#bansa - Hello Poetry

011521 Iaalay ko ang aking katha Sa mga sumusubok sa landas na kayhirap pasukin At ang sigaw nila'y kalayaan sa pagpili Kung saan ba ang kani-kanilang tatahakin. Malayang pagpili -- Pagpili sa hindi lamang gusto, Ngunit pagpili sa kung ano nga ba Ang tunay na nararapat. Kaakibat ng pagpili, Ay ang pagtimbang sa kung ano bang Makabuluhan sa panglahat na kapakanan. Hindi tayo pipili dahil tayo'y makasarili, Bagkus tayo'y pipili dahil ito'y ating pinag-isipan. Bakit ba gusto nating tahakin kung nasaan Naroon na ang lahat? At ang lipon ng bawat kulay ng bahaghari Ay sama-samang pumoprotesta Sa kani-kanilang adhikain. Minsan, gusto nating matahimik.. Tahimik na lumalaban Hindi gaya ng mga nasa lansangan At itinatali ang sarili Sa kanilang nasanayang batas. Tayo'y hahalili sa kahapong nagtapos na henerasyon, O baka nalimot mo na ring tayo'y demokrasya na ngayon Ngunit mga alipin ng baluktot na administrasyon noon.. Ano nga ba ang malinis na konsensya Sa bayan kong dinungisan na ng pawis Ng iba'ibang ganid na mga bansa? O minsan nga'y masakit pa pala ang malaman Na tayo rin mismo ang sumira At lumaspangan sa bandila nating Noo'y dugo ang nasa itaas. Sakim ang ating mga sarili Pagkat tayo'y nauuhaw pa Sa pansarili nating kalayaan. Tayo'y walang ipinag-iba Sa mga pailalim na bigayan At pagsalo sa kaso ng iba, Pagtalikod sa karapatang ipinaglalaban Ng mga naging bihag sa selda. Habang ang iba'y naghahalakhakan At pawang mga hangal Sa kanilang pagbalot sa sarili Patungo sa bukas Na hihimlay sa kani-kanilang mga hukay. Susuong ka pa ba? Kaya mo pa bang magbulag-bulagan? Pero sa buhay na iyong pipiliin, Piliin mo sana ang daang matuwid. At paano mo nga malalaman Ang mas higit sa timbangan Kung ang iyong pamantayan Ay sirang orasan at papel na ginintuan.. Nasayo ang hatol Ang hatol kung saan ka lulusong Kung saan ka makikiuso..

0

Jan 15, 2021

Jan 15, 2021 at 12:29 AM UTC

psalmiseta

Kalye

011521 Iaalay ko ang aking katha Sa mga sumusubok sa landas na kayhirap pasukin At ang sigaw nila'y kalayaan sa pagpili Kung saan ba ang kani-kanilang tatahakin. Malayang pagpili -- Pagpili sa hindi lamang gusto, Ngunit pagpili sa kung ano nga ba Ang tunay na nararapat. Kaakibat ng pagpili, Ay ang pagtimbang sa kung ano bang Makabuluhan sa panglahat na kapakanan. Hindi tayo pipili dahil tayo'y makasarili, Bagkus tayo'y pipili dahil ito'y ating pinag-isipan. Bakit ba gusto nating tahakin kung nasaan Naroon na ang lahat? At ang lipon ng bawat kulay ng bahaghari Ay sama-samang pumoprotesta Sa kani-kanilang adhikain. Minsan, gusto nating matahimik.. Tahimik na lumalaban Hindi gaya ng mga nasa lansangan At itinatali ang sarili Sa kanilang nasanayang batas. Tayo'y hahalili sa kahapong nagtapos na henerasyon, O baka nalimot mo na ring tayo'y demokrasya na ngayon Ngunit mga alipin ng baluktot na administrasyon noon.. Ano nga ba ang malinis na konsensya Sa bayan kong dinungisan na ng pawis Ng iba'ibang ganid na mga bansa? O minsan nga'y masakit pa pala ang malaman Na tayo rin mismo ang sumira At lumaspangan sa bandila nating Noo'y dugo ang nasa itaas. Sakim ang ating mga sarili Pagkat tayo'y nauuhaw pa Sa pansarili nating kalayaan. Tayo'y walang ipinag-iba Sa mga pailalim na bigayan At pagsalo sa kaso ng iba, Pagtalikod sa karapatang ipinaglalaban Ng mga naging bihag sa selda. Habang ang iba'y naghahalakhakan At pawang mga hangal Sa kanilang pagbalot sa sarili Patungo sa bukas Na hihimlay sa kani-kanilang mga hukay. Susuong ka pa ba? Kaya mo pa bang magbulag-bulagan? Pero sa buhay na iyong pipiliin, Piliin mo sana ang daang matuwid. At paano mo nga malalaman Ang mas higit sa timbangan Kung ang iyong pamantayan Ay sirang orasan at papel na ginintuan.. Nasayo ang hatol Ang hatol kung saan ka lulusong Kung saan ka makikiuso..

59

Ang nakaupong tiwali— siya ang binoto ng masa. Sa manggas ng kanyang barong, panganib ng maralita May kinang ang kan’yang ngiti mapungay ang mga mata Sa bawat pangakong lahad ay pagsibol ng pag-asa. Pag-asa na tayo'y ligtas ay naging katakot-takot. Para raw sa Inang Bayan, peligro na nakabalot. Ang salitang bulaklakin ay daglian ding nalanta kapalit ang pagtungayaw, at banta ng direktiba. Hindi natin inasahan— bahid ng dugo sa daan. Mga kamay, nahugasan ngunit hindi ang lansangan. Sa lapida nakaukit ngalan ng mga biktima. Sunod kayang tatahimik ang silang may pinupuna? Hapis ng inang nawalan, “Crispin, Basilio, anak ko,” oyayi ng Inang Bayan. “Pasismo! Peligro rito!”

0

Aug 22, 2020

Aug 22, 2020 at 10:55 PM UTC

moonymoony

Danak ng Dugo

Ang nakaupong tiwali— siya ang binoto ng masa. Sa manggas ng kanyang barong, panganib ng maralita May kinang ang kan’yang ngiti mapungay ang mga mata Sa bawat pangakong lahad ay pagsibol ng pag-asa. Pag-asa na tayo'y ligtas ay naging katakot-takot. Para raw sa Inang Bayan, peligro na nakabalot. Ang salitang bulaklakin ay daglian ding nalanta kapalit ang pagtungayaw, at banta ng direktiba. Hindi natin inasahan— bahid ng dugo sa daan. Mga kamay, nahugasan ngunit hindi ang lansangan. Sa lapida nakaukit ngalan ng mga biktima. Sunod kayang tatahimik ang silang may pinupuna? Hapis ng inang nawalan, “Crispin, Basilio, anak ko,” oyayi ng Inang Bayan. “Pasismo! Peligro rito!”

28

Siyang nagsisilbing tahanan at ilaw At buhay nitong sangkalangitang bughaw Ay s'yang sa pag-ibig ng anak ay uhaw 'Pagkat kasaysayan ng bandila't araw Ay 'di na singtingkad at nakasisilaw Mayroong bayani't magiliw na supling Mandirigmang hahayo at magigiting Ngunit mga lilong anak ay mayr'on din Banyaga ang dila't hindi sasambitin Ang panata sa inang dapat mahalin Awit ng puso ni Inang Maralita Na mula sa luha, pag-irog, salita Ay hindi kaylanmang dininig ng madla Na nukal sa bayan subalit ang sutla Ng kasuota'y kay Ina'y 'di nagmula Ang inang mayaman sa ganda ng ngiti Ay nagkukubli sa likod ng pighati Palibhasa ay dalita sa pagbati At pagmamahal ng anak na lumaki Sa yakap ni Pilipinas hanggang huli

0

Dec 22, 2019

Dec 22, 2019 at 11:47 PM UTC

eyji-noblesmith

Inang Maralita

Siyang nagsisilbing tahanan at ilaw At buhay nitong sangkalangitang bughaw Ay s'yang sa pag-ibig ng anak ay uhaw 'Pagkat kasaysayan ng bandila't araw Ay 'di na singtingkad at nakasisilaw Mayroong bayani't magiliw na supling Mandirigmang hahayo at magigiting Ngunit mga lilong anak ay mayr'on din Banyaga ang dila't hindi sasambitin Ang panata sa inang dapat mahalin Awit ng puso ni Inang Maralita Na mula sa luha, pag-irog, salita Ay hindi kaylanmang dininig ng madla Na nukal sa bayan subalit ang sutla Ng kasuota'y kay Ina'y 'di nagmula Ang inang mayaman sa ganda ng ngiti Ay nagkukubli sa likod ng pighati Palibhasa ay dalita sa pagbati At pagmamahal ng anak na lumaki Sa yakap ni Pilipinas hanggang huli

20

Mahal ko ang Pilipinas pero hindi ng walang kapintasan Mahal ko sya kahit traffic ay di nababawasan Mahal ko sya kahit talamak pa rin ang kahirapan At patuloy kong mamahalin Pagkat siya ang bayan ko na sinilangan Kahit problema nya sa droga ay hindi nalulunasan Kahit mga teritoryo pa nya ay unti-unti nang nababawasan Kahit mas marami pa sa tama ang mali sa aking bayan Mahal pa rin kita, Pilipinas Hinding-hindi kita iiwan

0

Sep 15, 2019

Sep 15, 2019 at 3:09 AM UTC

CHLSEAA

Ang Bayan Kong Pilipinas

Mahal ko ang Pilipinas pero hindi ng walang kapintasan Mahal ko sya kahit traffic ay di nababawasan Mahal ko sya kahit talamak pa rin ang kahirapan At patuloy kong mamahalin Pagkat siya ang bayan ko na sinilangan Kahit problema nya sa droga ay hindi nalulunasan Kahit mga teritoryo pa nya ay unti-unti nang nababawasan Kahit mas marami pa sa tama ang mali sa aking bayan Mahal pa rin kita, Pilipinas Hinding-hindi kita iiwan

17

mababa man o mataas ang lipad, nagiisa ka sa himpapawid. sana ay iyong matupad, layunin **** matuwid. ikaw ang agila, tanyag at sikat. ikaw ay aking maalala, 'pagkat ikaw ay tapat.

0

Oct 31, 2018

Oct 31, 2018 at 11:11 AM UTC

jia

agila

mababa man o mataas ang lipad, nagiisa ka sa himpapawid. sana ay iyong matupad, layunin **** matuwid. ikaw ang agila, tanyag at sikat. ikaw ay aking maalala, 'pagkat ikaw ay tapat.

8