Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"vasgevang" poems
'n lewe in konstruksie... dis tog die mees logiese manier om dit te beskryf... ons bou en bou en bou, en toets dan die produk. Maar aan die einde, as ons klaar gebou het... wat is dan daarvan te kom.                         'n Lee huis...                                        'n stil pad... en wat het ons van onself geleer? En wat leer ons van die wereld en mense om ons              , vasgevang in die stryd teen tyd... niks nie. Ons het net voor onself uitgekyk                    na die vaal stene                                    en die slukkerige sement. Watter vreugde het dit vir ons gebring. Niks nie. Nee,          ek weier. Ons is tog hier geplaas met vrye wil. En iewers langs die pad,                                           raak almal die pad duister... en word dan deur die samelewing verdoem. Die mensdom besluit dan wat van hulle sal word... In daardie oomblikke is God meer vergete deur die skares wat saamdrom op die rand van die pad...                                                                                                       die wat lag en vinger wys...                                                                                                                       die wat klippe gooi,                                                          as deur die wat die prentjie aanskou. Soms kort ons 'n perspektief van uit die donker,                           om die lig rerig te verstaan... Soms moet ons eers die genadelose aanraking van die koue voel,                            voordat ons die sagte streel van die son oor ons gesigte kan waardeur. Daar le wysheid in die donker,                                       want dit is in die donker waar jy aleen is,                          met niemand om in jou oor te fluister wat reg of verkeerd is nie.                                                                                                                       Net die wind om jou siel te sus,                                                                                                                die stilte om jou uit te rus...                                                  en niemand wat jou god kan wees                                        of sy woorde                                                                 en planne                                                                                    vir jou kan uitmessel nie. Die pad het die gevaar geraak. Dis koud en korrupt.                                      En ons is dankbaar,          dat ons die kans gekry het om dit te sien, terwyl ons stadig verswelg word deur die skadu's                                                                                                              en wegsmelt in die donker... want nou weet ons dat ons pyn maar net 'n gedeelte van die werklike hartseer was...                                                                 ons is die gelukkiges... en hulle loop op die pad na verdoemtenis
0
Oct 8, 2013
Oct 8, 2013 at 7:12 PM UTC
Dankbaar in die donker
'n lewe in konstruksie... dis tog die mees logiese manier om dit te beskryf... ons bou en bou en bou, en toets dan die produk. Maar aan die einde, as ons klaar gebou het... wat is dan daarvan te kom.                         'n Lee huis...                                        'n stil pad... en wat het ons van onself geleer? En wat leer ons van die wereld en mense om ons              , vasgevang in die stryd teen tyd... niks nie. Ons het net voor onself uitgekyk                    na die vaal stene                                    en die slukkerige sement. Watter vreugde het dit vir ons gebring. Niks nie. Nee,          ek weier. Ons is tog hier geplaas met vrye wil. En iewers langs die pad,                                           raak almal die pad duister... en word dan deur die samelewing verdoem. Die mensdom besluit dan wat van hulle sal word... In daardie oomblikke is God meer vergete deur die skares wat saamdrom op die rand van die pad...                                                                                                       die wat lag en vinger wys...                                                                                                                       die wat klippe gooi,                                                          as deur die wat die prentjie aanskou. Soms kort ons 'n perspektief van uit die donker,                           om die lig rerig te verstaan... Soms moet ons eers die genadelose aanraking van die koue voel,                            voordat ons die sagte streel van die son oor ons gesigte kan waardeur. Daar le wysheid in die donker,                                       want dit is in die donker waar jy aleen is,                          met niemand om in jou oor te fluister wat reg of verkeerd is nie.                                                                                                                       Net die wind om jou siel te sus,                                                                                                                die stilte om jou uit te rus...                                                  en niemand wat jou god kan wees                                        of sy woorde                                                                 en planne                                                                                    vir jou kan uitmessel nie. Die pad het die gevaar geraak. Dis koud en korrupt.                                      En ons is dankbaar,          dat ons die kans gekry het om dit te sien, terwyl ons stadig verswelg word deur die skadu's                                                                                                              en wegsmelt in die donker... want nou weet ons dat ons pyn maar net 'n gedeelte van die werklike hartseer was...                                                                 ons is die gelukkiges... en hulle loop op die pad na verdoemtenis
Continue reading...
51
Agressie kook in my siel Dit brand soos warm olie Ek is kwaad. So fokken kwaad. Alles is kak En ek is vasgevang In 'n eindelose storm Van sweet en rooi My wese donder en brul So. Liewe Wereld, Jou ma se poes.
0
Jan 31, 2013
Jan 31, 2013 at 10:15 AM UTC
Kwaad
sommige mense siele                                                          some people’s souls                                           skyn van hul                                                               shine out of                                           ligame uit                                                                    their bodies anders is betrap                                                     others are trapped                   vasgevang                                                                                            embroiled in bitter denke in bitter thoughts in bitter dade                                                                                        in bitter deeds opgevreet                                                                                              consumed deur                                                                                                        by angst                                                                                                      anxiety jalousie                                                                                                   jealousy gierigheid                                                                                              greed onsekerheid                                                                                          uncertainty opgetwis                                                                                                twisted up onbewus                                                                                                unaware
0
Jun 14, 2012
Jun 14, 2012 at 8:08 AM UTC
observasie – observation
sommige mense siele                                                          some people’s souls                                           skyn van hul                                                               shine out of                                           ligame uit                                                                    their bodies anders is betrap                                                     others are trapped                   vasgevang                                                                                            embroiled in bitter denke in bitter thoughts in bitter dade                                                                                        in bitter deeds opgevreet                                                                                              consumed deur                                                                                                        by angst                                                                                                      anxiety jalousie                                                                                                   jealousy gierigheid                                                                                              greed onsekerheid                                                                                          uncertainty opgetwis                                                                                                twisted up onbewus                                                                                                unaware
Continue reading...
15