"umiiral" poems - Hello Poetry

Sa bawat pag lipas ng taon Ako'y tila naiiwan ng panahon Ngiti ang sagot sa bawat tanong Ngunit hindi ang siya ko ngang tugon Tanong na tila humahamon sa katauhan ko'ng malamya Tanong na malalim ang mga kataga Tanong na iniiwasan ko'ng tumaga Sa pusong takot nang muli pang mapiga Takot lang ako na baka meron akong masaktan Ang siya ko'ng laging sagot at dahilan Ngunit ako nga ba'y tumatakbo lamang mula sa nakaraan At ang totoo ako'y takot na muli nang masaktan? Hindi hindi. Sadyang ako'y iba lamang mag-isip Hindi puso ang umiiral kundi lagi ang isip Sapagkat ako'y pagod na sa mga panaginip

0

Jan 16, 2023

Jan 16, 2023 at 11:21 AM UTC

pusang-tahimik

Tanong

Sa bawat pag lipas ng taon Ako'y tila naiiwan ng panahon Ngiti ang sagot sa bawat tanong Ngunit hindi ang siya ko ngang tugon Tanong na tila humahamon sa katauhan ko'ng malamya Tanong na malalim ang mga kataga Tanong na iniiwasan ko'ng tumaga Sa pusong takot nang muli pang mapiga Takot lang ako na baka meron akong masaktan Ang siya ko'ng laging sagot at dahilan Ngunit ako nga ba'y tumatakbo lamang mula sa nakaraan At ang totoo ako'y takot na muli nang masaktan? Hindi hindi. Sadyang ako'y iba lamang mag-isip Hindi puso ang umiiral kundi lagi ang isip Sapagkat ako'y pagod na sa mga panaginip

16

“Real generosity towards the future lies in giving all to the present.” ― Albert Camus Kung gusto may paraan, kung ayaw laging may dahilan. Pero may mga taong sadyang mahina kaya’t nahihirapan makahabol. May mga naghahabol naman na hindi talaga umaabot. Kahit anong gawin walang nasasambot, parang bunga na laging bubot at mukhang hindi na mahihinog. Hindi mo kailangan na maging alipin ng sistema kung ito ay iyong isinusuka. Kumawala ka at maging palaboy kung kinakailangan. Ibinabaon ka ng mga sama ng loob at ng matinding awa sa sarili. Hindi dapat maging ganito ang buhay. Dalawang taon nang pagtitiis, dalawang taon na puro hinagpis at dalawang taon na panay tanggap ng mga galit at paninisi. Tama na, ito na ang panahon para wakasan ang lahat. Sapat na ang mga pagpapakumbaba at pagsasawalang kibo. Hindi ka aso, tao ka tandaan mo yan. ‘Hwag **** ipilit kung hindi naman talaga sukat dahil kahit anong pilit hindi ito babakat. Maging karapt-dapat ka sa paggalang na dapat ibigay mo sa’yong sarili. Tama lang yan magpahinga kana. Ang mundo ay de-kahon hindi kapa isinisilang ganito na ito, wala ka nang magagawa para baguhin ito. Pero ‘pwede kang kumawala, maging rebelde at lagalag. Oo, maghimagsik ka laban sa mapang-dusta na sistemang umiiral. Patunayan sa kanila na kaya **** mabuhay sa labas ng sapot na bumabalot. Hindi ka balut kundi tao kaya hindi ka dapat na matakot kahit naglipana pa ang mga salot. Hindi ka dapat na lumuhod at magmaka-awa sa mga taong umaastang panginoon. May mga nag-di-diyos-diyosan na mga kupal na nasa lipunan na ang paboritong tapakan ay ang mga mahihina at hampas-lupa na tulad mo; mga putang-ina sila na walang alam gawin kundi ang mang-api ng mga taong kapos sa dunong at pinag-aralan. Ganito ang sistema ng lipunan, ganito kabaho ang mundo na pinatatakbo nang mga walanghiyang tao na kung umasta ay aakalain **** mga kagalang-galang. Mga hindot sila na walang pakundangan sa damdamin ng iba maitanghal lamang nila ang huwad na kadakilaan ng kanilang nabubulok na mga sarili. Tama lang ang ginawa mo, tama lang na kumalas ka sa naaagnas na sistema na nagkukubli sa loob ng mga magagarang opisina. Tama yan, itakwil mo ang mga panlalait na pinakikinis nang mga salitang Inglis na inilalagay sa mga dokumento. Panahon na para maging totoo ka sa iyong sariling damdamin at pagkatao. Binabati kita dahil sa wakas nagpasya ka ng may katapangan – sana noon mo pa ito ginawa. Ako na ang sasalo sa natitira **** kalat, ako na ang haharap sa mga halimaw na iyong tinakasan.

0

Nov 14, 2017

Nov 14, 2017 at 11:30 PM UTC

makabagongmakata69

MATRIX

“Real generosity towards the future lies in giving all to the present.” ― Albert Camus Kung gusto may paraan, kung ayaw laging may dahilan. Pero may mga taong sadyang mahina kaya’t nahihirapan makahabol. May mga naghahabol naman na hindi talaga umaabot. Kahit anong gawin walang nasasambot, parang bunga na laging bubot at mukhang hindi na mahihinog. Hindi mo kailangan na maging alipin ng sistema kung ito ay iyong isinusuka. Kumawala ka at maging palaboy kung kinakailangan. Ibinabaon ka ng mga sama ng loob at ng matinding awa sa sarili. Hindi dapat maging ganito ang buhay. Dalawang taon nang pagtitiis, dalawang taon na puro hinagpis at dalawang taon na panay tanggap ng mga galit at paninisi. Tama na, ito na ang panahon para wakasan ang lahat. Sapat na ang mga pagpapakumbaba at pagsasawalang kibo. Hindi ka aso, tao ka tandaan mo yan. ‘Hwag **** ipilit kung hindi naman talaga sukat dahil kahit anong pilit hindi ito babakat. Maging karapt-dapat ka sa paggalang na dapat ibigay mo sa’yong sarili. Tama lang yan magpahinga kana. Ang mundo ay de-kahon hindi kapa isinisilang ganito na ito, wala ka nang magagawa para baguhin ito. Pero ‘pwede kang kumawala, maging rebelde at lagalag. Oo, maghimagsik ka laban sa mapang-dusta na sistemang umiiral. Patunayan sa kanila na kaya **** mabuhay sa labas ng sapot na bumabalot. Hindi ka balut kundi tao kaya hindi ka dapat na matakot kahit naglipana pa ang mga salot. Hindi ka dapat na lumuhod at magmaka-awa sa mga taong umaastang panginoon. May mga nag-di-diyos-diyosan na mga kupal na nasa lipunan na ang paboritong tapakan ay ang mga mahihina at hampas-lupa na tulad mo; mga putang-ina sila na walang alam gawin kundi ang mang-api ng mga taong kapos sa dunong at pinag-aralan. Ganito ang sistema ng lipunan, ganito kabaho ang mundo na pinatatakbo nang mga walanghiyang tao na kung umasta ay aakalain **** mga kagalang-galang. Mga hindot sila na walang pakundangan sa damdamin ng iba maitanghal lamang nila ang huwad na kadakilaan ng kanilang nabubulok na mga sarili. Tama lang ang ginawa mo, tama lang na kumalas ka sa naaagnas na sistema na nagkukubli sa loob ng mga magagarang opisina. Tama yan, itakwil mo ang mga panlalait na pinakikinis nang mga salitang Inglis na inilalagay sa mga dokumento. Panahon na para maging totoo ka sa iyong sariling damdamin at pagkatao. Binabati kita dahil sa wakas nagpasya ka ng may katapangan – sana noon mo pa ito ginawa. Ako na ang sasalo sa natitira **** kalat, ako na ang haharap sa mga halimaw na iyong tinakasan.

7

Matagal nang nagsimula at patuloy na umiiral Ang ating matinik na pakikipamuhay sa ating bayan Palagiang nasasadlak sa karalitaan Ang dugo ng kabataan, alay sa kasarinlan Tayong mga bulag, sa siyensiya at kapalaran Sa pagmartsa ng kalabang hindi natatanaw Naulit ang kasaysayang may isang kurso at galaw Bala para kay tatay ang anak ang namatay Bumagsak ang ekonomiya Lumambitin sa aming mga leeg Iniasa ang pagtaas sa aming mga bisig Habang si Alejandrino dumarami't nagbubuntis Ang batang henerasyon Patuloy na nililitis Kung ganun, Huwag ninyo kaming pababayaan, Paglustayan, paghirapan At pakikinabangan Sa gayong mga pumalya at matatanda Ay may aakay Walang huhugot sa Inang bayan- Kundi kaniyang kabataan

0

May 29, 2020

May 29, 2020 at 12:54 AM UTC

jose-carlito

JOVEN HERNANDO

Matagal nang nagsimula at patuloy na umiiral Ang ating matinik na pakikipamuhay sa ating bayan Palagiang nasasadlak sa karalitaan Ang dugo ng kabataan, alay sa kasarinlan Tayong mga bulag, sa siyensiya at kapalaran Sa pagmartsa ng kalabang hindi natatanaw Naulit ang kasaysayang may isang kurso at galaw Bala para kay tatay ang anak ang namatay Bumagsak ang ekonomiya Lumambitin sa aming mga leeg Iniasa ang pagtaas sa aming mga bisig Habang si Alejandrino dumarami't nagbubuntis Ang batang henerasyon Patuloy na nililitis Kung ganun, Huwag ninyo kaming pababayaan, Paglustayan, paghirapan At pakikinabangan Sa gayong mga pumalya at matatanda Ay may aakay Walang huhugot sa Inang bayan- Kundi kaniyang kabataan

32

Hindi ko mahanap ang tamang mga salita upang maipahayag sa iyo ang nais kong sabihin. Ngunit tila panahon na upang ilabas ko ang lahat ng hinanakit, ang mga pasakit na dinanas ko habang nasa piling mo. Noong mga panahong akin ka pa, noong mga araw na magkasama pa tayo, at noong mga sandaling may “tayo” pang umiiral. Hindi ko inasahang magbabago ka, na magsasawa ka, na iiwan mo ako, at ipagpapalit sa kanya. Pero ang hindi ko maunawaan, bakit mo nasabing ayaw mo na? Pagod ka lang ba talaga, o napagod ka na sa atin, sa sitwasyon, sa pagtatago, sa mga muntikan na tayong mabuking, o sa mga araw na may nakakita sa atin? Sino ba talaga ang nagbago— ako, ikaw, o baka tayo pareho? Bakit tila nawalan ka na ng gana? Ang mga salita mo’y naging malamig, ang mga yakap mo’y unti-unting naglaho, at ang dati **** liwanag sa mga mata’y nawala. Sa gitna ng lahat ng ito, ako’y patuloy na lumalaban, habang ikaw, unti-unting bumitaw. Paano mo nagawang balewalain ang lahat ng pinagsamahan natin? Paano mo natapos ang ugnayang binuo natin nang magkasama? Ngayon, nauunawaan ko na kung bakit mo ako iniwan: nakuha mo na ang gusto mo— sirain ako, iwan ako, pagkatapos mo akong pakinabangan. Noong araw na hinatid mo ako hanggang sa dulo ng kalsada, lumingon ako, nagbabakasakaling lilingon ka rin, tatakbo papunta sa akin, yayakapin ako, susuyuin ako na huwag kang iwan. Pero hindi na pala. Pinili **** lumayo, at sa wakas, pinili ko ring huwag nang bumalik pa. Nararamdaman ko na lang ang mga hawak mo— tila paalam na, ang mga yakap **** nanlalamig, ang mga titig **** umiiwas, hanggang sa tuluyan kang nawala. Ang mga pangako mong “mahal kita,” “ikaw lang,” at “hindi kita iiwan”— lahat pala’y kasinungalingan. Noong akin ka pa, pinanghawakan ko ang mga salitang iyon, pero ngayon, ang “ikaw at ako” ay naging bulong na lamang sa hangin, tinatangay ng nakaraan. Kung iisa tayo, bakit mo nagawang pagkaisahan ang damdamin ko? Saan ako nagkulang? Saan ako nagkamali? At bakit mo ako iniwang ganito? Oo, bigla kang nawala, at nagmukha akong tanga kakahanap sa iyo. Hanggang sa makita kita, nasa piling na pala ng iba. Sobrang saya mo sa kanya, ibang-iba sa tuwing ikaw ay kasama ko noon. Pinilit kong lumayo, kahit alam kong mahirap. Pinalaya kita, kahit hindi ko kaya. Ginawa ko ito para sa kapayapaan nating dalawa. Hindi na kita hahabulin. Tanggap ko na— matagal na tayong wala. Ibabaon ko sa limot ang lahat ng sakit, ang lahat ng alaala, at ang lahat ng naging tayo. Paalam, nagmamahal pa rin, Mahal.

0

Sep 16, 2020

Sep 16, 2020 at 9:27 AM UTC

eindeinnemoon

Nagmamahal, Mahal.

Hindi ko mahanap ang tamang mga salita upang maipahayag sa iyo ang nais kong sabihin. Ngunit tila panahon na upang ilabas ko ang lahat ng hinanakit, ang mga pasakit na dinanas ko habang nasa piling mo. Noong mga panahong akin ka pa, noong mga araw na magkasama pa tayo, at noong mga sandaling may “tayo” pang umiiral. Hindi ko inasahang magbabago ka, na magsasawa ka, na iiwan mo ako, at ipagpapalit sa kanya. Pero ang hindi ko maunawaan, bakit mo nasabing ayaw mo na? Pagod ka lang ba talaga, o napagod ka na sa atin, sa sitwasyon, sa pagtatago, sa mga muntikan na tayong mabuking, o sa mga araw na may nakakita sa atin? Sino ba talaga ang nagbago— ako, ikaw, o baka tayo pareho? Bakit tila nawalan ka na ng gana? Ang mga salita mo’y naging malamig, ang mga yakap mo’y unti-unting naglaho, at ang dati **** liwanag sa mga mata’y nawala. Sa gitna ng lahat ng ito, ako’y patuloy na lumalaban, habang ikaw, unti-unting bumitaw. Paano mo nagawang balewalain ang lahat ng pinagsamahan natin? Paano mo natapos ang ugnayang binuo natin nang magkasama? Ngayon, nauunawaan ko na kung bakit mo ako iniwan: nakuha mo na ang gusto mo— sirain ako, iwan ako, pagkatapos mo akong pakinabangan. Noong araw na hinatid mo ako hanggang sa dulo ng kalsada, lumingon ako, nagbabakasakaling lilingon ka rin, tatakbo papunta sa akin, yayakapin ako, susuyuin ako na huwag kang iwan. Pero hindi na pala. Pinili **** lumayo, at sa wakas, pinili ko ring huwag nang bumalik pa. Nararamdaman ko na lang ang mga hawak mo— tila paalam na, ang mga yakap **** nanlalamig, ang mga titig **** umiiwas, hanggang sa tuluyan kang nawala. Ang mga pangako mong “mahal kita,” “ikaw lang,” at “hindi kita iiwan”— lahat pala’y kasinungalingan. Noong akin ka pa, pinanghawakan ko ang mga salitang iyon, pero ngayon, ang “ikaw at ako” ay naging bulong na lamang sa hangin, tinatangay ng nakaraan. Kung iisa tayo, bakit mo nagawang pagkaisahan ang damdamin ko? Saan ako nagkulang? Saan ako nagkamali? At bakit mo ako iniwang ganito? Oo, bigla kang nawala, at nagmukha akong tanga kakahanap sa iyo. Hanggang sa makita kita, nasa piling na pala ng iba. Sobrang saya mo sa kanya, ibang-iba sa tuwing ikaw ay kasama ko noon. Pinilit kong lumayo, kahit alam kong mahirap. Pinalaya kita, kahit hindi ko kaya. Ginawa ko ito para sa kapayapaan nating dalawa. Hindi na kita hahabulin. Tanggap ko na— matagal na tayong wala. Ibabaon ko sa limot ang lahat ng sakit, ang lahat ng alaala, at ang lahat ng naging tayo. Paalam, nagmamahal pa rin, Mahal.

106

Di ko alam kung bakit ako nagkakaganito Ang alam ko lang ay nagseselos ako. Nagagalit ako pag nakikita ko magkasama kayo. Nagseselos ako dahil sa pagmamahalan niya. Hindi ko maalala kung kalian pa kita minahal. Pero tuwing nakikita kita, ang takbo ang oras ay kay bagal. At tuwing nakikita kitang may kasamang iba, ako’y nasasakal. Tuloy, galit sa aki’y umiiral. Bakit ba ako sa iyo’y patay na patay? Kapag ako’y nagseselos para akong lantang gulay. Sa iyong ganda, ako nabubuhay. Sa pagkaselos sa inyo, ako’y namamatay.

0

Jun 18, 2018

Jun 18, 2018 at 1:21 AM UTC

matabang-utak-ni-ong

Selos

Di ko alam kung bakit ako nagkakaganito Ang alam ko lang ay nagseselos ako. Nagagalit ako pag nakikita ko magkasama kayo. Nagseselos ako dahil sa pagmamahalan niya. Hindi ko maalala kung kalian pa kita minahal. Pero tuwing nakikita kita, ang takbo ang oras ay kay bagal. At tuwing nakikita kitang may kasamang iba, ako’y nasasakal. Tuloy, galit sa aki’y umiiral. Bakit ba ako sa iyo’y patay na patay? Kapag ako’y nagseselos para akong lantang gulay. Sa iyong ganda, ako nabubuhay. Sa pagkaselos sa inyo, ako’y namamatay.

12

( Episode 1- Putong ) Poong may Kapal Kalong po'y Dasal Noong ako'y pagal Tulong mo'y Bukal KulOng pa naman at sakal dahong binasbas ay banal Payong ay bukas sa lokal Balong iniigiban ay moral kay tagal sinasalubong ng daluyong Kay bagal umusbong ng Kamagong Dumatal na at lumipas rin ang dagundong Kumintal pa rin sa akin hampas ng bagumbong Ngayong patayo na nga si Pangulong Digong Tayong mga Pinoy pa din ang pihong bayong may layong muling maLulan ang panibagong pinunong Mayroong Tapang sa Pagsulong ng Totoong PagkanLong Mala-Antonio Luna ang dila,,,hinding-hindi umuurong Andres Bonifacio naman kung sumugod,,pag itak ang umiiral Samantala tila Apo Lakay kung umakay ng talino sa pag-usbong At buwis benepisyo sa sarili ang ikararangal kapara ni Jose Rizal Sa ngalan ng ama na naging kasing-tatag ng bumbong.,.. Paupo na nga at buong pagpupunyagi sa pagitan ng tipikal kontra kritikal... Ang anak na itinakda walang iba kundi si Presidente Bongbong... Ang ika-Labing pitong Pangulo ng Pilipinas , sa inang-bayan ay mapagmahal !!! © June 8, 2022 Pen by soLemn oaSis it is not emergency but so merging epic getting-in to " T M A L M " episode 2 were reminiscing and heading on the way too, right inside the ride where i picked packed boom, as i rewrite my old poem entitled tic tac toe wears a single syllabication of chosen words' lyricism narrated from start to end and bears a no beware bars set up until i care to dare the bottom bares on top ! fear neither nobody nor elses foes and heaven knows good son who does one hell of a bad near unproven bundled doses of unrhymed lines made by those unarmed farmers gonewild with unarmored poetries . T E A R ! ! ! h r r e r a r p o s i e u u v a g r e t h e s s

0

Jul 3, 2022

Jul 3, 2022 at 7:46 AM UTC

TanglawatPanglaw

" To merge and Let merge "

( Episode 1- Putong ) Poong may Kapal Kalong po'y Dasal Noong ako'y pagal Tulong mo'y Bukal KulOng pa naman at sakal dahong binasbas ay banal Payong ay bukas sa lokal Balong iniigiban ay moral kay tagal sinasalubong ng daluyong Kay bagal umusbong ng Kamagong Dumatal na at lumipas rin ang dagundong Kumintal pa rin sa akin hampas ng bagumbong Ngayong patayo na nga si Pangulong Digong Tayong mga Pinoy pa din ang pihong bayong may layong muling maLulan ang panibagong pinunong Mayroong Tapang sa Pagsulong ng Totoong PagkanLong Mala-Antonio Luna ang dila,,,hinding-hindi umuurong Andres Bonifacio naman kung sumugod,,pag itak ang umiiral Samantala tila Apo Lakay kung umakay ng talino sa pag-usbong At buwis benepisyo sa sarili ang ikararangal kapara ni Jose Rizal Sa ngalan ng ama na naging kasing-tatag ng bumbong.,.. Paupo na nga at buong pagpupunyagi sa pagitan ng tipikal kontra kritikal... Ang anak na itinakda walang iba kundi si Presidente Bongbong... Ang ika-Labing pitong Pangulo ng Pilipinas , sa inang-bayan ay mapagmahal !!! © June 8, 2022 Pen by soLemn oaSis it is not emergency but so merging epic getting-in to " T M A L M " episode 2 were reminiscing and heading on the way too, right inside the ride where i picked packed boom, as i rewrite my old poem entitled tic tac toe wears a single syllabication of chosen words' lyricism narrated from start to end and bears a no beware bars set up until i care to dare the bottom bares on top ! fear neither nobody nor elses foes and heaven knows good son who does one hell of a bad near unproven bundled doses of unrhymed lines made by those unarmed farmers gonewild with unarmored poetries . T E A R ! ! ! h r r e r a r p o s i e u u v a g r e t h e s s

61

Sa iyong pagbabalik, nadarama ulit ang iyong halik Galing sa biglaang pag-alis, nagdulot pa rin sa puso'y malalim na daplis Tulang sinulat at inialay sa akin ay naglalaman ng mga dahilan Mga dahilan na aking intindihin ngunit ako'y masasaktan Ayaw mo akong lisanin ngunit ayaw mo na rin akong angkinin Maaari ba iyon? Parang hindi nagkatugma sa totoong depinisyon Ng tunay na pagmamahal pero yun ang iyong opinyon Hindi mo ako gustong kalimutan, hindi ako kayang paluhain Mahal mo akong lubusan, at ayaw **** makasakit ng damdamin Sana'y malaman mo na natatawa ako sa iyong mga salita Nang sinabi **** iwanan ako at hayaang sumaya sa iba Siguro sasaya ako, oo alam ko Pero asahan mo darating ang panahon na kung kailan pinalaya mo ako Doon mo na rin malaman na ang bobo mo masyado Sapagkat minahal kita nang higit sa aking buhay Inialay ko lahat, kahit minsan ay sumablay At para na rin pinatunayan **** hanggang salita ka lang naman Ayaw mo akong saktan? Pero handa mo akong iwanan. Binulag mo ang sarili sa kaisipang sasaya ako kapag wala ka Yan ang kamaliang gusto ko sanang itama Bali-baliktarin man ang buong daigdig, umiiral pa rin sa puso ko ay pag-ibig Bakit hindi na lang natin isipang tayo na lang dalawa? Ang natitira sa mundong ibabaw at wala ng iba pa Nang sa gayon ay hindi mo maisip na ako'y makahanap ng iba Higpitan mo ang paghawak sa akin at ako'y iyong-iyo na.

0

Dec 16, 2019

Dec 16, 2019 at 11:28 AM UTC

NBIhave3

Azzy

Sa iyong pagbabalik, nadarama ulit ang iyong halik Galing sa biglaang pag-alis, nagdulot pa rin sa puso'y malalim na daplis Tulang sinulat at inialay sa akin ay naglalaman ng mga dahilan Mga dahilan na aking intindihin ngunit ako'y masasaktan Ayaw mo akong lisanin ngunit ayaw mo na rin akong angkinin Maaari ba iyon? Parang hindi nagkatugma sa totoong depinisyon Ng tunay na pagmamahal pero yun ang iyong opinyon Hindi mo ako gustong kalimutan, hindi ako kayang paluhain Mahal mo akong lubusan, at ayaw **** makasakit ng damdamin Sana'y malaman mo na natatawa ako sa iyong mga salita Nang sinabi **** iwanan ako at hayaang sumaya sa iba Siguro sasaya ako, oo alam ko Pero asahan mo darating ang panahon na kung kailan pinalaya mo ako Doon mo na rin malaman na ang bobo mo masyado Sapagkat minahal kita nang higit sa aking buhay Inialay ko lahat, kahit minsan ay sumablay At para na rin pinatunayan **** hanggang salita ka lang naman Ayaw mo akong saktan? Pero handa mo akong iwanan. Binulag mo ang sarili sa kaisipang sasaya ako kapag wala ka Yan ang kamaliang gusto ko sanang itama Bali-baliktarin man ang buong daigdig, umiiral pa rin sa puso ko ay pag-ibig Bakit hindi na lang natin isipang tayo na lang dalawa? Ang natitira sa mundong ibabaw at wala ng iba pa Nang sa gayon ay hindi mo maisip na ako'y makahanap ng iba Higpitan mo ang paghawak sa akin at ako'y iyong-iyo na.

25