Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Nakahinumdom ko, sa una man gyud to nga kitang duha nagakadungan pa ug baklay padulong ngadto sa usa ka balay. Naggunitay sa atong mga kamot ug ming-ingon nga di gayud boy-an ang usa’g usa. Kuntito naman ko, ug gasalig ko nga ikaw kanunay naa sa akong tapad. Apan minglabay ang mga oras ug bulan, paglingi ko usab sa akong kiliran ikaw napanaw lang ug kalit ug wa na ko kabawo asa ko ikaw makit-an. Mingsulay ko ug tagad kay gihuna-huna ko basin ikaw akong nabiyaan, paspas biya ko mulakaw ug langay kay ka. Apan wa man, sa pila na ka adlaw nakong huwat-huwat, wa gihapon ka, asa man diay tuod ka? Ikaw man gud, langay kay ka. Ug gapadayon na lang ko ug baklay, pero hinay-hinay lang, para ikaw unta makaapas ra. Sa paglakaw-lakaw nako, Nakatagbo ko ug usa ka tawo, ug mingsulay ko ug pangutana bahin sa imo, basin ba, ikaw nakalabay na ug nakit-an ka niya. Grabe, asa man diay tuod ka? Ikaw man gud, langay kay ka. Minglabay ang pila ka mga tuig, didto nako nakahuna-huna basin ako diay gyud ang langay ba, ug wa nako kaapas sa imoha. Busa minglakaw napud ko ug paspas kaayo para ikaw akong maapsan, dasig lang, magkita ra lagi siguro tang duha. Apan, ako tawo ra pud biya, kapuyon ug uhawon pud ug inapas sa imo, layo na kaya siguro ka ug naabtan. Asa man diay tuod ka? Ikaw man gud, gadali ra pud kay ka. Ug sa dihang nakahapit na hinuon ko ug laing balay para mupahuway, ug muinom ug tubig, kapoy biya pud ug pangita nimo sa pila na ka tuig, siguro, langay lang gyud diay ko, kay katong tawo nga akong napangutan-an, dugay ko mituo, nga ikaw pud diay nagtagad kanako, nga ana pud ka, nga langay ra kaayo ko. Magkita ra lagi siguro tang duha, hinaot puhon.
0
Sep 14, 2012
Sep 14, 2012 at 11:30 PM UTC
Langay Kay Ka (Balak)
Nakahinumdom ko, sa una man gyud to nga kitang duha nagakadungan pa ug baklay padulong ngadto sa usa ka balay. Naggunitay sa atong mga kamot ug ming-ingon nga di gayud boy-an ang usa’g usa. Kuntito naman ko, ug gasalig ko nga ikaw kanunay naa sa akong tapad. Apan minglabay ang mga oras ug bulan, paglingi ko usab sa akong kiliran ikaw napanaw lang ug kalit ug wa na ko kabawo asa ko ikaw makit-an. Mingsulay ko ug tagad kay gihuna-huna ko basin ikaw akong nabiyaan, paspas biya ko mulakaw ug langay kay ka. Apan wa man, sa pila na ka adlaw nakong huwat-huwat, wa gihapon ka, asa man diay tuod ka? Ikaw man gud, langay kay ka. Ug gapadayon na lang ko ug baklay, pero hinay-hinay lang, para ikaw unta makaapas ra. Sa paglakaw-lakaw nako, Nakatagbo ko ug usa ka tawo, ug mingsulay ko ug pangutana bahin sa imo, basin ba, ikaw nakalabay na ug nakit-an ka niya. Grabe, asa man diay tuod ka? Ikaw man gud, langay kay ka. Minglabay ang pila ka mga tuig, didto nako nakahuna-huna basin ako diay gyud ang langay ba, ug wa nako kaapas sa imoha. Busa minglakaw napud ko ug paspas kaayo para ikaw akong maapsan, dasig lang, magkita ra lagi siguro tang duha. Apan, ako tawo ra pud biya, kapuyon ug uhawon pud ug inapas sa imo, layo na kaya siguro ka ug naabtan. Asa man diay tuod ka? Ikaw man gud, gadali ra pud kay ka. Ug sa dihang nakahapit na hinuon ko ug laing balay para mupahuway, ug muinom ug tubig, kapoy biya pud ug pangita nimo sa pila na ka tuig, siguro, langay lang gyud diay ko, kay katong tawo nga akong napangutan-an, dugay ko mituo, nga ikaw pud diay nagtagad kanako, nga ana pud ka, nga langay ra kaayo ko. Magkita ra lagi siguro tang duha, hinaot puhon.
Balak - a Visayan/Cebuano poem. © 2012
jkpoetry
Written by
M/Filipino
Sep 14, 2012
Sep 14, 2012 at 11:30 PM UTC
Request permission to use this poem