Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
no, nie wyparzona morda... masz racje dewotko... bo ta morda to pysk psa, a jak każdy dobry pies wie, tak i też: SZCZEKA! WARCZY! kiedy widzi nie-przyjaciela na podwórku swego pana! dajcie mi ludzie tło! a ja wam dam oddech pokory - zwanym dusze - i to co zwanym jest wspólnotą!    i to co też jest kroplą potu nad       brwią darwina kiedy mrok zaspany, ziewiający, pyta: czy jest, czy też był taki czy owaki naród pod mą   "nie-obecnością": który miał   tyle tchu brovado pytać czy ja,    a nie on sam siebie,      w lustrze widzi? na czele tym co jest język tęczy - zwanym     iskrą, zwanym wynagrodzeniem rozruźnienia koloru w      biel i w mrok!      ronin!       búnt! **fu! pierdole tą polską ortografie!   niech bałwan bałwana a potem osła jebie mrożonką marchwi!**    ludzie! dajcie mi tło! a ja wam dam oddech: na czym miałem malować wasz cerkiew, ten dom, to godło warte -      narodu:              i ludu krwi... lecz nadal nad krew i kości sens poświęncenia:                 na marsz wedle                     totem: ambicji!
0
Jul 24, 2017
Jul 24, 2017 at 9:48 PM UTC
pierdole polską ortografie: pan pancerny
no, nie wyparzona morda... masz racje dewotko... bo ta morda to pysk psa, a jak każdy dobry pies wie, tak i też: SZCZEKA! WARCZY! kiedy widzi nie-przyjaciela na podwórku swego pana! dajcie mi ludzie tło! a ja wam dam oddech pokory - zwanym dusze - i to co zwanym jest wspólnotą!    i to co też jest kroplą potu nad       brwią darwina kiedy mrok zaspany, ziewiający, pyta: czy jest, czy też był taki czy owaki naród pod mą   "nie-obecnością": który miał   tyle tchu brovado pytać czy ja,    a nie on sam siebie,      w lustrze widzi? na czele tym co jest język tęczy - zwanym     iskrą, zwanym wynagrodzeniem rozruźnienia koloru w      biel i w mrok!      ronin!       búnt! **fu! pierdole tą polską ortografie!   niech bałwan bałwana a potem osła jebie mrożonką marchwi!**    ludzie! dajcie mi tło! a ja wam dam oddech: na czym miałem malować wasz cerkiew, ten dom, to godło warte -      narodu:              i ludu krwi... lecz nadal nad krew i kości sens poświęncenia:                 na marsz wedle                     totem: ambicji!
Written by
Jul 24, 2017
Jul 24, 2017 at 9:48 PM UTC
Request permission to use this poem