Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"anu" poems
Hindi ako marunong tumula Hindi ako marunong tumula Kahit tinuruan ako ng **** ko sa wika Ng tamang pagsulat Ng may tamang sukat Ng may tamang sukat ng salita Ng may tamang salita Hindi ako marunong tumula Dahil iniwasan kong gumawa ng isa Dahil ayoko ng konbensyunal Dahil ayoko ng sukat-sukat Dahil ayoko ng bilang-bilang Dahil ayokong nahihirapan Kung paano ko ipapahayag ang sarili ko Hindi ako marunong tumula Dahil alam kong ang mga makata lamang Ang may kakayanang makapagsulat Silang mga nakapag-aral ng wika Silang mga matagal nang nagsusulat Silang walang sawang nagsusulat ng mga salitang Kasing bango ng mga bulaklak Kasing tingkad ng langit Kasing linaw ng mga tubig sa dagat Kasing sarap ng paglanghap ng sariwang hangin Hindi ako marunong tumula Kahit naririnig ko sa radyo Ang mga kantang binibigkas Ng mabibilis na mga bibig Ng mga magagaling na mang-aawit ng tula Hindi ko inibig ang tumula Dahil alam ko sa aking sarili Na marunong lang akong magsulat ng kung anu-anong kwento sa buhay Mga kwentong binibigyan ko ng buhay Na akala ko sa isip ko lang maninirahan Ngunit dumating ang araw Natulala sa isang bagong kwaderno Blangkong kwaderno Ni hindi ko alam Kung ano ang isusulat Walang maisip ni isa Maliban sa isa Ikaw Ikaw lang ang laman ng isip ko Nakapaglakbay patungo sa unang pahina Ang salitang aking hinahanap Hanggang sa nagtawag siya ng mga kasama Ng ka-tropa Ng ka-barangay Sunod-sunod silang nagsisidatingan Ikaw lang ang laman ng isip ko Ikaw na lagi kong kasa-kasama Ikaw na lagi kong gustong kasama Ikaw lang Pero sunod-sunod ang salitang naisulat ko At nagulat ang nanlalabong mata ko Tula na pala ang naisulat ko At nagsulat ako Nang nagsulat tungkol sa mga ngiti mo Tungkol sa kung paano kita nagustuhan Tungkol sa kung kelan lahat nagsimula lahat ng nararamdaman ko Tungkol sa kung paano ko nilalabanan 'to Tungkol sa pagkagusto na akala ko hindi dapat Dahil magkaiba tayo ng gusto Nagsulat ako nang nagsulat Hanggang naisulat ko na pala Na mahal kita Hindi ako marunong tumula Ayaw kong gumawa noon ng tula Pero dahil sa'yo Marunong na akong gumawa ng tula Gumawa ako ng maraming tula May maikli May mahaba May hindi tapos May walang kwenta lang Halos lahat ay patungkol sa iyo Minsan sa buhay ko Pero sa'yo lang umiikot ang buhay ko Totoo Ang sarap palang gumawa ng tula Akala ko mahirap Akala ko laging may batayan Akala ko laging may sukat Tulad ng itinuro sa akin ng **** ko sa wika Pero hindi pala May iba palang paraan Basta't may emosyon kang nararamdaman Mahalaga na may emosyon tulad ng Malungkot kasi hindi kita nakasama Mahalaga na may emosyon tulad ng Masaya kahit na tinititigan lang kita nakikita ko na mangiyak-ngiyak ka na sa tawa Mahalaga na may emosyon tulad ng Pagkasawi kasi alam kong walang patutunguhan 'tong lahat Katulad mo ako Isinusulat mo kung anong nararamdaman mo Ang nararamdaman **** hindi katulad ng nararamdaman ko Ikaw na siyang nagmamahal ng taong Hindi ka gusto Katulad mo ako na Nagsusulat ng laman ng puso mo Kung pwedeng ako na lang na ang tinutukoy mo Marunong akong gumawa ng tula Ikaw ang may dahilan ng lahat Nasabi ko na sa'yo lahat Hindi pa pala lahat Marunong akong gumawa ng tula Pero hirap na hirap ako ngayon Dahil wala na akong maramdaman Wala na ang pinanghuhugutan Wala na yatang dapat paglaanan Wala na Habang isinisulat ko ito Wala akong emosyon Walang emosyong nararamdaman Sa'yo Tapos na ata ako sa'yo Wala na rin akong masulat para sa'yo Pero marunong akong magsulat ng tula Kaya Maghahanap na lang ulit ako Ng taong paglalaan ng mga salitang Hindi makatotohanan sa pangdinig kapag isinambit Hindi makatototohan habang binabasa ng mga mata At hindi makatotohanang isinulat ng isang hamak na katulad ko Maghahanap ako Ng isang tulad mo Mahaba-haba na ang aking naisulat Napatunayan ko na atang marunong akong magsulat Pero hindi ako marunong tumula.
0
May 29, 2015
May 29, 2015 at 5:50 AM UTC
mymelodyisyou
Hindi ako marunong tumula
Hindi ako marunong tumula Hindi ako marunong tumula Kahit tinuruan ako ng **** ko sa wika Ng tamang pagsulat Ng may tamang sukat Ng may tamang sukat ng salita Ng may tamang salita Hindi ako marunong tumula Dahil iniwasan kong gumawa ng isa Dahil ayoko ng konbensyunal Dahil ayoko ng sukat-sukat Dahil ayoko ng bilang-bilang Dahil ayokong nahihirapan Kung paano ko ipapahayag ang sarili ko Hindi ako marunong tumula Dahil alam kong ang mga makata lamang Ang may kakayanang makapagsulat Silang mga nakapag-aral ng wika Silang mga matagal nang nagsusulat Silang walang sawang nagsusulat ng mga salitang Kasing bango ng mga bulaklak Kasing tingkad ng langit Kasing linaw ng mga tubig sa dagat Kasing sarap ng paglanghap ng sariwang hangin Hindi ako marunong tumula Kahit naririnig ko sa radyo Ang mga kantang binibigkas Ng mabibilis na mga bibig Ng mga magagaling na mang-aawit ng tula Hindi ko inibig ang tumula Dahil alam ko sa aking sarili Na marunong lang akong magsulat ng kung anu-anong kwento sa buhay Mga kwentong binibigyan ko ng buhay Na akala ko sa isip ko lang maninirahan Ngunit dumating ang araw Natulala sa isang bagong kwaderno Blangkong kwaderno Ni hindi ko alam Kung ano ang isusulat Walang maisip ni isa Maliban sa isa Ikaw Ikaw lang ang laman ng isip ko Nakapaglakbay patungo sa unang pahina Ang salitang aking hinahanap Hanggang sa nagtawag siya ng mga kasama Ng ka-tropa Ng ka-barangay Sunod-sunod silang nagsisidatingan Ikaw lang ang laman ng isip ko Ikaw na lagi kong kasa-kasama Ikaw na lagi kong gustong kasama Ikaw lang Pero sunod-sunod ang salitang naisulat ko At nagulat ang nanlalabong mata ko Tula na pala ang naisulat ko At nagsulat ako Nang nagsulat tungkol sa mga ngiti mo Tungkol sa kung paano kita nagustuhan Tungkol sa kung kelan lahat nagsimula lahat ng nararamdaman ko Tungkol sa kung paano ko nilalabanan 'to Tungkol sa pagkagusto na akala ko hindi dapat Dahil magkaiba tayo ng gusto Nagsulat ako nang nagsulat Hanggang naisulat ko na pala Na mahal kita Hindi ako marunong tumula Ayaw kong gumawa noon ng tula Pero dahil sa'yo Marunong na akong gumawa ng tula Gumawa ako ng maraming tula May maikli May mahaba May hindi tapos May walang kwenta lang Halos lahat ay patungkol sa iyo Minsan sa buhay ko Pero sa'yo lang umiikot ang buhay ko Totoo Ang sarap palang gumawa ng tula Akala ko mahirap Akala ko laging may batayan Akala ko laging may sukat Tulad ng itinuro sa akin ng **** ko sa wika Pero hindi pala May iba palang paraan Basta't may emosyon kang nararamdaman Mahalaga na may emosyon tulad ng Malungkot kasi hindi kita nakasama Mahalaga na may emosyon tulad ng Masaya kahit na tinititigan lang kita nakikita ko na mangiyak-ngiyak ka na sa tawa Mahalaga na may emosyon tulad ng Pagkasawi kasi alam kong walang patutunguhan 'tong lahat Katulad mo ako Isinusulat mo kung anong nararamdaman mo Ang nararamdaman **** hindi katulad ng nararamdaman ko Ikaw na siyang nagmamahal ng taong Hindi ka gusto Katulad mo ako na Nagsusulat ng laman ng puso mo Kung pwedeng ako na lang na ang tinutukoy mo Marunong akong gumawa ng tula Ikaw ang may dahilan ng lahat Nasabi ko na sa'yo lahat Hindi pa pala lahat Marunong akong gumawa ng tula Pero hirap na hirap ako ngayon Dahil wala na akong maramdaman Wala na ang pinanghuhugutan Wala na yatang dapat paglaanan Wala na Habang isinisulat ko ito Wala akong emosyon Walang emosyong nararamdaman Sa'yo Tapos na ata ako sa'yo Wala na rin akong masulat para sa'yo Pero marunong akong magsulat ng tula Kaya Maghahanap na lang ulit ako Ng taong paglalaan ng mga salitang Hindi makatotohanan sa pangdinig kapag isinambit Hindi makatototohan habang binabasa ng mga mata At hindi makatotohanang isinulat ng isang hamak na katulad ko Maghahanap ako Ng isang tulad mo Mahaba-haba na ang aking naisulat Napatunayan ko na atang marunong akong magsulat Pero hindi ako marunong tumula.
Continue reading...
129
Ang pag-ibig Hindi parang load Hindi yan nauubos Wala sa tindahan Hindi inuutang. Ang pag-ibig Hindi parang gasoline station Na daraanan mo lang Na paparkingan mo Pero iiwan mo Pag nakuha na ang gusto. Ang pag-ibig Hindi parang kalsada Na malawak pero tatapak-tapakan Na aayusin at mas mapapansin lang Pagka may lubak na. Ang pag-ibig Hindi parang payong Na gagamitin mo lang Para sa pansariling proteksyon At itatago pag hindi mo na kailangan. Ang pag-ibig hindi yan sasakyan Na daraan sayo at hindi mo mapapansin Na bubusinaan ka At wala kang tamang pandinig. Ang pag-ibig Minsan makukumpara mo Sa kung anu-anong pumupukaw ng atensyon mo Minsan kasalungat Ng kung anong nakikita mo. Hindi mo na lang mapapansin Nandyan na pala, Eh kaso lang, ang layo ng tingin mo Naghahanap ka pa, Eh nasa harap mo na pala.
0
Jul 12, 2014
Jul 12, 2014 at 4:17 AM UTC
psalmiseta
Ang Pag-ibig sa Barangay San Pedro
Ang pag-ibig Hindi parang load Hindi yan nauubos Wala sa tindahan Hindi inuutang. Ang pag-ibig Hindi parang gasoline station Na daraanan mo lang Na paparkingan mo Pero iiwan mo Pag nakuha na ang gusto. Ang pag-ibig Hindi parang kalsada Na malawak pero tatapak-tapakan Na aayusin at mas mapapansin lang Pagka may lubak na. Ang pag-ibig Hindi parang payong Na gagamitin mo lang Para sa pansariling proteksyon At itatago pag hindi mo na kailangan. Ang pag-ibig hindi yan sasakyan Na daraan sayo at hindi mo mapapansin Na bubusinaan ka At wala kang tamang pandinig. Ang pag-ibig Minsan makukumpara mo Sa kung anu-anong pumupukaw ng atensyon mo Minsan kasalungat Ng kung anong nakikita mo. Hindi mo na lang mapapansin Nandyan na pala, Eh kaso lang, ang layo ng tingin mo Naghahanap ka pa, Eh nasa harap mo na pala.
Continue reading...
35
Mahal na kilala kita sa simpleng haha Minisage kita kahit di kita kilala Sabi ko sayo hi ganda Di ko inakalang mag rereply ka Sabi mo salamat huh. Sa simpleng batian tayo nag simula Humaba ng humaba mga salita Hanggang sa nakita ko Ay hala mag kabirthday tayong dalawa Mapag biro ang tadhana Mas lalo akong naligaw sa bitag nya Pero sa pag kaligaw ko nahanap kita Sabay tayong na ligaw sa tamis ng tadhana Tapos sabi mo mahal may sekreto ka Mapag biro nga ang tadhana Kasi kng gaanu katamis ang pag mamahal mo Ganun din kasaklap ang katotohanang d pueding maging tayo Di pueding maging tayo kasi may nakatali na sayo Pero kinain ko ang lahat ng pait na to At oo kasalanan ko Ang dating maliit na biro ng tadhana Naging libingan ko Pero ayaw kong bumangon mula dito Pinilit ko,pinilit mo at naging tayo Kahit mapait pinilit natin na patamisin ito At naging okay tayo Ang saya nga ng birthday natin pareho Sinupresa mo ako At sa unang pag kakataon Napag tanto ko na mahal mo nga ako May pa cake kpa mahal at palobo Tumulo ang luha ko Kasi di ko inakala sa magiging masaya ako Magiging masaya ang kaarawan ko Kaya salamat sayo mahal ko Pero habang tumatagal mahal Mawawala na tayo Halos di ko na maaninag ang iyong anino Nalungkot ako Pero bumalik ka mahal At sinabi mo pabalik na siya Ang nakatali sayo Gumuho ang mundo ko Ang dating hukay ngayon ang naging bangin Wala ng takas sa sakit Ang sabi mo aayusin mo mahal Tataposin na ang dapat taposin Pero paanu kng sa istoryang to Ako ang pangalawa Ako ang kirido Ako ang maninira ng pamilya At siya,sya ang una at ang pinakasalan mo sa harap ng dambana. Mahal anu ang laban ko Nasasaktan ako At oo di ko pueding isisi sayo to Kasi ginusto ko din naman. Namalibing sa bangin na ito Pinaglaruan tayo ng tadhana Yung akala kong magiging masaya Nasa binggit na ng kataposan nya Ayaw ko man sana ipilit Pero sa bawat hagupit ng sakit Pangalan mo aking sinasambit Mahal naririnig mo pa ba ako Pag dumating siya panu na tayo Maaalala mo pa kaya ang mga pangako mo Na magiging masaya tayo Kasi kung ganun kakainin ko na din ang pait na ito Ou ako na bahala sa lahat ng pait Basta mahal mangako ka Di tayo aabot sa dulo Pero paanu sakanya ka kasado Ako,pangalawa lang ako Nadudurog na ako Gusto ko na sana taposin ito Pero paanu kng mahal kita Minamahal kita ng todo Ngayon gusto mo palain ako... Pero paanu kng sa bawat paalam mo Sinasambit **** mahal mo ako Mahal mo nga ba talaga ako O mahal mo lng ako kasi binubou ko ang kulang niya sayo Please kng aalis ka umalis ka lng Kasi di applicable sa atin ang kng mag mahal ka ng dalawa piliin mo ang pangalawa kasi sa una pa lng nakatali kana.
0
Oct 20, 2017
Oct 20, 2017 at 4:08 AM UTC
danie-1
Pangalawa
Mahal na kilala kita sa simpleng haha Minisage kita kahit di kita kilala Sabi ko sayo hi ganda Di ko inakalang mag rereply ka Sabi mo salamat huh. Sa simpleng batian tayo nag simula Humaba ng humaba mga salita Hanggang sa nakita ko Ay hala mag kabirthday tayong dalawa Mapag biro ang tadhana Mas lalo akong naligaw sa bitag nya Pero sa pag kaligaw ko nahanap kita Sabay tayong na ligaw sa tamis ng tadhana Tapos sabi mo mahal may sekreto ka Mapag biro nga ang tadhana Kasi kng gaanu katamis ang pag mamahal mo Ganun din kasaklap ang katotohanang d pueding maging tayo Di pueding maging tayo kasi may nakatali na sayo Pero kinain ko ang lahat ng pait na to At oo kasalanan ko Ang dating maliit na biro ng tadhana Naging libingan ko Pero ayaw kong bumangon mula dito Pinilit ko,pinilit mo at naging tayo Kahit mapait pinilit natin na patamisin ito At naging okay tayo Ang saya nga ng birthday natin pareho Sinupresa mo ako At sa unang pag kakataon Napag tanto ko na mahal mo nga ako May pa cake kpa mahal at palobo Tumulo ang luha ko Kasi di ko inakala sa magiging masaya ako Magiging masaya ang kaarawan ko Kaya salamat sayo mahal ko Pero habang tumatagal mahal Mawawala na tayo Halos di ko na maaninag ang iyong anino Nalungkot ako Pero bumalik ka mahal At sinabi mo pabalik na siya Ang nakatali sayo Gumuho ang mundo ko Ang dating hukay ngayon ang naging bangin Wala ng takas sa sakit Ang sabi mo aayusin mo mahal Tataposin na ang dapat taposin Pero paanu kng sa istoryang to Ako ang pangalawa Ako ang kirido Ako ang maninira ng pamilya At siya,sya ang una at ang pinakasalan mo sa harap ng dambana. Mahal anu ang laban ko Nasasaktan ako At oo di ko pueding isisi sayo to Kasi ginusto ko din naman. Namalibing sa bangin na ito Pinaglaruan tayo ng tadhana Yung akala kong magiging masaya Nasa binggit na ng kataposan nya Ayaw ko man sana ipilit Pero sa bawat hagupit ng sakit Pangalan mo aking sinasambit Mahal naririnig mo pa ba ako Pag dumating siya panu na tayo Maaalala mo pa kaya ang mga pangako mo Na magiging masaya tayo Kasi kung ganun kakainin ko na din ang pait na ito Ou ako na bahala sa lahat ng pait Basta mahal mangako ka Di tayo aabot sa dulo Pero paanu sakanya ka kasado Ako,pangalawa lang ako Nadudurog na ako Gusto ko na sana taposin ito Pero paanu kng mahal kita Minamahal kita ng todo Ngayon gusto mo palain ako... Pero paanu kng sa bawat paalam mo Sinasambit **** mahal mo ako Mahal mo nga ba talaga ako O mahal mo lng ako kasi binubou ko ang kulang niya sayo Please kng aalis ka umalis ka lng Kasi di applicable sa atin ang kng mag mahal ka ng dalawa piliin mo ang pangalawa kasi sa una pa lng nakatali kana.
Continue reading...
84
May mga bagay na kailangan Kung tanggapin kahit hindi ko maunawaan Na ang dating buo ngayon ay sira na Na ang dating masayang pamilya ngayon ay wala na Paulit ulit na binubulong ng aking isip Maraming tanung sakin isip Paano nga ba ? Anu nga ba? Wala na bang pag asa ? O kailangan ko nalang tanggapin Na aking magulang ay wala na Wala na??? Wala na ?? Wala na!! Wala ng pag asa na maging isa muli O hindi na ba ma bubuo muli O kailangan kung tanggapin na Aking magulang ko ay may iba ng pamilya Oo meron ng ibang pamilya ! Aking sambit sapagsapit ng pasko Sabi ko kahit walang handa sa pasko Basta buo ang pamilya masaya na ako Pero nagkamali ako sapagkat ako'y mag isa nalang Ito ang unang pasko na hindi tayo magkakasama Ito ang unang pasko na ako lang mag isa. Lagi mo sanang tandaan sakabila ng ulan meron bahaghari Magkakaroon muli ng mga ngiti sa labi Lage mo sanang tandaan iwan ka man ng iyong ama't ina Ako'y nasa tabi mo na Ako'y mananatili sayong piling Handang sumagot sayong hiling Ika'y manatili lamang sakin piling At ako'y mananatiling sayong piling Ang mga sinira ay aking bubuoing Ang mga nawala ay aking hahanapin Sapagkat nung Una pa man ito na aking layunin Sakin lamang ay magtiwala at manalig Buong puso sakin ay isalig Hindi kita pagkukulangin Patuloy kitang mamahalin Ang iyong magulang aking gigisingin Sa maling mga hangarin Upang ibalik sa dating nitong layunin Kung sa tao ito'y impossible Sakin ay possible Magkatiwala ka lang sakin Lahat ay aking gagawin Diyos ay may layunin.
0
Sep 28, 2020
Sep 28, 2020 at 6:44 AM UTC
eksartys
Buwak na pamilya
May mga bagay na kailangan Kung tanggapin kahit hindi ko maunawaan Na ang dating buo ngayon ay sira na Na ang dating masayang pamilya ngayon ay wala na Paulit ulit na binubulong ng aking isip Maraming tanung sakin isip Paano nga ba ? Anu nga ba? Wala na bang pag asa ? O kailangan ko nalang tanggapin Na aking magulang ay wala na Wala na??? Wala na ?? Wala na!! Wala ng pag asa na maging isa muli O hindi na ba ma bubuo muli O kailangan kung tanggapin na Aking magulang ko ay may iba ng pamilya Oo meron ng ibang pamilya ! Aking sambit sapagsapit ng pasko Sabi ko kahit walang handa sa pasko Basta buo ang pamilya masaya na ako Pero nagkamali ako sapagkat ako'y mag isa nalang Ito ang unang pasko na hindi tayo magkakasama Ito ang unang pasko na ako lang mag isa. Lagi mo sanang tandaan sakabila ng ulan meron bahaghari Magkakaroon muli ng mga ngiti sa labi Lage mo sanang tandaan iwan ka man ng iyong ama't ina Ako'y nasa tabi mo na Ako'y mananatili sayong piling Handang sumagot sayong hiling Ika'y manatili lamang sakin piling At ako'y mananatiling sayong piling Ang mga sinira ay aking bubuoing Ang mga nawala ay aking hahanapin Sapagkat nung Una pa man ito na aking layunin Sakin lamang ay magtiwala at manalig Buong puso sakin ay isalig Hindi kita pagkukulangin Patuloy kitang mamahalin Ang iyong magulang aking gigisingin Sa maling mga hangarin Upang ibalik sa dating nitong layunin Kung sa tao ito'y impossible Sakin ay possible Magkatiwala ka lang sakin Lahat ay aking gagawin Diyos ay may layunin.
Continue reading...
44
Ito na ang una't huli ang una at huling tula para sayo sapagkat ang tagal na dapat ko tung tinigil Tinigal ang pag ka tanga ko. Ang hirap diba sa simula pa lng para na akong sira kasi sa simula pa lng wala na akong magawa bigla na lng ako nahulog sayo at sa lahat ng iyng pinag gagawa kahit maliit na mga bagay ay napapansin ko sa pag kumpas ng iyung mga kamay sa matatamis **** mga ngiti sa mapupungay **** mga mata ako talaga ay na bighani pero anu ba't ang hirap talaga pero sinabi ko na may paghanga ako sayo ayun na ang pang gitna nagkakilala tayo ng lubos ang paghanga ay naging pagmamahal d mo naman ako binigo minahal mo din ako pero bakit ganun d naging tayo? ang hirap diba kasi kahit ikaw d mo yan nasagot ilang taon din ako nag hintay aking sinta pero sa mga taong yun hirap na hirap na ako pero ako ay naghihintay parin na parang tanga umaasang may tayo parin sa huli pero wala pala kaya nag paalam ako kasi d ko na kaya nanliliit na ako sa sarili ko bakit d kita mapa oo tapos biglang sinabi mo minahal mo talaga ako akala mo makakahintay ako kahit gaano katagal sabi ko oo kaya sana kitang hintayin kahit gaano katagal kung sana sa paghihintay ko wala kang kasamang iba. kaya ito na ang una't huli na tula para sayo kasi pagod na ako sa paghihintay sa wala salamat sa iyo at nagising na ako.
0
Oct 8, 2018
Oct 8, 2018 at 9:33 AM UTC
myusernameispj
Una't Huli
Ito na ang una't huli ang una at huling tula para sayo sapagkat ang tagal na dapat ko tung tinigil Tinigal ang pag ka tanga ko. Ang hirap diba sa simula pa lng para na akong sira kasi sa simula pa lng wala na akong magawa bigla na lng ako nahulog sayo at sa lahat ng iyng pinag gagawa kahit maliit na mga bagay ay napapansin ko sa pag kumpas ng iyung mga kamay sa matatamis **** mga ngiti sa mapupungay **** mga mata ako talaga ay na bighani pero anu ba't ang hirap talaga pero sinabi ko na may paghanga ako sayo ayun na ang pang gitna nagkakilala tayo ng lubos ang paghanga ay naging pagmamahal d mo naman ako binigo minahal mo din ako pero bakit ganun d naging tayo? ang hirap diba kasi kahit ikaw d mo yan nasagot ilang taon din ako nag hintay aking sinta pero sa mga taong yun hirap na hirap na ako pero ako ay naghihintay parin na parang tanga umaasang may tayo parin sa huli pero wala pala kaya nag paalam ako kasi d ko na kaya nanliliit na ako sa sarili ko bakit d kita mapa oo tapos biglang sinabi mo minahal mo talaga ako akala mo makakahintay ako kahit gaano katagal sabi ko oo kaya sana kitang hintayin kahit gaano katagal kung sana sa paghihintay ko wala kang kasamang iba. kaya ito na ang una't huli na tula para sayo kasi pagod na ako sa paghihintay sa wala salamat sa iyo at nagising na ako.
Continue reading...
62
Sabi nila na nakakabaliw daw ang sobrang pagiging matalino. Pero bakit ako? Hindi naman ako matalino pero bakit nababaliw ako. Sayo. Nakakabaliw ka na Putang ina ka. Ang sarap mabuhay sa imahinasyon Ang sarap mabuhay sa ilusyon Sobrang sarap mabuhay sa pangarap. Ayos ba yon? Ayos. Ayos na ako sa buhay ko na gusto lang kita Ayos na ako sa buhay ko na pangarap lang kita Ayos na ako sa buhay ko na makita lang kita. Ayos na ako sa sitwasyong ganito Ayos na ako sa galawang ganito Ayos na ako sa nararamdaman ko para sa'yo. Oo sige sabihin na natin na Nakakapagod din na magkagusto ka sa isang bagay na kahit alam **** hindi mapapasayo. Pero ayos na ako do'n Ayos na ako doon Sa mga bagay na yon Ayos na ako. Kasi ayaw kong masaktan. Ayaw kong masaktan Ayaw kong sabihin na gusto kita Ayaw kong sabihin na pangarap kita Ayaw kong sabihin na ayos na ako makita lang kita Ayaw ko Dahil ayaw kong masaktan. Patawad Dahil sa ayaw kong sabihin lahat ito Dahil sa ayaw kong magkailangan tayo. Patawad Dahil ayaw kong isipin mo na sasaktan lang kita Dahil ayaw kong isipin mo na lolokohin lang kita. Marunong akong umibig Marunong akong magmahal Marunong akong magpasaya Marunong ako ng kung anu-ano Pero hindi ako marunong masaktan At ayaw kong masaktan Dahil naniniwala ako na ang lahat ay may katapusan. Sabi din nila na hindi tayo matututo kung hindi tayo masasaktan. Pero ayaw ko, Ayaw ko, ayaw ko at ayaw ko na masaktan. Patawarin mo ako kung ika'y pinaglihiman ng tunay na nararamdaman. Patawad dahil AYAW KO.
0
Sep 29, 2015
Sep 29, 2015 at 7:32 AM UTC
john-kenneth-mesina-fulgencio
Ayaw Ko
Sabi nila na nakakabaliw daw ang sobrang pagiging matalino. Pero bakit ako? Hindi naman ako matalino pero bakit nababaliw ako. Sayo. Nakakabaliw ka na Putang ina ka. Ang sarap mabuhay sa imahinasyon Ang sarap mabuhay sa ilusyon Sobrang sarap mabuhay sa pangarap. Ayos ba yon? Ayos. Ayos na ako sa buhay ko na gusto lang kita Ayos na ako sa buhay ko na pangarap lang kita Ayos na ako sa buhay ko na makita lang kita. Ayos na ako sa sitwasyong ganito Ayos na ako sa galawang ganito Ayos na ako sa nararamdaman ko para sa'yo. Oo sige sabihin na natin na Nakakapagod din na magkagusto ka sa isang bagay na kahit alam **** hindi mapapasayo. Pero ayos na ako do'n Ayos na ako doon Sa mga bagay na yon Ayos na ako. Kasi ayaw kong masaktan. Ayaw kong masaktan Ayaw kong sabihin na gusto kita Ayaw kong sabihin na pangarap kita Ayaw kong sabihin na ayos na ako makita lang kita Ayaw ko Dahil ayaw kong masaktan. Patawad Dahil sa ayaw kong sabihin lahat ito Dahil sa ayaw kong magkailangan tayo. Patawad Dahil ayaw kong isipin mo na sasaktan lang kita Dahil ayaw kong isipin mo na lolokohin lang kita. Marunong akong umibig Marunong akong magmahal Marunong akong magpasaya Marunong ako ng kung anu-ano Pero hindi ako marunong masaktan At ayaw kong masaktan Dahil naniniwala ako na ang lahat ay may katapusan. Sabi din nila na hindi tayo matututo kung hindi tayo masasaktan. Pero ayaw ko, Ayaw ko, ayaw ko at ayaw ko na masaktan. Patawarin mo ako kung ika'y pinaglihiman ng tunay na nararamdaman. Patawad dahil AYAW KO.
Continue reading...
46
Paborito kong laruan ay baril-barilan At hindi mga manika o lutu-lutuan. Hilig ko rin ang manuod ng action movies Kaysa mga disney princess' movies Pero babae ako. Ayaw na ayaw ko sa bestida, palda, Mga make-up at kung anu-anong pampaganda. Mas gugustuhin ko ang tumakbo o mamundok Kaysa magpunta sa mall at sa salon. Pero babae ako. Hindi pa ko nagka-boyfriend o nagkagusto sa lalaki Ngunit sa babae ay maraming beses nang kinilg. Mas gugustuhin ko na mahulog sa babae Kaysa sa lalaki sumuko. Pero babae ako.
0
Jan 4, 2017
Jan 4, 2017 at 4:26 AM UTC
amehdee
Pero Babae Ako
Paborito kong laruan ay baril-barilan At hindi mga manika o lutu-lutuan. Hilig ko rin ang manuod ng action movies Kaysa mga disney princess' movies Pero babae ako. Ayaw na ayaw ko sa bestida, palda, Mga make-up at kung anu-anong pampaganda. Mas gugustuhin ko ang tumakbo o mamundok Kaysa magpunta sa mall at sa salon. Pero babae ako. Hindi pa ko nagka-boyfriend o nagkagusto sa lalaki Ngunit sa babae ay maraming beses nang kinilg. Mas gugustuhin ko na mahulog sa babae Kaysa sa lalaki sumuko. Pero babae ako.
Continue reading...
15
Alas dos na ng umaga, Ako'y gising na gising pa, Nag-iisip ng mga bagay, Mga bagay na bumuo sa'king buhay. Nasagi sa isipan ko yung mga alaala, lahat, malungkot man o masaya, Nag mistulang halo-halo na. Kay rami ng sahog, yung iba di mo na kakainin pa. Sa dami ba naman ng akyat baba at atras abante ng buhay ko, Malamang nagkandaleche-leche 'to, Alangan naman lahat naka super glue? Ano yan? para di na matanggal kahit na bumagyo? Anu-ano nga bang nangyari nitong mga nakaraang bwan? Bakit parang nawala ako sa aking isipan, Ano nga ba talaga ang tunay na dahilan? Nitong isang aksidenteng aking kinasangkutan. Isang sahog ang di ko kinaya, Sa halo-halong aking kaharap sa mesa, Salitang sa ibang dayalekto nagmula, Nagsimula sa 'g' at nagtapos sa 'a'. Limang letra, isang salita, "gugma", ang isa sa sahog na aking nakita, "gugma", ang may pinakakomplikadong lasa, "gugma", minsay kay tamis, minsay kay pakla, minsay mapait pa. Halo halo ko'y puno nito, Mistulang lahat ng alaala koy tungkol dito, "gugma", paksa ng aking bakasyon, "gugma", isyu ng buhay ko hanggang ngayon. Hay nalang, iisa palang perwisyo na, Ano nalang kaya pag marami pa? Ano yan? "gugma na sobra sa isa"? Ayayay, naging salawahan pa... Ang halo halong iisa ang sahog ngunit halo halo parin, Sa dami ba naman ng iisang sahog di mo aakalain, Mistulang iba't iba, ngunit sa katunayan, iisa, "Gugma", sahog na dadaya sa iyong mga mata.
0
Aug 20, 2017
Aug 20, 2017 at 2:59 PM UTC
taltoy
Halo halong sahog ay iisa
Alas dos na ng umaga, Ako'y gising na gising pa, Nag-iisip ng mga bagay, Mga bagay na bumuo sa'king buhay. Nasagi sa isipan ko yung mga alaala, lahat, malungkot man o masaya, Nag mistulang halo-halo na. Kay rami ng sahog, yung iba di mo na kakainin pa. Sa dami ba naman ng akyat baba at atras abante ng buhay ko, Malamang nagkandaleche-leche 'to, Alangan naman lahat naka super glue? Ano yan? para di na matanggal kahit na bumagyo? Anu-ano nga bang nangyari nitong mga nakaraang bwan? Bakit parang nawala ako sa aking isipan, Ano nga ba talaga ang tunay na dahilan? Nitong isang aksidenteng aking kinasangkutan. Isang sahog ang di ko kinaya, Sa halo-halong aking kaharap sa mesa, Salitang sa ibang dayalekto nagmula, Nagsimula sa 'g' at nagtapos sa 'a'. Limang letra, isang salita, "gugma", ang isa sa sahog na aking nakita, "gugma", ang may pinakakomplikadong lasa, "gugma", minsay kay tamis, minsay kay pakla, minsay mapait pa. Halo halo ko'y puno nito, Mistulang lahat ng alaala koy tungkol dito, "gugma", paksa ng aking bakasyon, "gugma", isyu ng buhay ko hanggang ngayon. Hay nalang, iisa palang perwisyo na, Ano nalang kaya pag marami pa? Ano yan? "gugma na sobra sa isa"? Ayayay, naging salawahan pa... Ang halo halong iisa ang sahog ngunit halo halo parin, Sa dami ba naman ng iisang sahog di mo aakalain, Mistulang iba't iba, ngunit sa katunayan, iisa, "Gugma", sahog na dadaya sa iyong mga mata.
Continue reading...
36
Mula sa pamilya ng mga dukha Binhi nina Santiago at Catalina Itong bayani na tunay na pangmasa Dahil sa kahirapan, nagtrabaho ng kung anu-ano Nagtinda ng mga baston at mga abaniko Naging ahenteng naglalako at matiising bodegero ‘Di akalaing ang lakas ng mga bisig Maaaring sandata sa mga manlulupig Ni Andres na pangalan palang ay kaykisig Subalit ‘di umasa sa lakas ng katawan Pinatalas niya ring kusa sariling isipan Inaral ang siyensiya at sining ng digmaan Mga kababayan ay tinipon niya Upang sa mga dayuhan lumusob, makibaka Anak ng Tondo, Ama ng Katipunan – iyon siya! --11/30/2014 (Dumarao) *Bonifacio Day & Start of the Year of the Poor in Philippine Church Calendar
0
Sep 14, 2019
Sep 14, 2019 at 10:23 PM UTC
JoRaLG
Bayani ng mga Dukha
Mula sa pamilya ng mga dukha Binhi nina Santiago at Catalina Itong bayani na tunay na pangmasa Dahil sa kahirapan, nagtrabaho ng kung anu-ano Nagtinda ng mga baston at mga abaniko Naging ahenteng naglalako at matiising bodegero ‘Di akalaing ang lakas ng mga bisig Maaaring sandata sa mga manlulupig Ni Andres na pangalan palang ay kaykisig Subalit ‘di umasa sa lakas ng katawan Pinatalas niya ring kusa sariling isipan Inaral ang siyensiya at sining ng digmaan Mga kababayan ay tinipon niya Upang sa mga dayuhan lumusob, makibaka Anak ng Tondo, Ama ng Katipunan – iyon siya! --11/30/2014 (Dumarao) *Bonifacio Day & Start of the Year of the Poor in Philippine Church Calendar
Continue reading...
18
Tinanong ako ni Annah Kung maayos na tayo Ang sabi ko Ayon, normal naman. Normal Kelan pa tayo nauwi sa normal nalang? Ah. Naaalala ko na. Nagsimula tayong maging normal Nang isang araw hindi mo ko matingnan sa mata Ni hindi mo ko makausap kung hindi ka titingin sa baba At kapag naman kailangang ikaw Ang unang magsisimula ng usapan Dinaig pa ng kapal ng usok sa kalakhang Maynila Ang nakaiilang na atmospera Sa pagitan nating dalawa. Nagsimula tayong maging normal Nang hindi na tayo nagsasabay umuwi sa hapon Nang simulan **** isipin na ayos lang na umuwi nang walang paalam May kasabay ka kasing iba. Nagsimula tayong maging normal Nang nahihirapan na kong Magsimula ng usapan sa pagitan nating dalawa Sa kung paanong sinasalamin ng Messenger sa pamamagitan ng ellipses Ang mga katagang nais ko sayang itanong sa iyo Ay sandali, online naman si Annah, siya nalang ang tatanungin ko (Pwede kaya kong sumabay sa kanya?) Wag na nga. Alam ko naman ang patungo doon. Nagsimula tayong maging normal Nang tanungin mo ang kagrupo natin sa kung ano ang gagawin Gayong ako na kagrupo mo rin ang nasa iyong harapan Pumunta ka pa talaga sa kanya Ganyan ka kailang? Normal naman sa atin ang hindi mag-usap nang madalas, hindi ba? Normal lang naman kung makakalimutan **** may katulad ko Na bukas palad na tinanggap ka Noong mga panahong durog na durog ka na, hindi ba? At bahagi din ng pagiging normal natin Kung mas pipiliin **** burahin nalang ang mga nakaraan natin, hindi ba? Nilalamon ka ng kalungkutan. Nasasaktan. At isa akong napawalang kwentang kaibigan Kasi hindi kita napatahan Sa mga panahong tahimik **** isinisigaw Ang mga bagay na sa tingin mo ay walang makauunawa Wala akong karapatang masaktan Kasi hindi ako naglakas-loob na tanungin Kung anu-ano ang mga bumabagabag sayo Hindi ko dapat indahin ang sakit ng pang-iiwan mo sa akin Gayong para na rin kitang iniwan Nang hayaan kitang unti-unting kumalas sa pagkakaibigan natin Wala akong karapatang manumbat Kasi hindi ko man lang sinubukang tanungin Kung ano nang nangyayari sa iyo Kaya mo pa ba? At hinding hindi ko rin aangkinin Ang karapatang sa una'y wala na sa akin Na maging sandalan mo Sapagkat hindi ko man lang nasabi Na ayos lang na ikaw ay humugot ng lakas sa akin Ayaw mo, oo Kasi sa tingin mo pabigat Ayaw mo, oo Kasi sanay ka na sa demonyong kalungkutan Na paulit-ulit lumalamon sayo Minsan nawawala, ngunit laging bumabalik Pagbalik-baliktarin ko man ang sitwasyon Hindi lang ikaw ang nang-iwan Iniwan din kita Iniwan kita Patawad Patawad Pakiusap, patawarin mo ko. Madaling makalimutan ang mga magagandang bagay Ngunit mahirap iwaksi mula sa makulit na isipan Ang idinadaing ng pusong nasugatan at patuloy na nahihirapan Kaya bilang pakunswelo sa tulad kong nagmahal sayo Iniisip ko na lamang na isa ako sa mga magagandang bagay sa buhay mo Kaya madali mo 'kong nakalimutan. Huli kong bulong sa sarili 'Ayos lang 'yan. Makakausad ka rin. Magtiwala ka.' Uusad at uusad ka rin. Kaibigan, patawad ulit.
0
Nov 1, 2017
Nov 1, 2017 at 1:56 AM UTC
AtMidCode
Hindi Ka Patas (Tangina, magkabukol ka sana.)
Tinanong ako ni Annah Kung maayos na tayo Ang sabi ko Ayon, normal naman. Normal Kelan pa tayo nauwi sa normal nalang? Ah. Naaalala ko na. Nagsimula tayong maging normal Nang isang araw hindi mo ko matingnan sa mata Ni hindi mo ko makausap kung hindi ka titingin sa baba At kapag naman kailangang ikaw Ang unang magsisimula ng usapan Dinaig pa ng kapal ng usok sa kalakhang Maynila Ang nakaiilang na atmospera Sa pagitan nating dalawa. Nagsimula tayong maging normal Nang hindi na tayo nagsasabay umuwi sa hapon Nang simulan **** isipin na ayos lang na umuwi nang walang paalam May kasabay ka kasing iba. Nagsimula tayong maging normal Nang nahihirapan na kong Magsimula ng usapan sa pagitan nating dalawa Sa kung paanong sinasalamin ng Messenger sa pamamagitan ng ellipses Ang mga katagang nais ko sayang itanong sa iyo Ay sandali, online naman si Annah, siya nalang ang tatanungin ko (Pwede kaya kong sumabay sa kanya?) Wag na nga. Alam ko naman ang patungo doon. Nagsimula tayong maging normal Nang tanungin mo ang kagrupo natin sa kung ano ang gagawin Gayong ako na kagrupo mo rin ang nasa iyong harapan Pumunta ka pa talaga sa kanya Ganyan ka kailang? Normal naman sa atin ang hindi mag-usap nang madalas, hindi ba? Normal lang naman kung makakalimutan **** may katulad ko Na bukas palad na tinanggap ka Noong mga panahong durog na durog ka na, hindi ba? At bahagi din ng pagiging normal natin Kung mas pipiliin **** burahin nalang ang mga nakaraan natin, hindi ba? Nilalamon ka ng kalungkutan. Nasasaktan. At isa akong napawalang kwentang kaibigan Kasi hindi kita napatahan Sa mga panahong tahimik **** isinisigaw Ang mga bagay na sa tingin mo ay walang makauunawa Wala akong karapatang masaktan Kasi hindi ako naglakas-loob na tanungin Kung anu-ano ang mga bumabagabag sayo Hindi ko dapat indahin ang sakit ng pang-iiwan mo sa akin Gayong para na rin kitang iniwan Nang hayaan kitang unti-unting kumalas sa pagkakaibigan natin Wala akong karapatang manumbat Kasi hindi ko man lang sinubukang tanungin Kung ano nang nangyayari sa iyo Kaya mo pa ba? At hinding hindi ko rin aangkinin Ang karapatang sa una'y wala na sa akin Na maging sandalan mo Sapagkat hindi ko man lang nasabi Na ayos lang na ikaw ay humugot ng lakas sa akin Ayaw mo, oo Kasi sa tingin mo pabigat Ayaw mo, oo Kasi sanay ka na sa demonyong kalungkutan Na paulit-ulit lumalamon sayo Minsan nawawala, ngunit laging bumabalik Pagbalik-baliktarin ko man ang sitwasyon Hindi lang ikaw ang nang-iwan Iniwan din kita Iniwan kita Patawad Patawad Pakiusap, patawarin mo ko. Madaling makalimutan ang mga magagandang bagay Ngunit mahirap iwaksi mula sa makulit na isipan Ang idinadaing ng pusong nasugatan at patuloy na nahihirapan Kaya bilang pakunswelo sa tulad kong nagmahal sayo Iniisip ko na lamang na isa ako sa mga magagandang bagay sa buhay mo Kaya madali mo 'kong nakalimutan. Huli kong bulong sa sarili 'Ayos lang 'yan. Makakausad ka rin. Magtiwala ka.' Uusad at uusad ka rin. Kaibigan, patawad ulit.
Continue reading...
81
Madilim, kagaya ng pusong may lihim Umiiyak, nasasaktan, natatakot aminin Kailangan ba talaga maramdaman ito? Ayoko na at napapagod na ako. Magmumukmok sa isang tabi Na parang hindi mapakali Uupo, tatayo, tatakbo Hindi alam kung saan patungo. Isip ay lumulutang, puso'y nag aalab Hindi na alam kung anu ang bibigkasin Sumisigaw, sumasaklolo Hindi na alam kung ano ang gagawin. Tama na, pakiusap Ako ay mananahimik na Kaya ko tahakin ang dilim mag isa Huwag ka lang magparamdam pa. Paalam at ako ay lilisan na Paalam at ika'y iiwan na Paalam mahal hanggang sa muli Paalam, kahit mahal na mahal kita.
0
Feb 20, 2020
Feb 20, 2020 at 10:33 PM UTC
fayeelicious
PAALAM
Madilim, kagaya ng pusong may lihim Umiiyak, nasasaktan, natatakot aminin Kailangan ba talaga maramdaman ito? Ayoko na at napapagod na ako. Magmumukmok sa isang tabi Na parang hindi mapakali Uupo, tatayo, tatakbo Hindi alam kung saan patungo. Isip ay lumulutang, puso'y nag aalab Hindi na alam kung anu ang bibigkasin Sumisigaw, sumasaklolo Hindi na alam kung ano ang gagawin. Tama na, pakiusap Ako ay mananahimik na Kaya ko tahakin ang dilim mag isa Huwag ka lang magparamdam pa. Paalam at ako ay lilisan na Paalam at ika'y iiwan na Paalam mahal hanggang sa muli Paalam, kahit mahal na mahal kita.
Continue reading...
20
#110315 May iilang mag-aalok sa kanya Sa isang tila uhaw sa pag-ibig o pagkalinga. May iilang pipila't iigib, Pero pagod na siya sa pagbibigay, Kaya't puros kalawang na lamang ang taglay. Pero may iilan din namang magtitiyaga't magpapagod, Bumalik lang sa dati ang bukal na may pag-ibig. Pag sa hapag-kaina'y nakatambay lang siya, Nakaabang sa hihingi't pamatid uhaw lang daw. Pero ba't siya nananatili sa isang katauhan? At siya mismo ang daan Para umagos ang buhay mula sa lalamunan. Siya'y luha ng kalangitan, Hindi bunga ng galit o anumang pangit na nakaraan. Natural lang na bumagsak siya, At kahit na napakasakit nang pagkakalumpo'y Hahalik pa rin siya sa lupa nang may pagpapakumbaba. Wari niya'y kaylalim at kaylawak ng kanyang sinasakupan Pagkat tila lahat ay kanyang pag-aari. Bagkus, siya'y dinaraanan lamang ng mga sasakyan. Binubugahan ng kung anu-anong kemikal At ihahalo sa kanyang malabirheng katauhan. Kahit siya'y Ina para sa napakaraming mga buhay, Tagapangalaga ng kanyang sakop. Minsa'y tatapunan ng dumi, Tatabuyin niya ito bagkus di niya kaya. Pagkat yayakain niya ang iilan, Aakayin at magiging palutang-lutang Hanggang sa maging saksi ang kalangitan. Ang iba nama'y papatawarin niya't Itutungo na lang sa kanyang kalaliman, Hanggang sa hindi sila makalisan at doon ang kamatayan. Pag siya'y nagbiro, doon lamang siya papansinin. Kailangan pala siya, pero sinasayang ang tagas paminsan. Sinasadya siyang limutin at kaligtain, Pagkat lagi naman siyang nariyan Kaya'g ayos lang sa ibang siya'y abusuhin. Napapagod, nauubos, naninigas, natutunaw, Paulit-ulit, pababalik-balik kanyang buhay. Pero pag-ibig niya'y kumot para sa sarili.
0
Nov 19, 2015
Nov 19, 2015 at 6:00 AM UTC
psalmiseta
Tubig
#110315 May iilang mag-aalok sa kanya Sa isang tila uhaw sa pag-ibig o pagkalinga. May iilang pipila't iigib, Pero pagod na siya sa pagbibigay, Kaya't puros kalawang na lamang ang taglay. Pero may iilan din namang magtitiyaga't magpapagod, Bumalik lang sa dati ang bukal na may pag-ibig. Pag sa hapag-kaina'y nakatambay lang siya, Nakaabang sa hihingi't pamatid uhaw lang daw. Pero ba't siya nananatili sa isang katauhan? At siya mismo ang daan Para umagos ang buhay mula sa lalamunan. Siya'y luha ng kalangitan, Hindi bunga ng galit o anumang pangit na nakaraan. Natural lang na bumagsak siya, At kahit na napakasakit nang pagkakalumpo'y Hahalik pa rin siya sa lupa nang may pagpapakumbaba. Wari niya'y kaylalim at kaylawak ng kanyang sinasakupan Pagkat tila lahat ay kanyang pag-aari. Bagkus, siya'y dinaraanan lamang ng mga sasakyan. Binubugahan ng kung anu-anong kemikal At ihahalo sa kanyang malabirheng katauhan. Kahit siya'y Ina para sa napakaraming mga buhay, Tagapangalaga ng kanyang sakop. Minsa'y tatapunan ng dumi, Tatabuyin niya ito bagkus di niya kaya. Pagkat yayakain niya ang iilan, Aakayin at magiging palutang-lutang Hanggang sa maging saksi ang kalangitan. Ang iba nama'y papatawarin niya't Itutungo na lang sa kanyang kalaliman, Hanggang sa hindi sila makalisan at doon ang kamatayan. Pag siya'y nagbiro, doon lamang siya papansinin. Kailangan pala siya, pero sinasayang ang tagas paminsan. Sinasadya siyang limutin at kaligtain, Pagkat lagi naman siyang nariyan Kaya'g ayos lang sa ibang siya'y abusuhin. Napapagod, nauubos, naninigas, natutunaw, Paulit-ulit, pababalik-balik kanyang buhay. Pero pag-ibig niya'y kumot para sa sarili.
Continue reading...
41
Wag mo akong itulad sa iba Na laging nakapayong kapag umuulan Kahit basa kaya ko pa rin tahakin ang daan Daan na kasing putik ng kanilang nilalakaran. Wag mo akong itulad sa iba Na akala mo kung sinong napakalaki ang mga mata Na halos puro nalang mali ang kanilang nakikita Daig pa ang maykapal kung makapanghusga. Wag mo akong itulad sa iba Na kung sinong mapakakapal ang mga bulsa't pitaka Sila na kayang bumili ng kung anu ano lalo na pati ang hustisya Sasaktan, gigipitin ng ilan masunod lang ang ninanais nila. Wag na wag mo akong itutulad sayo Wag mo din akong itulad sa tatay at nanay mo Lalong lalo na sa taong mga nakapaligid sayo Bakit? Hindi tayo pareho,  Mayaman ka at hampaslupa ako.
0
Oct 8, 2011
Oct 8, 2011 at 1:19 PM UTC
karl-gerald-saul
Wag Mo Akong Itulad Sa Iba (Hampaslupa Ako)
Wag mo akong itulad sa iba Na laging nakapayong kapag umuulan Kahit basa kaya ko pa rin tahakin ang daan Daan na kasing putik ng kanilang nilalakaran. Wag mo akong itulad sa iba Na akala mo kung sinong napakalaki ang mga mata Na halos puro nalang mali ang kanilang nakikita Daig pa ang maykapal kung makapanghusga. Wag mo akong itulad sa iba Na kung sinong mapakakapal ang mga bulsa't pitaka Sila na kayang bumili ng kung anu ano lalo na pati ang hustisya Sasaktan, gigipitin ng ilan masunod lang ang ninanais nila. Wag na wag mo akong itutulad sayo Wag mo din akong itulad sa tatay at nanay mo Lalong lalo na sa taong mga nakapaligid sayo Bakit? Hindi tayo pareho,  Mayaman ka at hampaslupa ako.
Continue reading...
17
Ang unang pahina: Para sa kauna-unahang nilalang na mabubuo sa aking sinapupunan Sinasabi ko na sayo ngayon pa lang na ika’y aking papangalanang “tao” Dahil alam kong dadating ang panahon na iyong susubukang alamin ang kahulugan ng itinatawag sa iyo At nais ko na sa iyong paghahanap ay iyong maungkat ang balde-baldeng mga salitang nakalimutan na ng ating lipunan Sabay nating tutuklasin kung sino ka nga ba sa isang mundong mapangdikta Na sa bawat pagsabi ng “Magpakalalaki ka nga!” Alam mo na upang maging isa ay kailangan **** maging tao muna At sa unang araw na ika’y magpapaiyak ng sinuman sa ngalan ng “pagiging lalaki”, Ay sisimulan ko ang pag-uukit ng mga linya sa iyong mga palad Upang sa tuwing padadapuin ang kamay sa sinuman sa ngalan ng karahasan ay una kang masasaktan Anak, Gusto kong malaman mo na kahit di ko pa alam kung ano ang iyong paboritong kulay Alam ko na ang nasa kaibuturan mo Dahil tulad ko, ika’y isa rin lamang nilalang Pupunuin ko ang kwarto mo ng libu-libong salamin Dahil alam kong darating ang panahon na bubulungan ka ng kung anu-anong mga korporasyon na nagsasabing ika’y kulang pa Kinukutsya ang bawat aspeto ng katawan **** di sakto sa kanilang imahe sayo At nais ko na sa iyong pagising at pag-uwi ay di matatakasan ang tignan ang sarili sa salamin Umaasang maaalala ang ipinangalan sa iyo ng nanay **** nakatayo rito ngayon Tao, Isang araw ay itatapon kita sa mundo Hindi iiwan pero hahayaang mamili para sa sarili Tandaan ang pangalan mo at unawain na hindi lahat ng likha ng tao ay tama Balikan mo ako sa iyong unang galos.
0
Jul 23, 2016
Jul 23, 2016 at 3:20 PM UTC
abbyelbambo
Unang Anak
Ang unang pahina: Para sa kauna-unahang nilalang na mabubuo sa aking sinapupunan Sinasabi ko na sayo ngayon pa lang na ika’y aking papangalanang “tao” Dahil alam kong dadating ang panahon na iyong susubukang alamin ang kahulugan ng itinatawag sa iyo At nais ko na sa iyong paghahanap ay iyong maungkat ang balde-baldeng mga salitang nakalimutan na ng ating lipunan Sabay nating tutuklasin kung sino ka nga ba sa isang mundong mapangdikta Na sa bawat pagsabi ng “Magpakalalaki ka nga!” Alam mo na upang maging isa ay kailangan **** maging tao muna At sa unang araw na ika’y magpapaiyak ng sinuman sa ngalan ng “pagiging lalaki”, Ay sisimulan ko ang pag-uukit ng mga linya sa iyong mga palad Upang sa tuwing padadapuin ang kamay sa sinuman sa ngalan ng karahasan ay una kang masasaktan Anak, Gusto kong malaman mo na kahit di ko pa alam kung ano ang iyong paboritong kulay Alam ko na ang nasa kaibuturan mo Dahil tulad ko, ika’y isa rin lamang nilalang Pupunuin ko ang kwarto mo ng libu-libong salamin Dahil alam kong darating ang panahon na bubulungan ka ng kung anu-anong mga korporasyon na nagsasabing ika’y kulang pa Kinukutsya ang bawat aspeto ng katawan **** di sakto sa kanilang imahe sayo At nais ko na sa iyong pagising at pag-uwi ay di matatakasan ang tignan ang sarili sa salamin Umaasang maaalala ang ipinangalan sa iyo ng nanay **** nakatayo rito ngayon Tao, Isang araw ay itatapon kita sa mundo Hindi iiwan pero hahayaang mamili para sa sarili Tandaan ang pangalan mo at unawain na hindi lahat ng likha ng tao ay tama Balikan mo ako sa iyong unang galos.
Continue reading...
25
Nauubos na ang katas ng mga bulaklak sa hardin, Gayundin ang mga dahong tila nagsasayawan sa bawat pagsipol ng hangin. Unti-unting ring nanamlay ang mga iwinawagayway sa bawat pulong ipinagbigkis. At maging ang bahaghari'y waring sanggol na nahihiyang magpakita't piniling magtitiis. Sa pagtikom ng bibig ng tinuturing na demokrasya Ay nasaan nga ba ang tunay na pagkalinga? Na sa tuwing gumagayak ang mga nakapilang ekstranghero Ay magsusulputan ang mga buwayang masahol pa sa nakawala sa hawla. Sinisipat ang mga bulsang walang laman, Para bang mga santo silang naghihintay sa alay na hindi naman nila pinaghirapan. May iilan pa ngang susukli ng lason buhat sa kanilang mga bibig. Matindi pa sa hagupit ng kidlat, kung sila ay magmalupit. Doon sa kasuluk-sulukan ng kurtina sa entablado'y Nagsitikom ang mga buwelta ng mga may puting kapa. Sila sana ang pinakamakapangyarihan Na hindi kung anong elemento ang pinagmumulan. Sila sana ang pinapalakpakan, Ngunit ang suporta'y wala naman palagi sa laylayan. Taas-noo sila para sa bandilang pinilay ng sistema. Bayani kung ituring ngunit sila'y napapagod din. Nakakaawa, pagkat sila'y pinamahayan na rin ng mga gagamba At kung anu-ano pang mga insektong noo'y itinataboy naman sa kanila. Tangay nila ang armas na posibleng lunas sa kamandag, Sila na rin mismo ang dedepensa't aawat Sa paparating na mga kalabang hindi naman nila nakikita. Ano nga ba ang laban nila? Ano nga ba ang tagumpay na maituturing Sa labang tanong din ang katapusan? Samu't saring lahi na may iisang kalaban Ngunit ang tanong ko'y, may iisa rin bang patutunguhan? May iisang sigaw ngunit ang tinig ay wasak sa kalawakan. May iisang mithiin ngunit ito'y panandalian lamang. Pagkat sa oras na ang giyera'y mawaksian na rin, Ang medalya't parangal ay tila isasaboy pa rin sa hangin.
0
May 28, 2021
May 28, 2021 at 3:19 AM UTC
psalmiseta
Dextrose
Nauubos na ang katas ng mga bulaklak sa hardin, Gayundin ang mga dahong tila nagsasayawan sa bawat pagsipol ng hangin. Unti-unting ring nanamlay ang mga iwinawagayway sa bawat pulong ipinagbigkis. At maging ang bahaghari'y waring sanggol na nahihiyang magpakita't piniling magtitiis. Sa pagtikom ng bibig ng tinuturing na demokrasya Ay nasaan nga ba ang tunay na pagkalinga? Na sa tuwing gumagayak ang mga nakapilang ekstranghero Ay magsusulputan ang mga buwayang masahol pa sa nakawala sa hawla. Sinisipat ang mga bulsang walang laman, Para bang mga santo silang naghihintay sa alay na hindi naman nila pinaghirapan. May iilan pa ngang susukli ng lason buhat sa kanilang mga bibig. Matindi pa sa hagupit ng kidlat, kung sila ay magmalupit. Doon sa kasuluk-sulukan ng kurtina sa entablado'y Nagsitikom ang mga buwelta ng mga may puting kapa. Sila sana ang pinakamakapangyarihan Na hindi kung anong elemento ang pinagmumulan. Sila sana ang pinapalakpakan, Ngunit ang suporta'y wala naman palagi sa laylayan. Taas-noo sila para sa bandilang pinilay ng sistema. Bayani kung ituring ngunit sila'y napapagod din. Nakakaawa, pagkat sila'y pinamahayan na rin ng mga gagamba At kung anu-ano pang mga insektong noo'y itinataboy naman sa kanila. Tangay nila ang armas na posibleng lunas sa kamandag, Sila na rin mismo ang dedepensa't aawat Sa paparating na mga kalabang hindi naman nila nakikita. Ano nga ba ang laban nila? Ano nga ba ang tagumpay na maituturing Sa labang tanong din ang katapusan? Samu't saring lahi na may iisang kalaban Ngunit ang tanong ko'y, may iisa rin bang patutunguhan? May iisang sigaw ngunit ang tinig ay wasak sa kalawakan. May iisang mithiin ngunit ito'y panandalian lamang. Pagkat sa oras na ang giyera'y mawaksian na rin, Ang medalya't parangal ay tila isasaboy pa rin sa hangin.
Continue reading...
34
Bakit tinuring na pananampalataya ang pagpagal sa luhuran? Hinaing na tumagos sa kaluluwa't banal hayo't di na natanggal--mantsang nakabaon 'gang hukay. Dinalangin ang sarap at ginhawa sa kahoy na nakahubad sa kapwa kahoy Tiningala nga't sinamba Binalahura nama't minura. Anu't ano pa'y pumaslang at nanggahasa Nagnakaw at nagpakasasa sa salapi at tawag ng laman Nang mahulog sa bangin ay biglang tinawagan ang minura't binalahura. Iligtas mo ako. Lumuhod ka, sabi Niya. Nakikipagusap ba ako sa patal at mangmang? Heto nga't sugat na'ng mga kamay sa kapitan lumuhod pa ang sigaw ng Dinakilang Hangal? Lumuhod ka! Ilang ulit pang sinugo ng tinig na hindi tanto ang poot sa anak na ang sungay tumubo hanggang likod. Lumuhod ka. Lumuhod ka.
0
May 19, 2023
May 19, 2023 at 11:53 AM UTC
An_Batingaw
Mga Tula at Sementeryo ng Isang Hangal
Bakit tinuring na pananampalataya ang pagpagal sa luhuran? Hinaing na tumagos sa kaluluwa't banal hayo't di na natanggal--mantsang nakabaon 'gang hukay. Dinalangin ang sarap at ginhawa sa kahoy na nakahubad sa kapwa kahoy Tiningala nga't sinamba Binalahura nama't minura. Anu't ano pa'y pumaslang at nanggahasa Nagnakaw at nagpakasasa sa salapi at tawag ng laman Nang mahulog sa bangin ay biglang tinawagan ang minura't binalahura. Iligtas mo ako. Lumuhod ka, sabi Niya. Nakikipagusap ba ako sa patal at mangmang? Heto nga't sugat na'ng mga kamay sa kapitan lumuhod pa ang sigaw ng Dinakilang Hangal? Lumuhod ka! Ilang ulit pang sinugo ng tinig na hindi tanto ang poot sa anak na ang sungay tumubo hanggang likod. Lumuhod ka. Lumuhod ka.
Continue reading...
17
sa pagbukas ng aking mga mata ikaw agad ang gusto kong makita sa umaga na gustong lunurin ng saya lunurin ng ikaw hinahanap ang nawalang "ikaw" nasaan ang "ikaw" nasaan kaba? kagabi lang katabi ka pero ngayon wala kana anung kalokohan to'? umupo ako at iniisip na ikaw ay umalis ng hindi nagpapaalam ANU BANG MERON KAPAG NAGPAPA-ALAM? gumawa ako ng mainit na tsokolate na paborito natin inumin parati walang emosyon ang aking nararamdaman ang maliit na butas sa aking puso, na tinutusok ng kalungkutan ANU BANG MERON KAPAG NAGPAPA-ALAM? sa pagbukas ng pinto ng ating aparador naisip ko na baka nagtago kalang para ako'y iyong gulatin handa sa kaba ng iyong hindi pag-alis sa aking pagbukas hinahanp kita hindi moko ginulat bakit hindi mo ako ginulat? hindi ka nagtago nasaan kaba? sinara ko ulit ang pintuan ng aparador niloloko ang sarili na ako'y gugulatin ulit sa pagbukas ko wala kapadin don hindi kapa din nagpapakita nakita kong nakasabit ang damit mo ang iyong amoy ang mahalimuyak na amoy ng paborito **** pabango na sana malanghap ko pa na sana malanghap ko pa ang amoy ng iyong pagdating nakita na kita sa letrato nating dalawa tinitignan ang ating mga imahe tinitignan ang ating mga ala-ala binabalikan kung anung meron pa takot bumitaw sa tadhanang biglang umayaw mga letratong tayo ay masaya tayo ay magkasama tayo na punong puno ng tawa nakita ko ang letrato na paborito nating dlawa pero ikaw hindi parin kita makita makikita pa kaya kita? hinanap kita nilibot ko ang bawat sulok pinuntahan ang dating tagpuan sinilip ang dilim ng kalungkutan binukas ang posibleng pinagtaguan hinahanap ka saan-saan tinanong ang mga tao sa lansangan hindi parin kita makita saan kaba tama na ang taguan magpakita kana lumabas kana sige na labas na ayoko nang magisa tinanggap ang katotohanang ikaw ay wala na na iniwan mokong walang ideya kung nasan ka saan kaba nagpunta? kung alam kolang na akoy iiwan mo edi sana ikinulong kita kung alam kolang na ikaw ay aalis edi sana ikinandado nalang kita sana sumulat ka manlang o kaya nagiwan ng ideya kung nasaan ka man habang ako nandito parin hinihintay ang iyong pagbabalik nakahiga sa kama nagpapahinga katabi ang mga unan mga basang unan na nilunod ng luha at iniisip ANU BANG MERON KAPAG NAGPAPA-ALAM?
0
Jul 22, 2017
Jul 22, 2017 at 1:30 PM UTC
vj-briones
tula ni VJ: "umalis ng hindi nagpapaalam"
sa pagbukas ng aking mga mata ikaw agad ang gusto kong makita sa umaga na gustong lunurin ng saya lunurin ng ikaw hinahanap ang nawalang "ikaw" nasaan ang "ikaw" nasaan kaba? kagabi lang katabi ka pero ngayon wala kana anung kalokohan to'? umupo ako at iniisip na ikaw ay umalis ng hindi nagpapaalam ANU BANG MERON KAPAG NAGPAPA-ALAM? gumawa ako ng mainit na tsokolate na paborito natin inumin parati walang emosyon ang aking nararamdaman ang maliit na butas sa aking puso, na tinutusok ng kalungkutan ANU BANG MERON KAPAG NAGPAPA-ALAM? sa pagbukas ng pinto ng ating aparador naisip ko na baka nagtago kalang para ako'y iyong gulatin handa sa kaba ng iyong hindi pag-alis sa aking pagbukas hinahanp kita hindi moko ginulat bakit hindi mo ako ginulat? hindi ka nagtago nasaan kaba? sinara ko ulit ang pintuan ng aparador niloloko ang sarili na ako'y gugulatin ulit sa pagbukas ko wala kapadin don hindi kapa din nagpapakita nakita kong nakasabit ang damit mo ang iyong amoy ang mahalimuyak na amoy ng paborito **** pabango na sana malanghap ko pa na sana malanghap ko pa ang amoy ng iyong pagdating nakita na kita sa letrato nating dalawa tinitignan ang ating mga imahe tinitignan ang ating mga ala-ala binabalikan kung anung meron pa takot bumitaw sa tadhanang biglang umayaw mga letratong tayo ay masaya tayo ay magkasama tayo na punong puno ng tawa nakita ko ang letrato na paborito nating dlawa pero ikaw hindi parin kita makita makikita pa kaya kita? hinanap kita nilibot ko ang bawat sulok pinuntahan ang dating tagpuan sinilip ang dilim ng kalungkutan binukas ang posibleng pinagtaguan hinahanap ka saan-saan tinanong ang mga tao sa lansangan hindi parin kita makita saan kaba tama na ang taguan magpakita kana lumabas kana sige na labas na ayoko nang magisa tinanggap ang katotohanang ikaw ay wala na na iniwan mokong walang ideya kung nasan ka saan kaba nagpunta? kung alam kolang na akoy iiwan mo edi sana ikinulong kita kung alam kolang na ikaw ay aalis edi sana ikinandado nalang kita sana sumulat ka manlang o kaya nagiwan ng ideya kung nasaan ka man habang ako nandito parin hinihintay ang iyong pagbabalik nakahiga sa kama nagpapahinga katabi ang mga unan mga basang unan na nilunod ng luha at iniisip ANU BANG MERON KAPAG NAGPAPA-ALAM?
Continue reading...
82
#072821 Hayaan **** magsimula ako Kung saan ang mga salita'y wala pang ugat Kung ang lahat ng salitang ibinibigkas, Ipinipintig ng puso't damdamin Ay nagmumula Sa'yo. Gusto kong sabihin Sa'yo nang harapan Lahat ng nararamdaman Gusto kong sambitin Yung bawat tugma ng salita Na pilit na kumakapit, kumakalas, gustong kumawala Sa katauhan kong hindi alam Kung saan nga ba papunta. Hindi ko masilayan kung saan nga ba ang mga bituin Ngunit siguro ako na ang Norte'y mararating din. Sa paglalakad ko, Patuloy na nangungusap ang Iyong mga matang Hindi ko pa nasisilayan. Ang mga mata **** luha'y ibinubuhos ng kalangitan At sa bawat pagpatak nito'y Pilit kong iniaabot ang bawat butil At sinasabi ko sa sariling, "Balang araw, wala ng luhang matitira pa." Maging sa pagkilos ng mga bituin At pag-ihip ng hangin, Ay masasabi kong panandalian lamang ang mga ito. Wala Akong gusto at iba pang hangarin Kundi paliwanagin ang mga nakikita ng iyong mga mata. Gusto Kong patuloy kang tuamakbo, Patuloy kang mangarap Kahit na pakirtamdam mo'y ikay nag-iisa. Ngunit sa paniniwala **** iyon Ay dahan-dahan Kitang aakayin at tutulungan -- Tutulangan papunta.. Patungo tayo Sa pangarap Kong laan sa'yo. At kung Ako.. Kung Ako man ang pinipili mo, Hayaan **** ika'y bihisan ko -- Bihisan nang walang pag-aalinlangan. Yung pag-aalinlangan mo sa sarili **** hindi mo kaya, Yung pag-aalinlangan **** wala nang pag-asa, Na 'yung sinimulan mo noo'y tapos na. Pagkat sa bawat pahina, sa bawat letrang inihahagis sa Akin patungo sa'yo Na para bang ito'y pulang laso Na patuloy Kong ikinakabit sa puso mo -- Sa puso **** patuloy na lumalayo.. Patuloy na nanganagmba Sa kinabukasang hindi mo naman makita. At sa kurtina ng Liwanag Kung saan masisilayan ang tronong kumikintab Ginto at pilak at kung anu-ano pang makikinang ay balewala Pagkat sa presensya Mo'y tanging lahat Ay masasabi kong may lunas na. Ang liwanag ng Iyong pagtitiwala sa akin Ay nasilayan ko na. Salamat, salamat Ama. Salamat Panginoong Hesus Dahil sa krus tayo'y nagtagpo. Patungo ako, tumatakbo sa kung saan man -- Sa kung saan mang lupalop na hindi ko maintindihan Na lahat ng bagay sa mundo'y patuloy na dumadampi sa akin Patuloy na pinipilit na sila yung makita 'ko. Na sila 'yung magliwanag sa mga paningin ko. Ngunit sa pagku-krus ng ating landas, Ay masasabi kong, "Masaya ako, guminhawa ang buhay ko," Yung pangarap Mo, sana ay pangarap ko na rin.. Yung kagustuhan Mo, sana magustuhan ko rin.. Sa na'y maisunod ko ang mga yapak ko.. Patungo Sa'yo.
0
Jul 30, 2021
Jul 30, 2021 at 1:58 AM UTC
psalmiseta
Patungo Sa'yo
#072821 Hayaan **** magsimula ako Kung saan ang mga salita'y wala pang ugat Kung ang lahat ng salitang ibinibigkas, Ipinipintig ng puso't damdamin Ay nagmumula Sa'yo. Gusto kong sabihin Sa'yo nang harapan Lahat ng nararamdaman Gusto kong sambitin Yung bawat tugma ng salita Na pilit na kumakapit, kumakalas, gustong kumawala Sa katauhan kong hindi alam Kung saan nga ba papunta. Hindi ko masilayan kung saan nga ba ang mga bituin Ngunit siguro ako na ang Norte'y mararating din. Sa paglalakad ko, Patuloy na nangungusap ang Iyong mga matang Hindi ko pa nasisilayan. Ang mga mata **** luha'y ibinubuhos ng kalangitan At sa bawat pagpatak nito'y Pilit kong iniaabot ang bawat butil At sinasabi ko sa sariling, "Balang araw, wala ng luhang matitira pa." Maging sa pagkilos ng mga bituin At pag-ihip ng hangin, Ay masasabi kong panandalian lamang ang mga ito. Wala Akong gusto at iba pang hangarin Kundi paliwanagin ang mga nakikita ng iyong mga mata. Gusto Kong patuloy kang tuamakbo, Patuloy kang mangarap Kahit na pakirtamdam mo'y ikay nag-iisa. Ngunit sa paniniwala **** iyon Ay dahan-dahan Kitang aakayin at tutulungan -- Tutulangan papunta.. Patungo tayo Sa pangarap Kong laan sa'yo. At kung Ako.. Kung Ako man ang pinipili mo, Hayaan **** ika'y bihisan ko -- Bihisan nang walang pag-aalinlangan. Yung pag-aalinlangan mo sa sarili **** hindi mo kaya, Yung pag-aalinlangan **** wala nang pag-asa, Na 'yung sinimulan mo noo'y tapos na. Pagkat sa bawat pahina, sa bawat letrang inihahagis sa Akin patungo sa'yo Na para bang ito'y pulang laso Na patuloy Kong ikinakabit sa puso mo -- Sa puso **** patuloy na lumalayo.. Patuloy na nanganagmba Sa kinabukasang hindi mo naman makita. At sa kurtina ng Liwanag Kung saan masisilayan ang tronong kumikintab Ginto at pilak at kung anu-ano pang makikinang ay balewala Pagkat sa presensya Mo'y tanging lahat Ay masasabi kong may lunas na. Ang liwanag ng Iyong pagtitiwala sa akin Ay nasilayan ko na. Salamat, salamat Ama. Salamat Panginoong Hesus Dahil sa krus tayo'y nagtagpo. Patungo ako, tumatakbo sa kung saan man -- Sa kung saan mang lupalop na hindi ko maintindihan Na lahat ng bagay sa mundo'y patuloy na dumadampi sa akin Patuloy na pinipilit na sila yung makita 'ko. Na sila 'yung magliwanag sa mga paningin ko. Ngunit sa pagku-krus ng ating landas, Ay masasabi kong, "Masaya ako, guminhawa ang buhay ko," Yung pangarap Mo, sana ay pangarap ko na rin.. Yung kagustuhan Mo, sana magustuhan ko rin.. Sa na'y maisunod ko ang mga yapak ko.. Patungo Sa'yo.
Continue reading...
71
Apatnapu't limang minuto makalipas ang alas-dose. Umaga na naman -- umaga na naman pipikit ang mga mata kong kasingbigat na ng ulap na napuno ng tubig mula sa lupa at dagat. Mapungay at napapaluha dulot ng pasakit na hatid ng walang sawang sulatin, babasahin, at kung anu-ano pang mga dapat tapusin. Mga labi kong medyo nakabuka na marahil akala nila'y tapos na ang lahat ng gawain kaya namamahinga. At muli silang sasara, kasingbilis ng motorsiklong humaharurot sa labasan na parang nakikipagkarera, kapag naiisip na malayo pa ako sa pagtuldok sa katapusan. Tumatabingi na ang mundo. Ay, mali, ulo ko lang pala na napapahiga na sa aking kanang balikat tila may sariling isip at ginugusto nang humiga sa kama -- akala niya rin siguro'y matatapos na sa pagsusulat at pagbabasa ngunit sadyang nagkakamali siya. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tunog na ginagawa ng aking mga daliri na kay bagal nang bumaba para pindutin ang mga letra sa aking kompyuter. Suko na raw sila at nasasabik na silang muling mayakap ang malalambot na unan na nag-aantay sa kanila. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tunog na lang ng pagbagsak ng aking mga daliri sa bawat letra ng aking laptop ang pumapasok sa aking utak. Ilang minuto na nakatitig sa iisang pahina... Sa iisang talata... Sa iisang pangungusap... Sa iisang letra... Blag!
0
Jan 7, 2017
Jan 7, 2017 at 9:16 AM UTC
formysanitynow
Antok Na Ako
Apatnapu't limang minuto makalipas ang alas-dose. Umaga na naman -- umaga na naman pipikit ang mga mata kong kasingbigat na ng ulap na napuno ng tubig mula sa lupa at dagat. Mapungay at napapaluha dulot ng pasakit na hatid ng walang sawang sulatin, babasahin, at kung anu-ano pang mga dapat tapusin. Mga labi kong medyo nakabuka na marahil akala nila'y tapos na ang lahat ng gawain kaya namamahinga. At muli silang sasara, kasingbilis ng motorsiklong humaharurot sa labasan na parang nakikipagkarera, kapag naiisip na malayo pa ako sa pagtuldok sa katapusan. Tumatabingi na ang mundo. Ay, mali, ulo ko lang pala na napapahiga na sa aking kanang balikat tila may sariling isip at ginugusto nang humiga sa kama -- akala niya rin siguro'y matatapos na sa pagsusulat at pagbabasa ngunit sadyang nagkakamali siya. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tunog na ginagawa ng aking mga daliri na kay bagal nang bumaba para pindutin ang mga letra sa aking kompyuter. Suko na raw sila at nasasabik na silang muling mayakap ang malalambot na unan na nag-aantay sa kanila. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tak. Tunog na lang ng pagbagsak ng aking mga daliri sa bawat letra ng aking laptop ang pumapasok sa aking utak. Ilang minuto na nakatitig sa iisang pahina... Sa iisang talata... Sa iisang pangungusap... Sa iisang letra... Blag!
Continue reading...
13
Paulit-ulit Papalit-palit Palipat-lipat Ang usap-usapan Sa bahay-bahayan Ng mga tau-tauhan Sa mga bara-barangay Ng kung anu-anong May biglang nagsunug-sunugan. SUNOG!!! SUNOG!!! Kunwa-kunwarian Ng mga paslit-paslitan Na naglalaro ng bahay-bahayan Sa mga bara-barangay. Hay naku naman....😅
0
Jun 21, 2020
Jun 21, 2020 at 3:51 AM UTC
Chitlumibao
Ano daw???
Paulit-ulit Papalit-palit Palipat-lipat Ang usap-usapan Sa bahay-bahayan Ng mga tau-tauhan Sa mga bara-barangay Ng kung anu-anong May biglang nagsunug-sunugan. SUNOG!!! SUNOG!!! Kunwa-kunwarian Ng mga paslit-paslitan Na naglalaro ng bahay-bahayan Sa mga bara-barangay. Hay naku naman....😅
Continue reading...
15
072924 O kayraming pangarap na binuo — Binuno sa sariling salamangka. May ibang nagwawaging nakangiti, Habang ang ila’y nalalagas kamamadali. Nakamamangha nga sa umpisa Pagkat ito ang batayan ng karamihan Sa tinatawag nilang  “makapangyarihan.” Silakbo ng damdami’y aking pinatatahimik Bagamat sa mga sandaling iyo’y Gusto ko na lamang mapaos Sa mga himig na inaanod patungo sa aking lalamunan. Patuloy ang pagsuntok ko sa buwan Hanggang sa maging gula-gulanit maging aking kasuotan. Ngunit sa patımpalak na ito’y Wala naman pala akong ibang kalaban Kundi ang sarılı kong anino, Ang kumunoy ng aking nakaraan. Madilim — Madilim ang paligid saanman ako dumako. May hiwaga pa nga bang taglay ang Liwanag? Kung ang sinag Nito’y mas maaga pa sa Pasko. Mahiwaga — Ganyan nila ituring ang mga alitaptap Na para bang may isang diwatang Umaaliw sa kanila, Naghahayag ng kung anu-anong mensaheng Wala naman palang kabuluhan Kaya’t sabay-sabay silang mauubos Na parang mga paupos na kandaling Wala nang balak na sindihan pa. Sino nga ba? Sino nga ba ang aking susundan? Napapatid, napapagod, nanlulumo’t nakikiusap Na ako’y hatulan na lamang ng kamatayan Nang mabaon na rin sa limot Ang mga alaalang dumi sa’king katauhan. Tinatanong ko ang sarili Kung bakit nga ba paulit-ulit ang daan? Wala nga bang magtutuwid sa mga lubak nito? Ito na nga ba ang dulo ng bahaghari? At sinu-sino nga lang ba ang makahaharap sa Liwanag? Ako at ang kadiliman Ako at ang liwanag. Sino nga ba ang pamato? Sino nga ba ang tunay na kalaban? Subalit kung ako ma’y isang anino na lamang, Ako’y pipisan pa rin sa mga yakap ng Buwan. At kahit pa ako’y mahuli sa kanilang takbuha’y Sigurado pa rin akong May liwanag pa rin sa aking sinusundan. Ikaw, Anong tantya mo? Makararating ka rin ba sa dulo? Ikaw, anong pasya mo? Tataya ka ba o mananatiling isang anino?
0
Aug 13, 2024
Aug 13, 2024 at 8:53 AM UTC
psalmiseta
Shadow and Knight
072924 O kayraming pangarap na binuo — Binuno sa sariling salamangka. May ibang nagwawaging nakangiti, Habang ang ila’y nalalagas kamamadali. Nakamamangha nga sa umpisa Pagkat ito ang batayan ng karamihan Sa tinatawag nilang  “makapangyarihan.” Silakbo ng damdami’y aking pinatatahimik Bagamat sa mga sandaling iyo’y Gusto ko na lamang mapaos Sa mga himig na inaanod patungo sa aking lalamunan. Patuloy ang pagsuntok ko sa buwan Hanggang sa maging gula-gulanit maging aking kasuotan. Ngunit sa patımpalak na ito’y Wala naman pala akong ibang kalaban Kundi ang sarılı kong anino, Ang kumunoy ng aking nakaraan. Madilim — Madilim ang paligid saanman ako dumako. May hiwaga pa nga bang taglay ang Liwanag? Kung ang sinag Nito’y mas maaga pa sa Pasko. Mahiwaga — Ganyan nila ituring ang mga alitaptap Na para bang may isang diwatang Umaaliw sa kanila, Naghahayag ng kung anu-anong mensaheng Wala naman palang kabuluhan Kaya’t sabay-sabay silang mauubos Na parang mga paupos na kandaling Wala nang balak na sindihan pa. Sino nga ba? Sino nga ba ang aking susundan? Napapatid, napapagod, nanlulumo’t nakikiusap Na ako’y hatulan na lamang ng kamatayan Nang mabaon na rin sa limot Ang mga alaalang dumi sa’king katauhan. Tinatanong ko ang sarili Kung bakit nga ba paulit-ulit ang daan? Wala nga bang magtutuwid sa mga lubak nito? Ito na nga ba ang dulo ng bahaghari? At sinu-sino nga lang ba ang makahaharap sa Liwanag? Ako at ang kadiliman Ako at ang liwanag. Sino nga ba ang pamato? Sino nga ba ang tunay na kalaban? Subalit kung ako ma’y isang anino na lamang, Ako’y pipisan pa rin sa mga yakap ng Buwan. At kahit pa ako’y mahuli sa kanilang takbuha’y Sigurado pa rin akong May liwanag pa rin sa aking sinusundan. Ikaw, Anong tantya mo? Makararating ka rin ba sa dulo? Ikaw, anong pasya mo? Tataya ka ba o mananatiling isang anino?
Continue reading...
55
Salamat sa humigit kumulang labin dalawang taon. Sa pagiging isang alaga, at mapag-alagang tuta. Salamat sa pagiging bantay, Ng bahay at buhay. Salamat sa pagpaparamdam, Kung anu ang isang tunay na kaibigan. Na iniiyakan at napagkukwentuhan, Na sanay naiintindahan mo naman. Siguro ngay wala ng pwedeng pumalit sayo. Sa buhay ng mga taong binantayan mo. At alam ko naman na ramdam mo, Na ni minsan hindi ka nila naituring na iba gaya ng tao. Salamat din kina,Sansa,Chester,Junjun, Panda, At sa iba na hindi ko na nakilala. Sa isang kaibigan na din nang iiwan, Diba nga kahit sa paliguan ay kasama ka pa. At hindi ka naman paborito, Kasi nasa kwarto ka pag malamig ang klima. At ngayon nga na wala kana. Di mo maiaalis ang pangungulila, At gabi na si Michelle ay lumuluha. Salamat muli asong mapagkalinga.
0
Aug 15, 2017
Aug 15, 2017 at 11:05 PM UTC
LetterSender
MARQUINTON
Salamat sa humigit kumulang labin dalawang taon. Sa pagiging isang alaga, at mapag-alagang tuta. Salamat sa pagiging bantay, Ng bahay at buhay. Salamat sa pagpaparamdam, Kung anu ang isang tunay na kaibigan. Na iniiyakan at napagkukwentuhan, Na sanay naiintindahan mo naman. Siguro ngay wala ng pwedeng pumalit sayo. Sa buhay ng mga taong binantayan mo. At alam ko naman na ramdam mo, Na ni minsan hindi ka nila naituring na iba gaya ng tao. Salamat din kina,Sansa,Chester,Junjun, Panda, At sa iba na hindi ko na nakilala. Sa isang kaibigan na din nang iiwan, Diba nga kahit sa paliguan ay kasama ka pa. At hindi ka naman paborito, Kasi nasa kwarto ka pag malamig ang klima. At ngayon nga na wala kana. Di mo maiaalis ang pangungulila, At gabi na si Michelle ay lumuluha. Salamat muli asong mapagkalinga.
Continue reading...
23
I want to thank Vicki, Poetry Journal, Paul Butter, Adhi das, Mia, FJ Davis . Anu, Sukeeti, Paul Gaffney,NvrMd, Pradip, It gonna make sense, Marian. Timothy,Jasmine,Georgia,Janiloms,Iluvia,Nameless wonder,Firefly, Bianca.Mike Hauser , Mohamed ,Falen Acon,MydystopiA, Vanessa Gatley, and Nicole. Plus so many more whom poems are so beautiful, they touch us all. I just want to let you all know on here that you are truly appreciated. For all of your beautiful words , feelings that went into your poems. I just wanted to say thank you to each and everyone of you all here. God bless each of you today and every single day that you live here.
0
Feb 7, 2016
Feb 7, 2016 at 6:53 AM UTC
eddiestarrpoetry
Your Beautiful Poems 2
I want to thank Vicki, Poetry Journal, Paul Butter, Adhi das, Mia, FJ Davis . Anu, Sukeeti, Paul Gaffney,NvrMd, Pradip, It gonna make sense, Marian. Timothy,Jasmine,Georgia,Janiloms,Iluvia,Nameless wonder,Firefly, Bianca.Mike Hauser , Mohamed ,Falen Acon,MydystopiA, Vanessa Gatley, and Nicole. Plus so many more whom poems are so beautiful, they touch us all. I just want to let you all know on here that you are truly appreciated. For all of your beautiful words , feelings that went into your poems. I just wanted to say thank you to each and everyone of you all here. God bless each of you today and every single day that you live here.
Continue reading...
8
*Gumawa ka ng makasaysayan sa iyong buhay na ito'y hinding hindi mo makakalimutan Sa tuwing babalikan mo ito ay maging parte ng iyong buhay. Mga ala-alang dinggin, hiling na sa tuwing maririnig mo ang mga salita at emosyong nakabalot sa iba't ibang panig ng daigdig. Maglakad ka, maglagkbay hanggang sa dalhin ka ng iyong mga paa Sa bawat litrato o lugar na iyong mapupuntahan. Maglista ka! Ipunin ang lahat ng masasayang bagay, tao, lugar, pagkain at kung anu-ano Mga karanasang nais **** gawin habang bata pa! gawin mo ang nais ipahiwatig ng damdamin, puso at buong pagkatao Hanggang sa ito'y masaktan, masugatan, malunod sa nag-uumapaw na kasayahan. Walang humpay na inaasam, kamitin ang nais marating. Hanggang nasa iyong mga palad na ito. At habang nariyan pa, huwag na huwag **** kalimutang ipalaganap ang mga mensaheng dapat pakawalan. Huwag igapos dahil ito'y wawasak din sa iyong panahon.*
0
Sep 25, 2015
Sep 25, 2015 at 12:23 PM UTC
jerelii
Untitled
*Gumawa ka ng makasaysayan sa iyong buhay na ito'y hinding hindi mo makakalimutan Sa tuwing babalikan mo ito ay maging parte ng iyong buhay. Mga ala-alang dinggin, hiling na sa tuwing maririnig mo ang mga salita at emosyong nakabalot sa iba't ibang panig ng daigdig. Maglakad ka, maglagkbay hanggang sa dalhin ka ng iyong mga paa Sa bawat litrato o lugar na iyong mapupuntahan. Maglista ka! Ipunin ang lahat ng masasayang bagay, tao, lugar, pagkain at kung anu-ano Mga karanasang nais **** gawin habang bata pa! gawin mo ang nais ipahiwatig ng damdamin, puso at buong pagkatao Hanggang sa ito'y masaktan, masugatan, malunod sa nag-uumapaw na kasayahan. Walang humpay na inaasam, kamitin ang nais marating. Hanggang nasa iyong mga palad na ito. At habang nariyan pa, huwag na huwag **** kalimutang ipalaganap ang mga mensaheng dapat pakawalan. Huwag igapos dahil ito'y wawasak din sa iyong panahon.*
Continue reading...
21