Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"warmte" poems
Gebroken verslonden kapot de muren de vloer waar ik sta het is ingestort buiten en van binnen Elke steen ooit gelegd is gevormd door jouw handen neergelegd met een precisie als geen ander het cement zo sterk, dat het elk blok omarmde de muren de vloer waar ik sta niets anders dan puin buiten en van binnen Alles omarmende warmte wat eruit raasde alsof het nooit zo is geweest, zoekend als dwazen hetgeen wat we ooit als een rots in de branding voorzagen de muren zijn weggeblazen de vloer onder mijn voeten weggevaagd waar ik sta niets anders dan puin buiten en van binnen Oorverdovende herrie dat het maakte toen één voor één de stenen vielen de hemel brak open evenals het geluid van binnen, nu buiten, schreeuwend en krakend geen muren geen vloer waar ik sta niets anders dan puin buiten en van binnen Wat ooit geborgen was, staat nu vrij om te raken zo geschiedt, het lag immers open voor de gevaren tot de blik op de edelen haar ***** verraadde het werd zichtbaar, de klok tegen het geheime wapen geen muren geen vloer waar ik sta niets anders dan stenen buiten en van binnen Als gegeven lagen ze er voor het oprapen een voor een tot aan de daken met eigen handen gebouwen om te bewaken opende het de deuren tot alle ramen de muren de vloer waar ik sta niets anders dan stenen buiten en van binnen Het haard inmiddels geladen wat koud en kil was, is met volle vuren nu rustig aan het garen tot in elke hoek weer een keer de zachte adem heeft geblazen lege ruimtes langzaam gehuld in verhalen de muren de vloer waar ik sta niets anders dan stenen buiten en van binnen Stap bij stap is elk blok aangeraakt, vormend in lagen van buiten naar binnen en van binnen naar buiten, het is omgeslagen met stenen, hand gesmeden opnieuw de warmte in gekneden van jou overgedragen op mij, een thuis door gekregen de muren de vloer waar ik sta alleen maar juwelen buiten en van binnen.
0
Sep 26, 2018
Sep 26, 2018 at 1:58 PM UTC
Erfenis
Gebroken verslonden kapot de muren de vloer waar ik sta het is ingestort buiten en van binnen Elke steen ooit gelegd is gevormd door jouw handen neergelegd met een precisie als geen ander het cement zo sterk, dat het elk blok omarmde de muren de vloer waar ik sta niets anders dan puin buiten en van binnen Alles omarmende warmte wat eruit raasde alsof het nooit zo is geweest, zoekend als dwazen hetgeen wat we ooit als een rots in de branding voorzagen de muren zijn weggeblazen de vloer onder mijn voeten weggevaagd waar ik sta niets anders dan puin buiten en van binnen Oorverdovende herrie dat het maakte toen één voor één de stenen vielen de hemel brak open evenals het geluid van binnen, nu buiten, schreeuwend en krakend geen muren geen vloer waar ik sta niets anders dan puin buiten en van binnen Wat ooit geborgen was, staat nu vrij om te raken zo geschiedt, het lag immers open voor de gevaren tot de blik op de edelen haar ***** verraadde het werd zichtbaar, de klok tegen het geheime wapen geen muren geen vloer waar ik sta niets anders dan stenen buiten en van binnen Als gegeven lagen ze er voor het oprapen een voor een tot aan de daken met eigen handen gebouwen om te bewaken opende het de deuren tot alle ramen de muren de vloer waar ik sta niets anders dan stenen buiten en van binnen Het haard inmiddels geladen wat koud en kil was, is met volle vuren nu rustig aan het garen tot in elke hoek weer een keer de zachte adem heeft geblazen lege ruimtes langzaam gehuld in verhalen de muren de vloer waar ik sta niets anders dan stenen buiten en van binnen Stap bij stap is elk blok aangeraakt, vormend in lagen van buiten naar binnen en van binnen naar buiten, het is omgeslagen met stenen, hand gesmeden opnieuw de warmte in gekneden van jou overgedragen op mij, een thuis door gekregen de muren de vloer waar ik sta alleen maar juwelen buiten en van binnen.
Continue reading...
78
Jy hou van die manier waarop sy jou naam troosvol uitgespreek het na 'n swaar dag wat jy gehad het. Jy is lief vir *** sy jou bekommernis verlig met elke woord wat sy sê dat jy nie presies kan vind *** sy daarin slaag om dinge wat jy nie kan uitdruk nie, uit te druk. Jy hou van *** haar teenwoordigheid jou op jou reënerige dae troos en warmte gee. Jy hou van haar klappergeur wat in jou kar hang nadat sy saam jou iewers heen gery het. Jy hou daarvan om die geluid van haar lag te **** wat die leegheid van jou wêreld vul, soos simfonie jou uit die leemte haal. Jy is lief vir *** sy gedigte geskryf het wat jy altyd weggevoer het, *** hulle gewys het hoeveel sy jou liefgehad het. Jy hou van die manier *** haar klein vingers met joune verbind is, *** dit jou laat voel het dat jy die is wêreld waarna sy draai. Jy is lief vir *** hierdie woorde die helderheid van die sterre diffundeer en *** hulle in die konstellasies hierbo vervang. Jy hou van die manier waarop sy haar lippe saggies die besonderhede van jou gesig spoor soos 'n veer wat sy tydelik in die golwe van die wind laat dryf. Jy hou van die geluid van elke strook van die potlood wat sy gemaak het toe sy die kruiswoorde wat jy op jou tafel gelos het, opgelos het, en besef dat dit nooit reg was nie, maar om na haar te kyk, was 'n antwoord self. Jy is lief vir *** sy alles vir jou gemaak het, so erg dat dit jou laat verdrink het. Jy is lief vir die idee van liefde wat hierin gevorm word.
0
Feb 24, 2019
Feb 24, 2019 at 5:11 AM UTC
Jy was nie verlief op haar nie.
Die grys winter gras Kruip stadig in die groen in Soos my lewe saam jou Is daar geen versoening Ek **** die ***** Koue Hart van ys, las van die dood So voel my binneste soms 'n Hart van lood Tog loer die warm bal son Skrefies deur blou spookasem Die warmte sal weer kom 'n Vuur in 'n reënboog lugballon
0
Apr 8, 2020
Apr 8, 2020 at 1:56 AM UTC
Hart soos 'n lugballon
Mijn handen weten niet wat te doen Mijn lippen zijn onervaren Mijn ogen weten niet waar kijken En mijn hart heeft nog nooit geslagen Mijn voeten hebben de jouwe nog niet verwarmd Mijn rug heeft nog nooit jouw warmte gevoeld Mijn armen kennen jouw gewicht nog niet En mijn schouders hebben nog nooit jouw tranen opgevangen Mijn vingers raakten nooit verstrengeld in jouw vingers Mijn oren kennen je stem nog niet Mijn lippen kwamen nog nooit zo dicht bij de jouwe En mijn ogen zijn nog nooit zo verblind geweest
0
May 12, 2020
May 12, 2020 at 11:40 AM UTC
Onervaren