"verborgen" poems
Das Leben ist eine weite Reise, so sagt man,
eine weite Reise über das Meer,
ein Anstieg bis auf hohe Berge,
ein Hinabsteigen bis ins tiefe Tal.
Das Leben ist eine Reise, so sagt man,
eine Reise ohne Wiederkehr,
die jeden Tag nur vorwärts schreitet,
bis zum letzten Lebensziel.
Das Leben ist eine Reise, so sagt man,
die einen Anfang kennt und auch ein Ende,
voll Gefahren und auch vielen Mühen,
mit guten und mit schlechten Wegen.
Das Leben ist eine Reise, das weißt du,
deine Reisen, die du unternehmen musst,
die allein dir aufgetragen ist
und die nur du zu Ende bringst.
Dein Leben ist deine Reise, das weißt du,
mit vielen Stationen von Anfang an,
sie alle kennst du und sie prägen dich,
was aber kommen wird, ist noch verborgen.
Dein Leben ist eine Reise, das weißt du,
mit vielen Windungen hin zum letzten Ziel,
geh nur mit Mut und Zuversicht,
blick doch nach vorn bei jedem Schritt.
Das Leben ist eine Reise, das ist dir und mir bekannt,
ich wünsche dir, dass du das Ziel erreichst
und dass dein Weg geleitet sei
von treuem Schutz und Segen.
Jul 21, 2014
Jul 21, 2014 at 1:10 PM UTC
Starend
Sijpelend zonlicht
Bekladde bladzijden
Overpeinzend, verlies
Deinend, verborgen
getier
Oorzaken, redenen, onzin
Niet genoeg, veel te veel
gewoon verkeerd
Zelfkastijding en eigentwist
Halve indrukken
gedempte kreten
Apex van apathie en egofobie
Dierbaren die doodzwijgen
Leven en leut die uitblijven
Ik zal het moeten ontstijgen
Aug 15, 2019
Aug 15, 2019 at 1:00 PM UTC
Nooit meer terug is even slikken,
Nooit meer daar en niet meer hikken,
ongeremd schikken, ongestemd
en zonder broek maar wel een hemd.
Ik ben nu hier, weet niet goed waar,
er is een schat verborgen.
Ik wil hem vinden en meenemen naar
mijn oude thuis van morgen,
waar mijn zorgen
enkel deden kniezen
zonder effectief van de stress
haren te doen verliezen.
Ik zal moeten kiezen
want mijn oude thuis, helaas,
is achter mij gebleven
in alle haast,
op het begin van dit avontuur,
zachtjes van de kust gedreven
en over de rand van de muur
voor altijd weg gevaren uit mijn leven
samen met wat mij beschermde
wanneer ik onbeholpen schermde
met de gevaren uit mijn zeven.
Dus niet meer terug, gewoon door.
Er is een schat, een weg naar grote kuis
maar daar zal het nooit hetzelfde zijn
als mijn oude thuis.
Nooit meer terug, altijd hier,
met enkel in mijn hoofd,
in al wat ik herinner,
een deurtje op een kier.
En misschien ooit, als ik kinderen heb,
zie ik mijn oude thuis terug
in *** onschuldig lief plezier.
Oct 27, 2019
Oct 27, 2019 at 1:00 PM UTC