Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"waarin" poems
In die asemdroogtes van die nag Word ek gebombardeer deur die warrelwinde van my ongesproke woorde Wat ten laaste my hart van dolomiet versag Skrapnel vlieg rond in die inner ruimtes van my gesonder verstand In die geweldadige debat tussen die skynbare sinneloosheid van die Woord En die gevoel van jou hand in myne In geheim bou ek ń koningryk van lugkastele Waarin jou beeld in elke kamer pronk. Maar selfs díe verdwyn in die wasige misgordyn van dade Waarvoor ek self nog swyg Ten slotte: Ek smag na jou... -kammeraaddkap
0
Apr 4, 2014
Apr 4, 2014 at 2:09 PM UTC
Geweërde liefde
In die asemdroogtes van die nag Word ek gebombardeer deur die warrelwinde van my ongesproke woorde Wat ten laaste my hart van dolomiet versag Skrapnel vlieg rond in die inner ruimtes van my gesonder verstand In die geweldadige debat tussen die skynbare sinneloosheid van die Woord En die gevoel van jou hand in myne In geheim bou ek ń koningryk van lugkastele Waarin jou beeld in elke kamer pronk. Maar selfs díe verdwyn in die wasige misgordyn van dade Waarvoor ek self nog swyg Ten slotte: Ek smag na jou... -kammeraaddkap
0
May 5, 2014
May 5, 2014 at 5:58 PM UTC
ongegronde lugkastele
Lekker alles voor zoete koek blijven slikken tot het zich een aan elkaar gekleefd mengsel vormt een vastzittende brok in de keel waarin men langzaam in stokkende adem stikt
0
Feb 20, 2017
Feb 20, 2017 at 4:25 PM UTC
Geef mij maar zure koek
Daar's 'n plek in ons siele, War die seer nie kan inkom nie. Maar waar is hierdie punt, Waar lê dit binne ons? In die diepte van ons harte, Agter die mure wat ons bou, Kan ons kyk tussen die krake, En vind 'n Sleutelsteen Wat ons heel hou? 'n Klein onbreekbare IETS Waarin ons vergete hoop nog slaap? 'n Picture van wat ons is Voor die ligte uitgaan Maar wat sou ons dit noem, As ons dit selfs kon vind? Sou ons dit selfs kon herken, As dit ons in die oë sou staar En sê: „Ek bestaan“? Sou ons daarna kon luister, As ons dit selfs kon **** — As ons selfs kon onthou *** om sy taal te praat? 'n Klein onbreekbare IETS Waarin ons vergete hoop nog slaap 'n Picture van wat ons is Voor die ligte uitgaan Daar's 'n plek in ons siele, Waar die seer kan nie inkom nie.
0
Oct 19, 2020
Oct 19, 2020 at 9:40 PM UTC
Die Atoom
ek wil jou uit my wese verdryf my gedagtes bevry van jou my hart verlos uit die hok waarin ek myself vir jou hou
0
Dec 7, 2018
Dec 7, 2018 at 4:52 AM UTC
hok
Het lijkt soms zo gemakkelijk. Blij zijn blijkt dan toch niet zó vermakelijk. Ik bijt en kauw en zeg "Oei, sorry, smakelijk!" tegen jou. Het voelt zo egocentrisch, onbezonnen, om (zelfs zwakkelijk) te delen dat je ligt te zonnen. Het is niet echt, ver zonnen, als werk, onbegonnen, om te onrafelen wat is en waarin ik mij vergis. Hoedanook, de planten zijn getrokken nog voor de grond ontgonnen, nog voor de bus vertrokken. De grootste, gemeenste deler heeft de prijs der groenteteler wederom gewonnen. De reis is lang en hobbelig, de pudding in mijn **** voorheen bedekt met hard en knobbelig.
0
Mar 7, 2019
Mar 7, 2019 at 5:13 PM UTC
Doorbijten