κι εκεί που στοίβαζα
τις ρώγες του κομπολογιού τη μιά πάνω στην άλλη
κι αγκομαχούσε η βελόνα του γραμμοφώνου
στις νότες του Μάρκου μου,
είδα τι είν'ο έρωτας...
ν'αδειάζεις στο ποτήρι μου,
είναι .
να χορεύω ζεϊμπέκικο στο δειλινό
και να ξημερώνει ο κόσμος,
είναι...
να μου λείπεις
είναι
κι όταν ακόμα ταξιδεύω στης γιορτής σου το διάβα,
είναι
και να αδειάζει η ψυχή μου στων δέντρων το πέρασμα,
πίσω απο το τζάμι του τραίνου που χάθηκε πια...
...ν'αδειάζει η ψυχή σου στις λέξεις μου,
είναι...
να ταξιδεύω μιά μιά τις ρώγες στο σούρουπο,
είναι,
τόσο,
που με πονάς,
λες και είν'οι δικές σου...
...είναι!
Σακελλαρης Καμπουρης
*********************************************
and where I was stacking
the beads of the rosary one on top of the other
and the gramophone needle was struggling
in the notes of my Mark,
I saw what love is...
to empty into my glass,
it is .
to dance zeibekiko at dusk
and the world dawns,
it is...
I miss you.
it is
and while I'm still traveling to your celebration, I read it,
it is
and my soul empties into the trees' passage,
behind the window of the train that has now disappeared...
...your soul empties into my words,
it is...
to travel the teats one by one in the dusk,
is,
so much,
that you hurt me,
as if they were yours...
...it is!
Jan 25
Jan 25, 2026 at 12:11 PM UTC
κι εκεί που στοίβαζα
τις ρώγες του κομπολογιού τη μιά πάνω στην άλλη
κι αγκομαχούσε η βελόνα του γραμμοφώνου
στις νότες του Μάρκου μου,
είδα τι είν'ο έρωτας...
ν'αδειάζεις στο ποτήρι μου,
είναι .
να χορεύω ζεϊμπέκικο στο δειλινό
και να ξημερώνει ο κόσμος,
είναι...
να μου λείπεις
είναι
κι όταν ακόμα ταξιδεύω στης γιορτής σου το διάβα,
είναι
και να αδειάζει η ψυχή μου στων δέντρων το πέρασμα,
πίσω απο το τζάμι του τραίνου που χάθηκε πια...
...ν'αδειάζει η ψυχή σου στις λέξεις μου,
είναι...
να ταξιδεύω μιά μιά τις ρώγες στο σούρουπο,
είναι,
τόσο,
που με πονάς,
λες και είν'οι δικές σου...
...είναι!
Σακελλαρης Καμπουρης
*********************************************
and where I was stacking
the beads of the rosary one on top of the other
and the gramophone needle was struggling
in the notes of my Mark,
I saw what love is...
to empty into my glass,
it is .
to dance zeibekiko at dusk
and the world dawns,
it is...
I miss you.
it is
and while I'm still traveling to your celebration, I read it,
it is
and my soul empties into the trees' passage,
behind the window of the train that has now disappeared...
...your soul empties into my words,
it is...
to travel the teats one by one in the dusk,
is,
so much,
that you hurt me,
as if they were yours...
...it is!
Request permission to use this poem