#sigarilyo
Kapag ang loob ko ay tila isang piitan,
At ang mga tanong ay walang mapaglibingan,
Dito ko hihilingin ang iyong kaparangan,
O, puting mitsa ng aking mga alinlangan.
Hihithitin ang pait sa gitna ng paglamay,
Isang sining ng dahan-dahang pagbibigti—buhay,
Ang usok ay naging malabo ngunit tapat na saklay,
Sa mga pangarap kong matagal nang nakahimlay.
Sa bawat buga ay may lumbay na humuhulagpos,
Isang lihim na usapang hindi na matatapos,
Hinahayaan kong ang mitsa ang siyang gumanap na panggapos,
Habang ang sariling hininga ay unti-unting nauupos.
Ikaw ang aking dambana sa t’wing ako’y ligalig,
Ang tanging nakikinig sa aking mga tinig,
Nilalamon ang init na sa dibdib ay pumipintig,
Isang sandaling takas sa mundong puno ng tinik.
Hinihithit ka’t ang bagyo ay nagiging karagatan,
Isang lihim na sugal, isang bisyong may pakiramdam,
Dinadaan sa usok ang bawat masakit na paalam,
Sa mga sugat ng kahapong hindi ko naman inaasam.
Huwag mo akong husgahan sa aking pagkapit,
Puting patpat na tila lunas sa bawat pait,
Sapagkat sa bawat buga’y may pilit na pumipitpit,
Sa mga luhang sa mata ko’y ayaw nang pumikit.
Tila isang ritwal ng unti-unting paglaho,
Habang ang mitsa ay nagiging itim na mabaho,
Dito ko itinatago ang bawat kong pangako,
Sa gitna ng mundong mapaglaro at mapanloko.
Ikaw ang sakristang saksi sa aking kumpisalan,
Sa t’wing ang konsensya ko ay nasa bingit ng kamatayan,
Bawat hithit ay tila pag-inom sa kapaitan,
Ng mundong sa aki’y wala namang kapatawaran.
Habang ang baga ay gumagapang sa iyong katawan,
Ay tila binubura ang bigat ng aking katauhan,
Isang sandaling wala akong pananagutan,
Sa mga tungkuling tila wala nang katapusan.
Ngunit ang bawat abo ay isang piping babala,
Na ang bawat hininga ay may katumbas na dusa,
Binubuo mo ang mundo ko sa gitna ng pagkasira,
Isang puting anino sa kamay ng isang makata.
Susunugin ang bawat oras na tila basura,
Habang ang baga mo ay nag-iiwan ng ngiti sa'king mukha,
Dito sa dulo ng daliri, naroon ang iyong pulbura,
Sa pagitan ng aking buhay at ng iyong maskara.
Itatapon kita sa dumi ng ating hantungan,
Yayapakan ang baga sa gitna ng lansangan,
Ngunit bukas sa muling pagdating ng kawalan,
Ikaw pa rin ang hahanapin sa dulo ng aking isipan.
Apr 28
Apr 28, 2026 at 12:49 AM UTC
ang kwento nating dalawa
ay parang sigarilyo:
sa bawat ihip ng hangin na dumadaan,
konti-konting nawawala.
at sa bawat hithit mo,
nakikita kong nagiging abo and sigarilyo
at pagkatapos **** ubusin ito,
kukuha ka ulit ng bago.
kung sakaling magbago man ang isip mo,
hindi ka kukuha ng isa pa,
pero wala.
wala kang pakialam kung ika’y
magka-kanser dahil ang mga yosi mo
ay nagpapakalma sa iyo.
sana nalang naging yosi ako
para magkaroon ako ng halaga sa iyo
at kasama mo ako
sa tuwing may pinag-dadaanan ka
ngunit sa katotohanan,
ako ay tanga
na pinapanood kang malunod
sa iyong mga sigarilyo,
at sina-sarili ko
ang lahat ng gusto kong sabihin sa iyo.
ang kwento nating dalawa
ay parang sigarilyo:
alam kong hindi mabuti sa kalusugan ko
ngunit gusto ko pa rin.
at sa bawat hithit ko
dahan-dahan akong nawawala sa sarili ko
at sa mga mata ****
bumubulong sa akin na
“hinding-hindi magiging tayo.”
(jml)
Feb 5, 2017
Feb 5, 2017 at 9:23 PM UTC