Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Kaninang madaling araw umiyak ang langit, Nabasa ng kanyang luha ang kalsada na dati **** nilalakaran. Mamayang hapon susunugin ang iyong bangkay. Magiging abo ka at ilalagay sa banga. Sa museleo ng isang simbahan doon ka hihimlay, Matutulog ka na kasama ang ibang bangkay Na tulad **** tinupok nang apoy. Noong isang gabi dinalaw ko ang burol mo, Payapa kang nakahiga sa kabaong , Hindi alam ng mga bulaklak at ataul ang hirap na ‘yong pinagdaanan. Nagpapahinga kana sa sinapupunan ng kawalan Kung saan ang lahat ay nagmula.
0
Dec 7, 2017
Dec 7, 2017 at 8:55 PM UTC
CREMATION
Kaninang madaling araw umiyak ang langit, Nabasa ng kanyang luha ang kalsada na dati **** nilalakaran. Mamayang hapon susunugin ang iyong bangkay. Magiging abo ka at ilalagay sa banga. Sa museleo ng isang simbahan doon ka hihimlay, Matutulog ka na kasama ang ibang bangkay Na tulad **** tinupok nang apoy. Noong isang gabi dinalaw ko ang burol mo, Payapa kang nakahiga sa kabaong , Hindi alam ng mga bulaklak at ataul ang hirap na ‘yong pinagdaanan. Nagpapahinga kana sa sinapupunan ng kawalan Kung saan ang lahat ay nagmula.
Written by
Dec 7, 2017
Dec 7, 2017 at 8:55 PM UTC
Request permission to use this poem