"bagal" poems - Hello Poetry

Umiibig akong matapat ang puso, sa iyo, O Sintang pithaya ng mundo. Dilag na bulaklak sa harding masamyo, sinuyo’t pinita ng laksang paru-paro. Tinataglay nila’y mararangyang pakpak, subalit ang nasa’y tanging halimuyak. Iba sa bagwis kong luksa ang nagtatak, sa mata ng iba’y isa lamang hamak. Ako’y dahop-palad, niring mundo’y aba, sa utos ng puso, ikaw’y sinasamba. O! ang saklap naman, umagos ang luha, pagkat lumilihis ang ating tadhana. At niring landas ta’y lalong pinaglayo, nang ikaw’y nabihag ng hari ng mundo. Buong taglay niya’y di tapat na puso, tanging hangad lamang ang kagandahan mo. Sinta ko ano pa ang aking magawa, kung sa ngalan ng Diyos kayo’y tinali na? Daloy ng tadhana’y mababago pa ba’t, panaho’y balikang ikaw’y malaya pa? Bihag ka na ngayong walang kalayaan, hawak ang mundo mo ng lilong nilalang Wari'y isang ibong ang lipad may hanggan, at ang yamang pakpak, dustang tinalian. Paano O! Sinta yaring abang buhay? Ikaw’y tanging pintig nitong pusong malumbay. Kung ikaw ang buhay ng buhay kong taglay, Sa iyo mabigo’y sukat ng mamatay. Subalit nasa kong lumawig sa mundo, sapagkat buhay pa niring pag-ibig ko. At ikaw O! Sintang namugad sa puso, napanagimpan kong pinaghintay ako. Sa harap ng hirap na di masawata, tanging asam ko’y lalaya ka Sinta. At itong pagtiis ay alay ko Mutya, mula sa puso kong nagdadaralita. Maghihintay ako sa pagkakahugnos, sa tanikala **** higpit na gumapos, sa kalayaan na lubhang nabusabos, at mariing dulot, galak na di lubos. Ang aking paghintay akay ng pag-asa, lawig ng pag-asa’y kambal ang pagdusa. At ang dukhang pusong batis ng dalita, tila pinagyakap ang pag-asa’t luha. O! aking minahal ako’y maghihintay, kahit walang hanggang paglubog ng araw. Magtitiis ako sa gabing mapanglaw, hanggang sa pagsilang ng bukang liwayway. Yaong sinag nito’y ganap na tatapos, sa dilim na dulot ng dusa’t gipuspos. Sinag na tutuyo sa luhang umagos, niring mga matang namumugtong lubos. Yaong pamimitak ng mithing umaga, araw na mabihis ng mga ligaya, ang buhay kong abang tinigmak ng luha, mula sa kandungan niring Gabing luksa. Maghihintay ako sa gitna ng dusa, kapiling ang munting kislap ng pag-asa. Magtitiis kahit sanlibong pagluha, hanggang sa panahong muli kang lalaya. Maghihintay akong di hadlang ang pagal, kahit ang panaho’y lalakad ng bagal. Magtitiis ako pagkat isang tunay itong pag-ibig kong sa puso’y bumukal. Maghihintay kahit dulong walang hanggan, na pagdaralita’t mga kapanglawan Kahit di tiyak kong muling sisilang, ang bukang liwayway na tanging inasam. ©Raffy Love Canoy |May 2019|

0

May 28, 2019

May 28, 2019 at 6:21 AM UTC

RLCanoy11

Bukang Liwayway na Hinihintay

Umiibig akong matapat ang puso, sa iyo, O Sintang pithaya ng mundo. Dilag na bulaklak sa harding masamyo, sinuyo’t pinita ng laksang paru-paro. Tinataglay nila’y mararangyang pakpak, subalit ang nasa’y tanging halimuyak. Iba sa bagwis kong luksa ang nagtatak, sa mata ng iba’y isa lamang hamak. Ako’y dahop-palad, niring mundo’y aba, sa utos ng puso, ikaw’y sinasamba. O! ang saklap naman, umagos ang luha, pagkat lumilihis ang ating tadhana. At niring landas ta’y lalong pinaglayo, nang ikaw’y nabihag ng hari ng mundo. Buong taglay niya’y di tapat na puso, tanging hangad lamang ang kagandahan mo. Sinta ko ano pa ang aking magawa, kung sa ngalan ng Diyos kayo’y tinali na? Daloy ng tadhana’y mababago pa ba’t, panaho’y balikang ikaw’y malaya pa? Bihag ka na ngayong walang kalayaan, hawak ang mundo mo ng lilong nilalang Wari'y isang ibong ang lipad may hanggan, at ang yamang pakpak, dustang tinalian. Paano O! Sinta yaring abang buhay? Ikaw’y tanging pintig nitong pusong malumbay. Kung ikaw ang buhay ng buhay kong taglay, Sa iyo mabigo’y sukat ng mamatay. Subalit nasa kong lumawig sa mundo, sapagkat buhay pa niring pag-ibig ko. At ikaw O! Sintang namugad sa puso, napanagimpan kong pinaghintay ako. Sa harap ng hirap na di masawata, tanging asam ko’y lalaya ka Sinta. At itong pagtiis ay alay ko Mutya, mula sa puso kong nagdadaralita. Maghihintay ako sa pagkakahugnos, sa tanikala **** higpit na gumapos, sa kalayaan na lubhang nabusabos, at mariing dulot, galak na di lubos. Ang aking paghintay akay ng pag-asa, lawig ng pag-asa’y kambal ang pagdusa. At ang dukhang pusong batis ng dalita, tila pinagyakap ang pag-asa’t luha. O! aking minahal ako’y maghihintay, kahit walang hanggang paglubog ng araw. Magtitiis ako sa gabing mapanglaw, hanggang sa pagsilang ng bukang liwayway. Yaong sinag nito’y ganap na tatapos, sa dilim na dulot ng dusa’t gipuspos. Sinag na tutuyo sa luhang umagos, niring mga matang namumugtong lubos. Yaong pamimitak ng mithing umaga, araw na mabihis ng mga ligaya, ang buhay kong abang tinigmak ng luha, mula sa kandungan niring Gabing luksa. Maghihintay ako sa gitna ng dusa, kapiling ang munting kislap ng pag-asa. Magtitiis kahit sanlibong pagluha, hanggang sa panahong muli kang lalaya. Maghihintay akong di hadlang ang pagal, kahit ang panaho’y lalakad ng bagal. Magtitiis ako pagkat isang tunay itong pag-ibig kong sa puso’y bumukal. Maghihintay kahit dulong walang hanggan, na pagdaralita’t mga kapanglawan Kahit di tiyak kong muling sisilang, ang bukang liwayway na tanging inasam. ©Raffy Love Canoy |May 2019|

69

hindi mo yata napansin dahil ang bilis, ang bilis ng pagtibok ng puso ko ang bilis ng mga dumarating na alaala na nakalimutan na natin kung anong mayroon tayo ang bilis, ang bilis lang ng mahabang panahon na kung saan ibinigay ko na ang sarili ko sa iyo na kung saan wala na akong natira para sa sarili ko hindi ko inakala na parang kahapon lang pilit ko sabihin na mahal kita sa kahit anong paraan pero ngayon ay pinipilit na kitang huwag ako pakawalan ang bilis. pero ang bagal ang bagal ng sakit na idinulot nang iyong pag lisan ang bagal ng panahon nang pag hilom ng sugat na iniwan mo sobrang bagal na halos nawala na ako sa kakabilang ng oras dahil alam ko sa sarili ko na hindi ko kakalimutan ang araw na iyon. sana sa susunod magpapaalam ka muna bago mo bigyan ng ulap ang takipsilim na sa iilang oras na lang ay mag gagabi na. sa tingin ko, dapat ko munang pigilan ang pagiisip sa mga bagay na to, dahil alam ko naman ni kahit isang salita ko hindi mo bibigyan ng pansin. Sobrang daya mo naman dahil lahat ng sinabi mo binigyan ko ng diin. lahat ng drama mo, lahat ng kalokohan mo lahat ng nagmamahal sayo lahat ng gusto mo lahat yun alam ko. hindi ko naman pwede ipagmayabang yun wala lang din dahil ang pwede malaman ng lahat iniwan mo na ako. wag na natin patagalin pa dahil alam na nila alam mo na alam ko na rin sa sarili ko. wag na natin ipilit yung mga bagay na wala na ang nais ko lang naman ay ang iyong paalam at sana marinig mo rin ang akin. paalam na sa munting pahayag na isinulat natin noong tayo pa ay masaya, madami akong natutunan sa'yo at madami ka rin natutunan sa akin, at biglaan, biglaan na muli nating bingyan ng magandang pag salubong ang pagwawakas na kung anong mayroon tayo dahil gusto mo na ako magsulat sa pahina ng iba ngunit naiwan ko ang lapis na kung saan nandoon pa sa iyong tabi paalam na sa mga umaga na sa pag gising ay halos ngiti agad ang nakadapi sa ating mukha na inuunahan pa natin ang pagsikat ng araw bago pa tayo magpaalam sa isat isa. paalam na rin sa saya na tayong dalawa lang ang nakaka alam paalam na. ang bilis lang diba? sana kung gaano kabilis rin ang pag paalam ko ay ganoon rin kabilis sa'yo. paalam.

0

Jan 8, 2017

Jan 8, 2017 at 8:45 AM UTC

ronnipeppi

paalam, paalam

hindi mo yata napansin dahil ang bilis, ang bilis ng pagtibok ng puso ko ang bilis ng mga dumarating na alaala na nakalimutan na natin kung anong mayroon tayo ang bilis, ang bilis lang ng mahabang panahon na kung saan ibinigay ko na ang sarili ko sa iyo na kung saan wala na akong natira para sa sarili ko hindi ko inakala na parang kahapon lang pilit ko sabihin na mahal kita sa kahit anong paraan pero ngayon ay pinipilit na kitang huwag ako pakawalan ang bilis. pero ang bagal ang bagal ng sakit na idinulot nang iyong pag lisan ang bagal ng panahon nang pag hilom ng sugat na iniwan mo sobrang bagal na halos nawala na ako sa kakabilang ng oras dahil alam ko sa sarili ko na hindi ko kakalimutan ang araw na iyon. sana sa susunod magpapaalam ka muna bago mo bigyan ng ulap ang takipsilim na sa iilang oras na lang ay mag gagabi na. sa tingin ko, dapat ko munang pigilan ang pagiisip sa mga bagay na to, dahil alam ko naman ni kahit isang salita ko hindi mo bibigyan ng pansin. Sobrang daya mo naman dahil lahat ng sinabi mo binigyan ko ng diin. lahat ng drama mo, lahat ng kalokohan mo lahat ng nagmamahal sayo lahat ng gusto mo lahat yun alam ko. hindi ko naman pwede ipagmayabang yun wala lang din dahil ang pwede malaman ng lahat iniwan mo na ako. wag na natin patagalin pa dahil alam na nila alam mo na alam ko na rin sa sarili ko. wag na natin ipilit yung mga bagay na wala na ang nais ko lang naman ay ang iyong paalam at sana marinig mo rin ang akin. paalam na sa munting pahayag na isinulat natin noong tayo pa ay masaya, madami akong natutunan sa'yo at madami ka rin natutunan sa akin, at biglaan, biglaan na muli nating bingyan ng magandang pag salubong ang pagwawakas na kung anong mayroon tayo dahil gusto mo na ako magsulat sa pahina ng iba ngunit naiwan ko ang lapis na kung saan nandoon pa sa iyong tabi paalam na sa mga umaga na sa pag gising ay halos ngiti agad ang nakadapi sa ating mukha na inuunahan pa natin ang pagsikat ng araw bago pa tayo magpaalam sa isat isa. paalam na rin sa saya na tayong dalawa lang ang nakaka alam paalam na. ang bilis lang diba? sana kung gaano kabilis rin ang pag paalam ko ay ganoon rin kabilis sa'yo. paalam.

73

Ang sabi sakin ni Mama, *"Huwag **** ipapagalaw ang iyong katawan. Magmahal ka ng lalaki ngunit wag **** isusuko ang templong iyong inalagaan kung ayaw **** magsisi."* Sabay kindat na sinundan ng kanyang mga kiliti. Kung pwede ko lang aminin kay mama na mali siya sa dalawang bagay na kanyang nabanggit (nako, baka namura niya na ko sa galit). **Una. Hindi lalaki ang aking napupusuan. Pangalawa. Mama, patawad pero naisuko ko na.** Baka ang nais iparating sakin ng aking nanay, "kahit ikaw ay pilitin, HUWAG. At huwag na huwag mo ring ibibigay ng kusa." Hindi ba? May punto siya. Pero mahal, naaalala mo ba ang gabing umuwi tayong magkasama? Hinawakan mo ang kamay na nanlalamig sa kaba. Pinainit mo ang pakiramdam ng akin ng nadama ang pagyapos mo ng dahan dahan sa aking katawan. Nilakbay ng iyong mga halik ang labi kong nagliliyab sa pagkasabik. Ito na ang pinakahihintay kong sandali. Nasubok mo kung gaano kabilis kong kayang bumigay. Kasabay sa bagal ng oras habang gumagapang ang iyong mga kamay ay sumabay ang pagkatunaw ng aking mga tuhod. Mga puting kumot namantyahan ng pula. Sabihin na lang nating ito'y ating mga kaluluwa na sinakop ng kasalanang ating nagawa. Langit ay aking narating at nakita. Hindi ito isang pagkakamaling aking pagsisisihan. Hindi mo ko nun kinailangang pilitin dahil buong loob ko itong ibinigay ng kusa. Ilang beses nangyari. Isa... Dalawa... Ilang beses nasundan. Tatlo... Apat... Lima... Ilang beses nating natagpuan ang ating mga sarili sa parehong sitwasyon. Ilang ulit ng nangyari ngunit pabago bago ng posisyon. At tulad ng magandang panahon, pagmamahal mo'y nagdilim at naglaho. Pinaglaruan, pinaikot ikot sa iyong mga palad na parang laruan. Leeg ko'y aking natagpuang may nakapilipit na kadenang nangangalawang. Kung gaano kabilis **** nahubad ang nakabalot saking damit, ganun din kabilis nagbago ang iyong isip. Saking mga mata ay hindi mo natagpuan ang langit. Sabi mo kaya **** mabuhay na mukha ko lang ang iyong tinititigan. Kasinungalingan. Sabi mo ako lang ang iyong kailangan. Nagsisinungaling ka na naman. Ang sabi mo ako lang ang babaeng iyong mamahalin. Sana nga'y nagsisinungaling ka lang. Dahil naialay ko na ang aking kaluluwa, puso't katawan sa mga pangako **** iniwan. Templo ko'y nagiba na ng impyernong sinapit ng damdamin ko sayo. Tama nga si mama. Dapa't ito'y aking inalagaan. Akin ng ibibigay saking sarili ang kalayaang aking kailangan. Akalain ko bang lahat ng ipinangarap ko para sating dalawa hindi ko rin pala makakamtan. Hindi mo kailangang manatili. Hindi kita pipilitin. Buong loob ko itong ibibigay ng kusa. Susubukan kong burahin ang mantyang ibinahid mo sa akin. Ikaw ay aking hahayaan kahit ako'y ginawa **** saktan at iwanang duguan. Mahal, hindi ko magagawang pagsisihan ang nagawa nating kasalanan.

0

Jul 30, 2015

Jul 30, 2015 at 3:25 AM UTC

c-entralperked

Alay (spoken word)

Ang sabi sakin ni Mama, *"Huwag **** ipapagalaw ang iyong katawan. Magmahal ka ng lalaki ngunit wag **** isusuko ang templong iyong inalagaan kung ayaw **** magsisi."* Sabay kindat na sinundan ng kanyang mga kiliti. Kung pwede ko lang aminin kay mama na mali siya sa dalawang bagay na kanyang nabanggit (nako, baka namura niya na ko sa galit). **Una. Hindi lalaki ang aking napupusuan. Pangalawa. Mama, patawad pero naisuko ko na.** Baka ang nais iparating sakin ng aking nanay, "kahit ikaw ay pilitin, HUWAG. At huwag na huwag mo ring ibibigay ng kusa." Hindi ba? May punto siya. Pero mahal, naaalala mo ba ang gabing umuwi tayong magkasama? Hinawakan mo ang kamay na nanlalamig sa kaba. Pinainit mo ang pakiramdam ng akin ng nadama ang pagyapos mo ng dahan dahan sa aking katawan. Nilakbay ng iyong mga halik ang labi kong nagliliyab sa pagkasabik. Ito na ang pinakahihintay kong sandali. Nasubok mo kung gaano kabilis kong kayang bumigay. Kasabay sa bagal ng oras habang gumagapang ang iyong mga kamay ay sumabay ang pagkatunaw ng aking mga tuhod. Mga puting kumot namantyahan ng pula. Sabihin na lang nating ito'y ating mga kaluluwa na sinakop ng kasalanang ating nagawa. Langit ay aking narating at nakita. Hindi ito isang pagkakamaling aking pagsisisihan. Hindi mo ko nun kinailangang pilitin dahil buong loob ko itong ibinigay ng kusa. Ilang beses nangyari. Isa... Dalawa... Ilang beses nasundan. Tatlo... Apat... Lima... Ilang beses nating natagpuan ang ating mga sarili sa parehong sitwasyon. Ilang ulit ng nangyari ngunit pabago bago ng posisyon. At tulad ng magandang panahon, pagmamahal mo'y nagdilim at naglaho. Pinaglaruan, pinaikot ikot sa iyong mga palad na parang laruan. Leeg ko'y aking natagpuang may nakapilipit na kadenang nangangalawang. Kung gaano kabilis **** nahubad ang nakabalot saking damit, ganun din kabilis nagbago ang iyong isip. Saking mga mata ay hindi mo natagpuan ang langit. Sabi mo kaya **** mabuhay na mukha ko lang ang iyong tinititigan. Kasinungalingan. Sabi mo ako lang ang iyong kailangan. Nagsisinungaling ka na naman. Ang sabi mo ako lang ang babaeng iyong mamahalin. Sana nga'y nagsisinungaling ka lang. Dahil naialay ko na ang aking kaluluwa, puso't katawan sa mga pangako **** iniwan. Templo ko'y nagiba na ng impyernong sinapit ng damdamin ko sayo. Tama nga si mama. Dapa't ito'y aking inalagaan. Akin ng ibibigay saking sarili ang kalayaang aking kailangan. Akalain ko bang lahat ng ipinangarap ko para sating dalawa hindi ko rin pala makakamtan. Hindi mo kailangang manatili. Hindi kita pipilitin. Buong loob ko itong ibibigay ng kusa. Susubukan kong burahin ang mantyang ibinahid mo sa akin. Ikaw ay aking hahayaan kahit ako'y ginawa **** saktan at iwanang duguan. Mahal, hindi ko magagawang pagsisihan ang nagawa nating kasalanan.

8

#073115 Ang pagpara'y naging daan Hindi alintana ang trapik Kumukutitap ang asul Patungong berde ng panimula. Di naglao'y nagbadya ang motorsiklong itim Medyo napasilip, kahit saglit Biglang nautal ang pag-iisip Baka sakaling ikaw ang kumakarera nito. Pinagmamasdan ko ang mga kamay ko Baka ang bukas ay maging ngayon, Yan ang isip ko. Panandalian akong napatingin Medyo kumakapit sa bakal, Ibababa ko ang mga kamay Sabay paulit-ulit lang, Pagkat nakakangalay. Kaya pala ang bagal nang takbo mo Lumagpas ka nang diretso pati ang paningin Hindi ka man lang lumingon Hindi ka man lang napatingin Kahit distansya nati'y Segundo lang ang milya Ganoon tumibok ang oras. Napapikit ako Nagulat pagkat tama ang akala Hindi nais na ganoon ang pagkikita Akala ko kasi'y lumisan ka na Akala ko kasi'y sa susunod pa ang balik Pero haharurot sa kalsada, Naghahari-harian sa eksena. Hindi ako galit sa tadhana Na naglalapit sa atin sa isa't isa Hindi ko na nga hinihiling na ikaw na Iniwan ko na ang alinlangan sa kalsada. Napakapit ako sa bilis ng takbo Ang pusong walang tibok, Walang mintis kung sinusubok Nangangalay ang pagtitiis Ang hirap pala ng posisyon ko, Tinatalikuran, dinaraanan lang Nilalagpasan lang, Nauusukan, nasasaktan Ayoko na lang sa backride. "Para na, Kuya."

0

Jul 31, 2015

Jul 31, 2015 at 6:59 AM UTC

psalmiseta

Backride

#073115 Ang pagpara'y naging daan Hindi alintana ang trapik Kumukutitap ang asul Patungong berde ng panimula. Di naglao'y nagbadya ang motorsiklong itim Medyo napasilip, kahit saglit Biglang nautal ang pag-iisip Baka sakaling ikaw ang kumakarera nito. Pinagmamasdan ko ang mga kamay ko Baka ang bukas ay maging ngayon, Yan ang isip ko. Panandalian akong napatingin Medyo kumakapit sa bakal, Ibababa ko ang mga kamay Sabay paulit-ulit lang, Pagkat nakakangalay. Kaya pala ang bagal nang takbo mo Lumagpas ka nang diretso pati ang paningin Hindi ka man lang lumingon Hindi ka man lang napatingin Kahit distansya nati'y Segundo lang ang milya Ganoon tumibok ang oras. Napapikit ako Nagulat pagkat tama ang akala Hindi nais na ganoon ang pagkikita Akala ko kasi'y lumisan ka na Akala ko kasi'y sa susunod pa ang balik Pero haharurot sa kalsada, Naghahari-harian sa eksena. Hindi ako galit sa tadhana Na naglalapit sa atin sa isa't isa Hindi ko na nga hinihiling na ikaw na Iniwan ko na ang alinlangan sa kalsada. Napakapit ako sa bilis ng takbo Ang pusong walang tibok, Walang mintis kung sinusubok Nangangalay ang pagtitiis Ang hirap pala ng posisyon ko, Tinatalikuran, dinaraanan lang Nilalagpasan lang, Nauusukan, nasasaktan Ayoko na lang sa backride. "Para na, Kuya."

45

Apatnapu't limang minuto makalipas ang alas-dose. Umaga na naman -- umaga na naman pipikit ang mga mata kong kasingbigat na ng ulap na napuno ng tubig mula sa lupa at dagat. Mapungay at napapaluha dulot ng pasakit na hatid ng walang sawang sulatin, babasahin, at kung anu-ano pang mga dapat tapusin. Mga labi kong medyo nakabuka na marahil akala nila'y tapos na ang lahat ng gawain kaya namamahinga. At muli silang sasara, kasingbilis ng motorsiklong humaharurot sa labasan na parang nakikipagkarera, kapag naiisip na malayo pa ako sa pagtuldok sa katapusan. Tumatabingi na ang mundo. Ay, mali, ulo ko lang pala na napapahiga na sa aking kanang balikat tila may sariling isip at ginugusto nang humiga sa kama -- akala niya rin siguro'y matatapos na sa pagsusulat at pagbabasa ngunit sadyang nagkakamali siya. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tunog na ginagawa ng aking mga daliri na kay bagal nang bumaba para pindutin ang mga letra sa aking kompyuter. Suko na raw sila at nasasabik na silang muling mayakap ang malalambot na unan na nag-aantay sa kanila. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tunog na lang ng pagbagsak ng aking mga daliri sa bawat letra ng aking laptop ang pumapasok sa aking utak. Ilang minuto na nakatitig sa iisang pahina... Sa iisang talata... Sa iisang pangungusap... Sa iisang letra... Blag!

0

Jan 7, 2017

Jan 7, 2017 at 9:16 AM UTC

formysanitynow

Antok Na Ako

Apatnapu't limang minuto makalipas ang alas-dose. Umaga na naman -- umaga na naman pipikit ang mga mata kong kasingbigat na ng ulap na napuno ng tubig mula sa lupa at dagat. Mapungay at napapaluha dulot ng pasakit na hatid ng walang sawang sulatin, babasahin, at kung anu-ano pang mga dapat tapusin. Mga labi kong medyo nakabuka na marahil akala nila'y tapos na ang lahat ng gawain kaya namamahinga. At muli silang sasara, kasingbilis ng motorsiklong humaharurot sa labasan na parang nakikipagkarera, kapag naiisip na malayo pa ako sa pagtuldok sa katapusan. Tumatabingi na ang mundo. Ay, mali, ulo ko lang pala na napapahiga na sa aking kanang balikat tila may sariling isip at ginugusto nang humiga sa kama -- akala niya rin siguro'y matatapos na sa pagsusulat at pagbabasa ngunit sadyang nagkakamali siya. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tunog na ginagawa ng aking mga daliri na kay bagal nang bumaba para pindutin ang mga letra sa aking kompyuter. Suko na raw sila at nasasabik na silang muling mayakap ang malalambot na unan na nag-aantay sa kanila. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tunog na lang ng pagbagsak ng aking mga daliri sa bawat letra ng aking laptop ang pumapasok sa aking utak. Ilang minuto na nakatitig sa iisang pahina... Sa iisang talata... Sa iisang pangungusap... Sa iisang letra... Blag!

13

Di ko alam kung bakit ako nagkakaganito Ang alam ko lang ay nagseselos ako. Nagagalit ako pag nakikita ko magkasama kayo. Nagseselos ako dahil sa pagmamahalan niya. Hindi ko maalala kung kalian pa kita minahal. Pero tuwing nakikita kita, ang takbo ang oras ay kay bagal. At tuwing nakikita kitang may kasamang iba, ako’y nasasakal. Tuloy, galit sa aki’y umiiral. Bakit ba ako sa iyo’y patay na patay? Kapag ako’y nagseselos para akong lantang gulay. Sa iyong ganda, ako nabubuhay. Sa pagkaselos sa inyo, ako’y namamatay.

0

Jun 18, 2018

Jun 18, 2018 at 1:21 AM UTC

matabang-utak-ni-ong

Selos

Di ko alam kung bakit ako nagkakaganito Ang alam ko lang ay nagseselos ako. Nagagalit ako pag nakikita ko magkasama kayo. Nagseselos ako dahil sa pagmamahalan niya. Hindi ko maalala kung kalian pa kita minahal. Pero tuwing nakikita kita, ang takbo ang oras ay kay bagal. At tuwing nakikita kitang may kasamang iba, ako’y nasasakal. Tuloy, galit sa aki’y umiiral. Bakit ba ako sa iyo’y patay na patay? Kapag ako’y nagseselos para akong lantang gulay. Sa iyong ganda, ako nabubuhay. Sa pagkaselos sa inyo, ako’y namamatay.

12

Fasana bayan kr raha hoon apni rooh k hoslo ka.. Mujh gareeb..nacheez ko manzilo ka nishan mila..ye karam tha mere kuch azeez doston ka Apne hoslo k dum pe.. Jhoojhta raha Zindagi se.. Main subah shaam.. din raat.. Hunar ki kalam se hi likhoonga apni taqdeer..Jigar me dhaan li thi ye baat Zakhm khata raha Dil par bahut waqt tak.. Walid ka kaha maan kar.. K baccha bana rahega toh bacha rahega..saare sabak zeher ki tarah peeta raha..sabhi ko apna maan kar Seekhne ki koi umra nahi yaaro.. Har pal ye zindagi naya sabak seekhayegi.. Dil khol k jholi bhar lena..jeewan roopi kashti yehi paar lagayegi Mushqil daur me kai martaba mehsoos ki.. Maine khuda ki maujoodgi apni bagal me.. Uska sehlana..mere sir aur meri kamar me.. Kandha numa sirhana diya kai dafa usne sisakti rooh ko.. Dilasa diya..Tujhe mazboot banane ko imtihan le raha hoon tera intaha tak..Tu hosla rakh..Main hoon toh! Waqt ne bhar diya sabhi zakhmo ko marham bankar.. Namak jo baha tha aakhon se..woh mere pairo ki zameen..sir ki chat ban gaya hai chankar Har pal shukrana karta hu khuda teri rehmat ka.. Dua kubul krta hai tu sabhi ki apne dar pe..karz hum adaa kr nahi sakte..teri is zehmat ka Meri sabhi doston ko ek maskeen hidayat hai.. Kissi bhi cheez se Insaani zindagi ki kimat kam hai..kyu issi ki bahutayat hai.. Manzilo ka nasha hai toh chamkao apne hunar ko is kadar.. Jhuka do un sabhi namurado ko..lage honge jo hosle **** karne tumhare..zindagi ki har dagar par😊

0

Apr 25, 2020

Apr 25, 2020 at 4:58 AM UTC

Malang_Sardar

HOSLA - INNER STRENGTH TO CONQUER

Fasana bayan kr raha hoon apni rooh k hoslo ka.. Mujh gareeb..nacheez ko manzilo ka nishan mila..ye karam tha mere kuch azeez doston ka Apne hoslo k dum pe.. Jhoojhta raha Zindagi se.. Main subah shaam.. din raat.. Hunar ki kalam se hi likhoonga apni taqdeer..Jigar me dhaan li thi ye baat Zakhm khata raha Dil par bahut waqt tak.. Walid ka kaha maan kar.. K baccha bana rahega toh bacha rahega..saare sabak zeher ki tarah peeta raha..sabhi ko apna maan kar Seekhne ki koi umra nahi yaaro.. Har pal ye zindagi naya sabak seekhayegi.. Dil khol k jholi bhar lena..jeewan roopi kashti yehi paar lagayegi Mushqil daur me kai martaba mehsoos ki.. Maine khuda ki maujoodgi apni bagal me.. Uska sehlana..mere sir aur meri kamar me.. Kandha numa sirhana diya kai dafa usne sisakti rooh ko.. Dilasa diya..Tujhe mazboot banane ko imtihan le raha hoon tera intaha tak..Tu hosla rakh..Main hoon toh! Waqt ne bhar diya sabhi zakhmo ko marham bankar.. Namak jo baha tha aakhon se..woh mere pairo ki zameen..sir ki chat ban gaya hai chankar Har pal shukrana karta hu khuda teri rehmat ka.. Dua kubul krta hai tu sabhi ki apne dar pe..karz hum adaa kr nahi sakte..teri is zehmat ka Meri sabhi doston ko ek maskeen hidayat hai.. Kissi bhi cheez se Insaani zindagi ki kimat kam hai..kyu issi ki bahutayat hai.. Manzilo ka nasha hai toh chamkao apne hunar ko is kadar.. Jhuka do un sabhi namurado ko..lage honge jo hosle **** karne tumhare..zindagi ki har dagar par😊

20

Hoy Neng, bilis! Halika nga dito. Paki-abot nga sa akin yung ano, yung kwan. Yung ano na medyo pula, pero may pagkadilaw, ng kaunti. Nandoon lang nakapatong sa ano, malapit lang doon, oo doon. (Sabay turo, gamit ng nguso) Dalian mo! Bilis! Ang bagal-bagal mo naman kumilos, Susmaryosep!

0

Oct 12, 2013

Oct 12, 2013 at 11:53 AM UTC

marge-redelicia

Ano daw

Hoy Neng, bilis! Halika nga dito. Paki-abot nga sa akin yung ano, yung kwan. Yung ano na medyo pula, pero may pagkadilaw, ng kaunti. Nandoon lang nakapatong sa ano, malapit lang doon, oo doon. (Sabay turo, gamit ng nguso) Dalian mo! Bilis! Ang bagal-bagal mo naman kumilos, Susmaryosep!

16

( Episode 1- Putong ) Poong may Kapal Kalong po'y Dasal Noong ako'y pagal Tulong mo'y Bukal KulOng pa naman at sakal dahong binasbas ay banal Payong ay bukas sa lokal Balong iniigiban ay moral kay tagal sinasalubong ng daluyong Kay bagal umusbong ng Kamagong Dumatal na at lumipas rin ang dagundong Kumintal pa rin sa akin hampas ng bagumbong Ngayong patayo na nga si Pangulong Digong Tayong mga Pinoy pa din ang pihong bayong may layong muling maLulan ang panibagong pinunong Mayroong Tapang sa Pagsulong ng Totoong PagkanLong Mala-Antonio Luna ang dila,,,hinding-hindi umuurong Andres Bonifacio naman kung sumugod,,pag itak ang umiiral Samantala tila Apo Lakay kung umakay ng talino sa pag-usbong At buwis benepisyo sa sarili ang ikararangal kapara ni Jose Rizal Sa ngalan ng ama na naging kasing-tatag ng bumbong.,.. Paupo na nga at buong pagpupunyagi sa pagitan ng tipikal kontra kritikal... Ang anak na itinakda walang iba kundi si Presidente Bongbong... Ang ika-Labing pitong Pangulo ng Pilipinas , sa inang-bayan ay mapagmahal !!! © June 8, 2022 Pen by soLemn oaSis it is not emergency but so merging epic getting-in to " T M A L M " episode 2 were reminiscing and heading on the way too, right inside the ride where i picked packed boom, as i rewrite my old poem entitled tic tac toe wears a single syllabication of chosen words' lyricism narrated from start to end and bears a no beware bars set up until i care to dare the bottom bares on top ! fear neither nobody nor elses foes and heaven knows good son who does one hell of a bad near unproven bundled doses of unrhymed lines made by those unarmed farmers gonewild with unarmored poetries . T E A R ! ! ! h r r e r a r p o s i e u u v a g r e t h e s s

0

Jul 3, 2022

Jul 3, 2022 at 7:46 AM UTC

TanglawatPanglaw

" To merge and Let merge "

( Episode 1- Putong ) Poong may Kapal Kalong po'y Dasal Noong ako'y pagal Tulong mo'y Bukal KulOng pa naman at sakal dahong binasbas ay banal Payong ay bukas sa lokal Balong iniigiban ay moral kay tagal sinasalubong ng daluyong Kay bagal umusbong ng Kamagong Dumatal na at lumipas rin ang dagundong Kumintal pa rin sa akin hampas ng bagumbong Ngayong patayo na nga si Pangulong Digong Tayong mga Pinoy pa din ang pihong bayong may layong muling maLulan ang panibagong pinunong Mayroong Tapang sa Pagsulong ng Totoong PagkanLong Mala-Antonio Luna ang dila,,,hinding-hindi umuurong Andres Bonifacio naman kung sumugod,,pag itak ang umiiral Samantala tila Apo Lakay kung umakay ng talino sa pag-usbong At buwis benepisyo sa sarili ang ikararangal kapara ni Jose Rizal Sa ngalan ng ama na naging kasing-tatag ng bumbong.,.. Paupo na nga at buong pagpupunyagi sa pagitan ng tipikal kontra kritikal... Ang anak na itinakda walang iba kundi si Presidente Bongbong... Ang ika-Labing pitong Pangulo ng Pilipinas , sa inang-bayan ay mapagmahal !!! © June 8, 2022 Pen by soLemn oaSis it is not emergency but so merging epic getting-in to " T M A L M " episode 2 were reminiscing and heading on the way too, right inside the ride where i picked packed boom, as i rewrite my old poem entitled tic tac toe wears a single syllabication of chosen words' lyricism narrated from start to end and bears a no beware bars set up until i care to dare the bottom bares on top ! fear neither nobody nor elses foes and heaven knows good son who does one hell of a bad near unproven bundled doses of unrhymed lines made by those unarmed farmers gonewild with unarmored poetries . T E A R ! ! ! h r r e r a r p o s i e u u v a g r e t h e s s

61

Phir se boond Phirne lagi Tanhai ke agal bagal Judaai...bin mile ..waqt e bandagi... Jhalne lagi...nadiyon ki muskurahat Rukne se bhi na ruke.... Na jane kyu nadiyaan jali?...

0

Nov 30, 2017

Nov 30, 2017 at 5:38 PM UTC

ravindra-nayak

Maan me chali tanhai ka Mela!!!

Phir se boond Phirne lagi Tanhai ke agal bagal Judaai...bin mile ..waqt e bandagi... Jhalne lagi...nadiyon ki muskurahat Rukne se bhi na ruke.... Na jane kyu nadiyaan jali?...

8

Bakit nga ba tawag ay Vietnamese coffee? Sa tasa’y may pait na ‘di basta mawawagi. Bagal ng patak mula sa itim na bituka, Parang kwento ng bansang sinubukang burahin ng alaala. Sa bawat drip, may bigat ang daloy, Na para bang sugat na ayaw sumaboy. May gatas na puti sa ilalim ng tasa, Kislap ng pag-asa sa gitna ng giyera't pasa. Hindi siya brewed para lang gisingin, Kundi upang tanungin: saan ka ba nanggaling? May kasaysayang pilit pinupuno ng asukal, Pero ang pait ay laging babalik sa hulihan. Kaya’t kapag tinanong mo: “Why is it called Vietnamese coffee?” Sagot ay lihim, nasa loob ng tinik na hearty. Ito’y kwento ng bayang binuhusan ng dilim, Pero sa bawat tasa, may tapang na tahimik lang umiinom sa hangin.

0

Jun 3, 2025

Jun 3, 2025 at 11:19 PM UTC

galacticgrooves_69

"Why Is It Called Vietnamese Coffee?"

Bakit nga ba tawag ay Vietnamese coffee? Sa tasa’y may pait na ‘di basta mawawagi. Bagal ng patak mula sa itim na bituka, Parang kwento ng bansang sinubukang burahin ng alaala. Sa bawat drip, may bigat ang daloy, Na para bang sugat na ayaw sumaboy. May gatas na puti sa ilalim ng tasa, Kislap ng pag-asa sa gitna ng giyera't pasa. Hindi siya brewed para lang gisingin, Kundi upang tanungin: saan ka ba nanggaling? May kasaysayang pilit pinupuno ng asukal, Pero ang pait ay laging babalik sa hulihan. Kaya’t kapag tinanong mo: “Why is it called Vietnamese coffee?” Sagot ay lihim, nasa loob ng tinik na hearty. Ito’y kwento ng bayang binuhusan ng dilim, Pero sa bawat tasa, may tapang na tahimik lang umiinom sa hangin.

16

Wake up, Right foot infront of the left. Water before the soap. Coffee and a bagal. This sounds a lot like my morning routine. However, it seems more like an analogy.

0

Feb 12, 2018

Feb 12, 2018 at 1:17 AM UTC

jack-tierney

almost happy

Wake up, Right foot infront of the left. Water before the soap. Coffee and a bagal. This sounds a lot like my morning routine. However, it seems more like an analogy.

6