Sa palasyo ng pulbos—hari'ng ligaw, utak ay lumulutang,
ilong na gutom sa linya, puting alon ang pinapalanghap ng dilim na matanglawang.
Bawat singhot niya’y kidlat na baliw, sumasayaw sa litid ng bangungot,
Tila utak niya’y sinisinok ng ambon, sariling demonyo ang kumakain ng loot.
Mesa niyang marmol, bakas ng gabi, puro multo ng pangakong nabubura,
Lahat ng salita—nagiging bula, ulap na tinatangay ng masamang espora.
Bangag sa kislap ng pulbos, puro peke'ng repleksyon, parang salamin ng impiyerno,
Tinakpan ang bayan ng ngiting salat, habang sinusunog ng bisyo ang trono.
Puting alindog, kumakain ng hari, humihigop ng kaluluwa,
Ang leader na lulong sa linya, nagiging anino ng anino pa.
Adiksyon na sariling batas, kompas na nabali sa apoy ng yelo,
At sa bawat singhot ng pulbos—may bulong ng demonyong relo.
Utos niyang kalbo ang rason, tikwas ang direksyon, lumiliko kahit walang daan,
Parang tren sa dilim na nasagasaan ng preno, sinakal ng sariling kasalanan.
Utak niya’y umiikot—orbit ng sabog at maling ilusyon,
Kompas na basag ng puting hangin, alindog na kunwa’y talino pero lason.
Puting alindog, kumakain ng hari, humihigop ng kaluluwa,
Ang leader na lulong sa linya, nagiging anino ng anino pa.
Adiksyon na sariling batas, kompas na nabali sa apoy ng yelo,
At sa bawat singhot ng pulbos—may bulong ng demonyong relo.
Hanggang bumagsak ang trono sa sarili niyang alikabok,
Hari'ng nilunok ng pulbos, kronika ng pagguho’t apoy na umusok.
Sapagkat ang leader na nalulong sa linya ng ilusyon,
Sa dulo—ang pulbos mismo ang sumulat ng kanyang pagbaon.
Dec 21, 2025
Dec 21, 2025 at 12:28 AM UTC
Sa palasyo ng pulbos—hari'ng ligaw, utak ay lumulutang,
ilong na gutom sa linya, puting alon ang pinapalanghap ng dilim na matanglawang.
Bawat singhot niya’y kidlat na baliw, sumasayaw sa litid ng bangungot,
Tila utak niya’y sinisinok ng ambon, sariling demonyo ang kumakain ng loot.
Mesa niyang marmol, bakas ng gabi, puro multo ng pangakong nabubura,
Lahat ng salita—nagiging bula, ulap na tinatangay ng masamang espora.
Bangag sa kislap ng pulbos, puro peke'ng repleksyon, parang salamin ng impiyerno,
Tinakpan ang bayan ng ngiting salat, habang sinusunog ng bisyo ang trono.
Puting alindog, kumakain ng hari, humihigop ng kaluluwa,
Ang leader na lulong sa linya, nagiging anino ng anino pa.
Adiksyon na sariling batas, kompas na nabali sa apoy ng yelo,
At sa bawat singhot ng pulbos—may bulong ng demonyong relo.
Utos niyang kalbo ang rason, tikwas ang direksyon, lumiliko kahit walang daan,
Parang tren sa dilim na nasagasaan ng preno, sinakal ng sariling kasalanan.
Utak niya’y umiikot—orbit ng sabog at maling ilusyon,
Kompas na basag ng puting hangin, alindog na kunwa’y talino pero lason.
Puting alindog, kumakain ng hari, humihigop ng kaluluwa,
Ang leader na lulong sa linya, nagiging anino ng anino pa.
Adiksyon na sariling batas, kompas na nabali sa apoy ng yelo,
At sa bawat singhot ng pulbos—may bulong ng demonyong relo.
Hanggang bumagsak ang trono sa sarili niyang alikabok,
Hari'ng nilunok ng pulbos, kronika ng pagguho’t apoy na umusok.
Sapagkat ang leader na nalulong sa linya ng ilusyon,
Sa dulo—ang pulbos mismo ang sumulat ng kanyang pagbaon.
Request permission to use this poem