we were each other's sunlight
shining brightly upon each other
as we give each other
a touch of earthly warmth
we were two celestial bodies
bound together by each other's gravity
revolving about a mutual coordinate
moving in universal synchrony
but it looks like all our hydrogen
has ran out and we collapsed
into a white dwarf—dim light
no life, no soul, cold to the touch
we are running out of light
and you gave up on emitting yours
yet i force myself to keep on shining
like i'm milking stone, it's hopeless
Sep 17, 2017
Sep 17, 2017 at 7:54 PM UTC
the rhythmic crash
of the sea waves
as water trickles
beneath my feet
as it slowly washes
the sand on my skin
just before
it ebbs away
and then it flows
and then it ebbs
and then it flows
and then it ebbs
again and again
as i stood there
affixed to the moment
transfixed by the rhythm
and then, out of nowhere
it stopped
the tides have already
receded
Sep 16, 2017
Sep 16, 2017 at 10:19 PM UTC
the both of us—
a dissonance in the making,
an F# to a C major chord,
a jumble of notes
with no harmony,
a series of notes
with no melody,
a sheet of music
that lacks feeling,
for all we have
are sharps and flats
that will never work together
Sep 16, 2017
Sep 16, 2017 at 10:19 PM UTC
i started walking
since the beginning
who knows what lies ahead
at the very end of the road
a journey of a lifetime
as i continue to strive
but forward is the way i go
in this journey i'll undergo
millions of miles
and uncountable cries
forgotten and heard
by the long stretch of road
in this eternal struggle
and as i slowly crumble
will i ever reach the end
of this never-ending road
Sep 16, 2017
Sep 16, 2017 at 10:16 PM UTC
O kay rami ng mga bilang,
O kay rami ding kabilang,
Sa kumpol ng mga braha,
Isasalaysay ang aking storya.
Sampu, sampung taon siguro ang hihintayin ko bago ka maligawan,
Siyam, ika'y naumpisahang magustuhan habang nasa ika syam na baitang,
Walo, palitan mo lang ang letrang o ng a, yan ang pag-asa ko,
Pito, dahil nung ika pitong baitang, di agad nakilala,
Anim, at sana sa anim na taon sa aking sekondarya ang bawat araw ay mahalaga,
Lima, at sana sa ikalimang taon, ikay mas makilala pa,
Apat, apat na araw nalang ang natitira sa linggong ito,
Tatlo, at mahigit pa sa tatlong oras ang naigugugol ko sa pagsulyap minsan sa iyo,
Dalawa, dalawang taon nalang ang natitira na ikay makakasama,
Kahit di man ako ang iyong hari, ituturing naman kitang reyna, sabihing ako'y tuso man, o yung madalas na nagpapatawa,
Ang hiling ko'y maging alas mo aking sinta.
Sep 12, 2017
Sep 12, 2017 at 9:12 AM UTC
Today, is a special day
And why is that so?
Today, in 1883, a lot were buried
In fiery volcanic ash
Today, in 479 BC, battles were won
By Greeks against Persians
Today, in 1979, soldiers were killed
From deadly roadside bombs
But 17 years ago, in this day
Moonshine was born,
Whose light shined
In each and every heart that's torn,
Whose light is caring
And guiding and loving,
Whose light is deserving,
To be loved.
A lot have happened today, in history
But none of these matter today
Except for you, Ysobelle.
Today, indeed, is a special day.
Sep 6, 2017
Sep 6, 2017 at 10:48 AM UTC
Ilang kilometro na ang tinahak,
Kay layo na ng inabot ng aking mga yapak,
Patungo sa pook na di ko alam saan,
Parang hilong sinusunod ang nararamdaman.
Hindi ko na maalaala,
Ang lahat ng mga pangyayari,
Binaon nang walang pag-aalala,
Sa nakaraang tulad ng gabi.
Ako nga ba'y nasaan na?
Ako ba'y babalik pa?
Nasa gitna ng kawalan,
Kumakapit sa nararamdaman.
Sep 6, 2017
Sep 6, 2017 at 10:47 AM UTC
Ang lahat ay may umpisa,
Ang lahat ay may pinagmulan,
Kalungkutan man o ligaya,
Ang maaaring kahahantungan.
Sa bawat pagsubok na haharapin,
Tagumpay o kabiguan ang aabutin,
Ito'y pagsisikapan,
Kahit sakit man ay umulan.
Pero lahat ay gagawin,
Hanggang sa kayang abutin,
Hanggang sa huling patak ng dugo,
Ibubuhos hanggang sa huling yugto.
Tatanggapin ang kalalabasan,
Tatanggapin kahit ano man yan,
Kahit masaktan man,
Tatanggapin ng aking kalooban.
Dahil ito ang aking destinasyon,
Sa byahe ko kasama ka,
Sa panahong nakasama ka,
Ngayon, ang oras ko para bumaba.
Salamat aking sinta,
Salamat sa ligayang iyong dala,
Salamat, kahit ito'y panandalian,
Maraming salamat, aking kaibigan.
Ang kwentong di natin inakala,
Ay nasa huli na palang kabanata,
O kay rami kong natutunan,
Mula sa mga bagay na nagdaan.
Ito'y aking kayamanan,
Umabot man ang katandaan,
Itong karanasan,
Di matatanggal sa isipan.
Heto na ang huling pahina,
Huling pahina ng ating kabanata,
Ang kabanatang ito'y lalagyan ko ng bantas,
Isang tuldok: katapusan ng aking kalatas.
Ang kalatas ng aking paghanga.
Jul 14, 2017
Jul 14, 2017 at 5:16 PM UTC
Ang buhay nga naman,
Puno ng lungkot at kaligayahan,
Subalit wala tayong magagawa,
Tiisin nalang kung ano ang mapapala.
Diyos ko, ako'y tulungan nyo,
Sa aking landas na tinutungo,
Landas na puno ng sagabal,
Mga sagabal na susubok kung ako'y mapapagal.
Dahil ang katotohanan ay di ko maitatanggi,
Katotohanang ikinubli sa mga tawat mga ngiti,
Ang katotohanang ako rin ay nasasaktan,
Dahil sa damdamin kong nanlalaban.
Minsan di ko maiwasan,
Na masabi ang tunay na nilalaman,
Ng puso at di ng isipan,
Kaya minsan, ginagawang katatwanan.
Ika'y kasapakat ko sa gawaing ito,
Ang sinasabihan ko ng mga naturang biro,
Ang nakikisabay sa aking mga kalokohan,
Kalokohang minsang ginusto kong maging katotohanan.
Sa kasamaang palad, ito ang katotohanan,
Ang minsang inisip matapos magtawanan,
Ang di ko naman maipagkakailang nakakatawa nga,
Ngunit di ko inaasahang puso ko pala'y mapipiga.
Ang binansagan nating pinakamagandang biro,
Ang sa mga luha ko'y nagpatulo,
Tumulo dahil sa kakatawa,
Tawang may kasunod na pagdurusa.
Pagdrusa dahil masakit,
Tawa't halakhak nga ba'y sapat na kapalit?
Ngunit masasabi ito'y panandalian,
Dahil pagkatapos nitoy masasaktan,
Para bang ang gusto ko'y ibinigay,
Na para bang nagkusa at di na ako pinahintay,
Ngunit alam ko sa sarili ko na ito'y huwad,
Ako na mismo ang unang naglahad.
Subalit nakakatawa naman talaga,
Sabihan ba naman kita ng "mahal kita",
Tono palang kalokohan na,
Masasai **** baligho ang ideya.
Aminado akong iyo'y kabilaghuan,
Ngunit wala na akong magagawa dyan,
Kasalanan ko na kung ako'y nasaktan,
Dahil alam kong ako'y nagkamali at may kakulangan.
Jun 10, 2017
Jun 10, 2017 at 2:20 AM UTC
Hindi makita,
Hindi maalala,
Ang tanging pag-asa,
Tuluyang nawala.
Hindi na alam kung saan pupunta,
Hindi mapakali, natataranta,
Hindi na mapigilan,
Ang damdaming kinakatakutan.
Sa bangin ng kawalan,
Nahulog ng biglaan,
Walang kasama ni kaagapay,
Sa lugar ng pagkakahimlay.
Ngunit bakit nga ba ako narito?
Paano nga ba ako napadpad sa pook na ito?
Hindi ko maalala ang bawat detalye,
Basta may hinahanap akong importante.
Pinipilit kong alalahanin kung ano,
Ngunit baka hindi ano, baka sino,
Kung sino, sino nga ba?
Ang paglalaanan ko ng panahon upang makita.
Ang mga katagang ito ay galing sa isang awitin,
Awiting umantig sa aking damdamin,
Dahil ang sagot ay "ikaw",
Ikaw, ang hinahanap ng puso kong ligaw.
Jun 6, 2017
Jun 6, 2017 at 9:58 PM UTC