"verblind" poems
Met skewe takke,
met 'n krom stam
en die seerste dorings
wat in my vasklou
Daar waar die bloeds
aar le vind ek jou
in die donker nag
met die skeinheilige lig
wat ons altwee verblind
En so ontmoet ons
in die rooi valende duine
met die vonke
van 'n vuur binne my.
Jun 23, 2016
Jun 23, 2016 at 5:46 AM UTC
Leer van jouw ogen,
Zij zijn als boten welke altijd in goede conditie verkeren,
Zij zijn niet in staat te verdrinken door het water die haar binnenste opvult,
Verstrengeld als zij zijn, staan zij hoog terwijl de tranen die zij afscheiden zich naar het laagste punt wenden,
Blind of verblind, zij zullen altijd blijven werken - zij zijn op'gedragen.
Mijn geliefde peddelaar, waarom dwing jij je ziel dan te verdrinken in zeeën van gedachten welke het licht niet hebben gezien, noch de zoete smaak van zuurstof hebben geproefd?
Mar 7, 2021
Mar 7, 2021 at 2:25 PM UTC
Laat ons eeuwig walsen over de horizon
op de melodie van eindige liefde,
Twee silhouetten met elkaar verbonden
in een gracieuze dans,
verdwijnende in de ondergaande zon,
verblind door het licht van de vlammen.
Mar 22, 2018
Mar 22, 2018 at 3:13 PM UTC
Mijn handen weten niet wat te doen
Mijn lippen zijn onervaren
Mijn ogen weten niet waar kijken
En mijn hart heeft nog nooit geslagen
Mijn voeten hebben de jouwe nog niet verwarmd
Mijn rug heeft nog nooit jouw warmte gevoeld
Mijn armen kennen jouw gewicht nog niet
En mijn schouders hebben nog nooit jouw tranen opgevangen
Mijn vingers raakten nooit verstrengeld in jouw vingers
Mijn oren kennen je stem nog niet
Mijn lippen kwamen nog nooit zo dicht bij de jouwe
En mijn ogen zijn nog nooit zo verblind geweest
May 12, 2020
May 12, 2020 at 11:40 AM UTC