
Lead distilled from the sky, a cool stain upon my brow,
As the hearts of roses beat, the vessel trembles now.
Neither the slumber of the wind nor of the sea,
A single verse; a leap across a thousand years of darkness to be.
Silence fluttering its wings in a quiet grave,
A great, shadowless coffin, gasping in the earth’s nave.
In every broken bone, a hidden sun would rise,
O, True Owner of all Realm; lull us back to sleep where peace lies!
As the cold hand of concrete strangles the slender rose,
My soul perished in the place of judgment, heaven knows.
Was it the shroud that was torn, or the face of time?
From my palm fall the past and the dead, in a rhythm sublime.
Stars had pressed their seals upon the night’s crest,
We are the suitors of fate’s harshest quest.
The sun eventually descends upon every sorrowful breast.
Pass through the sieve of love to cleanse the stained grief,
A prayer-mat’s length is the road to eternity, brief.
We, who brought tidings from the mighty Caucasus;
Of the love that blooms the body where evening finds us.
Dead roses cannot know how arduous it is to depart from the supreme Caucasus.
(Serenay Ozkan)
Apr 26
Apr 26, 2026 at 3:46 PM UTC
Yıldızım A'zel
Gökyüzünde binbir yıldız
Ta orada bir parlaklık
Dedim ki:"A'zel..."
Gece edebi özler
Bir yağmur
İplik,iplik
Sokaklarda geceleyin
A'zelimdi dedi:
"Gidiyor musun ay ışığı?
Bir yıldız daha kaydı..."
Tül çekilmiş idi geceye ipekten
Gözleri idi şişti
Yağmurdur hiddetlendi
Dedim o vakit:
"A'zel...
Ah,benim mehtap bile çıkmayan gecelerimde a'zel...
Olabilirsin atmış güllerimi
Olabilirsin çalmış senelerimi
Olabilirsin atmış kirli, yıkmış
Olabilirsin sarmış;sarmalamış bedenimi
Yahut sensin karanlığın aydınlık meleği...
(Serenay Özkan)
Jan 24
Jan 24, 2026 at 3:37 PM UTC
Ben yalnızlığın efendisi
Geceyi saran benim kara serçemdir
Kaderlidir bahçelerim gecenin gecesinde
Ben yalnızlığın efendisi
Ölüdür kiraz bahçeleri
Anca dikerler bu bahçeye
Ben öldükten sonra bir kiraz bahçesi
Ben yalnızlığın efendisi
Sarhoşlarım vardır
Birbirindendirler yalancı
Çocuklarım vardır
Üstlerinde kara gelinlik
Işıklar söndü mü?
Şehirlerine bitiverirler
Hele griden maviye gözleri yaşlı mı? Mehtaplarıma konuverirler
Sabahleyin dağların çimenleri yaralı
Kör bir kuş misali dinler sema
Dantellerim siyah
Banklarım yaralı, yalnız
Ben yalnızlığın efendisi...
(Serenay Özkan)
Nov 26, 2025
Nov 26, 2025 at 10:51 AM UTC
Gece ağaçların dalları kefen sayarmış
Aysa üstte çiçekleri
Ak gül elimde
Sokaklarda sürünmüş bir hilal
Yürüyorum rıhtıma karşı
Bir gül attım boğaza
Yaprakları sarı
Yürüyorum rıhtıma karşı
Geceye bir örtü
Sarı
Bir gül öpülmemiş
Sarı
Bir rüzgâr esti sarı, sarı
Ellerimdeki kan mı gül
Yoksa yerlere sürünmüş hilal mi kesilmiş sarı?
Sep 16, 2025
Sep 16, 2025 at 2:43 PM UTC
Kedi Gözü Ay
Kefenimden karanfil çalan siyah
Ay gebe senden
Kedi gözü ay
Kafese tıkalı ruhu gecede yaşlı ruh gebe
Geceden kalma siyah
Çürük karanfil çalan siyah
Ay gebe senden
Kedi gözü ay.
(Serenay Özkan, Viata)
Aug 2, 2025
Aug 2, 2025 at 11:52 AM UTC