#iir
Ben yalnızlığın efendisi
Geceyi saran benim kara serçemdir
Kaderlidir bahçelerim gecenin gecesinde
Ben yalnızlığın efendisi
Ölüdür kiraz bahçeleri
Anca dikerler bu bahçeye
Ben öldükten sonra bir kiraz bahçesi
Ben yalnızlığın efendisi
Sarhoşlarım vardır
Birbirindendirler yalancı
Çocuklarım vardır
Üstlerinde kara gelinlik
Işıklar söndü mü?
Şehirlerine bitiverirler
Hele griden maviye gözleri yaşlı mı? Mehtaplarıma konuverirler
Sabahleyin dağların çimenleri yaralı
Kör bir kuş misali dinler sema
Dantellerim siyah
Banklarım yaralı, yalnız
Ben yalnızlığın efendisi...
(Serenay Özkan)
Nov 26, 2025
Nov 26, 2025 at 10:51 AM UTC
Şehit ruhu der ki...
Anne, beni Anavatan ćağırdı
İki anne arasında kaldım ben
Susamıştım, gökten kurşunl yağırdı
Ağlamadım, bulut gibi doldum ben
Biz de düştük bu feleyin oynuna
Tabutumu el götürdü çiynine
Ana Toprak aldı beni koynuna
İki anne arasında kaldım ben
Bu da bir tür tesellidi, inamdı
Bu dar mezar son evimdi, binamdı.
Bütün şehit anneleri annemdi
Gör kaç anne arasında kaldım ben.
Göz yaşına değmez bin- bin altın da
Döne- döne, defe - defe öldün de
Cennet kabrim ayakların altında
Candan geçip bu makama geldim ben
Anne beni Ana Vatan çağırdı
İki anne arasında kaldım ben
May 24
May 24, 2026 at 1:43 AM UTC