Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
ranelamyp
18/F I have nothing else to say. Just read my poems.
Gusto ko gumawa ng tula Tungkol sa pag-abot ko sa mga tala Panulat ang talas ng iyong salita Sa mala-papel kong panangga. Ilang taludtod pa lamang Kamay ko'y saaking luha nag-aabang Hatid na sugat 'di na mabilang Sa puso kong hindi mo binigyang galang. Isip ko ay napunta na doon sa sulok Pati ang puso kong mabagal na ang tibok Hindi pa kasi tapos ang tula nating sasangga sa mga bundok Kaagad mo nang tinadtad ng walang katapusang tuldok.
0
Dec 19, 2018
Dec 19, 2018 at 2:20 AM UTC
Tula-la
aanhin mo ang bayang mayaman, bayang maunlad at sapat, kung patay na ang mamamayan, at sa kalayaan ay salat.
0
Dec 19, 2018
Dec 19, 2018 at 2:19 AM UTC
bayan
Minsan mapapaisip ka na lang kung ikaw ba ay nagkulang o siya yung di lumaban. Mapapaisip ka na lang kung tama bang ikaw ang nahihirapan, patuloy na lumalaban, gulo’y subok na iniwasan, upang di lang siya masaktan. Mapapaisip ka na lang kung kaya ka ba iniwan kasi kahit gaano mo ipaglaban — na lahat ng problema niya ikaw na pumapasan umuuwi ka paring luhaan. Tama ba na tratuhin ka ng ganito? na parang laruan na pag sawa na sa iba, ikaw naman ang gusto? Tama ba na maramdaman mo ang sakit na nasa iyong puso kasi pinili mo siya kahit alam ng utak mo na di siya nakakatulong sayo? Tama ba na sa dinami dami ng taong araw araw na kumakausap sa’yo, dito ka pa nahulog sa taong di ka naman isasalo? Ang dami kong sinasabi sa ibang tao na maraming gago sa mundo na di dapat sila papaloko. Pero sa dulo din pala, ako yung magmamahal ng tulad mo. Pasalamat ka, ako na yung nagparaya siguro kasi di ko na rin kaya lalo na’t nakita kitang may kasamang iba. Tinago mo pa, sinabi **** kaibigan mo lang siya ngunit ang totoo pala, pag di tayo magkasama tumatakbo ka pabalik sa kanya. Di na rin siguro ako magtataka kung bakit mas pinili mo siya baka dahil ang puso nyo’y nagtugma o mas magaling lang siya sa kama. Bakit nga ba ako nagpakatanga? Nadaan mo nga lang ba ako sa iyong matatamis na salita, mga pangakong di ko alam kung matutupad ba o sadyang uhaw lang ako sa pagmamahal kaya nung nakita mo ako’t nagpapakahangal nasabi **** “pwede na ‘to, di rin naman ako tatagal.”   Sinabi ng mga magulang ko na lahat ng tao pinanganak ng may puso na kailangan mo lang intindihin at mahalin dahil sa dulo, pagmamahal niya’y iyong aanihin. Pero akalain mo yun, may mga tao palang tulad mo na di mo alam kung wala ba siyang puso o ipinaglihi sa demonyo. Nakakatawa ka, na lahat ng dugo, pawis, pati narin oras sayo ko lahat nawaldas buti sana kung nababalik mo ’to pero wala, ginawa mo akong uto uto. Isa kang patunay na may mga taong na kahit lahat ng pagmamahal sayo ay ibigay nag hahanap ka parin sa iba ng wala kang kamalay malay. Ngayon, tapos na ako. Di ko kailangan ang isang tulad mo. Sa lahat ng gago sa mundo, ikaw pa ang pinili ko, ikaw pa ang minahal ko, ikaw pa ang pinagubusan ko ng oras ng ganito, ikaw pa ang sumira sa’king utak at puso. Pero salamat din sa’yo dahil kung hindi sa pang-gagago mo hindi ko mapapansin na ang pagmamahal di ko lang makukuha sa’yo hindi ko mapapansin na marami rin palang masasama sa mundo na ang gusto lamang ay makitang mawasak ang sarili ko. Andami kong natutunan di lang tungkol sa mga tulad mo kundi pati na rin sa sarili ko: na kaya ko palang magmahal ng ganito na kaya ko palang lumaban ng husto na kaya ko palang ibigay ang lahat pati narin aking puso. Ngayong, mag isa na ulit ako, mas masaya na ako. Kaya sa susunod na darating sa buhay ko, tandaan mo nagmahal ako ng gago kaya ayusin mo ang buhay mo kung ayaw **** sulatan kita ng ganito.
0
Dec 19, 2018
Dec 19, 2018 at 2:19 AM UTC
Sa Lahat ng Gago sa Mundo
Minsan mapapaisip ka na lang kung ikaw ba ay nagkulang o siya yung di lumaban. Mapapaisip ka na lang kung tama bang ikaw ang nahihirapan, patuloy na lumalaban, gulo’y subok na iniwasan, upang di lang siya masaktan. Mapapaisip ka na lang kung kaya ka ba iniwan kasi kahit gaano mo ipaglaban — na lahat ng problema niya ikaw na pumapasan umuuwi ka paring luhaan. Tama ba na tratuhin ka ng ganito? na parang laruan na pag sawa na sa iba, ikaw naman ang gusto? Tama ba na maramdaman mo ang sakit na nasa iyong puso kasi pinili mo siya kahit alam ng utak mo na di siya nakakatulong sayo? Tama ba na sa dinami dami ng taong araw araw na kumakausap sa’yo, dito ka pa nahulog sa taong di ka naman isasalo? Ang dami kong sinasabi sa ibang tao na maraming gago sa mundo na di dapat sila papaloko. Pero sa dulo din pala, ako yung magmamahal ng tulad mo. Pasalamat ka, ako na yung nagparaya siguro kasi di ko na rin kaya lalo na’t nakita kitang may kasamang iba. Tinago mo pa, sinabi **** kaibigan mo lang siya ngunit ang totoo pala, pag di tayo magkasama tumatakbo ka pabalik sa kanya. Di na rin siguro ako magtataka kung bakit mas pinili mo siya baka dahil ang puso nyo’y nagtugma o mas magaling lang siya sa kama. Bakit nga ba ako nagpakatanga? Nadaan mo nga lang ba ako sa iyong matatamis na salita, mga pangakong di ko alam kung matutupad ba o sadyang uhaw lang ako sa pagmamahal kaya nung nakita mo ako’t nagpapakahangal nasabi **** “pwede na ‘to, di rin naman ako tatagal.”   Sinabi ng mga magulang ko na lahat ng tao pinanganak ng may puso na kailangan mo lang intindihin at mahalin dahil sa dulo, pagmamahal niya’y iyong aanihin. Pero akalain mo yun, may mga tao palang tulad mo na di mo alam kung wala ba siyang puso o ipinaglihi sa demonyo. Nakakatawa ka, na lahat ng dugo, pawis, pati narin oras sayo ko lahat nawaldas buti sana kung nababalik mo ’to pero wala, ginawa mo akong uto uto. Isa kang patunay na may mga taong na kahit lahat ng pagmamahal sayo ay ibigay nag hahanap ka parin sa iba ng wala kang kamalay malay. Ngayon, tapos na ako. Di ko kailangan ang isang tulad mo. Sa lahat ng gago sa mundo, ikaw pa ang pinili ko, ikaw pa ang minahal ko, ikaw pa ang pinagubusan ko ng oras ng ganito, ikaw pa ang sumira sa’king utak at puso. Pero salamat din sa’yo dahil kung hindi sa pang-gagago mo hindi ko mapapansin na ang pagmamahal di ko lang makukuha sa’yo hindi ko mapapansin na marami rin palang masasama sa mundo na ang gusto lamang ay makitang mawasak ang sarili ko. Andami kong natutunan di lang tungkol sa mga tulad mo kundi pati na rin sa sarili ko: na kaya ko palang magmahal ng ganito na kaya ko palang lumaban ng husto na kaya ko palang ibigay ang lahat pati narin aking puso. Ngayong, mag isa na ulit ako, mas masaya na ako. Kaya sa susunod na darating sa buhay ko, tandaan mo nagmahal ako ng gago kaya ayusin mo ang buhay mo kung ayaw **** sulatan kita ng ganito.
Continue reading...
94
For a long period of time, we have been told to conform to the different standards set for us by the society. We grew up in a system where having milk colored skin and lean, slender bodies is the only acceptable image of beauty. Several advertisements and individuals will try to tell you what you need to buy or do to improve yourself, and I’m writing this letter to say that you are superb; a creation of purpose. In a world where violence, fear and hate continue to exist, it is essential for us to unify and persist in eradicating the barriers that have been placed before us. Regardless of our differences - our backgrounds, religions, ethnicity, political views, jobs, academic standing, and flaws or perfections – we all want the same thing in life: respect, love and success. We all want to be seen and esteemed for who we are but we must also know that a women’s success doesn’t equalize with another’s failure. It is important that we work forward in life hand in hand, rather than to step on others just to rise above everyone else. Know that there is a time, place and an opportunity for all of us to accomplish our dreams. Know that you are able to think for yourself – despite of what the world keeps telling you. I believe that women like you and me are capable of creating history every day. I believe in the power of inseparability, that we could push the boundaries and open other people’s minds to a better discourse if we collectively act to make it happen. As we celebrate International Women’s Month, I encourage you to find the good in the women around you. Let yourself be inspired by their experiences setbacks and victories. By doing this, we not only strengthen our respect for one another, but we open doors for others and ourselves. This is letter is for all the women who’s looking for their place in this world. Whoever you may be – a student, a businesswoman, a coach, a lawyer, a janitor, a musician, a scientist, a military, a teacher, a traveler, a doctor, an athlete, a poet, or a transwoman – know that you are smart, beautiful, inspirational and strong. Thank you for being yourself. Sincerely, Pat
0
Dec 19, 2018
Dec 19, 2018 at 2:04 AM UTC
an open letter to all the women
For a long period of time, we have been told to conform to the different standards set for us by the society. We grew up in a system where having milk colored skin and lean, slender bodies is the only acceptable image of beauty. Several advertisements and individuals will try to tell you what you need to buy or do to improve yourself, and I’m writing this letter to say that you are superb; a creation of purpose. In a world where violence, fear and hate continue to exist, it is essential for us to unify and persist in eradicating the barriers that have been placed before us. Regardless of our differences - our backgrounds, religions, ethnicity, political views, jobs, academic standing, and flaws or perfections – we all want the same thing in life: respect, love and success. We all want to be seen and esteemed for who we are but we must also know that a women’s success doesn’t equalize with another’s failure. It is important that we work forward in life hand in hand, rather than to step on others just to rise above everyone else. Know that there is a time, place and an opportunity for all of us to accomplish our dreams. Know that you are able to think for yourself – despite of what the world keeps telling you. I believe that women like you and me are capable of creating history every day. I believe in the power of inseparability, that we could push the boundaries and open other people’s minds to a better discourse if we collectively act to make it happen. As we celebrate International Women’s Month, I encourage you to find the good in the women around you. Let yourself be inspired by their experiences setbacks and victories. By doing this, we not only strengthen our respect for one another, but we open doors for others and ourselves. This is letter is for all the women who’s looking for their place in this world. Whoever you may be – a student, a businesswoman, a coach, a lawyer, a janitor, a musician, a scientist, a military, a teacher, a traveler, a doctor, an athlete, a poet, or a transwoman – know that you are smart, beautiful, inspirational and strong. Thank you for being yourself. Sincerely, Pat
Continue reading...
7
ako ay nakatulala sa lugar kung saan walang madla; at ang isipan ko'y binabaha ng mga hindi ko nasabing salita. ako ay nasa dagat pa rin, at ang bawat ihip ng hangin ay simbolo ng aking dalangin na sana siya ay mapasa akin. ang mga puno ng niyog ay gaya ng pagmamahal kong matayog. mataas at hindi makasarili, spaagka't sakanya ay nawiwili. ang bawat butil ng buhangin ay parang pag-ibig kong hindi kapusin; bilyon-bilyong damdamin, pag-ibig para sakanya na hindi ko inamin. ang bawat alon na humahampas, ay parang mga sandaling aking ipinalagpas; mga bagay na matagal ko na dapat sinabi, ngayon ako'y ginagambala ng pagsisisi.
0
Dec 19, 2018
Dec 19, 2018 at 1:59 AM UTC
dagat.
**** isn't always dark alleys and whistles and pepper spray. It isn't always a stranger, they don't always look dangerous. Whether it is your boyfriend or your teacher or your uncle, they are no longer on your side. This is your attacker. Do not be silent. Do not be afraid to make a scene. Whether it is a movie theatre or a street corner or your bedroom, yell, scream, curse, bite, spit, let no resonate from your lungs so they cannot say they didn't hear you. Send him home, tell your parents, tell your friends, tell the police. **** is not always drunk men outside bars or keys clenched between white knuckles. Sometimes **** is silent. Do not be silenced.
0
Aug 4, 2017
Aug 4, 2017 at 2:54 PM UTC
**** Poem
When I was little, I used to hate having my door closed, I would scream and cry In fear of what the shadows could hold. I was afraid of a box Where I’d be held hostage Caged with a lock And no key Back then That pain was like the sting of a bee. Now at 17 I realize that I wasn’t afraid of the dark I was afraid of depression Making its mark. I was afraid of the endless battle of trying to fall asleep Not wanting to wake up But not wanting to dream. I was afraid of the hope I would lose in that battle Afraid of the chains That made my hollow bones rattle, Because in the light of a new day I’d stay inside “I’m tired” I’d say, But the truth was much simpler Than a cheap fix I am afraid of myself And I can’t change it.
0
Jun 21, 2017
Jun 21, 2017 at 4:27 PM UTC
Afraid of the Dark
when I first met you you were nothing more than another face but 6 months later, you're the only face I could ever find in a crowded place
0
Jul 29, 2016
Jul 29, 2016 at 6:13 AM UTC
07/29/16
tell them i was the warmest place you knew and that you turned me cold
0
Jul 18, 2016
Jul 18, 2016 at 3:41 AM UTC
Untitled
and it sounds cliche but when I told you I loved you I meant it, but what I really meant was that I'd destroy everything in this world for you, including myself
0
Apr 14, 2016
Apr 14, 2016 at 12:03 PM UTC
Untitled