Sa tuwing makikita ko
Ang mga ngiti mo
Wari ko'y matutumba ako
Lagi ka na lang pinagmamasdan
Mula dito sa malayo
Tumitingin...
Tumititig...
Basta masulyapan ka lamang
Masaya na ako
Nagtitiis...
Nag-aabang...
Nagbabakasakaling ikaw din ay mapatingin
Hindi mo alam kung gaano ako kasaya
Kapag nakikita kita
Ayos lang kahit na may kasama kang iba
Alam ko namang wala akong pag-asa
Kaya dito na lang ako sa malayo
Pagmamasdan ang mga ngiti mo
Magtitiis...
Mag-aabang...
Magbabakasakaling ako rin ay makikita mo
Sep 3, 2016
Sep 3, 2016 at 1:06 PM UTC
Falling for someone you don't entirely know,
You are tirelessly entering an endeavor you are to lose,
You give your entire being to an entirely different entity,
Who entices you with flashes of brilliance and mistery.
You effortlessly exert effort for a hopeless cause.
You are endlessly waiting for an eternity that will not come,
You picked a battle you have lost long before you could have won.
To fall in love with someone you barely know, don't do it, just please, don't.
Sep 2, 2016
Sep 2, 2016 at 7:46 PM UTC
*They say "Falling in love is a beautiful thing"
Well I say "Sleeping is the best"*
Aug 26, 2016
Aug 26, 2016 at 10:02 PM UTC
I've always known that I can't write happy poems
happy poems are inspiring.
happy.
unsure.
a fantasy.
and there's something about insincerity that disrupts the beauty of poetry
so I write about pain, and wounds, and melancholy
I write about it so often that I have become fluent in the language of depression
I can tell you the whole history of every scar
and I can show how crippled my heart has become
but I can't tell you the last time I was happy
or if I was ever happy.
happiness feels so foreign in my mouth
but the thorns in my throat feel like home.
a broken and dysfunctional home,
but home nonetheless.
so keep this in mind, beloved one,
I would love you with my broken heart
but it would never change the number of poems I would want to write when I look at you.
Aug 26, 2016
Aug 26, 2016 at 9:58 PM UTC
Ang dami ko nang nagawang tula,
Pero masasabi ko na isa ito sa paborito kong nagawa,
Bumalik tayo sa oras,
Sa oras na nakalipas,
Habang ako'y naglalakbay,
Nakita ko ang mga panahon na ako'y sumablay,
Natawa nalang ako sa aking nakita,
Nadinig ko ang mga mapapait at matatamis na salita,
Nakita ko ang mga taong humulma sakin,
Nais ko sana silang tanungin.
Ngunit hindi sapat ang aking oras,
Sa oras na lahat ng larawan ay nagsimula ng kumupas,
Nakita kita na paparating,
Hindi ko napigilan na tumitig at mapatingin.
Oo itong mga matang ito napatitig sayo,
Sabay bulong sa hangin na sana maging tayo.
Aug 17, 2016
Aug 17, 2016 at 10:20 PM UTC
Tanghali na at nais ko sana magsulat,
Ibuhos ang lahat ng aking gustong ipagtapat,
Ngunit wala, walang lumabas ni isang letra o salita,
Nahihirapan na kahit hindi halata.
Isang lapis at papel ang aking hawak,
Ang daming bumubulabog sa aking utak,
Nais ko sanang iparating sayo,
Binighani mo ang puso ko.
Kaso ang hirap, ang hirap hirap isulat ng aking nadarama,
Na parang magiging katawatawa o masyadong madrama,
Hindi ko alam kung paano pero ito ang naisip ko,
Naisip kong paraan para masabi sayo.
Ang pagsulat. Dahil ito ang aking bibig,
Ito ang tanging paraan para mailabas ko ang aking hinanakit o pag-ibig,
Nakakatawa man o ang "corny" pakinggan,
Pero kahit ganoon pa man, ipagpapatuloy ko sa paraan na makakagaan.
Makakagaan sa akin at sa mga taong makakabasa,
Na hindi ito sinulat ng basta basta,
Isang blankong papel at isang ordinaryong katulad ko,
Isinusulat ang lahat ng mensahe sa paraan na alam ko.
Gagabihin nanaman kaka-isip,
At bibisita nanaman ang mga talang gabi gabing sumisilip,
Nakakatuwa dahil sila ang laging kausap,
Habang natutulog ang mga ulap.
Isang blankong papel ang aking hawak,
Walang kawala sa magulo kong utak
Aug 17, 2016
Aug 17, 2016 at 10:13 PM UTC
Why Don’t I Hate You?
Why don’t I hate you, after all you have done to me?
I have never known anyone who could destroy me so completely.
I was blinded by the false vows you made of a future;
Only to find out you were nothing but an abuser.
I had no warning,you just suddenly vanished;
Leaving me to question, and,my inner demons to vanquish.
It took all I had not to curl up and die.
Instead I wrote down my feelings, and, gave permission cry.
In a letter addressed to you, I never sent;
I poured out my “Whys” until I was spent.
I acknowledged the future you told me was a lie.
It was time to let go, and, say my final goodbyes.
I struck a match, to burn my memories of you.
I watched the flames grow, and then it was through.
A piece of my heart died the day you left me alone.
I wondered how could someone have a heart made of stone.
I had to create my own ending to us.
I’m forever changed, and, I won't be so quick to trust.
I hope that one day I am able to forgive you.
Because in doing that, I can reclaim what I most value.
Myself.
Randy McPeek
Aug 17, 2016
Aug 17, 2016 at 10:00 PM UTC
"You know what the sad part is?" she asked as she carefully sips her succulent and aromatic albeit bitter coffee.
"My reflection is more of who I am than the one looking at it," with her eyes brimming with tears, she hurriedly continued, "That and I do not seem to know how to rhyme anymore these days."
Aug 17, 2016
Aug 17, 2016 at 9:32 PM UTC
Sa paningin ko'y ika'y parang santo
At ako nama'y parang g*go
Na palaging hinahanap ang mga ngiti sa mukha mo
Masulyapan ka lamang
Masaya na ako
Ngunit pagkatapos ay babalik din
ang sakit sa aking puso
Wala akong magawa kundi masaktan at magtiis
Kaya ako ngayo'y puno na lamang ng hinagpis
Oo late na ako, nasa piling ka na ngayon
Ng isang taong mahalaga rin sa buhay ko
Kaya kahit anong pilit ko
Hindi magkakaroon ng "tayo"
Sa simula pa lang hindi ko naman ginusto
Na muling tumibok ang aking puso
Dahil takot akong maranasan mo
Ang mga pagkukulang at sakit
Na sinapit ng taong dating minahal ko
Hindi ko naman sinasabing uulitin ko
Ang mga pagkakamaling iyon
Hindi lang mawaglit sa aking isip na
"Paano kung magkulang na naman ako?"
Teka, bakit ba ako nag-iisip pa?
E may mahal ka na namang iba
Sige, hanggang dito na lang ako
Titigil na ako, masaya naman na kayo
Tutal bawal naman "tayo"
Uupo na lang ako
Aug 15, 2016
Aug 15, 2016 at 5:20 AM UTC
I can't explain
How it turned into an excruciating pain
I was just standing on a plain
Now I feel like rolling down from a mountain
Please take me on a train
And set free my tired brain
Sep 2, 2015
Sep 2, 2015 at 11:20 AM UTC