"verliezen" poems
'k Zie u daar nog liggen
in uw doodsbed
Uw laatste woorden ben'k vergeten
en gij zijt blijven leven
Maar 'k zie u daar nog liggen
een schaduw van de vader die ik kende
En gij zijt blijven leven
maar de schaduw is gebleven
'k Zie u daar nog liggen
met ogen die het einde zien
en handen die *** grip verliezen
En gij zijt blijven leven
maar 'k zie u daar nog liggen
in uw doodsbed
Apr 9, 2024
Apr 9, 2024 at 10:05 AM UTC
Al even durf ik niet te geloven,
onder ogen te zien,
wat er allemaal verschoven is.
Ik mis routine, moet mezelf terug
kunnen verliezen in zaken
om ze achter de rug te weten geraken.
Ik heb moeite met onzekerheden,
waarschijnlijk door gebeurtenissen
uit mijn overdreven, zacht verleden.
Enkel zo kan ik een voor een de dagen wissen,
de tijd van toen terug missen
kortom niet langer
mijn levenslust vergissen.
Nov 7, 2017
Nov 7, 2017 at 7:36 AM UTC
Ik ben bang om vrij te zijn, om te leven
Bang om mijn vrijheid weer te verliezen
Bang van het leven om de hoek
Bang van de vlagen van hoop die
het kluwen van angst en verlies ontwarren en
de weg vrijmaken naar doorzichtige
denkbeelden
Ik heb het maar te vatten
Ik heb het maar te grijpen
Gewoon maar zwemmen
zonder verzuipen
Aug 15, 2019
Aug 15, 2019 at 6:53 PM UTC
Nooit meer terug is even slikken,
Nooit meer daar en niet meer hikken,
ongeremd schikken, ongestemd
en zonder broek maar wel een hemd.
Ik ben nu hier, weet niet goed waar,
er is een schat verborgen.
Ik wil hem vinden en meenemen naar
mijn oude thuis van morgen,
waar mijn zorgen
enkel deden kniezen
zonder effectief van de stress
haren te doen verliezen.
Ik zal moeten kiezen
want mijn oude thuis, helaas,
is achter mij gebleven
in alle haast,
op het begin van dit avontuur,
zachtjes van de kust gedreven
en over de rand van de muur
voor altijd weg gevaren uit mijn leven
samen met wat mij beschermde
wanneer ik onbeholpen schermde
met de gevaren uit mijn zeven.
Dus niet meer terug, gewoon door.
Er is een schat, een weg naar grote kuis
maar daar zal het nooit hetzelfde zijn
als mijn oude thuis.
Nooit meer terug, altijd hier,
met enkel in mijn hoofd,
in al wat ik herinner,
een deurtje op een kier.
En misschien ooit, als ik kinderen heb,
zie ik mijn oude thuis terug
in *** onschuldig lief plezier.
Oct 27, 2019
Oct 27, 2019 at 1:00 PM UTC
Staat de keuken onder, is de rommel
van de kelder, zo naar boven, de trap op
met gestommel, kan je het niet geloven
of wacht je op een wonder?
Druk op de ketel, potjes koken onder
je veren en bezeren je schorseneren.
Dan moet iemand crisis interveniëren.
Liever zwarte randjes op je brood
of je vleesje iets te rood?
We hebben niks te kiezen
zolang we onszelf maar niet verliezen
in de heisa van het leven,
het sudderen en beven
en beleven van tijd tot tijd
toch wel geen nieuwe crisis
omtrent die deksels indrukwekkende identieketeit.
Jul 29, 2021
Jul 29, 2021 at 8:34 AM UTC
Je hebt het niet te kiezen.
Wat je allemaal kan verliezen,
zou je nog verbazen.
Vanzelfsprekend op elkaar lijken
die zaken die pas te prijken komen
wanneer je te grazen
bent genomen.
Mar 26, 2019
Mar 26, 2019 at 2:54 PM UTC
Het goudgeel gerstenat verlaat mijn schouderblad
en sijpelt
lang
s
een lip naar
bingerstenatnen
in mijn keel
door mijn keel
achter de kiezen
even slikken
maar je concentratie niet verliezen
niet stikken
lippen af
likken.
Het was niet slecht, doe nog maar één.
Nov 30, 2018
Nov 30, 2018 at 7:47 PM UTC
Durf te vliegen,
Durf te vallen,
Durf te vechten,
Durf te dromen.
Soms kan vallen zijn als vliegen,
Is vechten winnen en verliezen tegelijk,
Dagen met kleur en dagen in grijs,
Een leven vol uitersten,
Laat angst geen grenzen stellen,
Droom, doe en leef.
Feb 4, 2025
Feb 4, 2025 at 5:08 AM UTC