Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"willen" poems
*soms een erg tegenstrijdig gevoel gelukkig zijn terwijl je weet hoeveel mensen er wegkwijnen van de pijn medeleven, empathie houden mijn lach nu tegen heeft niks te maken met verlegen of depressie nee, het zijn al deze andere levens die ik altijd maar dichtbij voel, zie een gift zou je zeggen? als iemand de zwaarte ervan begreep als ik het nu eens op tafel kon leggen mijn medemens heb ik tot egoïst bekroond omdat men in mijn ogen te weinig interesse in elkaar toont kijken alleen naar zichzelf of scherm zoemen rustig mee in de zwerm tot ik mijn mond open trek verschijnt er plotseling een blinde vlek noemen ze me gek.. willen de waarheid niet onder ogen zien ik zeg ze: je kan altijd meer geven of doen al geef je miljoen keer die zelfde zoen moet de waarde er dan vanaf gaan? of kan men gewoon blijven genieten in dit bestaan meer dan 'normaal' aan elkaar geven meer dan deze maatschappij *** graag ik dat altijd al had willen beleven*
0
Jun 17, 2015
Jun 17, 2015 at 9:49 AM UTC
Gesloten maatschappij
Haifische schwammen Schwammen, schwärmten In einem Kreis, und gingen Durcheinander Wieder und wieder Und wider meine Angst Und meinen Willen. Plötzlich änderte sich alles Und ich wusste gar nicht mehr Wo ich stand. In Wirklichkeit saß ich, glitt, trieb ich in der Luft oder zwischen den Etagen. In dem Boden bewegte Mein Körper sich. Du warst nicht da, aber sie. Sie manifestierte sich Im Zimmer vor mir. Ihr Geist tanzte Und füllte mich, Körperlich Ein. So schnelle wie Sie kam, war sie Wieder auf Einmal Weg. Sie fiel weg. Ich existierte Und zitierte Im Dunkeln. Er machte die Lichter, die Sonne, aus und die Geister, ihrer, kamen und uns fehlten Die Worte. Ich kann es nicht Beschreiben, aber Ich verlief mich und Befand mich in einer Neuen Welt Füllend und überlaufend mit ihrer Stimme.
0
Mar 10, 2016
Mar 10, 2016 at 4:40 PM UTC
Taub Rauchgeschwängert
Ik ben bang Ik ben bang dat als ik het niet doe, niemand het doet Ik ben te kapitein, ik moet het doen Als niemand het doet, blijven we stilstaan en stilstaan is achteruitgang en voor achteruitgang heb ik geen tijd En zelfs als zou ik het willen delen Ik heb mezelf zo ingebouwd dat het niet eens kan Ik leef van hokje naar hokje Mijn hele kleurenschema af op één dag Terwijl er maar één kleur mijn leven beheerst en dat is Rood De kleur van falen en het moet beter Maar het kan niet beter, het kan alleen maar slechter De druppel die ooit de emmer liet overlopen is een zee geworden En ik verdrink Ik verdrink in alle taken die ik nog moet doen En dan mag ik ook nog het water opruimen
0
Jun 11, 2018
Jun 11, 2018 at 5:39 PM UTC
Drama
🧭Ik kan me niet meer voorstellen met welke fout het begon. Maar ik weet wel dat ik het met mijn eigen krachten overwon. 🧭Maar nu weken later denk ik echter. Doe ik het nou zo beroerd of ben ik gewoon niet zo'n vechter. 🧭Want steeds stapje voor stapje tikt de klok mij aan. Het is zo verwarrend hoe laat de zal wijzer slaan. 🧭Ik begon in het Nederlands maar toen ging ik echter plat. naar blijken is ruw zijn nog veel erger als glad. 🧭En welke taal ik ook spreek of welke ik niet kan verstaan. Er is op dit moment gewoon geen ene bal meer aan. 🧭Over ballen gesproken Rond, groot en klein. Maar waarom rolt de mijne niet? Het zal wel een ovale zijn. 🧭Of ligt het aan de wind en waait hij continue naar west. Of hier in het noorden werkt dat dan niet best. 🧭Ik kan honderd dingen denken maar schijnbaar niet dat ene ding. Want waarom val ik in de put als ik er daarnet nog boven hing. 🧭Ik denk dat ik een gokje wagen kan: het is de innerlijke kracht. Ik was overtuigd dat ik sterk was, word ik daarom neer gebracht? 🧭En toch ben ik wel overtuigd dat ik vol zit met wil en moed. Maar dat ik toch nog twijfel niet over een ander maar wat ik zelf doet. 🧭Waarom is het in het oosten niet zoals in het westen. En waarom zijn er boeren die zo onlogisch gaan bemesten. 🧭Het hele doel is toch om het land goed te maken. Waarom zul je dan zonder duidelijkheid je mede mens afkraken. 🧭Wat heb ik toch zo fout gedaan dat de wereld toch zo doet. Nee absoluut ik deed ook fout maar, momenteel bedoel ik goed. 🧭Hoop toch dat de mens nu ontdekt dat ik veel goed wil doen. Maar nogmaals ik begrijp het niet waarom is het ineens anders als toen. 🧭Ik bedoel, ik ben ook maar mens Iedereen maakt toch weleens een fout? Of ben ik de enige zonder peper of zout? 🧭Had graag willen weten wat de echte reden was. Maar waar ik ook woon, merk ik dat ik leef zonder duidelijk kompas. 🧭With full heart: Diegó. P. Siemsen.🧭
0
Apr 11, 2020
Apr 11, 2020 at 8:31 PM UTC
🧭Zonder Kompas🧭
🧭Ik kan me niet meer voorstellen met welke fout het begon. Maar ik weet wel dat ik het met mijn eigen krachten overwon. 🧭Maar nu weken later denk ik echter. Doe ik het nou zo beroerd of ben ik gewoon niet zo'n vechter. 🧭Want steeds stapje voor stapje tikt de klok mij aan. Het is zo verwarrend hoe laat de zal wijzer slaan. 🧭Ik begon in het Nederlands maar toen ging ik echter plat. naar blijken is ruw zijn nog veel erger als glad. 🧭En welke taal ik ook spreek of welke ik niet kan verstaan. Er is op dit moment gewoon geen ene bal meer aan. 🧭Over ballen gesproken Rond, groot en klein. Maar waarom rolt de mijne niet? Het zal wel een ovale zijn. 🧭Of ligt het aan de wind en waait hij continue naar west. Of hier in het noorden werkt dat dan niet best. 🧭Ik kan honderd dingen denken maar schijnbaar niet dat ene ding. Want waarom val ik in de put als ik er daarnet nog boven hing. 🧭Ik denk dat ik een gokje wagen kan: het is de innerlijke kracht. Ik was overtuigd dat ik sterk was, word ik daarom neer gebracht? 🧭En toch ben ik wel overtuigd dat ik vol zit met wil en moed. Maar dat ik toch nog twijfel niet over een ander maar wat ik zelf doet. 🧭Waarom is het in het oosten niet zoals in het westen. En waarom zijn er boeren die zo onlogisch gaan bemesten. 🧭Het hele doel is toch om het land goed te maken. Waarom zul je dan zonder duidelijkheid je mede mens afkraken. 🧭Wat heb ik toch zo fout gedaan dat de wereld toch zo doet. Nee absoluut ik deed ook fout maar, momenteel bedoel ik goed. 🧭Hoop toch dat de mens nu ontdekt dat ik veel goed wil doen. Maar nogmaals ik begrijp het niet waarom is het ineens anders als toen. 🧭Ik bedoel, ik ben ook maar mens Iedereen maakt toch weleens een fout? Of ben ik de enige zonder peper of zout? 🧭Had graag willen weten wat de echte reden was. Maar waar ik ook woon, merk ik dat ik leef zonder duidelijk kompas. 🧭With full heart: Diegó. P. Siemsen.🧭
Continue reading...
65
Hoffnung ist der Glaube an Ein Ziel, dass man sich setzten kann 'ne Zukunft die man sich kreiert Gedanken in den man sich verliert ´Ne Kraft die deinen Willen stärkt Und auch wenn man es selbst nicht merkt Sorgt diese ganz besondre Kraft, dass man durch Hoffnung neues schafft Doch Hoffnung kann dich leicht verleiten, und zeigt dir nur die guten Seiten So wird das schlechte erst verdrängt Bis es dich plötzlich überschwemmt Du denkst du könntest was erreichen Deine Trauer weg begleichen Doch dieses Denken war Zuviel Letztendlich nur ‘n Gedankenspiel So kann dir Hoffnung Stärke geben Und lässt dich oft zu neuem streben Verbirgt im Leben all den Schutt Und macht sie sich damit selbst kaputt.
0
May 26, 2019
May 26, 2019 at 10:37 AM UTC
Hoffnung (Hope)
Het gebeurt dat ik van paling droom. Ik keer woord na woord, zie *** de kok zijn lepel plooit, vermoordt uit woede en de redder, zonder schroom, in zijn racecar van de radar vertrekt. Tot ik wakker word en zie dat mijn koorts op het meetsysteem duidelijk een strook te ver trekt, verder dan ik zou willen lezen. Neem een pil, lip, neem een libellebil, dan zal je genezen.
0
May 20, 2019
May 20, 2019 at 7:30 AM UTC
Libellebil
Het succes ligt voor de hand, Is bijna niet meer te ontwijken. Iedereen lijkt van een andere kant Steeds hetzelfde te bereiken Zij heeft een diploma, een huisje En een baan. Ze viert dat als een luisje, Lijkt maar half te bestaan. Als ik klaar ben met studeren, Kraait dan diezelfde haan? Zullen anderen mij eren Of is voldoening slechts een waan. Ik zal het maar proberen Anders is er niet veel aan Je moet ergens voor kunnen leven, dus kies ik voor elke volgende kus Die jij mij misschien zou willen geven.
0
Jun 20, 2019
Jun 20, 2019 at 5:52 PM UTC
Voor mezelf sprekend
Omdat we je graag zien, omdat we nog eens iets moeten gaan drinken, omdat we je het beste wensen en daarop willen klinken. Daarom sturen wij dit kaartje, op nog een pracht van een nieuw jaartje! Vier het goed, verzorg jezelf vierentwintig zeven, maar vergeet tussendoor niet te genieten van het leven!
0
Dec 11, 2019
Dec 11, 2019 at 8:02 AM UTC
Nieuwjaarskaartje
Ik heb moeten redeneren, mezelf overtuigen, verweren tegen het idee, het venijn, de gedachte dat ik dokter zou willen zijn. Iedereen is deze week afgestudeerd, het blad nog warm, arm al in de lucht, kijk eens allemaal, een diploma klucht. Het staat erop en iedereen begeert jouw geweldige prestaties, knuffel, zoen. Het leven bolt verder en ik moet kaka doen.
0
Jul 4, 2019
Jul 4, 2019 at 6:11 AM UTC
Neus op
Ik wil gelezen worden, geprezen en gewezen worden, dat mensen zien en voelen wat mijn doelen zijn. Waarom wil ik dat mensen willen, hoezo zou ik het eten hebben dat voor hen de honger stillen kan? Kan ik wel vermaken, kan ik het ver maken? Of zijn dat zaken die mijn pet te boven schieten. Lieten mensen het maar weten, welke emotie ze graag gesmeten zien. Zal ik ooit iets meer bereiken, het zachte harde leven trachtend te ontwijken, minder klachten rapporteren, minder zagen, minder zeuren, minder zeiken? Ik heb het bitter makkelijk gehad toen ik achter de schoolbanken zat. Dat kan toch niet voor altijd mijn excuusje blijven. Heb ik nu echt iemand nodig om op mij te kijven. Ik wil zo graag vermakelijk zijn, soms meeslepend, onrustig en soms zacht en fijn, zo een ander roeren, zoals ik zei de hongerigen voeren. Maar ik ben te eerlijk, heerlijk en begeerlijk, in mijn hoofd, treurig van mijn lot beroofd, machteloos, ontroostbaar, genekt. Elke dag voor zoveel jaar heb ik mijn schram en wond gelekt. Wees dan realistisch, werk voor een publiek, doe dan moeite, doe dan iets. Werk. Maar als alles door elkaar loopt, blokkeert mijn zicht, ik zie dan straten zonder licht, bowlingbanen zonder hekjes en sporen zonder bomen. Alles is gevaarlijk, zoals plassen in je dromen, alles is een risico, niemand weet wat kan of werkt. Soms word je dan nat wakker, heb ik in mijn jeugd gemerkt. Nu word ik ouder, de aarde warmer, de mensen kouder, zou me lijken en zit ik nog steeds over de kleinste zorgen zo te zeiken. Je zou me een softie kunnen noemen. Of lief, ‘t is maar *** je ‘t ziet, je zou me vanalles kunnen noemen, maar dat ben ik niet. Althans dat zou ik niet willen zijn. Ik wil, als mogelijk, een rechte lijn zien in die weg die voor mij ligt. Dat lampen veiligheid bezorgen en bordjes wijzen in de goede richt- ing. Ik wil één taak, één mens, één doel nastreven, hopelijk, niet langer drie, een halve of vijfendertig want voor mij is dat geen leven.
0
Feb 27, 2019
Feb 27, 2019 at 3:58 PM UTC
Kort verhaal
Ik wil gelezen worden, geprezen en gewezen worden, dat mensen zien en voelen wat mijn doelen zijn. Waarom wil ik dat mensen willen, hoezo zou ik het eten hebben dat voor hen de honger stillen kan? Kan ik wel vermaken, kan ik het ver maken? Of zijn dat zaken die mijn pet te boven schieten. Lieten mensen het maar weten, welke emotie ze graag gesmeten zien. Zal ik ooit iets meer bereiken, het zachte harde leven trachtend te ontwijken, minder klachten rapporteren, minder zagen, minder zeuren, minder zeiken? Ik heb het bitter makkelijk gehad toen ik achter de schoolbanken zat. Dat kan toch niet voor altijd mijn excuusje blijven. Heb ik nu echt iemand nodig om op mij te kijven. Ik wil zo graag vermakelijk zijn, soms meeslepend, onrustig en soms zacht en fijn, zo een ander roeren, zoals ik zei de hongerigen voeren. Maar ik ben te eerlijk, heerlijk en begeerlijk, in mijn hoofd, treurig van mijn lot beroofd, machteloos, ontroostbaar, genekt. Elke dag voor zoveel jaar heb ik mijn schram en wond gelekt. Wees dan realistisch, werk voor een publiek, doe dan moeite, doe dan iets. Werk. Maar als alles door elkaar loopt, blokkeert mijn zicht, ik zie dan straten zonder licht, bowlingbanen zonder hekjes en sporen zonder bomen. Alles is gevaarlijk, zoals plassen in je dromen, alles is een risico, niemand weet wat kan of werkt. Soms word je dan nat wakker, heb ik in mijn jeugd gemerkt. Nu word ik ouder, de aarde warmer, de mensen kouder, zou me lijken en zit ik nog steeds over de kleinste zorgen zo te zeiken. Je zou me een softie kunnen noemen. Of lief, ‘t is maar *** je ‘t ziet, je zou me vanalles kunnen noemen, maar dat ben ik niet. Althans dat zou ik niet willen zijn. Ik wil, als mogelijk, een rechte lijn zien in die weg die voor mij ligt. Dat lampen veiligheid bezorgen en bordjes wijzen in de goede richt- ing. Ik wil één taak, één mens, één doel nastreven, hopelijk, niet langer drie, een halve of vijfendertig want voor mij is dat geen leven.
Continue reading...
39
Mijn meisje, Wil niets meer dan liefde geven. Wil niets meer dan overgeleverd zijn. Wil niets meer dan zijn pijn voelen. Wil niets meer dan gestuurd worden. Wil niets meer dan zich volledig geven. Wil niets meer dan zijn eigendom zijn. Wil niets meer dan behandeld worden wat ze is. Wil niets willen Dit is mijn wil En wat zij zoekt te zijn.
0
Jun 14, 2020
Jun 14, 2020 at 9:33 AM UTC
Ik weet wat je wil,
Zoals elke dichter zou ik één woord willen schrijven waarvan iedereen zegt dàt bedoel ik en dan kijkt naar z'n lief en zegt zo ben jij Maar al wat ik zeg er was ergens wel iemand die het eerder of zachter of prachtiger zei
0
Dec 4, 2018
Dec 4, 2018 at 8:24 AM UTC
Woord
Luister naar het advies dat anderen willen geven. Wees realistisch in de doelen die je kiest, denk ook aan wat belangrijk is voor je later leven. Drink minder, meer en eet gezond. Werk van in de morgenstond, de avond heeft niet langer de functie van goud-in-mond vervanger. Maak concrete lijsteren opdat onduidelijke taken je nooit meer kunnen verbijsteren. Stop met angstig af-en-haken nog voor je bent begonnen. Leef wat rationeler, minder onbezonnen. Het is al even voor de knikkers en jij bent achterop, net als op je stage, zonder zonnestickers, vermijd je rakelings de flop. Je bent zeker geen mislukkeling, gewoon onzeker en daarmee minder consistent. Maar laat dat niet bepalen, wat je doet en wie je bent. Je hebt zo vaak gezegd: 'nu ga ik het doen.'. Altijd maar met woorden bezig, wachten, werken, tien. Laat vanaf nu al aan de start je beste daden zien. Dan zal je zelf in jezelf kunnen geloven, hoef je geen loze leegte volledig te beloven. Dan heb je zelf zelfvertrouwen. Eet je biefstuk nu, wanneer ze warm is dan moet je nooit opnieuw zolang op datzelfde stukje kauwen. Gegroet, m'n jongen, het beste, man, ik geloof het al, maar vertrouw jij erop dat je het kan?
0
Dec 10, 2019
Dec 10, 2019 at 11:15 AM UTC
Brief aan mezelf
Werd er altijd al zoveel geklaagd, mensen de grond in geboord, belaagd? Jezus zei al, zij die zonder zonden is, werpe de eerste steen. Ik hoorde in de mis en op school, kijk niet naar splinter in het oog van een ander want niet enkel ezels balken. Misschien leggen ze de lat zichzelf te hoog en willen ze echt alle slakken met zoutigheid stalken. Is heksenjacht nog wettelijk? Is de schandpaal niet al ettelijke malen zelf aan de palen vastgeketend? Natuurlijk, niemand is alwetend. Het is een simpel fenomeen, snobisme, één-kenmerk-is-genoeg-om-alles-te-weten-isme. Niemand heeft tijd om alles op te zoeken. En tegenstrijdig goed en kwaad, binnen één persoon? Dat bestaat niet, enkel in de koeken die je eet achter je computer, zoals ik, terwijl ik zelf niet beter weet.
0
Dec 11, 2019
Dec 11, 2019 at 7:07 PM UTC
Splitting
Uitgezonderd honderd verschillen van mening die een cent van waarde zouden willen dragen zonder dat jij ze kent, heb ik je altijd lief gehad. Bijna volgt het jubilee, bijna tijd voor twee, bijna morgen, bijna Parijs, bijna zonder wolkengrijs. Ik raap je op en neem je mee als broze schelpjes van de zee. Wat heb ik geluk dat jij er bent. Je houdt me recht en kost geen cent.
0
Apr 29, 2019
Apr 29, 2019 at 1:14 PM UTC
Honderd
Durchstreifen im blauen Schmerz Schwimmen im Blau des Ozeans Vorübergehend rhetorisch denken Ich vergesse gerne ganz gut. Gegen den Willen sprechen Auf dem unbekannten Weg gehen Laufen gegen Müdigkeit Auf die falsche Weise schweben. Scheint, alle Hoffnungen sind auf der anderen Seite des Flusses.
0
Apr 22, 2021
Apr 22, 2021 at 7:34 PM UTC
Im blauen Schmerz (German)
Als ik iemand anders had willen zijn, moest ik al de rest erbij nemen. Van het grote lege magazijn tot het alle ramen zemen. Van de pijn van een gemiste jeugd, verpeste liefde waar ik me nog zo op had verheugd, tot de dagen dat ik me zelf aan verpest zal wagen. Zo erven wij van boven tot onder en van zij tot zij, niet alleen de genen alsook de wel of niet erg blij en de neiging tot hypochonder.
0
Jul 16, 2021
Jul 16, 2021 at 5:21 PM UTC
Mega fobie
Ik kom aangestormd, let niet echt op *** hard ik raak, hou de boodschap onvervormd, een revolutie in de maak. Mijn woorden willen breken, taboe, stigma, ik wil erover spreken. Het is namelijk gebleken dat Vlaanderen de geest heeft en gegeven, een achterhaalde zeit, omtrent mentale, oei, u niest, GEZONDHEID!
0
Jun 3, 2019
Jun 3, 2019 at 12:00 PM UTC
MS walvis
Mijn hoofd is warm en keel doet pijn. Mijn handen trillen traag. Ik zou zo graag genezen willen zijn.
0
Apr 4, 2019
Apr 4, 2019 at 2:14 PM UTC
Ziek
Te veel willen is gemakkelijk. Probeer eens af te wachten, in te houden, met alle macht en man en zie wat je bereiken kan.
0
May 26, 2019
May 26, 2019 at 10:27 AM UTC
Dulden