"weten" poems
Tegen beter weten in vergeten
*** de zon haar schaduw werpt
Op paden die zich uitrollen
Als verwachtingsvolle mijnenvelden
Genietend van het onheil
Dat nadert als je erom lacht
Verstandige adviezen sla je
In de wind die door je haren waait
Jun 17, 2012
Jun 17, 2012 at 11:30 AM UTC
Vechtend voor een verloren zaak
Doorboort ze maar al te vaak
Haar eigen hart
Voert ze steeds dezelfde strijd
Maar heelt de tijd
Geen wonden
Verschuift met elke stap op haar pad
Het doel dat ze had
Zich verder weg
Toch maakt ze tegen beter weten in
Steeds een nieuw begin
Aan de reis
Pakt ze steeds haar wapens op
IJdel hopend op
De zege
Jun 17, 2012
Jun 17, 2012 at 11:13 AM UTC
*ik ben klaar
er helemaal klaar mee
klaar met deze maatschappij
klaar met het zgn 'vrij'
klaar met mezelf zijn
klaar met de maskers
klaar met andermans pijn
klaar met het 'geluk' van iedereen
klaar met herhalend onbegrip
klaar met de dip na dip
klaar met dit met stress gevulde lichaam
klaar met elke kortdurende traan
klaar met zorgen, de toegevoegde ellende
klaar met hoop bewaren
klaar met niets doen, de boel laten varen
klaar met blij moeten zijn, lachen
klaar met de negatieve spiraal
klaar met het gevoel van abnormaal
klaar met al het verderf op de wereld
klaar met eeuwige eenzaamheid
klaar met depressiviteit
klaar met studeren en regels
klaar met de ontevredenheid
klaar met klaar, moeten komen
klaar met een 'leuke' baan vinden
klaar met vaarwel en weer binden
klaar met deze ruimte, het bed
klaar met denken dat ik het wel red
klaar met de harteloosheid
klaar met boosheid en nijd
klaar met wakker liggen
klaar met deze kou
klaar met jou
klaar met de grauwe luchten
klaar met mijn diepste zuchten
klaar met dierenmishandeling
klaar met angstzaaierij
klaar met de doorzetterij
klaar met alle competitie
klaar met twijfelen, niet weten wat
klaar met vergeten, alles wat ik had
klaar met het wantrouwen
klaar met de zware schouderlast
klaar met elke oversekste gast
klaar met verdoofd zijn
klaar met mensen, egoisten
klaar met narcisten en racisten
klaar met de gevoeligheid
klaar met slimme meid
klaar met de druk(te)
klaar met strijden
klaar met lijden
klaar.*
Sep 23, 2017
Sep 23, 2017 at 4:19 PM UTC
🧭Ik kan me niet meer voorstellen
met welke fout het begon.
Maar ik weet wel dat ik het
met mijn eigen krachten overwon.
🧭Maar nu weken later
denk ik echter.
Doe ik het nou zo beroerd
of ben ik gewoon niet zo'n vechter.
🧭Want steeds stapje voor stapje
tikt de klok mij aan.
Het is zo verwarrend
hoe laat de zal wijzer slaan.
🧭Ik begon in het Nederlands
maar toen ging ik echter plat.
naar blijken is ruw zijn
nog veel erger als glad.
🧭En welke taal ik ook spreek
of welke ik niet kan verstaan.
Er is op dit moment gewoon
geen ene bal meer aan.
🧭Over ballen gesproken
Rond, groot en klein.
Maar waarom rolt de mijne niet?
Het zal wel een ovale zijn.
🧭Of ligt het aan de wind
en waait hij continue naar west.
Of hier in het noorden
werkt dat dan niet best.
🧭Ik kan honderd dingen denken
maar schijnbaar niet dat ene ding.
Want waarom val ik in de put
als ik er daarnet nog boven hing.
🧭Ik denk dat ik een gokje wagen kan:
het is de innerlijke kracht.
Ik was overtuigd dat ik sterk was,
word ik daarom neer gebracht?
🧭En toch ben ik wel overtuigd
dat ik vol zit met wil en moed.
Maar dat ik toch nog twijfel
niet over een ander maar wat ik zelf doet.
🧭Waarom is het in het oosten
niet zoals in het westen.
En waarom zijn er boeren
die zo onlogisch gaan bemesten.
🧭Het hele doel is toch
om het land goed te maken.
Waarom zul je dan zonder duidelijkheid
je mede mens afkraken.
🧭Wat heb ik toch zo fout gedaan
dat de wereld toch zo doet.
Nee absoluut ik deed ook fout
maar, momenteel bedoel ik goed.
🧭Hoop toch dat de mens nu ontdekt
dat ik veel goed wil doen.
Maar nogmaals ik begrijp het niet
waarom is het ineens anders als toen.
🧭Ik bedoel, ik ben ook maar mens
Iedereen maakt toch weleens een fout?
Of ben ik de enige
zonder peper of zout?
🧭Had graag willen weten
wat de echte reden was.
Maar waar ik ook woon, merk ik
dat ik leef zonder duidelijk kompas.
🧭With full heart: Diegó. P. Siemsen.🧭
Apr 11, 2020
Apr 11, 2020 at 8:31 PM UTC
Ik druk mijn lippen op jouw naam,
sierlijk op een enveloppe geschreven,
fragmenten van herinneringen,
in een brief die ik je nooit heb gegeven.
Weet je nog *** wij de eerste keer liepen,
door die oude hoofdstad van ons land?
Door de straten zwervend, lachend,
jouw koude in mijn warme hand.
En weet je nog de kleurigste herfst,
wandelend door het bos bij de duinen,
met jouw dochter die vol bewondering
naar paddenstoelen liep te struinen?
En weet je nog die hoogste schommel,
die bijna reikte tot de maan
waarop ik jou steeds hoger duwde,
omdat ik nog niet weg wilde gaan?
En weet je nog *** wij samen,
slenterend door winkels van ingebonden papier,
intiem pratend, de wereld negerend,
jij mijn hand pakte en zei “hier”?;
“Voel *** wij uit alle macht
hetzelfde dansen op het ritme van dit leven”
en *** ik toen ter plekke bedacht
dat ik jou mijn wereld wilde geven.
En weet je nog, toen het tij
zich tegen ons begon te keren
en wij nog dachten dat wij samen
de storm wel zouden kunnen trotseren,
*** ons roerloze schip
tezamen met mijn wereld is vergaan,
toen de golven van emoties
het tegen de rotsen hebben doen slaan?
En heb je het nog gehoord dat ik zoekend,
tussen het wrakhout in de koude oceaan,
jouw naam heb geroepen tot ik,
schor en half in verdriet verdronken,
maar aan land ben gegaan?
En heb je het geweten dat ik dolend,
over bospaden en de straten van die oude stad,
gezocht heb naar sporen van jou,
niet wetende of je aan mij dacht of dat je mij vergat?
Maar wat je niet hebt kunnen weten
en waarschijnlijk ook niet meer ziet
is dat ik nooit heb kunnen vullen,
de leegte die je achter liet.
Ik druk mijn lippen op jouw naam,
sierlijk op een enveloppe geschreven,
fragmenten van herinneringen,
in een brief die ik je nooit heb gegeven
Jul 18, 2018
Jul 18, 2018 at 10:56 AM UTC
Ge moet maar is proberen
om door een glazen wand
uw hand uit te steken
Of om uw oren te spitsen
en door een betonmolen te horen
waarover de mensen staan kletsen
Als ge wa zit rond te zweven
zonder te leven, in een zeepbel
zonder naald, zonder een stem
dan is er geen mens die erom zal geven
als ge zonder het te merken
heel voorzichtig en langzaamaan
doorzichtig wordt.
De zwaarte enkel te verlichten
door de leegte te inhaleren
in steeds grotere dosis
en steeds gretiger teugen
tot ge begint te geloven
dat het zo wel beter is
En al zout ge beloven
Uzelf te verplichten
uw ogen te openen
Ge zout het vergeten
en zonder het te weten
uw leven voorbij zien flitsen
Aug 16, 2019
Aug 16, 2019 at 12:08 PM UTC
*vluchtende mensen
grijpend
naar een pilletje
medicijnen
voor balans, tegen het kwijnen
een fles wijn
gewoon
om, voor de verandering,
eens met jezelf te zijn
het heil zoekend
in een grote groep vrienden
even niet bepalen
laat anderen de beslissing maken
een joint misschien?
zelfconfrontatie gaat me raken
piekeren
ik gok liever voor tien
een kameraad vierentwintigzeven
om mijn innerlijke stem te ontwaken
God zeg me, wie ik ben, waar ik sta
stop het nou maar onder het laken
ik zelf heb al vaak genoeg geprobeerd
het te weten, te weten waar ik ga
op de langertermijn
nog steeds niet in balans
gek he?
als we blijven vluchten van onze dans
het hoofd bieden aan een eigen kans
ver weg in het duister
nog wel
en dan
*** voel jij je weer licht?
ben je dan ook werkelijk in
evenwicht?
of houd je het masker voor
om meer te krijgen
iets van gehoor
met alle prikkels en falen
vrijheid en eenzaamheid
toppen en dalen
laat mij
het allemaal lekker zelf bepalen
zodat ik kan zeggen
dit ben ik
zonder die ergens anders te halen
arme mensen, voor de verandering
kom op de proppen
met eigen verhalen*
Aug 21, 2017
Aug 21, 2017 at 10:34 AM UTC
Over twee dagen of een week,
ooit zal je weten wat je wilt.
Dan zal de zon nog steeds hetzelfde schijnen
maar het wolkendek verdwijnen
als de tranen van daarstraks.
Ik zal dan een kaarsje branden,
voor jouw vis, je kabel en je kat.
Nooit meer zal je vergeten
wat je toen
aan jezelf had.
Sep 14, 2017
Sep 14, 2017 at 8:26 PM UTC
Al even durf ik niet te geloven,
onder ogen te zien,
wat er allemaal verschoven is.
Ik mis routine, moet mezelf terug
kunnen verliezen in zaken
om ze achter de rug te weten geraken.
Ik heb moeite met onzekerheden,
waarschijnlijk door gebeurtenissen
uit mijn overdreven, zacht verleden.
Enkel zo kan ik een voor een de dagen wissen,
de tijd van toen terug missen
kortom niet langer
mijn levenslust vergissen.
Nov 7, 2017
Nov 7, 2017 at 7:36 AM UTC
Het leven is onbewezen
Niemand voelt het aan
We weten het, maar wanneer zal jij gaan
Het leven is onbewezen
De bevraging van ons bestaan
Leven we door, als onze taak is gedaan?
Of sluit ons lichaam en zullen we vergaan?
Het leven is onbewezen.
May 25, 2019
May 25, 2019 at 6:01 PM UTC
De ruiten zijn besmeurd,
de huiden zijn gekleurd.
Mensen hebben andere mensen pijn gedaan.
Het doet verdriet om dan
voor de spiegel te
beseffen dat
wij zomaar door het leven gaan
zonder daar bij stil te staan.
Mensen hebben andere mensen pijn gedaan.
*** kan dat toch? Waarom gebeurt dat nog?
Zijn wij, de mens, nu nog niet oud genoeg
om geleerd te hebben, te weten,
als we zo door doen,
zonder meer fatsoen,
het hier rap zal zijn versleten.
Mar 16, 2019
Mar 16, 2019 at 6:07 PM UTC
Ze deden het al voor de letters,
voor op *** tijd.
Men noemde ze ketters,
het was schijnbaar in strijd
met alles wat ze kenden, wisten,
zonder te weten dat ze zich vergisten.
Apr 22, 2019
Apr 22, 2019 at 4:24 PM UTC
Ik wil gelezen worden,
geprezen en gewezen worden,
dat mensen zien en voelen
wat mijn doelen
zijn.
Waarom wil ik dat mensen willen,
hoezo zou ik het eten hebben
dat voor hen de honger stillen
kan? Kan ik wel vermaken, kan ik het ver maken?
Of zijn dat zaken die mijn pet te boven schieten.
Lieten mensen het maar weten,
welke emotie ze graag gesmeten
zien.
Zal ik ooit iets meer bereiken,
het zachte harde leven trachtend te ontwijken,
minder klachten rapporteren,
minder zagen, minder zeuren, minder zeiken?
Ik heb het bitter makkelijk gehad
toen ik achter de schoolbanken zat.
Dat kan toch niet voor altijd mijn excuusje blijven.
Heb ik nu echt iemand nodig om op mij te kijven.
Ik wil zo graag vermakelijk zijn, soms
meeslepend, onrustig en soms zacht en fijn,
zo een ander roeren, zoals ik zei
de hongerigen voeren.
Maar ik ben te eerlijk, heerlijk en begeerlijk, in mijn hoofd,
treurig van mijn lot beroofd, machteloos, ontroostbaar, genekt.
Elke dag voor zoveel jaar heb ik mijn schram en wond gelekt.
Wees dan realistisch, werk voor een publiek, doe dan moeite, doe dan
iets. Werk.
Maar als alles door elkaar loopt, blokkeert mijn zicht, ik zie dan straten zonder licht, bowlingbanen zonder hekjes en sporen zonder bomen.
Alles is gevaarlijk, zoals plassen in je dromen, alles is een risico, niemand weet wat kan of werkt. Soms word je dan nat wakker, heb ik in mijn jeugd gemerkt.
Nu word ik ouder, de aarde warmer, de mensen kouder, zou me lijken
en zit ik nog steeds over de kleinste zorgen zo te zeiken.
Je zou me een softie kunnen noemen. Of lief, ‘t is maar *** je ‘t ziet,
je zou me vanalles kunnen noemen, maar dat ben ik niet. Althans dat zou ik niet willen zijn. Ik wil, als mogelijk, een rechte lijn zien in die weg die voor mij ligt. Dat lampen veiligheid bezorgen en bordjes wijzen in de goede richt-
ing. Ik wil één taak, één mens, één doel nastreven,
hopelijk, niet langer drie, een halve of vijfendertig
want voor mij is dat geen leven.
Feb 27, 2019
Feb 27, 2019 at 3:58 PM UTC
Ik wil mezelf adviseren
mijn verleden zelf
niet zo te viseren,
hij was pas vijf plus elf,
wist niet wat te studeren.
Ik wil mezelf vertellen
dat het goed komt
ook al lijkt dat niet,
dat tijd alles weggomt,
zelfs wat je ziet,
doet verloop vervellen.
Je kan alles nog proberen,
maak je maar geen zorgen.
Je foute keuzes zijn slechts schijnbare
problemen.
Beren, blemen, zemen, zeren,
je hebt jezelf onwillend pijn gedaan.
Willens en wetens zijn bij mijn weten
gewillige verschillen.
Wees niet zo hard
voor jezelf
wees niet zo jezelf
voor je hart
Je doet meer pijn, kwaad
dan goed als je het zo laat
en blijvend gemeen doet.
We komen er wel,
we blijven ons best doen,
we komen er snel
als we maar ons best doen
tot in de eeuwigheid.
Jun 12, 2019
Jun 12, 2019 at 8:24 PM UTC
Werd er altijd al zoveel geklaagd,
mensen de grond in geboord, belaagd?
Jezus zei al, zij die zonder zonden is,
werpe de eerste steen. Ik hoorde in de mis
en op school, kijk niet naar splinter in het oog
van een ander want niet enkel ezels balken.
Misschien leggen ze de lat zichzelf te hoog
en willen ze echt alle slakken met zoutigheid stalken.
Is heksenjacht nog wettelijk?
Is de schandpaal niet al ettelijke malen
zelf aan de palen vastgeketend?
Natuurlijk, niemand is alwetend.
Het is een simpel fenomeen, snobisme,
één-kenmerk-is-genoeg-om-alles-te-weten-isme.
Niemand heeft tijd om alles op te zoeken.
En tegenstrijdig goed en kwaad, binnen één persoon?
Dat bestaat niet, enkel in de koeken die je eet
achter je computer, zoals ik, terwijl ik zelf niet beter weet.
Dec 11, 2019
Dec 11, 2019 at 7:07 PM UTC
Er zat niets anders op,
het kwam aan op verkopen,
ik had zoiets van,
*** gaat dit verlopen.
Zo, goed, nu, euh en wel, mensen
praten, zeg maar, minder snel
wanneer ze niet goed weten
*** de juiste woorden heten.
May 27, 2019
May 27, 2019 at 10:41 AM UTC
Mijn handen weten niet wat te doen
Mijn lippen zijn onervaren
Mijn ogen weten niet waar kijken
En mijn hart heeft nog nooit geslagen
Mijn voeten hebben de jouwe nog niet verwarmd
Mijn rug heeft nog nooit jouw warmte gevoeld
Mijn armen kennen jouw gewicht nog niet
En mijn schouders hebben nog nooit jouw tranen opgevangen
Mijn vingers raakten nooit verstrengeld in jouw vingers
Mijn oren kennen je stem nog niet
Mijn lippen kwamen nog nooit zo dicht bij de jouwe
En mijn ogen zijn nog nooit zo verblind geweest
May 12, 2020
May 12, 2020 at 11:40 AM UTC
Zou ik na twijfelen, tobben,
uitgebreid weten, graven,
tussen hersenplooien, lobben,
op de proppen kunnen komen,
aandraven met een origineel idee,
mijn eigen dromen en een showtje op tv?
Ik weet het niet, wat ik dan kan.
Ik zou alles eens uit moeten proberen
en daarbij mezelf achterhalen, jureren
wat er bakt in die fameuze hersenpan.
Ik zou kunnen ontsnappen aan
een boeiende verdrinkingsdood,
zingen, praten met een haan
of dansen in mijn puurste bloot.
Ik zou kunnen balanceren,
domineren, fantaseren, inspireren,
marineren en uitgekookt souffleren.
Maar wat moet ik uitkwelen wanneer
ik daarover oor moet delen?
Misschien is dat wel een talent,
een goede blik op anderen,
ze helpen te veranderen,
kortom, hetgeen dat je nu kent.
Nov 2, 2019
Nov 2, 2019 at 10:35 PM UTC