#walangforever
Nakakapagod ng maghintay,
Ilang linggo na rin ang nakaraan,
Pero lagi kong sinasanay
Ang puso ko sa’yo.
Iniisip na lang ang mga “baka”
Ang listahan ng bakang...
Na baka may iba ka na
Baka naipagpalit na ako
Baka nagbago ka na
Baka kinalimutan mo na ako,
At higit sa lahat, baka nasanay ka na
nawala ako.
Baka ganito lang talaga ang ating wakas.
Kasi nasanay na ako sa mga ganitong bagay,
Kahit naman tawa at ngiti ang gusto **** iaalay,
Luha ang makikita **** dumadaloy sa aking pisngi,
Na minsa’y natago ko pa sa mga ngiti.
Gusto mo akong maiwan sa tabi mo,
Kung sa puso mo’y ako’y naging isang multo.
Gusto mo akong maiwan sa tabi mo,
Pero palayo lang tayo ng palayo,
Gusto mo akong maiwan sa tabi mo,
Pero nasaan na ikaw? Nasaan na ako?
Nasaan na nga ba ang oras ng “tayo”?
Gusto mo akong maiwan sa tabi mo,
Pero wala kang ginagawa para tumabi pa ako sa’yo.
Nasaan ba ang hustisya ng aking salitang may halaga?
Na sa oras kung magbigay ka sa akin ay wala?
A ‘yan na, sa sikat ng araw ng Abril,
Nagtatapos na ang buwan, nasaan ka ba?
Eto na naman ang ating mga mata,
Hindi na naman tayo magkikita.
Pinagkakaabalahan natin at hinihintay,
O baka ako lang. Ako lang.
Nawawala na ang mga dating salita na,
“Mahal na mahal kita,
At miss na miss na kita.”
Kasi oo, nasanay ka na,
At iniisip mo na,
Nasanay na rin ako.
Kung minsanang sabihin mo ito,
Nagdududa na rin ako kasi nasanay ka na.
Tunay nga ba na mahal mo ako?
Tayo nga ba? O baka pangalan lang ito.
"Us with benefits"? Bagong parirala ba ito?
Tunay nga ba na ako ang iyong hinahanap?
Na minsa’y wala ka sa aking tabi,
Umiiyak na ako, nagwawala na,
Mas pinili mo pang iligtas ang iba.
Sinasabi mo sa akin na,
“Alagaan mo ang sarili mo lagi ah.”
Pero ano nga ba talaga ang sinasabi mo?
Ikaw pa lang ang nagsabi sa akin na
Mabuhay na wala ka. Masakit, hindi ba?
Pero, hindi na ako magdedepende lagi sa'yo.
Natutunan ko na ang aking pagkakamali.
Nasaan ka ba noong kailangan kita?
Nasaan ang oras nating dalawa?
Hinahanap kita, mahal kong multo.
Patay na nga ba? Saan ang libingan?
O baka hinahanap-hanap kung saan-saan,
Kasi alam ko buhay pa ito. Naniniwala ako.
Minsa’y umiyak sa mga gabi,
Hanggang sa hindi na. Hindi na.
Hindi ko nang ginusto na makita,
Ang mga litrato mo sa akin..
Kasi namimiss lang talaga kita.
‘di ko mabitawan ang aking nadarama,
Kasi malulunod ako sa isipan at luha,
Kahit ano pa mangyari, hindi kita bibitawan.
Hindi bibitawan ng basta-basta.
Heto na naman, minumulto ako.
Nasaan ka? Naririnig ko ang aking puso.
Kung wala ka lagi sa aking tabi.
Multo lamang ang kasama ko,
Ang multo mo sa aking puso.
Apr 15, 2018
Apr 15, 2018 at 2:06 PM UTC
I’ve been wondering why you love broken pieces,
If we have to behold how this love ceases.
I’ve been sinking and drowning,
Love, my only air, I have to breathe.
Oh, Misery, I didn’t see you coming.
I’ve been wondering why you love broken pieces,
My heart was wounded up, beaten up, and bruised,
It can give nothing... Yes, nothing,
But the scream of my own agony.
I’ve been wondering why you love broken pieces,
When, someday, you have to leave me alone.
Time is running faster, even better than we do.
Someday, we will be done and finished.
Time is pursuing us, yet we did nothing...
But to hold onto things that can’t be ours.
I’ve been wondering why you love broken pieces.
Oh my soul, an inexplicable puzzle,
That you tried to fix and figure out.
You picked them up for me,
You reminded me,
You would always be there to make me smile,
When I break into a million pieces.
And you’ll be the one loving me for who I am.
I’ve been wondering why you loved me...
Cause, you knew that...
Someday we have leave and go.
But no matter how hard I try to leave,
I would always be coming back for you.
To you my heart shall belong....
You are my only beat,
I had become your only tune.
I will be the smile in your blue,
And will always be the one loving you
When you turn into broken pieces.
You will see and grasp,
Someday, your words will be running after you....
Someday you’ll remember...
Someday you’ll perceive...
Why I cherish broken pieces.
Feb 28, 2018
Feb 28, 2018 at 5:08 AM UTC
I wonder when will i have
My last post on Facebook
My last Tweet on Twitter
My last Selfie on Instagram
Do i even have a reward by doing all this stuff?
Who is the last person I'm with?
The last place that i will go?
When will my last Morning and Evening?
The last song i'm going to hear?
Em i going to have my options
Whether i'll stay or go.?
God is too Good to question his path for us
But i cant help thinking what will happen
In our last breath.
There'll be mourning's day and night
it may took a year perhaps.
But why is that when your happy
Some will Stay but, some will leave.
Life is pathetic when your bored
so my question is when will be
*My last Hi
My last Sorry
My last Laugh
My last Hug
My last Smile
My Last Goodbye*
May 30, 2016
May 30, 2016 at 11:31 AM UTC
Nang ako'y masaktan nang walang dahilan,
Nandyan sa tabi ko, 'di mo 'ko iniwan
Palagi mo akong tinutulungan at
Sinusuportahan mo ako sa lahat
Ang tunay na pag-ibig ay ganyan dapat
Parang aso't pusa kung tayo'y mag-away
Natapos natin ang ganyang mga bagay
Kasi sa totoo lang, ganyan ang buhay
Sa dami-daming pinag-awayan natin
Nandoon parin ang pagmamahal natin
Ang buhay ko ay punong-puno ng gulo
Sobrang nakakasakit ng ulo
Pero pagka nandito ko sa tabi ko
Nawawala ang buhay kong gumuguho
At parang umiilaw ang aking mundo
At dahil diyan, huwag mo 'kong iiwan
Kasi hindi lang ako ang masasaktan
Tayong dalawa rin ang magdudurusa
Kasi naman pagka ako ay lumuha
Suguradong-sigurado na babaha
Nawala ka at hindi ko alam bakit
Ang puso ko ay punong-puno ng galit
Nang ikaw ay umalis ng isang saglit
At nang dumating ka sa iyong pagbalik
Binigyan mo ako ng isang munting halik
Pero isang panaginip lamang ito
Nagising ako't sumapit ang ulo ko
Pag-ibig ko'y itinapon sa basurahan
At hinding-hindi ko na babalikan
Hindi na ako makikipagbiruan...
Dahil ayaw na ayaw ko nang masaktan
Sep 6, 2015
Sep 6, 2015 at 1:40 AM UTC
Nasasaktan na ako sa mga sinasabi mo,
pero hindi di kita masisisi.
Ako yung nagkamali.
Ako nama'y aminado.
Mata ko'y namumugto.
Hindi ko lubos maisip kung bakit ganito.
Pakiramdam ko ikaw saki'y ang layu layo.
Naalala ko bigla, wala palang tayo.
Aug 29, 2015
Aug 29, 2015 at 4:56 AM UTC
#walang FOREVER
At kung ano-ano pang pag-eemote mo jan
#forevermore
At kung ano-ano pang ka cheezyhan niyo jan
Basta ako,
Hindi ko kailangan ng forever para maging masaya
Ang kailangan ko ay isang moment
Ang “moment”
Ang kasalukuyan.
Ika nga living in the moment.
Wala na akong **** sa future at sa forever.
Ang mahalaga e ang ngayon.
Today that is a gift, which we call a present.
The present
Ang present na present ang “ikaw at ako”.
Ang moment na masaya ako sa piling mo.
Ang forever wala yan,
Talo yan ng moment
Kasi ang forever,
nakadepende lang yan sa kung paano mo pahalagahan ang ngayon
Kung papaano mo trinetreasure ang binigay sa’yo na present
Aanhin mo ang forever kung wala na ang moment?
Kasi masyado kang nagplano at nagplano para sa future
Masyado **** inenvest ang time mo para sa future
Nagplano at nagplano ka nga para sa forever nyo
Naka invest kanga para sa forever nyo
Pero
Nakalimutan **** gawin at ipatupad ang plano
Hindi ka na nakapaginvest sa ngayon, sa present, sa moment
Hayan tuloy may forever ka nga, pero forever na wala na siya
Kasi napabayaan mo na siya, kaya pumunta siya sa iba
Kasi ang kailangan din niya ay hindi ang forever
Kundi ang moment na hindi mo naibigay dahil sa forever
Kaya ako, solve na ako sa moment
Ang time ko dito naka invest
Ang pag-ibig kasi wala yan sa future
My love is here, in the present
Naginvest na ako sa moment natin
At kung aalagaan lang natin ng mabuti ang moment
Balang araw ang moment ay magiging forever
Jun 21, 2015
Jun 21, 2015 at 11:43 AM UTC
Hanggat maari ayaw ko pa sanang
Iligpit ang mga pinggan at ilang kubyertos
Na ginamit natin, ang damit ****
Nakasampay sa ulunan ng higaan natin,
Ang mga basyo ng lotion, shampoo, at
Pabango na naiwan mo, lahat sila itinabi
Ko, kasama ang damdamin kong binuo
Mo sa maikling panahon na naglagi ka,
Dito kung saan iniwan mo ako.
Dumating na naman ang summer, at
Heto ako, inaalala ang plinano nating
Forever. Ang alon sa dalampisagan,
Ang mga piraso ng batong inipon mo't
Sinilid sa sisidlan ng tarheta, hanggang
Ngayon binibilang-bilang ko pa, tila mga
Patak
Ng luha na hindi na titila. Ang dalawang
Pirasong damit mo, ayun, nakasabit pa,
Sa dingding na naging saksi sa mga
Sandaling hiniram natin sa tag-araw.
Dumating na naman ang summer, at
Heto, ang dalampasigan, pinagmamasdan
Ko, nagsasabing may forever...
Jun 2, 2015
Jun 2, 2015 at 9:05 AM UTC