Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"zei" poems
hey donald trump, why are you thinking people w2ho get wounded in battle aren’t heroes cause if you think your a hero, your a hero of nothing because **** fanning battled a shark, mate, and he deserves a reward but you donald trump deserve nothing, nothing nothing i have fought tooth and nail to prove that poor people have rights and i ain’t into the army, but i know they are brave now here is we’re not going to take crap from trump anymore ya know, when i first heard of him, i8 thought of professor plum or professor plunket and you will never win my vote, if i was an American, no way hoi zei i think i might spew, i think i might spew, i think i might spew on you trump, yeah i disagree with your comment trump, nothing against you, just your comment you sound so right wing, only allowing rich people honours i ain’t into john mcCain either, but that is his views, and i hate your views even more it makes people think you are crazy, a real crazy ************ people fight for the good of the nation , what do you do i am designing homeless shelters, would you do that trumpet i will party with all the poor people while rich snobs like trump wrecks the world with his selfish opinions
0
Jul 20, 2015
Jul 20, 2015 at 3:06 AM UTC
donald trump will never ever win credits from me
*een meisje wilt iets na een feest slapen bij jou want ze is nog nooit zo ver weg geweest aan jouw zijde sta ik en met meelevend hart zei je 'dat is goed' op dat moment zei ik 'goodbye' to my mood ik hou me groot ik hou mijn mond terwijl ik wil zakken me laten vallen op de grond als van binnen een demoon of meer mij aan het verslinden zijn negatief van de pijn ik voel me klein dat het goed is, zei je tegen wat? bij mijn ex had ik hier nooit last van geen moeite mee gehad nu graaf ik dan misschien elke keer mijn graf maar dit hier was een droom gebroken wakker is niet iets dat ik mezelf gaf en ik weet niet wat te zeggen weet niet wat ik moet doen misschien is jouw hart goed maar zo is onze **** laat het de onze blijven niet verpesten door een heks rampscenarios om te overleven bedrogen door eigen boven kamer maar om **** niet erger te maken is het soms beter te zwijgen omdat je de 'ja' hebt maar 'nee' nog **** krijgen*
0
Jun 6, 2015
Jun 6, 2015 at 4:58 PM UTC
'Foute' droom
DAAR ZIJN GEEN PILLEN TEGEN Ik durf nauwelijks te kijken naar de vrouw die strompelt over de stoep, gedrongen adagio steunend — er is zoveel angst ik zou een schema kunnen schetsen van het grote verval we zijn weldra allemaal van vroeger-weet-je-nog. De bruiloft is voorbij, de zomer afgelopen. Leven, leg dat maar eens uit. Dit boek is bijna halverwege. Daar zijn geen pillen tegen, zei mijn arts.
0
Nov 30, 2018
Nov 30, 2018 at 12:05 AM UTC
I Don’t Have a Pill for That - Deborah Landau
ok, we believe in so many things that can always be true i have been so many people but, brian allan is the present oh yeah but i remember when i get the story out i can write so much out of me i can say that saturn has life, ya know even if NASA hasn’t found it yet the reason is, it’s invisible to them cause murdered children are blocking then path and each of the children’s earth bodies are suffering in more ways than one ya see, me, i prefer to rid the itch as well as rid my toothless old hag and slowly get rid of my varicose veins ya know, i am fucken tired right now but you guys need to see i am in the psych ward on earth ya see i ain’t enjoying it, despite writing so many things but i want to change the name one day to the buddhist place for mental health breakdowns where people can go when they are sick of life it’s a sure way to get rid of the traumas of heaven yeah, it keeps me alive ya see i can drink methane milk shakes every day and night and i don’t want to fight cause that takes my reputation away from me i remember when those young dudes said hey, man, your the the love shack dude i wanted this to go on forever, but it became a distant voice enough is enough, i want it to stop i was glad they were my friends but i don’t want their pity but being called the love shack dude boosted my mojo, oh yeah mate yeah i felt so cool, but enough is enough i actually felt like a cool young dude enough is enough i am not a shy young dude no more ya see, there is no POWER in being a young dude, no if the parents leave you money in their will you should look at their money as their last gift to you and not for them to be a target for a bullet from a gun to get her inheritance, no way hoi zei no, the love shack dude doesn’t do that no no never, never never no way but we shouldn’t force the inheritance out of them enough is enough, no inheritance fraud for me no i am the love shack dude, forever and ever a people
0
Jun 3, 2015
Jun 3, 2015 at 9:21 PM UTC
i am a cool love shack dude, DUDES
ok, we believe in so many things that can always be true i have been so many people but, brian allan is the present oh yeah but i remember when i get the story out i can write so much out of me i can say that saturn has life, ya know even if NASA hasn’t found it yet the reason is, it’s invisible to them cause murdered children are blocking then path and each of the children’s earth bodies are suffering in more ways than one ya see, me, i prefer to rid the itch as well as rid my toothless old hag and slowly get rid of my varicose veins ya know, i am fucken tired right now but you guys need to see i am in the psych ward on earth ya see i ain’t enjoying it, despite writing so many things but i want to change the name one day to the buddhist place for mental health breakdowns where people can go when they are sick of life it’s a sure way to get rid of the traumas of heaven yeah, it keeps me alive ya see i can drink methane milk shakes every day and night and i don’t want to fight cause that takes my reputation away from me i remember when those young dudes said hey, man, your the the love shack dude i wanted this to go on forever, but it became a distant voice enough is enough, i want it to stop i was glad they were my friends but i don’t want their pity but being called the love shack dude boosted my mojo, oh yeah mate yeah i felt so cool, but enough is enough i actually felt like a cool young dude enough is enough i am not a shy young dude no more ya see, there is no POWER in being a young dude, no if the parents leave you money in their will you should look at their money as their last gift to you and not for them to be a target for a bullet from a gun to get her inheritance, no way hoi zei no, the love shack dude doesn’t do that no no never, never never no way but we shouldn’t force the inheritance out of them enough is enough, no inheritance fraud for me no i am the love shack dude, forever and ever a people
Continue reading...
47
Ik druk mijn lippen op jouw naam, sierlijk op een enveloppe geschreven, fragmenten van herinneringen, in een brief die ik je nooit heb gegeven. Weet je nog *** wij de eerste keer liepen, door die oude hoofdstad van ons land? Door de straten zwervend, lachend, jouw koude in mijn warme hand. En weet je nog de kleurigste herfst, wandelend door het bos bij de duinen, met jouw dochter die vol bewondering naar paddenstoelen liep te struinen? En weet je nog die hoogste schommel, die bijna reikte tot de maan waarop ik jou steeds hoger duwde, omdat ik nog niet weg wilde gaan? En weet je nog *** wij samen, slenterend door winkels van ingebonden papier, intiem pratend, de wereld negerend, jij mijn hand pakte en zei “hier”?; “Voel *** wij uit alle macht hetzelfde dansen op het ritme van dit leven” en *** ik toen ter plekke bedacht dat ik jou mijn wereld wilde geven. En weet je nog, toen het tij zich tegen ons begon te keren en wij nog dachten dat wij samen de storm wel zouden kunnen trotseren, *** ons roerloze schip tezamen met mijn wereld is vergaan, toen de golven van emoties het tegen de rotsen hebben doen slaan? En heb je het nog gehoord dat ik zoekend, tussen het wrakhout in de koude oceaan, jouw naam heb geroepen tot ik, schor en half in verdriet verdronken, maar aan land ben gegaan? En heb je het geweten dat ik dolend, over bospaden en de straten van die oude stad, gezocht heb naar sporen van jou, niet wetende of je aan mij dacht of dat je mij vergat? Maar wat je niet hebt kunnen weten en waarschijnlijk ook niet meer ziet is dat ik nooit heb kunnen vullen, de leegte die je achter liet. Ik druk mijn lippen op jouw naam, sierlijk op een enveloppe geschreven, fragmenten van herinneringen, in een brief die ik je nooit heb gegeven
0
Jul 18, 2018
Jul 18, 2018 at 10:56 AM UTC
Ik druk mijn lippen op jouw naam
Ik druk mijn lippen op jouw naam, sierlijk op een enveloppe geschreven, fragmenten van herinneringen, in een brief die ik je nooit heb gegeven. Weet je nog *** wij de eerste keer liepen, door die oude hoofdstad van ons land? Door de straten zwervend, lachend, jouw koude in mijn warme hand. En weet je nog de kleurigste herfst, wandelend door het bos bij de duinen, met jouw dochter die vol bewondering naar paddenstoelen liep te struinen? En weet je nog die hoogste schommel, die bijna reikte tot de maan waarop ik jou steeds hoger duwde, omdat ik nog niet weg wilde gaan? En weet je nog *** wij samen, slenterend door winkels van ingebonden papier, intiem pratend, de wereld negerend, jij mijn hand pakte en zei “hier”?; “Voel *** wij uit alle macht hetzelfde dansen op het ritme van dit leven” en *** ik toen ter plekke bedacht dat ik jou mijn wereld wilde geven. En weet je nog, toen het tij zich tegen ons begon te keren en wij nog dachten dat wij samen de storm wel zouden kunnen trotseren, *** ons roerloze schip tezamen met mijn wereld is vergaan, toen de golven van emoties het tegen de rotsen hebben doen slaan? En heb je het nog gehoord dat ik zoekend, tussen het wrakhout in de koude oceaan, jouw naam heb geroepen tot ik, schor en half in verdriet verdronken, maar aan land ben gegaan? En heb je het geweten dat ik dolend, over bospaden en de straten van die oude stad, gezocht heb naar sporen van jou, niet wetende of je aan mij dacht of dat je mij vergat? Maar wat je niet hebt kunnen weten en waarschijnlijk ook niet meer ziet is dat ik nooit heb kunnen vullen, de leegte die je achter liet. Ik druk mijn lippen op jouw naam, sierlijk op een enveloppe geschreven, fragmenten van herinneringen, in een brief die ik je nooit heb gegeven
Continue reading...
49
Ik wil gelezen worden, geprezen en gewezen worden, dat mensen zien en voelen wat mijn doelen zijn. Waarom wil ik dat mensen willen, hoezo zou ik het eten hebben dat voor hen de honger stillen kan? Kan ik wel vermaken, kan ik het ver maken? Of zijn dat zaken die mijn pet te boven schieten. Lieten mensen het maar weten, welke emotie ze graag gesmeten zien. Zal ik ooit iets meer bereiken, het zachte harde leven trachtend te ontwijken, minder klachten rapporteren, minder zagen, minder zeuren, minder zeiken? Ik heb het bitter makkelijk gehad toen ik achter de schoolbanken zat. Dat kan toch niet voor altijd mijn excuusje blijven. Heb ik nu echt iemand nodig om op mij te kijven. Ik wil zo graag vermakelijk zijn, soms meeslepend, onrustig en soms zacht en fijn, zo een ander roeren, zoals ik zei de hongerigen voeren. Maar ik ben te eerlijk, heerlijk en begeerlijk, in mijn hoofd, treurig van mijn lot beroofd, machteloos, ontroostbaar, genekt. Elke dag voor zoveel jaar heb ik mijn schram en wond gelekt. Wees dan realistisch, werk voor een publiek, doe dan moeite, doe dan iets. Werk. Maar als alles door elkaar loopt, blokkeert mijn zicht, ik zie dan straten zonder licht, bowlingbanen zonder hekjes en sporen zonder bomen. Alles is gevaarlijk, zoals plassen in je dromen, alles is een risico, niemand weet wat kan of werkt. Soms word je dan nat wakker, heb ik in mijn jeugd gemerkt. Nu word ik ouder, de aarde warmer, de mensen kouder, zou me lijken en zit ik nog steeds over de kleinste zorgen zo te zeiken. Je zou me een softie kunnen noemen. Of lief, ‘t is maar *** je ‘t ziet, je zou me vanalles kunnen noemen, maar dat ben ik niet. Althans dat zou ik niet willen zijn. Ik wil, als mogelijk, een rechte lijn zien in die weg die voor mij ligt. Dat lampen veiligheid bezorgen en bordjes wijzen in de goede richt- ing. Ik wil één taak, één mens, één doel nastreven, hopelijk, niet langer drie, een halve of vijfendertig want voor mij is dat geen leven.
0
Feb 27, 2019
Feb 27, 2019 at 3:58 PM UTC
Kort verhaal
Ik wil gelezen worden, geprezen en gewezen worden, dat mensen zien en voelen wat mijn doelen zijn. Waarom wil ik dat mensen willen, hoezo zou ik het eten hebben dat voor hen de honger stillen kan? Kan ik wel vermaken, kan ik het ver maken? Of zijn dat zaken die mijn pet te boven schieten. Lieten mensen het maar weten, welke emotie ze graag gesmeten zien. Zal ik ooit iets meer bereiken, het zachte harde leven trachtend te ontwijken, minder klachten rapporteren, minder zagen, minder zeuren, minder zeiken? Ik heb het bitter makkelijk gehad toen ik achter de schoolbanken zat. Dat kan toch niet voor altijd mijn excuusje blijven. Heb ik nu echt iemand nodig om op mij te kijven. Ik wil zo graag vermakelijk zijn, soms meeslepend, onrustig en soms zacht en fijn, zo een ander roeren, zoals ik zei de hongerigen voeren. Maar ik ben te eerlijk, heerlijk en begeerlijk, in mijn hoofd, treurig van mijn lot beroofd, machteloos, ontroostbaar, genekt. Elke dag voor zoveel jaar heb ik mijn schram en wond gelekt. Wees dan realistisch, werk voor een publiek, doe dan moeite, doe dan iets. Werk. Maar als alles door elkaar loopt, blokkeert mijn zicht, ik zie dan straten zonder licht, bowlingbanen zonder hekjes en sporen zonder bomen. Alles is gevaarlijk, zoals plassen in je dromen, alles is een risico, niemand weet wat kan of werkt. Soms word je dan nat wakker, heb ik in mijn jeugd gemerkt. Nu word ik ouder, de aarde warmer, de mensen kouder, zou me lijken en zit ik nog steeds over de kleinste zorgen zo te zeiken. Je zou me een softie kunnen noemen. Of lief, ‘t is maar *** je ‘t ziet, je zou me vanalles kunnen noemen, maar dat ben ik niet. Althans dat zou ik niet willen zijn. Ik wil, als mogelijk, een rechte lijn zien in die weg die voor mij ligt. Dat lampen veiligheid bezorgen en bordjes wijzen in de goede richt- ing. Ik wil één taak, één mens, één doel nastreven, hopelijk, niet langer drie, een halve of vijfendertig want voor mij is dat geen leven.
Continue reading...
39
Zoals elke dichter zou ik één woord willen schrijven waarvan iedereen zegt dàt bedoel ik en dan kijkt naar z'n lief en zegt zo ben jij Maar al wat ik zeg er was ergens wel iemand die het eerder of zachter of prachtiger zei
0
Dec 4, 2018
Dec 4, 2018 at 8:24 AM UTC
Woord
Werd er altijd al zoveel geklaagd, mensen de grond in geboord, belaagd? Jezus zei al, zij die zonder zonden is, werpe de eerste steen. Ik hoorde in de mis en op school, kijk niet naar splinter in het oog van een ander want niet enkel ezels balken. Misschien leggen ze de lat zichzelf te hoog en willen ze echt alle slakken met zoutigheid stalken. Is heksenjacht nog wettelijk? Is de schandpaal niet al ettelijke malen zelf aan de palen vastgeketend? Natuurlijk, niemand is alwetend. Het is een simpel fenomeen, snobisme, één-kenmerk-is-genoeg-om-alles-te-weten-isme. Niemand heeft tijd om alles op te zoeken. En tegenstrijdig goed en kwaad, binnen één persoon? Dat bestaat niet, enkel in de koeken die je eet achter je computer, zoals ik, terwijl ik zelf niet beter weet.
0
Dec 11, 2019
Dec 11, 2019 at 7:07 PM UTC
Splitting