalipin at binusabos
ng higit sa tatlong-daan na taon.
Kung hindi sana ako nakagapos
ay nasa larangan ako ngayon,
nakikipaglaban para sa iyong kalayaan;
subalit ako ay binihag ng mga taksil na kalahi,
kayumanggi ang kulay ng kanilang balat
subalit ugaling Kastila sila.
Alam ko na ito na ang aking wakas
dadalhin nila ako at si Procopio sa dako na di namin alam;
tanging diyos lang ang nakababatid sa aming sasapitin.
Sa punglo kaya o sa talim ng tabak kaming magkapatid ay masasawi?
Nalulumbay ako hindi dahil sa ako'y mauutas
kundi sa pag-aakala na masasawi ako sa kamay ng aking kalahi.
Kung dayuhan man lang sana ang sa akin ay papaslang mas matatanggap ko ito nang maluwag sa dibdib.
Paalam mahal kong Oryang,
Lakambini ng Katipunan,
ina ng aking anak at kabiyak ng aking dibdib.
Naiiyak ako sapagkat malungkot ang naging wakas ng ating pagsinta.
Kung magtagumpay ang himagsikan
at makamtan na ang layang inaasam
wag sana makalimutan ang mga nabuwal sa parang ng digma.
Kainin nawa ng lupa ang mga taksil sa bayan,
lunurin ng baha ang mga nakipagtulungan sa kaaway,
tamaan ng kidlat ang mga tampalasan na umibig sa dayuhan na mapang-alipin. Sumpain sila ng langit.
Nakapiring ang aking mga mata subalit nararamdaman ko na malapit na kami sa dako kong saan babasahin sa amin ni Komandante Lazaro Makapagal ang hatol ng konseho ng digma.
Payapa ang aking kalooban, walang pangamba.
Alam ko na ginawa ko ang nararapat, kailanman hindi ako nagtaksil gaya ng kanilang ipinaparatang.
Mabuhay ang Pilipinas, Mabuhay ang Rebolusyon.
Nov 4, 2017
Nov 4, 2017 at 12:05 AM UTC
Uy, gawa tayo ng tula
Kasi putang ina ng Maynila
Sa nayon ay dinadakila
Isang abot-kamay na tala
Kailan ka ba kakawala
Sa anino ng Maynila?
Umambon ay may baha
Selpon ay may kukuha
Walang pawis at luha
Walang ngiti ni tuwa
Kwartang pulos kaltas
Walang pambili ng bigas
Kapit kahit mapurol
Mga bundok ay gagawing burol
Nakakita ka na ba ng ulol?
Sa Maynila marami niyan,
buhol-buhol
Kung saan walang permanente
Maging sa suplay ng kuryente
Ang pamahalaan ang hinete
Tagasulsol naman ang gabinete
Kapatiran may kaputol
Basta't kumapit mala kuhol
May nakahihigit sa batas
Umangal ka at ika'y utas
Wala nang lunas
Wag ka nang lumuwas
Utang na loob kaibigan
Maawa ka sa iyong ksasadlakan
Aug 3, 2016
Aug 3, 2016 at 10:42 AM UTC
"Let us have love and more love, a love that melts all opposition, a love that conquers all foes, a love that sweeps away all barriers, a love that aboundeth in charity, large-heartedness, tolerance, and noble-striving, a love that triumphs over all obstacles, a boundless, resistless, sweeping love. Ah me!
Each one must be a sign of love, a sea of love, a centre of love, a sun of love, a star of love, a haven of love, a pearl of love, a palace of love, a mountain of love, a world of love, a universe of love.
Hast thou love? Then thy power is irresistible.
Hast thou sympathy? Then all the stars will sing thy praise!"
~ 'Abdu'l-Baha, Star of the West, VII:17, 19 January 1917, page 171
Feb 28, 2017
Feb 28, 2017 at 11:48 PM UTC
0118
Hindi Ka lumipas —
Naalala ko noong nakaraang taon
Ilang araw buhat sa ngayong pagbibilang ko
Bago pa sumulyap ang mga pampakulay sa kalangitan
Para magtagisan sa pagbungad sa paunang ngayon.
Hindi Ka lumipas —
Halos itim na lamang ang kulay sa kalangitan
Na para bang ang pag-asa ay kinitil na ng sanlibutan
Na para bang ito’y nobelang pawang paghihintay na lamang
At nang subukang gapangin ng putik ang pangarap ngunit hindi —
Hindi Ka pa rin lumipas
At muli **** binigkas na Ikaw ang dahilan ng lahat
Na ang lahat ay walang kabuluhan
Kung ang Ikaw ay ibabaon sa limot at tatalikuran.
Hindi Ka lumipas —
Gaya ng mga butil ng luha sa aking mga mata
Na ang pagsusumamo ay tila araw-araw na pag-aakyat ng ligaw Sayo
Na maging ang umaga ay tila Simbang Gabi.
Hindi Ka lumipas —
Nang dungisan ng mundo ang mensaheng laan Mo
Ngunit sabi Mo’y tapos na ang lahat
Malambot pa sa bulak ang sumalo sa bawat pagkabagsak
Walang katulad ang Iyong mga yakap,
At heto ako — mas natutong sumandal sa nag-iisang Ikaw.
———
Hindi Ka lumipas —
Ilang beses **** hinayaang masaksihan ko ang pagsagwan nila sa agos
Ang paglipad sa ere na tanging Ikaw lamang ang sumalo
Na para bang ito na ang huling mga katagang bibitiwan ko —
Ayoko na
Pero hindi —
Pagkat nagkakamali ang dilim sa paghasik ng kanyang sarili
Pagkat ang Liwanag ay panghabambuhay
At hindi tayo kakapusin sa oras
At hindi ito isang “sandali lang.”
Hindi Ka lumipas —
At ayokong palipasin ang kahit isang pintig ng sinasabi nilang “sandali lang naman”
Pagkat sa oras na ito’y hindi Ka lilipas —
At tanging ang pangalan Mo ang mangingibabaw
Sa susunod pang hihiranging mga araw
Kahit pa sabihin nilang nagbago na ang lahat.
Hindi Ka lilipas —
Kahit pa tabunan ng pangungutya ang Iyong kasulatan,
Tanging Ikaw ang magiging bukambibig.
Kahit pa hindi makakita ang mga bulag
Ay ipagdidiinan pa ring Ikaw ang magbubukas ng bawat paningin
At walang dilim na kayang sakupin ang Bayan Mo, Ama.
Hindi Ka lilipas —
At sa bawat pagtaas ng Bandila
Ay Ikaw ang mananatiling may tiyak na katuturan
Na ang mensahe Mo’y ipangangalandakan
Saanmang dako at sulok ng mga Islang hinati ngunit Iyong ipinag-isa.
Hindi Ka lilipas —
Tulad ng mga ulap tuwing ang ulan ay titila
Tulad ng tubig tuwing huhupa ang baha
Tulad ng ilaw at init ng kandilang inapula.
Hindi Ka lumilipas —
Gaya noon, hanggang sa huling hampas ng segundo sa huling pagyukod ng araw.
Maghari Ka —
Hanggang sa huling pagkurap na kasama Ka.
Jan 6, 2018
Jan 6, 2018 at 6:39 AM UTC
Handa na ipagtanggol katumbas man itong sampung buhay
Ang halaga'y higit pa sa inipon na mga koral sa karagatan
Kung binastos kahit malinggit ay
kikibo ang nanahimik na balasik
Hinintay humulaw ang bagyo at si Dessa ay sumakay bago umuwi ng bahay
Lumusong sa baha sa baryo
at ginunam-gunam ang sandaling yaon
Kung may oras sa pag-aaral
gayun din sa paglilibang
Ngunit ang kunting kalayawan ay naging hadlang upang makatanggap
ng medalya ng karunungan
Hindi bakal at kawad ang pag-iisiip
para di matukso sa mga bisyo
Sa pagsusugal ay nalulong
Hindi mahilig sa anumang pampalakasang laro
Napasama sa kapatiran
Dumating ang mga araw ang alingawngaw ay umabot sa ama
Nagpakalasing noong gabi bago naglabas ng mga hinaing
Mga salita niya'y matutulis, umuulos sa laman
Jan 10, 2019
Jan 10, 2019 at 6:15 PM UTC
Sa wakas! Nariyan na ang matagal Kong hinintay
Sa mahabang panahon, mailalabas ko na ang tinatago Kong lumbay
Dumating na ang bagay na aking pinaghandaan
At yun ay ang pagbuhos ng maganda at malakas na ulan
Oo Alam Kong ****** kung pakikinggan
Pero epektibong pampagaan ng bigat kong nararamdaman
Nakatutuwa kasing pagmasdan ang nag uunahang patak nito sa lupa
Animo'y naghaharuta't naghahabulang mga bata
Maganda rin ditong isabay ang pagpatak ng mga luha
Pagkat sa ilalim nito, walang makakakita
Masayang pakinggan ang musikang gawa ng ulan
Na nagbibigay sa puso ko ng konting kapayapaan.
Ng konting katahimikan.
Ngunit sa paglisan ng bagay na minsang nagbigay sayo ng saya,
Kaakibat din ang epektong sadyang nakapangangamba
Pagkat sa pagtatapos ng ulan ay may baha
Sa pag alis ng mahal mo nama'y mayroong mga luha
Kung paanong sa bagyo ang bahay ay nasisira
At sa paghampas ng hangin, ang mga puno'y nagwawala
Ganoon din ang puso mo, ngunit wala kang magawa
Pagkat siya ang bumitaw sa higpit ng iyong kapit
Siya ang umayaw sa pilit **** paglapit
Siya ang sumuko sa pagmamahal ng tapat
Samantalang ikaw handa pa ring patawarin ang lahat.
Katangahan.
Yan ang pinairal mo sa matagal na panahon
Yan pa rin ba hanggang ngayon?
Imulat mo ang iyong mata
Sa pagpapanggap nila,huwag kang padadala.
Oct 11, 2017
Oct 11, 2017 at 1:42 AM UTC
Anong silbi ng luha?
Kung papatak lang ito gaya ng ulan,
At gaya ng baha'y pagtatampisawan.
May iilang paslit sa Kalye ni Juan,
Nagbabangka-bangkaan
Paglaki nila'y dal'wa ang sinasagwanan.
Doon sa iskinitang panay basura ang laman,
Bisita nila'y araw-araw na kagutuman.
Iwinawagayway ang sarili,
Bentahan pala'y kanilang pagkakakilanlan.
Minsa'y nasaglit ako sa tindahan
Nang may matiyagang nakipag-usigan
Banta niya'y bubuwagin ang buhay
Ang latay ng bukas ay aangkinin nang ngayon
Titila rin daw ang buhos ng ulan,
Pang-lamang tiyan lang daw,
Bagkus dahas ang kikitil sa kasaganaan.
Ganoon na nga,
May mga nauudlot na kinabukasan
Pati istoryang panay nagtititigan.
Ngayon kasi'y
Pakalat-kalat na lang,
Iba na pati takbo ng isip,
Nakikilimos na lang
Baka may singkong duling man lang.
Aug 11, 2015
Aug 11, 2015 at 4:52 PM UTC
Is mystery dependent on me thinking of mystery?
It is a safe bet.
For when what is central is knowledge, then I can only become aware of mystery if upon something new or unknown.
Thus, mystery is not knowledge, but the lack of it.
Mystery is ignorance.
Thus, my meditation is rather reflection on ignorance,
As if I'm trying to better describe ignorance, or find a way out of ignorance with only the experiential.
I think of mostly consciousness and the universe here, in terms of my and humanity's ignorance of them.
Not only am I limited by my own understanding but also the understanding of others, however much they are even more intelligent than me.
I see others working on problems that have proven to not solve the mystery, the mystery being ignorance.
The only thing that could solve it is omniscience.
Then it follows that what I'm really trying to solve is omniscience.
"Infinite cognition" as the Buddha put it.
Even if a person could have omniscience, it would be colored by how they can make sense of reality.
Knowledge would take the form of what is most familiar.
Thus, when wondering about a question as to what is pi, they may say about 3.14.
The answer conditioned on how people and the omniscient one would have the capacity to hear.
Maybe this seems more like intuition.
But omniscience would denote the person as a speaker, yet only allowable to speak as what was conducive for everyone's best.
This is how Baha'is look at Manifestations of God: only allowed to share a certain amount at a time.
Just as the Son said "I have many things to share with you, but you cannot hear them now".
Still their capacity would be limited to what they themselves were interested in.
For one who is marginalized and oppressed or even thronged by multitudes, often has no willingness to delve deeply into subject matter, it causing some to stray from a correct path.
Since fractal systems work strongest in more diverse settings, it would seem that the very thing that makes it strong also makes its capacity to hear weak.
Omniscience therefore, if given to only a few, has a limited range of effect.
But even this limited range would change the entire system.
As Baha'u'llah calls His followers "the leaven" and the Son calls His followers "the salt".
"Many are called but few are chosen" seems derogatory in a world where "ye are all the leaves of one tree".
World consciousness almost arose to love tonight, but the lover ensared it in his anger once again.
If I close my ears to them, will it go away?
If they close my ears to me, will I go away?
Strength in the diversity of parts.
Strength really meaning pain.
E Pluribus Unum.
Mar 8, 2021
Mar 8, 2021 at 1:30 AM UTC
Sa sulating papel,
ilang letra ang nailimbag
para lantaran maipahayag na ang pagdarahop sa alpabeto ay ang masamang salagimsim na pasanin
Mapait ang sasapitin sa guhit ng palad
Makulimlim na hudyat ng kaharian
Sa malas na katalagahan
Ang pangawan na nag-alingayngay
Nagtitiis nang pagkahimay-himay
Mahabang kadena na nakakabit
Sa dantaon na nagnobena sa templo
Ang naisaulo lang sa gilid ay ang iba't-ibang kapintasan
na nagkadikit-dikit at nagtatanikala
Natumba sa kaskaho ang nanlambot na tuhod
Ito'y naging karanasan ng pilay
Ginamit ang tungkod ng katatagan
nang maayos na kumandirit sa daan
Karamdamang na di maibsan
Ang pagtitimpi ay sadyang kahinaan
Tila'y sakitin na sisiw nagtatampisaw sa baha na sa inahin nakahanap ng pagkalinga
Dec 17, 2018
Dec 17, 2018 at 4:50 AM UTC
baha
bagyo
ulan
init
noong walang naniwala sayo
nandoon ako
sa tabi mo
at ngayon
na ramdam ang pait ng mundo
wag mo sanang kalimutan
ang mga paalalang binanggit noon sayo
at ako lamang ang naniwala sayo
Sep 30, 2020
Sep 30, 2020 at 6:59 AM UTC
"چاند ایک نئے انداز میں گنگنائے گا۔"
"Chaand ek naye andaaz mein gungunaega."
"اہ، خوبصورت چھوٹا سا حسین تل، آسمان کا ایک ٹکڑا کھولے گا۔"
"Ah, khoobsurat chhota sa haseen til, aasman ka ek tukda khole ga."
"کل کے دروازے پر، رات کے پرسکون سائے میں۔"
"Kal ke darwaze par, raat ke pursukoon saaye mein."
"کان نیچے رکھتے ہوئے، ستاروں کی گلیاں بھی جھکتی ہیں۔"
"Kaan neeche rakhte hue, sitaron ki galiyan bhi jhukti hain."
"سمندر بھی اونچی قافیوں کی لہریں بہا دیتا ہے۔"
"Samandar bhi oonchi qafiyon ki lehren baha deta hai."
"تب ہی پردہ دار روحانی رات ایک بار اپنی کاجل سیاہ، پراسرار آنکھ کھولتی ہے!"
"Tab hi pardah daar rohani raat ek baar apni kajal siyah, purasrar aankh kholti hai!"
کل کے دروازے پر رات کے گہرائیوں میں
"Kal ke darwaze par raat ke gehraaiyon mein"
Jan 17, 2024
Jan 17, 2024 at 2:36 PM UTC
What can I say that I've broken the Baha'i Fast so that I won't be overly anxious on a busy day at the restaurant?
Using my arms and back to wash dishes.
Tactile placement of the feet around co-workers.
Remembering every detail needed for deliveries.
Baha'u'llah has exempted heavy labor from the Fast.
I couldn't do my work without constant water and a store of calories.
But what of smoking on work days?
What would God think?
The fact that I'm overly anxious at work without them has made me know how addicted I am.
So anxious as to question whether I should quit work.
"Don't do that to me again," my body tells itself, "last night was too much anxiety to simply be without smokes."
I suppose my soul will go to a tier of the afterlife where people are addicted to cigarettes.
Mar 6, 2021
Mar 6, 2021 at 4:22 PM UTC
Aaj phir se uthai Kalam hath me
Kuch batane ka panno ko dil chahta hai,
Labzo me jo baat keh naa saka
Geet me gungunane ko dil chahta hai |
Kaun kehta hai ki tujh se pyar karte hai log
Bas jarurte puri karte hai log |
Jab tak zinda hai sauhrate hai teri,
Mare **** ko bhi kahan ghar me rakhte hai log |
Na koi hai tera na tu hai kisika
Jo chahe tuje tu ban jaa usi ka
Khel matlab ka duniya ne khela sada hai
Tu bhi hissa usika me bhi hissa usi ka
Jala ke **** ko rakh baha de nadi me
Aisi duniya se chutkara dil chahta hai
Aaj phir se uthai kalam hath me
Kuch batane ka panno ko dil chahta hai |
Yun to chalti rahi jindagi na ruki,
Koi aata raha koi jata raha |
Kayi khel ke dil se mere khilone ki tarah
Dil ko apne har dum behlata raha |
Kisi ne chaha kisi ne toda muje,
Me phir bhi sada muskurata raha |
Kabhi roya kabhi sadme me beh gaya,
Dil ko har baar apne behlata raha |
Badi faramaush hai duniya samaj me gaya,
Fir bhi kisi ko chahne ko dil chahta hai
Aaj phir se uthai Kalam hath me
Kuch batane ka panno ko dil chahta hai |
Feb 2, 2019
Feb 2, 2019 at 12:39 PM UTC
"A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z"
A- anhin ang pag-ibig mo kung mag-isa ka nalang lumalaban?
B- initiwan na niya ang pangako ng walang hanggan.
C- are, meron ba siya nito? Pinaramdam ba niya ito sa'yo?
D- arating sa puntong makakamoveon ka rin.
E- wan ko sa'yo ba't ka pa nagpapakatanga.
F- unny, dahil sa sense of humor niya nahulog ka.
G- inawa mo na ang lahat pero hindi pa rin sapat.
H- inigit na niya ng tuluyan ang pagmamahal na itinarak niya sa puso mo kaya masyadong masakit ang nadarama mo.
I- iwan ka man ng lahat sa mundo, subalit ang Panginoon ay laging nariyan para sa'yo.
J- ust cry. Dapat **** ilabas yan at huwag kimkimin.
K- ahit anong mangyari may nagmamahal sa'yo; pamilya mo at si Lord.
L- ahat ng sakit at hapdi na iyong natatamasa ay may hangganan.
M- aging matatag kang harapin ang pagsubok ng pag-ibig.
N- aisin **** huwag tangayin sa baha na gawa ng iyong emosyon. Lumaban ka.\
O- nly you. Wag kang maniwala. Hindi ka nag-iisa.
P- atunayan mo na hindi siya kawalan. Na kaya mo kahit wala siya sa tabi mo.
Q- ueen, ikaw raw kasi ang reyna ng mundo niya pero salawahan siya. May Emperatress pa palang nauna na mas mataas pa sa'yo at mas mahalaga.
R- espeto, kung meron siya nito, seryoso siya sa iyo.
S- a tingin mo minahal ka talaga niya?
T- iwala lang, wag umasa.
U- nawain mo sana na pag pumasok ka sa isang relasyon hindi ka naglalaro lamang. Unawain mo na sa pagmamahal hindi puro ligaya lamang.
V- ase, yan ang turing niya sa iyo. Nilagyan ka lang ng bulaklak pero hindi pinapalitan ng tubig hanggang sa nalanta ka sa puso niya, in short sa simula ka lang niya minahal pero kalaunan wala na siyang pakialam.
W- ag ka nang magpakatanga next time. Wag paulit-ulit kasi pag nasaktan ka nakakasawa na rin minsan pakinggan ang salitang "ayoko na" pero ang totoo, tanga ka pa rin sa susunod na pag-ibig mo.
X- ylophone. Parang paulit-ulit na pinatugtog ang puso mo at pinupokpok kaya masyadong masakit para sa'yo at paulit-ulit **** mararamdaman ang tugtog ng hapdi at kirot na dulot ng pag-ibig.
Y- ung pangako niya sa'yo balang araw tatawanan mo na lang.
Z- ipper your heart kapag nakamove on ka na. Muli itong magbubukas sa taong... muling mananamasa at mananakit sa puso mo este magmamahal pala sa'yo hanggang sa iyong pagtanda.
Now you know your ABC
Let's play words
And sing with me.
Jul 9, 2019
Jul 9, 2019 at 1:44 AM UTC
Alam kong umpisa na ng tag-init diyan.
O baka lingid sa kaalaman ko'y
sa susunod na linggo pa o kalaunan.
Ngunit kung paano ang tag-init dyan
o gaano kainit ay hindi ko alam.
Paano ang tag-init dyan sa inyo?
Gaano ka-init ang mainit diyan sa bahay mo?
Sana'y naaarawan ka ng sapat at tama,
sana'y palaging malusog ka't masaya.
Alam mo bang tag-ulan na rito ng Hunyo?
O maaaring para sayo ay patak pa lang,
o marahil mga mumunting tulo.
Ngunit kung gaano kaginaw
o paano ang tag-ulan ay hindi mo alam.
Gaano kaginaw, gaya ba ng taas ng baha?
Paano ang patak ng ulan, tulad ba ng luha?
Sana'y bagyuhin at tangayin ang mga mali,
sana'y mawala na ang alaalang gipit.
Alam kong tag-init na pag Hunyo sa inyo.
Ngunit alam mo ba talaga kung gaano ka-init
kung ikaw sana'y narito sa silid ko?
Alam mo ba ang tunay na tag-init,
gayong di mo pa nararanasan sa bisig ko?
Hindi mo malalaman kung gaano kainit ang mainit
hangga't ika'y wala sa tabi ko.
Ang tunay na tag-init ay nasa aking piling.
Alam mo nang tag-ulan na rito ng Hunyo.
Ngunit kung malalaman mo nga kung gaano kaginaw,
tulad siguro ng paghagkan sa bloke ng yelo.
Alam mo ba ang tunay na tag-ulan,
tila mga patak ng luha kung mawawala ako.
Malalaman mo kung gaano kaginaw ang maginaw
kung mawawala ako sa buhay mo.
Ang tunay na tag-ulan ay ang aking kawalan.
Jun 5, 2024
Jun 5, 2024 at 3:55 AM UTC
ala-singko ng umaga. nakakabingi ang katahimikan ng pagsikat ng araw. walang tigil ang pagtakbo ng oras at tulad ng araw, nagsimula nanaman ang pangkaraniwang siklo ng buhay. patungo sa sintang paaralan na ang bawat yapak ay parang timbang ng daigdig na nakalubog sa aking mga balikat. hindi kayang buhatin kahit pa ng buong mundo sapagkat ako'y nag-iisa sa paglalakbay patungong españa.
sa bawat sulok ng maynila at mga kwento sa mga kalsadang ito, may mga paalala ng mga biyaheng hindi pa nararating at mga pangarap na patuloy hinahanap. sa kanto ng españa't lacson, sa kabila ng paghahanap at pag-asa, hindi natagpuan ang isa't isa. sa magkabilang sulok ng noval at dapitan, ang iyong mga imahe ay tila mga alaala na nakaukit sa pinakaloob ng aking isipan, kumakatok nang palaging handang buksan ang pintuan. bawat hakbang ko ay may kabigha-bighani **** presensya, subalit ang hinahanap kong pagtatagpo ay patuloy na umiwas sa akin, nag-iwan ng hinagpis at naglakbay nang walang direksyon.
"manong para po" ang aking bulong sa jeepney drayber na parang tinik na dumadaloy sa aking lalamunan, humihila at humihila sa mga alaala na tila mga bagyong dumaraan sa aking isipan. bawat sinag ng araw, bawat hagupit ng hampas ng hangin, ay parang himagsik ng damdamin na hindi ko maitago.
sa bawat kanto paikot ng españa, naroon ang mga multo ng ating nakaraan. mga anino ng mga alaala na hindi ko matakasan at sa bawat pagtatanong mo kung may pag-asa pa ba, ang bawat sagot ko ay tila mga punyal na tumatagos sa aking kalooban, nagsasabing wala nang dahilan para muling mangarap.ayaw ko nang lumakad sa landas ng nakaraan, na puno ng mga bakas na minsan tayo'y nagtahup na patuloy na bumabalik at sumisira sa isipan.
at sa wakas, narito na ako sa dulo ng aking paglalakbay, ngunit ang landas na tinahak ay tila isang malawak na dagat, hindi alintana kung gaano karaming bagyo at baha ang dinaanan. at kung tatanungin mo ako kung pu-puwede pa ba, ang hihilingin ko sa iyo ay mga barya papalayo sa'yo. ayaw ko nang malunod sa unang daan na puno ng kahapon at mga alaalang tila multong ayaw umahon.
at sa bawat paghakbang ko patungo sa hinaharap, ang iyong alaala ay parang banta na nagbubulag-bulagan sa akin tuwing naglalakbay ako. nakakapangilabot. mahal pa rin kita. mahal pa rin pala kita.
hindi na kasingpait ng dati.
pero mahal, masakit pa.
Feb 9, 2024
Feb 9, 2024 at 12:31 PM UTC
walang bago
sa naimbak na lumot
sa butas na alulod
tiyak ang emosyon
mata'y napupusyaw
pipikit saglit
lalamunin ng tugtog
ang bagyo
tahimik sa gitna
nakamamatay sa paligid
at hindi mo iyon batid
walang bahid
ng luha
walang pantay
ang kulay o paa
sa pagkabalisa
magkapatong
ang binti sa ginaw
walang tunog
ang hudyat
hindi mulat
ang bantay
walang tabing
sa hangin
walang pader
sa habagat
o bundok sa baha
walang ulila
o buhos na tila
inipong ragasa
pagtitimpi
lumot
na naimbak
lumikha ng buhay
ulan
Jul 18, 2018
Jul 18, 2018 at 7:21 AM UTC
Punasan ang luha sa iyong mukha,
ika'y umapak sa lupa. Anak ng dukha,
sa iyo ang bukas, ang kalayaan at pag-asa,
sa kamay mo'y umaalab ang pag-ibig ng masa.
Buksan ang bibig, uminom ng tubig,
butas man ang pag-ibig, paghihilom ay darating,
sa iyo ang kapayapaan, hawak mo ang sandata ng tapang.
sa iyo ang kapangyarihan, hatak mo ang tanikalang
di kailanman mangangalawang.
Pagkahupa ng baha ay nasa iyong kamay at paa,
ika'y lumakad, lumusong, lumikha. Anak ng hinirang na lupa,
sa iyo ang kapatagan, karagatan, walang hanggang kalayaan,
sa iyo ang kabundukan, kapuluan, wala nang hadlang
sa iyong kaginhawaan at kinabukasan.
Sep 20, 2025
Sep 20, 2025 at 8:06 PM UTC
"A" crowned my head with a crown like
twigs while "A" was seated on the Throne.
Notice how Baha'u'llah reverberates that it is a different
throne, yet in essence the same One.
Fire like a rainbow.
Notice how a Prophet would gulp when another Prophet is
"mentioned".
Notice how a Prophet does not need to "believe" in else
except God.
"C" is same.
If I am a Prophet without a voice from God, please
don't let me speak.
All the Prophets have transparent beauty like
"C".
Above the City of Immortality is the Valley of
the Manifestations. Where the Sun of Reality
is home and all the denizens are refreshed
and find God again from whence they have
left. Nothing but God lies above this Valley
and the Presence of the Beloved is aglow
....in every limb.
The Presence is enlivening and heavy
in vitality.
"I hate you, I love, I hate that I love you",
echoes to hearts not attune to the Transcendent One.
The Presence has a unique energy that allows
Them to change the universe of lower natures.
All stresses dissipate away.
Those Eyes that see all of me.
Energy as if from another world,
as if always awakening from bed.
It is sitting in the Manifestation's Tent.
It is feeling Their skin become mine own skin.
Light so warm that it is cool.
Names have no place here,
only Spirit - the Transcendent.
I forget myself and
instead caught up in "A".
The fullness of the Manifestations will soon, soon
manifest in all of us.
24 karat Golden DNA.
Nov 3, 2020
Nov 3, 2020 at 3:20 PM UTC
Like coffee in the morning
I grew used to you somehow
It started bitter and without warning
it is ending that way now
Like Gene Kelly or Sinatra
You have Marlon Brando class
Went to pop music from the opera
Now I cant stop thinking about ***
Like two stings out of tune
We always seem to clash
Bring your beauty to the room
Where the music doesn't match
Art is ever changing: lke w/e idc
People rearranging: Thrz no bEutY Ne wer3
(Jaha baha LOL
They prolly tlk like diz N h3L7 )
Apr 11, 2015
Apr 11, 2015 at 11:38 AM UTC
Fasana bayan kr raha hoon apni rooh k hoslo ka..
Mujh gareeb..nacheez ko manzilo ka nishan mila..ye karam tha mere kuch azeez doston ka
Apne hoslo k dum pe.. Jhoojhta raha Zindagi se.. Main subah shaam.. din raat..
Hunar ki kalam se hi likhoonga apni taqdeer..Jigar me dhaan li thi ye baat
Zakhm khata raha Dil par bahut waqt tak.. Walid ka kaha maan kar..
K baccha bana rahega toh bacha rahega..saare sabak zeher ki tarah peeta raha..sabhi ko apna maan kar
Seekhne ki koi umra nahi yaaro.. Har pal ye zindagi naya sabak seekhayegi..
Dil khol k jholi bhar lena..jeewan roopi kashti yehi paar lagayegi
Mushqil daur me kai martaba mehsoos ki.. Maine khuda ki maujoodgi apni bagal me..
Uska sehlana..mere sir aur meri kamar me..
Kandha numa sirhana diya kai dafa usne sisakti rooh ko..
Dilasa diya..Tujhe mazboot banane ko imtihan le raha hoon tera intaha tak..Tu hosla rakh..Main hoon toh!
Waqt ne bhar diya sabhi zakhmo ko marham bankar..
Namak jo baha tha aakhon se..woh mere pairo ki zameen..sir ki chat ban gaya hai chankar
Har pal shukrana karta hu khuda teri rehmat ka..
Dua kubul krta hai tu sabhi ki apne dar pe..karz hum adaa kr nahi sakte..teri is zehmat ka
Meri sabhi doston ko ek maskeen hidayat hai..
Kissi bhi cheez se Insaani zindagi ki kimat kam hai..kyu issi ki bahutayat hai..
Manzilo ka nasha hai toh chamkao apne hunar ko is kadar..
Jhuka do un sabhi namurado ko..lage honge jo hosle **** karne tumhare..zindagi ki har dagar par😊
Apr 25, 2020
Apr 25, 2020 at 4:58 AM UTC
Sa di inaasahang pangyayari
Ang nagpabago sa bayan ng Marawi
Pagbabagong susukat ng katatagan
Makamit lang ang kapayapaan
Mahirap man umalis sa tirihan
Ngunit mahirap mawalan ng masisilungan
Hindi bagyo at hindi rin baha
Ang dahilan ng pagkasira
Hindi makubli ang takot at pangamba
Mga batang mulat sa ingay ng mga bala
Mga tanong sa sarili bakit, ito nangyari?
Nawa'y makapagsimula muli
Mga bayaning sundalo
Taas noong tatayo
Hindi matitinag ang lahing Pilipino
Handang mamatay para sa kapwa Pilipino
Taimtim na dalangin
Lahat ay kakayanin
Tungo sa pag-asa
Mamulat,magmulat at makiisa
Aking ilalarawan
Lugar ng puno ng kasiyahan
Pagbubuklod at pagtutulungan
Yan ang tunay na katapangan.
Nov 16, 2017
Nov 16, 2017 at 9:18 PM UTC
Kathang-isip na nagsimula ng paglalakbay.
Bawat pahina ng buha'y hinubog ng sabay.
Ika'y anghel, bumababa, at sinagip
ang mundo kong pariwara
Ipangako na hindi ka mawawala
Lahat ng salitang binitawan
Na walang makikilalang sinoman
Na magbabago ng nilalaman
Ng aking puso at isipan
Pero andito na tayo
Hinarap ang mga bagyo
Lindol, baha, at delubyo
Andito pa rin tayo
Hawak, mahal...
Humawak ka't tayo'y maglalakbay
Hawak, mahal...
Patungo sa habambuhay
Pero andito na tayo
Hinarap ang mga bagyo
Lindol, baha, at delubyo
Andito pa rin tayo
Hawak, mahal...
Humawak ka't tayo'y maglalakbay
Hawak, mahal...
Patungo sa habambuhay
Hawak, mahal...
Humawak ka't tayo'y maglalakbay
Hawak, mahal...
Patungo sa habambuhay
Sep 25, 2017
Sep 25, 2017 at 1:20 AM UTC