#salamat
Sa bawat salitang binibigkas ng labi mo,
Para bang dinadala ako sa ibang mundo.
Sa mundo na kung saan kalmado ang puso
at pansamantalang pwedeng lumayo.
Sa mundo na espesyal ako kahit papa'no.
Alam kong hindi pa malalim ang nararamdaman mo, sinta.
Maski ako man ay hindi pa handa.
Ngunit hayaan **** ako’y magpasalamat sa saya
At kalinga na iyong dala.
Nung minsan, tinawag mo akong mahiwaga.
Pero hindi mo alam na ikaw ang mas makinang na tala.
Nov 18, 2020
Nov 18, 2020 at 1:38 PM UTC
Ning 'wave' raman ko nimo, dibah maam?
Pero ngano man pud imo ko gireplayan?
Tan-awa naibog na noon ko nimo ug taman taman
Ambot kaha kung ako pa ni mapugngan.
Dili nako tumong sa sinugdanan na ikaw maibgan
Nitext ko sa imo inamego raman unta ang tanan
Kay kabalo ko wala jud kay pagbati sa ako gikan pa sinugdanan.
Pero ambot ngano sa kadugayan ikaw naman ang gipitik ning dughan
Maong ako maingon sa imoha kay salamat
Wala nimo gipasagdaan na ako mata maglurat
Imo gitagaan ug bili ang dughan ko na gikan natuali.
Imo ko gipasulod sa imong kinabuhing walay ali
Tungod ato nasood teka
Nakatext, nakachat, ug matag gabie pa maestorya
Kanindot ba sa niabot na grasya
Pwede ba akoa nalang ka?
Tinood bitaw, walay sagol yagayaga.
Murag binuang pero seryoso ning akong gipangmama
Pero ang tanang pulong na dili kaya isulti sa akong baba
Ako nalang gipaagi niining kabos ko na tula.
Mar 28, 2020
Mar 28, 2020 at 5:28 AM UTC
Mga sulat kong tula
Mga sukat at tugma
Hindi ba tumatak sayo sinta
Mga gawa kong tula?
Na sa iyo lamang ilalathala
Mga maririkit na salita
Mga nagtutugmang salita
Hindi ka ba kinilig aking sinta?
Hindi ba tumatak saiyong isipan mahal kong dalaga?
Mga nakaka kilig na banat
Bakit parang walang tama
Sa iyong isipan at puso na dun naman patungo ng mga salitang pinagisipan ng tamang sukat at tugma
Nakukulangan ka ba
Kailangan bang deretsuhin ko na?
Okaya isigaw ko pa?
Na mahal kita sinta?
Walang halong biro
Dahil nahulog na sayo
Kaya nung iniwasan mo na ako
Parang nasa burol, napakatahimik ko
Para bang nagluluksa ang sarili ko
Nawalan ng ngiti ang labi ko
Umaasa parin na tumatak sayo
Sinta ikaw lamang gagawan ng obrang ganito
Dahil nakakaiba ka sa
ibang mga dalaga mahal ko
Kaya lahat ng itong sukat at tugma
Mga obrang pinagisipan ng mahaba
Kahit ayaw mo na, sayo parin ilalathala.
Mar 1, 2020
Mar 1, 2020 at 4:39 AM UTC
Ikaw.
Ikaw.
Ikaw ang naging inspirasyon ko para magpatuloy.
Binigyan mo ako ng lakas para muling humakbang, maglakad.. Magsulat.. Bumangon...
Sa mga araw na sunod sunod ang dagok ng panahon na tumulak sa akin padapa..
Sa mga oras na panay ang udyok ng mundo na tumigil ako sa pag galaw..
Sa mga sandali na nasimulan ang pagdududa sa aking sarili na baka nga hanggang doon nalang ako.. Na tila may gumagapos sa aking mga paa at humihila sa akin pailalim..
Dumating ka.
Iniabot mo ang iyong kamay.. at isinama mo ako.
Isinabay mo ako sa paglakad mo.. kumapit ako sayo at
Ipinakita mo na marami pa palang daan.. Na kaya ko pang bumangon at maglakbay kaya't isinama mo ako.
Kahit na may ilang beses na matarik ang daan at hindi ako makasabay, nagsilbi kang gabay sa aking unahan at hindi mo hinayaang maiwanan ako sa paglalakad pasulong.
Binigyan mo ako ng pagkakataong sumunod sayo.. at humabol.. Kahit kapalit nito ay ang pagbagal ng lakad mo.. kahit na para bang naaabala na kita..
Ipinaalala mo na normal lang ang mga bato at putik sa ating nilalakaran.. Normal lang na ika’y pawisan.. Magalusan.. Magkamali at maligaw ng daan.. at minsan pa'y sasabayan ito ng ulan kaya't may mga panahon na hindi mo makikita kung saan ka na ba patungo.
Madudulas ka.. Matitisod.. Madadapa.. Ngunit hindi dapat dito magtapos ang paglalakbay dahil ang hirap at pagod ay may kasunod na dalisay na ginhawa.. Doon sa tuktok.. kasama ng mga ulap at ng hangin..
At kahit na ika’y hingalin ay mapapawi ito ng ligaya na iyong madarama sa oras na tumapak ka na sa pinaka itaas.. Sa wakas.. Nakita mo na kaya mo palang lagpasan ang mga hirap at pagod na ngayo’y iniwan mo na sa ibaba.. Sa lupa.. Kasama ng kay gandang mga balangkas ng tanawin na hinubog ng mundo upang ipakita sa iyo sa mismong pagkakataong ito.. Sa entablado ng daigdig kung saan abot kamay mo ang himpapawid.
Ipinaalam mo sa akin na ito ang kapalit ng mga pagsubok na araw araw nating hinaharap.
Ito ang sandali na ipadarama ng kalawakan na katulad ng oras.. Ay lumilipas din ang lungkot.. At ang kailangan ko lang ay kumapit pa ng mahigpit.. Manalig.. At maghintay at di maglalaon ay darating ang pagkakataong ito.
Kung saan magkasingkahulugan ang sandali at kailanman..
Dito sa tuktok.. Kasama ng mga ulap at ng hangin..
Sinabi mo na hindi ako nagiisa.. Dahil kasama natin ang langit.
Feb 27, 2020
Feb 27, 2020 at 9:31 AM UTC
Hindi ko alam kung saan sisimulan
Kung paano tatapusin itong aking liham
Ni hindi ko alam kung kakayanin ko pa
Ang salitang "pamamaalam".
Hindi ko alam kung mababasa mo pa to.
Hindi ko rin alam kung naririnig mo pa ko.
Kung kaya pa bang mabasa ng mga mata mo
at marinig ng mga tenga mo
ang nais kong sabihin para sa'yo.
Maraming mga alaala ang iyong iniwan
Maraming pangako ang hindi na masusulyapan
Mga bagay na dati'y pangkakapitan
Ngayo'y bibitawan na sa iyong paglisan.
Gayunpaman, maraming salamat
Hindi ko man masasabi dito sa’yo ang lahat
Pero Mahal na mahal kita at yun ay tapat…
Oct 2, 2017
Oct 2, 2017 at 2:37 PM UTC
Tila papatak na,
Mula sa'king mga mata,
Matang kay lungkot,
May pinipilit ilimot.
Silakbo nitong puso,
Pusong nagdurugo,
Di alam ang dahilan,
Di alam ba't nasasaktan.
Pinukaw ng sakit,
Kalungkuta'y iginiit,
Di alam kung bakit,
Ganito pala ka pait.
Ang katotohanan,
Ang sagot sa katanungan,
Ang tanging nagdulot,
Ng poot na sa puso ko'y nanuot.
Paano ko ba papakawalan?
Kapag wala nang maramdaman,
Huli na ba ang lahat?
Ito ba ay nararapat?
Ito ba ang mapapala ko?
May nadadama pa ba ako?
Ang sagot ay isang "Oo",
Patunay ang mga luha kong dumaloy muli dahil sa'yo.
May 29, 2017
May 29, 2017 at 1:05 PM UTC
Her face-
A thousand suns,
A cosmic dance under
The ever-expanding escape;
The curtains that fall heavily
Upon the eyes of oblivion.
Her hands-
A fox running
Through the meadow;
The open cages that
Confine gloom back
Into its prison.
Her eyes-
An indefinite eternity,
Through which both
Dark and light speak;
The great
Illusionist.
Her lips-
A bitter moonlight
Casting its shadow upon
Persisting glow;
The ripeness of a
Mango in its season.
Her feet-
A battered road
Folding upon itself
As it struggles to find
Its way home;
The seeds scattered
In every empty hole.
Her-
A desolate daydream
That runs through
Unbounded space;
The deep ocean trench
I’ve completely
Drowned in.
May 7, 2017
May 7, 2017 at 12:02 PM UTC
Ilang tao na ang dumaan,
Ilang problema na ang pinasan,
Ngunit walang sumalo nung ako’y nahulog,
Duguan ang aking mga tuhod.
Umiyak sa sulok,
Mga panahong ako’y nagmukmok,
Walang nakapansin sa mga matang malungkot,
Dahil sa mga ngiting tinatago ang takot.
Marahil lahat ng tao ay ganoon,
Para maiwasan ang lungkot sa ibang bagay nakatuon.
Pero hindi ba dapat alam mo na?
Hindi na dapat sabihin o tanungin pa.
Ang ngiti ay isang maskara,
Na may pusong onti-onti nang nagsasara,
Pagod na magbigay saya,
Sa taong akala niya pinahahalagahan siya.
Ngunit sa oras na onti nalang ang butas,
Sa pintong may posibilidad na hindi na maaaring bumukas,
Dumating ang isang taong hindi inaasahan,
Inayos ang dating malungkot at magulong tahanan.
Salamat sa iyo,
Salamat kaibigan ko.
Apr 4, 2016
Apr 4, 2016 at 9:47 AM UTC
Para sa mga pangarap na patuloy nating tinutupad kahit HINDI na tayo magkasama,
at para sa mga panagarap na hindi na natin matutupad dahil HINDI na tayo magkasama.
pangarap.
Feb 15, 2016
Feb 15, 2016 at 5:06 AM UTC
i.
Salamat, I was abjected now uplifted
Salamat, for the gift of life thou hath gifted;
Salamat, for the lung's thou hath given
Salamat, now I'm free, not a slave, I'm living.
ii.
Salamat, for thy smile in the dark
Salamat, thy beauty is God's spark;
Salamat, once moribund, now shining
Salamat, I'm moving forward, not rewinding.
iii.
Salamat, day's ahead art full of grace
Salamat, queen of Yahweh, messenger to the human race;
Salamat, forever we wilt be
Salamat, empress of Asia, mine Reyna, mine sweet.
©Brandon nagley
©Lonesome poet's poetry
©Earl Jane nagley dedication-filipino rose
Nov 16, 2015
Nov 16, 2015 at 9:23 AM UTC
Ang sarap sa pakiramdam
Na pag wala ako sa iyong harap ako'y iyong hinahanap hanap,
Na isa ako sa iyong pangarap,
Na lagi akong nasa iyong puso at isip,
Na sa gabi gabi ako ay nasa iyong panaginip.
Pero lahat ng yan ay biro lang.
Ito'y mga kathang isip ko lang.
Ako ay isang taong sa ilusyon at mga imahinasyon nabubuhay.
Posibleng mangyari itong mga bagay na to sa tunay kong buhay
Pero ayoko pa dahil masyado pa akong bata at kailangan ko at kailangan pa ako ng may ari ng aming bahay.
Mas gugustuhin ko pa silang mahalin kesa sa mga ilusyon at imahinasyon na tulad binabanggit ko kanina
Na hindi pa dapat muna.
Sila…
Ang aking mga magulang.
Sep 20, 2015
Sep 20, 2015 at 11:45 PM UTC
Salamat na lang
sa oras ni iginugol ko para sa iyo.
Sa bawat minutong
dinama mo ang pagmamahal ko.
Sa bawat segundong pinagsamantalahan
mo lang din naman ang lahat ng ito.
Salamat na lang
sa pag-aksaya ng oras ko.
Jul 21, 2015
Jul 21, 2015 at 11:46 AM UTC