"veranderen" poems
Lusteloos, liever dan pijn
*** zou het morgen zijn
Kijkend door het raam
naar mijn weerspiegeling vol schaam
Wetende dat er iets moet veranderen
maar bang om terug te vallen
Te bang om iets nieuws te ondernemen
Te gewend aan de leegte
Iets nieuws, avontuurlijks, positiefs
met kriebels van hoop
en de klim naar het licht
die doorhakken de knoop
en bieden nieuw zicht
lijkt nooit definitief
May 5, 2021
May 5, 2021 at 5:31 PM UTC
Ik geloof dat gaandeweg de wereld kan
gered, woorden
zonder zingen, los van lopen, min de moorden
die men eerder heeft erkend als toen en dan
het enige dat oplosbaar kan.
Er is niet niets, er is wel wij,
Eris zoveel van ons.
raad maar zottie,
't is ons lottie
om te kletsen op zondagnamiddag
met een koffie en een koek,
tis in eenvoud dat het hoort
behalve als wat anders jou bekoort.
Kies maar
denk ook aan de anderen.
Of *** je alles in een posi+ieve zin
kan veranderen.
Jul 25, 2019
Jul 25, 2019 at 8:26 PM UTC
Energie uit zien, uit anderen,
ik wil mezelf niet veranderen.
Alleen kan ik niet verder.
Samen terug is ook geen optie.
Mar 18, 2019
Mar 18, 2019 at 4:28 PM UTC
Zou ik na twijfelen, tobben,
uitgebreid weten, graven,
tussen hersenplooien, lobben,
op de proppen kunnen komen,
aandraven met een origineel idee,
mijn eigen dromen en een showtje op tv?
Ik weet het niet, wat ik dan kan.
Ik zou alles eens uit moeten proberen
en daarbij mezelf achterhalen, jureren
wat er bakt in die fameuze hersenpan.
Ik zou kunnen ontsnappen aan
een boeiende verdrinkingsdood,
zingen, praten met een haan
of dansen in mijn puurste bloot.
Ik zou kunnen balanceren,
domineren, fantaseren, inspireren,
marineren en uitgekookt souffleren.
Maar wat moet ik uitkwelen wanneer
ik daarover oor moet delen?
Misschien is dat wel een talent,
een goede blik op anderen,
ze helpen te veranderen,
kortom, hetgeen dat je nu kent.
Nov 2, 2019
Nov 2, 2019 at 10:35 PM UTC
Later, als ik harder heb gewerkt,
als het volk mijn moeite heeft gemerkt,
zal ik de top bereiken en de wereld voorgoed
voor goed veranderen,
net als alle anderen.
Van privilege tot dezelfde kansen,
exclusieve clubs met zeven (komma zeven) miljard leden,
die allemaal hetzelfde dansen
tot posities die we allen liefst vermeden.
Waarom hoop je op een morgen zoals vroeger?
Vroeger was je toch ook niet zo tevreden.
Oct 21, 2019
Oct 21, 2019 at 5:06 AM UTC
Ik herken je nog maar half.
Jij was de enige die met vervallen zalf
onze wondes bleef genezen.
Ik hoop nog dat je dit kan lezen
of dat je minstens weet
dat wij dagelijks dankbaar waren
voor alles wat je deed.
Het sijpelt stilaan binnen.
Het valt niet te begrijpen ***
Je ziet dat niet beginnen.
Zeg nu al dat je van haar houdt
voordat de lucht komt te veranderen
en langzaamaan, tot het onhoudbare toe,
zijn kleur verliest, vergrauwt.
Binnenkort zien wij je terug.
Dan verwacht ik van die fiere dame
zachte, lieve klopjes op mijn rug,
zoals toen we bij jou, na het vallen, om troost
en zalfjes kwamen.
Apr 2, 2019
Apr 2, 2019 at 2:35 PM UTC