"asaran" poems - Hello Poetry

Mahal, Naalala mo pa ba yung mga panahon na puro ngiti at saya? Mga araw na puno ng kwentuhan, asaran at tawanan Na hindi ko malaman Kung saan nanggaling ang mga iyan Naalala mo pa ba kung paano ko lagyan ng ngiti ang iyong mga labi At tila nilagyan ng bituin ang iyong mga mata? Naalala mo pa ba kung paano mo sinabi sa akin na gusto mo ako? Tila hindi ka pa nga sigurado sa nadarama mo Naalala mo pa ba nung tinanong mo ako kung pwede bang manligaw? Tila nanlumo ka pa nga sa sagot ko. At hindi nagtagal, ay unti unti mo din binitawan ang salitang “Mahal kita. Mahal na mahal kita” Dahil ako? Naalala ko pa Naalala ko pa kung paano tayo nagkakilala Kung paano sinabi sa akin ng kaibigan mo, na gusto mo ako Kung paano mismo nanggaling sa bibig mo, na gusto mo nga ako Kung paano ko binigkas ang salitang “Mahal din kita” Kung paano mo unti unting binabawi ang salitang “Mahal kita” Dahil sabi mo, Sabi mo pagod ka na, ayaw mo na, sawa ka na Kung paano ako nagpakatanga, habang tinutulak ka sa babaeng gusto mo Habang sinasabing “Kung saan ka masaya, duon ako Kahit masakit, kakayanin ko” At naalala ko pa, kung paano mo sinabing “Patawad, mahal pa din kita.” Tinanggap kita. Tinanggap ko lahat ng eksplenasyon at rason mo. Lahat lahat, kahit ilang beses kong narinig na ang tanga ko Dahil tinanggap kita, pero masisisi ba nila ako? Masisisi ba nila ako kung mahal pa din kita? Masisisi ba nila ako kung patuloy pa din akong umaasa na babalik yung tayo? Hindi naman diba? Kasi unang una sa lahat, hindi sila yung nagmahal Hindi sila yung sinaktan at iniwan Ilang gabi akong umiyak Ilang gabi kong iniyakan ang paulit ulit na dahilan Ilang beses akong nagpakatanga sa paulit ulit na rason Ilang beses akong tinanong kung kaya ko pa ba? Kung masaya pa ba ako? Kung pagod na ba ako? Hanggang saan yung kaya ko? At duon ko natagpuan Duon ko natagpuan ang sarili ko Namamahinga sa pagitan ng “Mahal kita” at “Pagod na ako” Pero mahal, masisisi mo ba ako kapag sinabi kong pagod na ako? Masisisi mo ba ako kung sinabi ko sayong gusto kong magpahinga habang minamahal mo? Kung ang gusto ko lang ay ipadama mo ulit sa akin ang nadarama mo? Kung ang gusto ko lang kalimutan ang sakit na dinulot mo? Kung pagod na ako kakaisip sa salitang “kayo”? Kung pagod na ako kakaiyak dahil parang siya pa din ang gusto mo? Kung lagi kong naiisip na baka kaya mo ako binalikan, dahil hindi ka niya gusto? Mahal, wag **** iisipin na ayoko na sayo Wag **** iisipin na kaya ko gustong magpahinga dahil pagod na ako Dahil tulad ng sabi mo, kung pagod na ako, magpahinga ako Kasi mahal, gusto kong magpahinga Para muling madama ang init ng pagibig Na tila ba sa akin ay iyong ipinagkait Muling masulyapan ang mga matang Tila ba hinahanap ako sa libo libong tao Mahal, patawad. Mahal kita, pero pagod na ako Pero hindi ibigsabihin nito ay palayain mo ako Ibig kong sabihin, ipaglaban mo naman ako. Ipaglaban mo naman ako, dahil pagod na ako.

0

Oct 14, 2017

Oct 14, 2017 at 7:54 AM UTC

babaengmanunula

Mahal kita, pero pagod na ako

Mahal, Naalala mo pa ba yung mga panahon na puro ngiti at saya? Mga araw na puno ng kwentuhan, asaran at tawanan Na hindi ko malaman Kung saan nanggaling ang mga iyan Naalala mo pa ba kung paano ko lagyan ng ngiti ang iyong mga labi At tila nilagyan ng bituin ang iyong mga mata? Naalala mo pa ba kung paano mo sinabi sa akin na gusto mo ako? Tila hindi ka pa nga sigurado sa nadarama mo Naalala mo pa ba nung tinanong mo ako kung pwede bang manligaw? Tila nanlumo ka pa nga sa sagot ko. At hindi nagtagal, ay unti unti mo din binitawan ang salitang “Mahal kita. Mahal na mahal kita” Dahil ako? Naalala ko pa Naalala ko pa kung paano tayo nagkakilala Kung paano sinabi sa akin ng kaibigan mo, na gusto mo ako Kung paano mismo nanggaling sa bibig mo, na gusto mo nga ako Kung paano ko binigkas ang salitang “Mahal din kita” Kung paano mo unti unting binabawi ang salitang “Mahal kita” Dahil sabi mo, Sabi mo pagod ka na, ayaw mo na, sawa ka na Kung paano ako nagpakatanga, habang tinutulak ka sa babaeng gusto mo Habang sinasabing “Kung saan ka masaya, duon ako Kahit masakit, kakayanin ko” At naalala ko pa, kung paano mo sinabing “Patawad, mahal pa din kita.” Tinanggap kita. Tinanggap ko lahat ng eksplenasyon at rason mo. Lahat lahat, kahit ilang beses kong narinig na ang tanga ko Dahil tinanggap kita, pero masisisi ba nila ako? Masisisi ba nila ako kung mahal pa din kita? Masisisi ba nila ako kung patuloy pa din akong umaasa na babalik yung tayo? Hindi naman diba? Kasi unang una sa lahat, hindi sila yung nagmahal Hindi sila yung sinaktan at iniwan Ilang gabi akong umiyak Ilang gabi kong iniyakan ang paulit ulit na dahilan Ilang beses akong nagpakatanga sa paulit ulit na rason Ilang beses akong tinanong kung kaya ko pa ba? Kung masaya pa ba ako? Kung pagod na ba ako? Hanggang saan yung kaya ko? At duon ko natagpuan Duon ko natagpuan ang sarili ko Namamahinga sa pagitan ng “Mahal kita” at “Pagod na ako” Pero mahal, masisisi mo ba ako kapag sinabi kong pagod na ako? Masisisi mo ba ako kung sinabi ko sayong gusto kong magpahinga habang minamahal mo? Kung ang gusto ko lang ay ipadama mo ulit sa akin ang nadarama mo? Kung ang gusto ko lang kalimutan ang sakit na dinulot mo? Kung pagod na ako kakaisip sa salitang “kayo”? Kung pagod na ako kakaiyak dahil parang siya pa din ang gusto mo? Kung lagi kong naiisip na baka kaya mo ako binalikan, dahil hindi ka niya gusto? Mahal, wag **** iisipin na ayoko na sayo Wag **** iisipin na kaya ko gustong magpahinga dahil pagod na ako Dahil tulad ng sabi mo, kung pagod na ako, magpahinga ako Kasi mahal, gusto kong magpahinga Para muling madama ang init ng pagibig Na tila ba sa akin ay iyong ipinagkait Muling masulyapan ang mga matang Tila ba hinahanap ako sa libo libong tao Mahal, patawad. Mahal kita, pero pagod na ako Pero hindi ibigsabihin nito ay palayain mo ako Ibig kong sabihin, ipaglaban mo naman ako. Ipaglaban mo naman ako, dahil pagod na ako.

62

I. Noo'y akin pangg naaalala, Nung una kitang makita. Ako'y humanga na, Lalo na sa taglay **** ganda. II. Nakaka-akit ang iyong bintana ng kaluluwa. Lalo na’t sa tuwing ngumingiti ka. Hindi ko mapigilan ang sariling, Ngumiti rin pabalik sa iyo, sinta. III. Araw-araw na tayong magkasama Sapagkat pareho tayo ng tropa. Asaran dito, asaran diyan. Kulitan dito, kulitan diyan. IV. Hanggang sa lagi na kitang hinahanap-hanap, ‘Pag wala ka para akong sinakluban ng ulap. Napapansin na rin nila na kapag wala ka, Para raw akong lantang-gulay kasama. V. Hindi ko rin alam kung bakit ganun? Lito pa rin ako hanggang ngayon. Gusto na ba talaga kita? Hindi ko rin alam ang aking nadarama!

0

Oct 5, 2015

Oct 5, 2015 at 11:35 AM UTC

thealltimejor

Naguguluhan sa Nararamdaman

I. Noo'y akin pangg naaalala, Nung una kitang makita. Ako'y humanga na, Lalo na sa taglay **** ganda. II. Nakaka-akit ang iyong bintana ng kaluluwa. Lalo na’t sa tuwing ngumingiti ka. Hindi ko mapigilan ang sariling, Ngumiti rin pabalik sa iyo, sinta. III. Araw-araw na tayong magkasama Sapagkat pareho tayo ng tropa. Asaran dito, asaran diyan. Kulitan dito, kulitan diyan. IV. Hanggang sa lagi na kitang hinahanap-hanap, ‘Pag wala ka para akong sinakluban ng ulap. Napapansin na rin nila na kapag wala ka, Para raw akong lantang-gulay kasama. V. Hindi ko rin alam kung bakit ganun? Lito pa rin ako hanggang ngayon. Gusto na ba talaga kita? Hindi ko rin alam ang aking nadarama!

25

Habang nag-iisa At walang kamalay-malay Ako'y nadampot ng mga Naghahanap ng karamay Nayaya ng promotor At hindi na makatatakas Hinamon ng mga tomador At nagkasukatan na ng angas Marami nang bote ang walang laman Nakabasag na rin ng mga baso Paubos na ang mga pulutan Amoy na rin ang halimuyak ng chiko May di matapos-tapos na asaran May mga pikon ngunit puno parin ng tawa May mga tulog na at may nagkukulitan Mayroon din namang nagkukwento ng paluha Walang humpay rin ang kantahan Punong-puno ang lamesa ng kwnetuhan Rinig hanggang langit ang halakhakan Tuloy-tuloy lang ang kasiyahan Masayang salo-salo Matibay na pagsasamahan At ang highlight dito Ay ang hangover kinabukasan Sana'y king bilis mawala Gaya ng hangover kinabukasan Ang aking mga alaala At ang sakit ng iyong paglisan

0

Dec 21, 2016

Dec 21, 2016 at 6:43 AM UTC

Stitch

Hangover

Habang nag-iisa At walang kamalay-malay Ako'y nadampot ng mga Naghahanap ng karamay Nayaya ng promotor At hindi na makatatakas Hinamon ng mga tomador At nagkasukatan na ng angas Marami nang bote ang walang laman Nakabasag na rin ng mga baso Paubos na ang mga pulutan Amoy na rin ang halimuyak ng chiko May di matapos-tapos na asaran May mga pikon ngunit puno parin ng tawa May mga tulog na at may nagkukulitan Mayroon din namang nagkukwento ng paluha Walang humpay rin ang kantahan Punong-puno ang lamesa ng kwnetuhan Rinig hanggang langit ang halakhakan Tuloy-tuloy lang ang kasiyahan Masayang salo-salo Matibay na pagsasamahan At ang highlight dito Ay ang hangover kinabukasan Sana'y king bilis mawala Gaya ng hangover kinabukasan Ang aking mga alaala At ang sakit ng iyong paglisan

28

Paano ba nagsimula ang ating kwento? Yung dating magkabila nating mundo Yung biruang ikaw at ako Akalain **** ngayon ay nagkaron ng tayo Teka, pano nga ba nauwi sa tawagang jowa? Eh ilang taon nating di pansin ang isa’t isa Malayo, malabo at talagang di naman uubra Kahit siguro magbakasali, iisipin pa ring malabo at di gagana Bakasali... tama, isang araw na nag baka sakali Baka sakaling mapansin o baka sakaling pansinin Baka naman maumpisahan o kaya naman ay masubukan Kung gagana nga ba talaga o hanggang tanong na lang Isang araw na di sinasadya, di rin naman pinagplanuhan Inumpisahan natin sa simpleng batian Na nauwi sa magdamagang kwentuhan Hanggang sa aminan ng nararamdaman Araw araw, palagian at halos kadalasan Kwentuhan, asaran, lalo na ang mga awayan Hindi pa nga tayo nun mag jowa kung titignan Pero yung bangayan, parang aso’t pusang nagka sabayan At dumating na nga yung punto Na yung dating hindi sigurado, nabuo Yung dating malabo, naging klaro Yung dating ikaw at ako..... Ngayon ay tayo.

0

May 3, 2019

May 3, 2019 at 8:00 AM UTC

ninacrizelle

Jowa

Paano ba nagsimula ang ating kwento? Yung dating magkabila nating mundo Yung biruang ikaw at ako Akalain **** ngayon ay nagkaron ng tayo Teka, pano nga ba nauwi sa tawagang jowa? Eh ilang taon nating di pansin ang isa’t isa Malayo, malabo at talagang di naman uubra Kahit siguro magbakasali, iisipin pa ring malabo at di gagana Bakasali... tama, isang araw na nag baka sakali Baka sakaling mapansin o baka sakaling pansinin Baka naman maumpisahan o kaya naman ay masubukan Kung gagana nga ba talaga o hanggang tanong na lang Isang araw na di sinasadya, di rin naman pinagplanuhan Inumpisahan natin sa simpleng batian Na nauwi sa magdamagang kwentuhan Hanggang sa aminan ng nararamdaman Araw araw, palagian at halos kadalasan Kwentuhan, asaran, lalo na ang mga awayan Hindi pa nga tayo nun mag jowa kung titignan Pero yung bangayan, parang aso’t pusang nagka sabayan At dumating na nga yung punto Na yung dating hindi sigurado, nabuo Yung dating malabo, naging klaro Yung dating ikaw at ako..... Ngayon ay tayo.

25

balik-tanaw. limang taong gulang. tapos na maghabulan, magtayaan. pagod na ang lahat at ang natitira na lamang ay magkwentuha't mag-asaran bago magsiuwian. "wala mga daddy niyo sa daddy ko", sigaw ng aking kalaro, "nagpapalipad siya ng mga eroplano". manghang-mangha kami habang nagkukwento siya at may hawak pang eroplanong papel. "pero 'di papatalo si itay", sabi naman ng isa pa, "sa Saudi siya nagtatrabaho kaya lagi akong may bagong laruan". bilang ganoon pa kabata, 'di namin mapigilan mainggit. sino ba namang hindi kung laruan ang binabanggit? pinagyabang ko siyempre ang aking ama. "pulis ang tatay ko". sabay humugis ng baril gamit ang mga kamay. basang-basa ang mga ito dahil sa pawis. mga palad na makaraan ang isang dekada't kalahati ay nalulunod na sa pagiging pasmado o marahil sa kaba dahil sino ba'ng 'di matatakot sa pulis ngayon? nalaman namin na hindi nagpalipad ng eroplano yaong daddy ng kalaro namin. flight attendant siya. marangal na trabaho. nagtrabaho nga sa Saudi ang itay ng kalaro pa naming isa subalit kalaunang bumalik sa 'Pinas dahil pagod na. kahit ano pa mang trabaho iyan o kung saan, nakasisindak isiping nakatira ka sa iisang bubong kasama ang isang mamamatay-tao. ang malala ay isa siya noon sa mga pinaka-tinitingila ko. tunay ngang mabilis ang pag-ikot ng mundo kung ang nasa poder ay baluktot ang prinsipyo. biktima tayong lahat na pumapailalim sa mga nagmamataas na sakim at gahaman. bakit magtataka sa kasulukuyan kung mas masahol pa sa kriminal ang puwersang kapulisan?

0

May 29, 2020

May 29, 2020 at 10:30 AM UTC

vintukin

ano ba'ng tatay mo?

balik-tanaw. limang taong gulang. tapos na maghabulan, magtayaan. pagod na ang lahat at ang natitira na lamang ay magkwentuha't mag-asaran bago magsiuwian. "wala mga daddy niyo sa daddy ko", sigaw ng aking kalaro, "nagpapalipad siya ng mga eroplano". manghang-mangha kami habang nagkukwento siya at may hawak pang eroplanong papel. "pero 'di papatalo si itay", sabi naman ng isa pa, "sa Saudi siya nagtatrabaho kaya lagi akong may bagong laruan". bilang ganoon pa kabata, 'di namin mapigilan mainggit. sino ba namang hindi kung laruan ang binabanggit? pinagyabang ko siyempre ang aking ama. "pulis ang tatay ko". sabay humugis ng baril gamit ang mga kamay. basang-basa ang mga ito dahil sa pawis. mga palad na makaraan ang isang dekada't kalahati ay nalulunod na sa pagiging pasmado o marahil sa kaba dahil sino ba'ng 'di matatakot sa pulis ngayon? nalaman namin na hindi nagpalipad ng eroplano yaong daddy ng kalaro namin. flight attendant siya. marangal na trabaho. nagtrabaho nga sa Saudi ang itay ng kalaro pa naming isa subalit kalaunang bumalik sa 'Pinas dahil pagod na. kahit ano pa mang trabaho iyan o kung saan, nakasisindak isiping nakatira ka sa iisang bubong kasama ang isang mamamatay-tao. ang malala ay isa siya noon sa mga pinaka-tinitingila ko. tunay ngang mabilis ang pag-ikot ng mundo kung ang nasa poder ay baluktot ang prinsipyo. biktima tayong lahat na pumapailalim sa mga nagmamataas na sakim at gahaman. bakit magtataka sa kasulukuyan kung mas masahol pa sa kriminal ang puwersang kapulisan?

36

Kailangan ba nagsimula itong aking pagtingin? Simula't sapul hanga ako sa iyong angking Kabaitan, katalinuhan at pagiging malambing Napukaw mo ang aking damdamin Noo'y di lingid sa aking kaalaman Ikaw pala ay aking magiging kaibigan Usap nang konti, tawanan sandali Marupok na puso'y pilit winawaglit Mali bang ika'y aking pangarapin? Sa'yo lang ata tumibok itong damdamin Konting asaran na lang at ako'y matatangay Sa iyong mga matang laging nagpupugay Ngunit sabihin man nating gusto kita Ako'y duwag kaya't 'di ko magawa Takot masira kung anong meron tayo Sa minsang "Hi-hello" makukuntento ako

0

Nov 12, 2018

Nov 12, 2018 at 5:38 PM UTC

novembergirl

Mga Hindi ko Masabing Salita

Kailangan ba nagsimula itong aking pagtingin? Simula't sapul hanga ako sa iyong angking Kabaitan, katalinuhan at pagiging malambing Napukaw mo ang aking damdamin Noo'y di lingid sa aking kaalaman Ikaw pala ay aking magiging kaibigan Usap nang konti, tawanan sandali Marupok na puso'y pilit winawaglit Mali bang ika'y aking pangarapin? Sa'yo lang ata tumibok itong damdamin Konting asaran na lang at ako'y matatangay Sa iyong mga matang laging nagpupugay Ngunit sabihin man nating gusto kita Ako'y duwag kaya't 'di ko magawa Takot masira kung anong meron tayo Sa minsang "Hi-hello" makukuntento ako

16

Sa aming pagsilip sa buhay ng mag-ina Nasilayan ang mga matang puno ng pag-asa. Malapit na raw matapos ang matagal na pagdurusa, Pagka’t ang kalagayan ni ina’y bumubuti na. Sa ilang minutong kuwentuha’y tila ba kami’y pamilya, Nagtawanan, nag-asaran, at nagbahagi ng nadarama, Subalit biglang dumating ang kakila-kilabot na balita, Kailangan ng malaking pera kapalit ng buhay ni ina. Ako’y napatda at kumirot ang puso, Biglang napaisip at kumunot ang noo, Kung nabibili ng pera ang buhay ng tao, Mura lang pala ang buhay ng Filipino.

0

Feb 7, 2019

Feb 7, 2019 at 9:05 AM UTC

lance-cecilia

Untitled

Sa aming pagsilip sa buhay ng mag-ina Nasilayan ang mga matang puno ng pag-asa. Malapit na raw matapos ang matagal na pagdurusa, Pagka’t ang kalagayan ni ina’y bumubuti na. Sa ilang minutong kuwentuha’y tila ba kami’y pamilya, Nagtawanan, nag-asaran, at nagbahagi ng nadarama, Subalit biglang dumating ang kakila-kilabot na balita, Kailangan ng malaking pera kapalit ng buhay ni ina. Ako’y napatda at kumirot ang puso, Biglang napaisip at kumunot ang noo, Kung nabibili ng pera ang buhay ng tao, Mura lang pala ang buhay ng Filipino.

12

My thoughts always ask Bakit ikaw? Sabay takip ng unan sabay sigaw bat nga ba laging ikaw? I always ask my self ? Naiisip ko, paano kaya pag naging tayo? You filled my heart with excitement Yung pag lipas ng bawat sandali na parang walang katapusan, yakap, tawanan, kulitan at asaran It always makes me smile because, Sa bawat pag pikit ng aking mata at sa muling pag mulat nito'y nariyan ka Pero bat Parang may mali Everything is real for me Kahit ito'y panandalian lamang And it bothers me a lot Dahil sa bawat pag hibing lang kita makakpiling at mayayakap It always scares me Na sasampalin ako ng realidad sa aking pag mulat Because no matter what I do, no matter how much efforts I put Hinding hindi kita mamatawag na akin sapagkat ang agwat ng imahinasyon at realidad ay hindi masusukat. At ang pag kaka mali ko ang angkinin ka ng walang permiso That you love so much even though you knew it will never happen.

0

Nov 21, 2018

Nov 21, 2018 at 1:52 PM UTC

WHATSOEVER

Untitled

My thoughts always ask Bakit ikaw? Sabay takip ng unan sabay sigaw bat nga ba laging ikaw? I always ask my self ? Naiisip ko, paano kaya pag naging tayo? You filled my heart with excitement Yung pag lipas ng bawat sandali na parang walang katapusan, yakap, tawanan, kulitan at asaran It always makes me smile because, Sa bawat pag pikit ng aking mata at sa muling pag mulat nito'y nariyan ka Pero bat Parang may mali Everything is real for me Kahit ito'y panandalian lamang And it bothers me a lot Dahil sa bawat pag hibing lang kita makakpiling at mayayakap It always scares me Na sasampalin ako ng realidad sa aking pag mulat Because no matter what I do, no matter how much efforts I put Hinding hindi kita mamatawag na akin sapagkat ang agwat ng imahinasyon at realidad ay hindi masusukat. At ang pag kaka mali ko ang angkinin ka ng walang permiso That you love so much even though you knew it will never happen.

19