Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"titulo" poems
Pagmasdan ang tanawin sa labas ng bintana Hindi ang sandaling sa kulungan Ito'y sa bawat saglit na nag-iisa ang matinding lungkot na nadarama Ipinta ang larawan ng estado Berde,dilaw,pula kahit anuman ito'y walang sigla Sa mga mata puro puti -tinta ng lahat ng kasalatan Bagwis na malapad taglay ang malakas na hampas Ngunit nanatiling suwail sa hangin hindi na makalipad Isang akyat pa sa hagdan Ang patpating nilalang ay uhaw sa pag-uwi ng titulo Karangalan ang pagtitiis Ang pagwawagi ay bihira lamang Sa taglagas ay ang pagsibol ng mga tanim sa palayan Kunting saya sa isang linggong kasawian Ilang ulit kaya sa isang buwan? Ang orasan ay panauhin sa pagkakaylan man na paghimbing Hindi linggatong kung ituring Ito'y paala-ala na hindi pa kamatayan
0
Dec 4, 2018
Dec 4, 2018 at 4:52 PM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #6
Minartsa mo ang entablado na may dalang titulo, Binaba mo ang mga baitang, ngunit ibinaba mo rin ang iyong kapangyarihan. Ngayo't puyat ka maghapon at magdamag, hindi upang turuan ang mga bata, kundi upang humikayat, tulog sa umaga't gising sa gabi, upang makipagtalastasan: at para sa kanila'y isang makina ka lamang. at para sa kanila'y isang boses ka lamang. **** sana'y paglipas ng panahon ay wag **** kalimutan. may mahalaga ang bawat araw ng buhay mo, upang ibangon ang kapwa mo. Wag **** talikuran ang iyong misyon, bagkus gawin mo ang iyong obligasyon. isang makahulugang rebolusyon.
0
Dec 13, 2013
Dec 13, 2013 at 12:37 PM UTC
Sa aking mga kaguro
maaaring ako'y nahihibang na, dahil alam ko namang wala akong pag-asa ngunit ano ang aking magagawa, kung sa masilayan ka lamang ako'y masaya na? nang dahil sayo muli kong naramdaman, ang mga paru-paro sa aking tiyan at ang mga ngiting hindi ko man lang namamalayan, kapag ika'y dumadaan sa isip ko paminsan-minsan hindi nais na mailang ka, kaya nama'y pagtingi'y ginawang sikreto sinubukan ko rin ang lumayo, baka sakaling damdamin ko'y magbago ngunit alam naman natin na ito ay malabo, kasing labo ng minimithi kong "ikaw at ako"
0
Feb 10, 2018
Feb 10, 2018 at 8:51 AM UTC
walang titulo.
Pasensya na kung akala mo ayaw kong makipag sayaw kasama ka. Sadyang hindi lang ako karapatdapat na ma-pares sayo.
0
Nov 20, 2015
Nov 20, 2015 at 9:38 AM UTC
Walang Titulo
Sa titulo tila may kulang Pangala'y di maisulat lamang Sa aking paningi'y higit pa Kay Maria Clarang inyong aba Dalisay sa pagtugtog ng alpa Sa kanya'y wala nang hihigit pa Isang tunay na binibining gwapa Istrikto't malambing Ganda'y nakapupuwing Singlambot ng mamon ang puso At laging nakasunod sa uso Si Maria Clara man ang hiling nila Sa aki'y sa kanya, wala nang hihigit pa Maging si Inday, Andeng at Sinang Sa mundo'y nais siyang ipakilala Ngunit tulad nga ng nauna, Ang pag-ibig na ito ay walng pag-asa
0
Jul 15, 2016
Jul 15, 2016 at 2:00 AM UTC
Inday, Neneng at Sinang
Después de que la noche al fin duerme las incoherencias imprudente del día tú, te acercas susurrando a mis oídos : te deseo tanto!- Sé que te mueres de ganas de poseerme lo noto en tus ojos en el pulso delicioso de tu cuello en el roce de tus sudorosas manos maestras cuando acarician mis caderas insolentes de continuos estallidos. Mía es tu carne amor, lo fue antes, lo es ahora Soy la única que conoce tu cuerpo de memoria la única que lo navega entera sin zozobrar nunca la única que sabes que no dejarás que naufrague en confusos oleajes Adoro cuando me bebes entera y entre mi falda juguetea tu aliento. Tú me sacias con tu experiencia eres mi delicioso bohemio atrevido amante de mis pezones que despiertan cuando suave los muerdes. Ven amor, ya sabes que tu piel es mi locura Ven que mi sangre hierve al ver tu pene hinchado y apurado ven cariño y clava tu lanza ardiente entre mis piernas que ya están abiertos y humedos los capullos de mi flor. No sabes como venero tu cuerpo navegante gimiendo y gozando cuando te cabalgo. Amor, es en tus ojos donde puedo ver como te pierdes del mundo entero como te pierdes acabado en mì. Y te gozo lento te hechizo te blasfemo y te conjuro antes de que mi boca comience el descenso. Hoy tu marea está de fiesta danzando apetitoso sobre mi lengua. Que bello honor es recibir tus gotas de diamante perla sobre mì. AZUL STRAUSS MARKUART TITULO :Gotas de Diamante Perla Poema: Texto completo.] Autora :Azul Strauss M 18 de Mayo del 2015 BUENOS AIRES.ARGENTINA ©Copyright –Derecho de Autor Reservado _ Expediente nº EGXU-ZLQN-2W3E-96U2/1102180341429 Dirección Nacional de Derecho de Autor, República Argentina Protegido por OMPI y el Tratado internacional de Suiza sobre derechos de autores
0
Jun 3, 2015
Jun 3, 2015 at 12:44 AM UTC
GOTAS DE DIAMANTE PERLA
Después de que la noche al fin duerme las incoherencias imprudente del día tú, te acercas susurrando a mis oídos : te deseo tanto!- Sé que te mueres de ganas de poseerme lo noto en tus ojos en el pulso delicioso de tu cuello en el roce de tus sudorosas manos maestras cuando acarician mis caderas insolentes de continuos estallidos. Mía es tu carne amor, lo fue antes, lo es ahora Soy la única que conoce tu cuerpo de memoria la única que lo navega entera sin zozobrar nunca la única que sabes que no dejarás que naufrague en confusos oleajes Adoro cuando me bebes entera y entre mi falda juguetea tu aliento. Tú me sacias con tu experiencia eres mi delicioso bohemio atrevido amante de mis pezones que despiertan cuando suave los muerdes. Ven amor, ya sabes que tu piel es mi locura Ven que mi sangre hierve al ver tu pene hinchado y apurado ven cariño y clava tu lanza ardiente entre mis piernas que ya están abiertos y humedos los capullos de mi flor. No sabes como venero tu cuerpo navegante gimiendo y gozando cuando te cabalgo. Amor, es en tus ojos donde puedo ver como te pierdes del mundo entero como te pierdes acabado en mì. Y te gozo lento te hechizo te blasfemo y te conjuro antes de que mi boca comience el descenso. Hoy tu marea está de fiesta danzando apetitoso sobre mi lengua. Que bello honor es recibir tus gotas de diamante perla sobre mì. AZUL STRAUSS MARKUART TITULO :Gotas de Diamante Perla Poema: Texto completo.] Autora :Azul Strauss M 18 de Mayo del 2015 BUENOS AIRES.ARGENTINA ©Copyright –Derecho de Autor Reservado _ Expediente nº EGXU-ZLQN-2W3E-96U2/1102180341429 Dirección Nacional de Derecho de Autor, República Argentina Protegido por OMPI y el Tratado internacional de Suiza sobre derechos de autores
Continue reading...
49
Naranasan mo ba ? Yung biglang may lalabas Pangalan mula sa nakalipas Nakakagulat diba Kasi ang alam mo tapos na Naka move on ka na eh pero heto nanaman ba ? Bumalik ka kasi Nilandi Nagsaya Nahulog ulit Ang saya diba Na alam mo sa sarili **** pampalipas ka lang Na diyan ka magaling ang maging past time Tinanong ko nga sarili ko? Sino ba talaga ko sayo? Oo heto tayo Naglalandian na parang tayo Pero ang pagkakaalam ko wala akong titulo sa salitang "Sayo lang ako" Sorry na Eto kasing gaga Naging loyal sa isa kahit wala na Wag ka magalala Darating yung panahon na Masaya na ko sa iba At kaya ko ng wala ka Yung mga araw na sasabihin ko "ang saya pala" makahanap ng iba siya na nagpapasaya kahit nasasaktan ka Siya na nagpapangiti ng mga panahong sawing sawi Bumangon ako Kasama siya na bumuo sa pagkatao ko Magiging masaya ako kahit wala ka dahil eto siya siya na akin talaga
0
Aug 28, 2017
Aug 28, 2017 at 7:39 AM UTC
Untitled
Hindi sapat ang mga regalo na matatanggap mo O kaya ang pagkakaroon ng titulo, Ano nga ba ang sukatan? Paano mo malalaman? Tunay ba talaga ang pag-ibig na inilaan?
0
May 5, 2016
May 5, 2016 at 7:47 AM UTC
?
Tú que aun sigues profundo implantado en mi piel y prendido en mi pálida memoria bajo la misma corriente mortal, no sebes cuánto desearía que nadie, nadie, nos sujeten las palabras. ¿A quién le escribiré yo ahora, quién me hablará de filosofía y me contará raras historias ? Anoche…me haz vendido una ilusión desnuda, amarga , sin polen, muy atroz y visceral que arde como braza mi garganta y muerde... muerden demasiadas sombras de mis esquinas cóncavas, espacio sin negrura, donde yo me permitía existir callada mezclándome en los espejismos que envolvían suave cada una de mis fracturas. y aunque hayas conspirado en contra de mi razón, de mis puntos cardinales y los eslabones de mis crepúsculos que estaban calmo...te perdono A menudo corazón, el vacío fue el único escape que me salvó de intoxicarme de singulares maniobras oscuras o lo que es peor , seguir la corriente como todos hacen y adaptarme a los discursos narcisistas, a lo cómodo a la farsa. Soy escurridiza, lo sé, pero muy exacta muy carne, muy pecado en mis palabras, indefensa muchas veces, detenida a la orilla de algún terrible miedo aun no curado. No sabes cuánto lamento que ya mi corazón no te pueda abrazar más, ya no siento tus susurros En vano intentaran una y mil veces mis oídos escucharlos pero sé muy bien, que nunca más volverán, no podrán, porque ahora estoy encontrando mi nueva tumba. De:Diario de una Maldita poeta condenada AZUL STRAUSS MARKUART TITULO :Ilusión Desnuda [Poema: Texto completo.] Autora :Azul Strauss M. 10/02/2015 BUENOS AIRES.ARGENTINA ©Copyright –Derecho de Autor Reservado
0
Feb 27, 2015
Feb 27, 2015 at 9:50 PM UTC
ILUSIÓN DESNUDA
Tú que aun sigues profundo implantado en mi piel y prendido en mi pálida memoria bajo la misma corriente mortal, no sebes cuánto desearía que nadie, nadie, nos sujeten las palabras. ¿A quién le escribiré yo ahora, quién me hablará de filosofía y me contará raras historias ? Anoche…me haz vendido una ilusión desnuda, amarga , sin polen, muy atroz y visceral que arde como braza mi garganta y muerde... muerden demasiadas sombras de mis esquinas cóncavas, espacio sin negrura, donde yo me permitía existir callada mezclándome en los espejismos que envolvían suave cada una de mis fracturas. y aunque hayas conspirado en contra de mi razón, de mis puntos cardinales y los eslabones de mis crepúsculos que estaban calmo...te perdono A menudo corazón, el vacío fue el único escape que me salvó de intoxicarme de singulares maniobras oscuras o lo que es peor , seguir la corriente como todos hacen y adaptarme a los discursos narcisistas, a lo cómodo a la farsa. Soy escurridiza, lo sé, pero muy exacta muy carne, muy pecado en mis palabras, indefensa muchas veces, detenida a la orilla de algún terrible miedo aun no curado. No sabes cuánto lamento que ya mi corazón no te pueda abrazar más, ya no siento tus susurros En vano intentaran una y mil veces mis oídos escucharlos pero sé muy bien, que nunca más volverán, no podrán, porque ahora estoy encontrando mi nueva tumba. De:Diario de una Maldita poeta condenada AZUL STRAUSS MARKUART TITULO :Ilusión Desnuda [Poema: Texto completo.] Autora :Azul Strauss M. 10/02/2015 BUENOS AIRES.ARGENTINA ©Copyright –Derecho de Autor Reservado
Continue reading...
45
Femenina, pero sin excesos, que fluya la luz de sus ojos pero sin apagar los neones de MONSANTO, luz biodegradable pero agradable al tacto. Libre y Natural, como un sombrero. Mezcla sutil de lana y jacquard. Silueta relajada a la altura del ***** como una virgen romana, y un concierto de colores húmedos según va cayendo la tarde Muy casual a partir de los labios y un lindo ABCdario entre las piernas. Transmisión sin pausa, dejando un eco al volver a casa, sin caer en brazos de una sonrisa armada hasta los dientes. El color blanco es su aliado y los pájaros pintados en el jardín de sus sueños, en las manos, la imprescindible lencería de una imaginación sin prisas, y la siempre impredecible pasión en su fresquito pequeño, aroma a alba con un poco de opio en los cristales. Un look de muerte para terminar con el ideal de hombre, todo sin dejar de ofrecer la cara oculta de su luna, un poco descabellada al caminar por el Mercado dejando claro que su hogar no se marchita. El éxito como una póliza de seguros guardado a la altura de su láctea paradoja. Y de vez en vez mostrar la plantación de flores cultivadas por la maniquí secreta que en ASIA o en los fiordos del alma, arde. Sin dejar oír nunca un si te quiero que no sea el fru fru de su trastienda, seda y sede de coral ***** y una navajita para degollar pecado como peces sin dejar de ser sofisticada con los dedos y una delicadez a prueba de balas. Es lo que se va llevar en las Avenidas de este Otoño. Y un cielo en rama para amar un poco.
0
Sep 15, 2014
Sep 15, 2014 at 11:12 AM UTC
VUELVE LA MUJER AUTENTICA (titulo de un articulo sobre la moda)
Femenina, pero sin excesos, que fluya la luz de sus ojos pero sin apagar los neones de MONSANTO, luz biodegradable pero agradable al tacto. Libre y Natural, como un sombrero. Mezcla sutil de lana y jacquard. Silueta relajada a la altura del ***** como una virgen romana, y un concierto de colores húmedos según va cayendo la tarde Muy casual a partir de los labios y un lindo ABCdario entre las piernas. Transmisión sin pausa, dejando un eco al volver a casa, sin caer en brazos de una sonrisa armada hasta los dientes. El color blanco es su aliado y los pájaros pintados en el jardín de sus sueños, en las manos, la imprescindible lencería de una imaginación sin prisas, y la siempre impredecible pasión en su fresquito pequeño, aroma a alba con un poco de opio en los cristales. Un look de muerte para terminar con el ideal de hombre, todo sin dejar de ofrecer la cara oculta de su luna, un poco descabellada al caminar por el Mercado dejando claro que su hogar no se marchita. El éxito como una póliza de seguros guardado a la altura de su láctea paradoja. Y de vez en vez mostrar la plantación de flores cultivadas por la maniquí secreta que en ASIA o en los fiordos del alma, arde. Sin dejar oír nunca un si te quiero que no sea el fru fru de su trastienda, seda y sede de coral ***** y una navajita para degollar pecado como peces sin dejar de ser sofisticada con los dedos y una delicadez a prueba de balas. Es lo que se va llevar en las Avenidas de este Otoño. Y un cielo en rama para amar un poco.
Continue reading...
41
Ano bang nais **** mabasa Ano bang nais kong maitala Marahil ito’y tungkol sa mga bulaklak Mahalimuyak, wari pa’y simbolo ng galak Maaari ring tungkol sa mga ulap Tinitingala at hangad ay mayakap O kaya naman ay sa mga paruparo Susundan ng tingin saan man dumapo Ilan lang ‘yan sa mga tuwinang paksa Mga usaping purong halaga ang tinatamasa Kumusta kaya ang mga pangkaraniwan Ang mga patay na dahon sa putikan Bisikleta ng ordinaryong mamamayan Lapis na panulat ng pangalan ng napupusuan Iyong madaling nabubura, hindi nahahalata Kabilang sa mga madalang bigyan ng pansin Mga bagay na sapat na ang isang tingin Kumusta kayo? Kumusta tayo? Siguro’y nangingiti lulan ng duyan Kalmado, mahinahon, malaya Tago sa ingay ng karangyaan Simple, payak... nawa.
0
May 18, 2020
May 18, 2020 at 9:23 AM UTC
Pangkaraniwang Titulo
hindi ko na lalagyan ng title to para san pa wala na din naman tayong titulo Naranasan mo ba ? Yung biglang may lalabas Pangalan mula sa nakalipas Nakakagulat diba Kasi ang alam mo tapos na Naka move on ka na pero heto nanaman ba ? Babalik ka kasi di ka na masaya sa kanya Minsan ako'y napapaisip kung ako'y minahal mo, At lalong kung ang nararamdaman mo ay totoo. Higit pa nga ito sa iniisip ko. pero pinutol ko kasi ano na ba tayo? Alam ko sa sarili kong pampalipas lang ako ng oras mo Na diyan ako magaling ang maging past time sa tulad mo Tinanong ko nga sarili ko? Sino ba talaga ko sayo? Oo heto tayo naging masaya sa sandaling panahon pero ako ay unti unti ng bumabangon subalit nung nagparadam ka na naman pinaalala mo na naman na dapat wag kitang makalimutan Sorry na Eto kasing tulad ko Naging loyal sa isa kahit wala na ikaw pa din ang sinisinta Wag ka magalala Darating yung panahon na Masaya na ko sa iba At kaya ko ng tignan ka sa mata at ipamukha kung gaano na ako kasaya sa kanya Siya na nagpapangiti ng mga panahong sawing sawi Bumangon ako Kasama siya na bumuo sa pagkatao ko Magiging masaya ako kahit wala ka dahil eto siya siya na akin talaga
0
Sep 21, 2019
Sep 21, 2019 at 7:02 AM UTC
Untitled
And you pushed me around in a shopping cart in the snow while I explained to you my strange fascination with candles why I find them to be lovely and how they also make me sad because no matter how much they burn, burn, burn like Kerouac's fingertips in the night once its flare reaches the bottom there is no coming back And the day after I told you this you picked me up from school without saying a word we drove in your car to our secret spot We got off the car you took off your jacket lied it flat on the ground and directed me to sit As I did you pulled a paper box out from your backpack quietly you handed it to me Without questioning I delicately pulled the mint green twine until the paper box opened itself Wrapped in thin tissue paper was a candle and a tiny pack of Birdie that held only two matches Not knowing where this was going I placed them in front of me Gently you proceeded and sat across the unlit candle and two matches placed between us We stayed in stillness for a moment staring intently into each others eyes I reached down for the tiny pack and handed you a match Taking your time you stroke the match as if setting flame to an unwanted photograph You lit the candle still in-between us both still without exchange of words You sat there with me and watched the shift of its burn-rates blend with the likeness of the sun And when it began to sputter uncontrollably and when I began to cry you sat there with me, still this time by my side breaking the silence Quietly you whispered in the open space before us as if making proclamation to yourself and to the sky "This light will not grow dim" And every day after you said this I've waited for you after school Without saying a word I drive my car to our secret spot Getting off the car I take off your jacket and lay it flat on the ground I take out the paper box and place the empty candle jar and single match before me - - - *your light has not grown dim although I sit here without the candle of your eyes to look into I can still feel you burning in the core of my soul*
0
Nov 19, 2013
Nov 19, 2013 at 7:35 AM UTC
sin titulo
And you pushed me around in a shopping cart in the snow while I explained to you my strange fascination with candles why I find them to be lovely and how they also make me sad because no matter how much they burn, burn, burn like Kerouac's fingertips in the night once its flare reaches the bottom there is no coming back And the day after I told you this you picked me up from school without saying a word we drove in your car to our secret spot We got off the car you took off your jacket lied it flat on the ground and directed me to sit As I did you pulled a paper box out from your backpack quietly you handed it to me Without questioning I delicately pulled the mint green twine until the paper box opened itself Wrapped in thin tissue paper was a candle and a tiny pack of Birdie that held only two matches Not knowing where this was going I placed them in front of me Gently you proceeded and sat across the unlit candle and two matches placed between us We stayed in stillness for a moment staring intently into each others eyes I reached down for the tiny pack and handed you a match Taking your time you stroke the match as if setting flame to an unwanted photograph You lit the candle still in-between us both still without exchange of words You sat there with me and watched the shift of its burn-rates blend with the likeness of the sun And when it began to sputter uncontrollably and when I began to cry you sat there with me, still this time by my side breaking the silence Quietly you whispered in the open space before us as if making proclamation to yourself and to the sky "This light will not grow dim" And every day after you said this I've waited for you after school Without saying a word I drive my car to our secret spot Getting off the car I take off your jacket and lay it flat on the ground I take out the paper box and place the empty candle jar and single match before me - - - *your light has not grown dim although I sit here without the candle of your eyes to look into I can still feel you burning in the core of my soul*
Continue reading...
71
Minsan naisip kong huminto Naisip ko na ring sumuko Pakiramdam ko kasi kakaiba na ako sa lahat Kaya madalas naiisip kong tumigil na sa pagsusulat Hanggang sa makatagpo ako ng ilang Makata At sa PANGATLONG PAGKAKATAON,sa kakayahan ko, Mayroong naniwala Isa yun sa mga pangyayaring labis kong ikinatuwa Pagkat kahit papano,may nagpapahalaga pa sa aking mga akda May nakakapansin pa sa natatago kong kakayahan Kaya nga mas lumakas ang taglay kong paniniwala Na isinilang ako para magsulat Kahit na pakiramdam ko kakaiba ako sa lahat Hindi ako titigil Sa pangarap kong 'to walang makakapigil Patuloy akong magsusulat hangga't kaya ko At Pagyayamanin pa ang bigay sa aking talento At sana balang araw, Matupad din yung pangarap ko Maging propesyonal na manunulat At May akda ng Isang Libro.
0
Oct 11, 2017
Oct 11, 2017 at 1:33 AM UTC
Walang Titulo
Yo podría haberlo amado un poco más, por ahí. Quizás si hubiese besado más la miel de la aventura, estoy segura, que hoy estaría acabada por su lengua mezquina. Sin embargo, lo único que hice entonces, fue huir para no extraviar el legado de mi alma, y para no pisotear mi juventud con un fracaso , que de cualquier manera ya estaba escrito en las magras sombras de las dudas. Yo podría haberlo amado mucho más, pero no pude, no quise. Tampoco hoy lo lamento. DIARIO DE UNA "MALDITA POETA CONDENADA" TITULO :YO PODRÍA… [Poema: Texto completo.] Autora :Azul Strauss M. 10/02/2015 BUENOS AIRES.ARGENTINA ©Copyright –Derecho de Autor Reservado
0
Feb 27, 2015
Feb 27, 2015 at 12:22 PM UTC
YO PODRÍA...
¿Qué es la tarde para mi? La tarde para mi es : Un sótano de arenas dormido sobre un cielo roto Un rincón de blandas enredaderas Un cónclave solitario Un pájaro albino sin miel Un péndulo inmóvil Un río sonámbulo derramando sombras Una palabra atascada en la garganta Y un canto mortal para mis antiguas pisadas. AZUL STRAUSS MARKUART TITULO :LA TARDE Poema: Texto completo.] Autora :Azul Strauss M 3 de junio del 2015 BUENOS AIRES.ARGENTINA ©Copyright –Derecho de Autor Reservado _ Expediente nº EGXU-ZLQN-2W3E-96U2/1102180341429 Dirección Nacional de Derecho de Autor, República Argentina Protegido por OMPI y el Tratado internacional de Suiza sobre derechos de autores
0
Jun 9, 2015
Jun 9, 2015 at 4:48 PM UTC
La tarde
.......Nang umamen Marunong , Hindi lang ikaw Tumalima kasi nga.... Ikaw lamang ang dehado, sa madumi obligado, Pihadong kakapit ka muli at tiyak nga babalik ka. ayy puta tang-ina Ang bawat pahina Kahit pa maibenta Ikaw Ang Kwento na Wala ka mang Kwenta Para ka na lang sa akin kahit pa sa loob ko ay labag pahalagahan walang iba na yaman, kundi Binabagtas nag-iisang lawa sa Sagwan at Bangka Yaring Ako ay Panimpla Ganyan ka ba talaga Waring mala-mapa rumehistro na sa wankata na di mo pa mahahalata Batid ang maha- hatid pa Lalo kapag ito ay hina- yaan maging kuwintas na bi🌟uin OO ! Hindi nga Siya. Pero mali naman na sabihing Tama ka ! Bagay na bagay na talaga kami sa isa't isa. Gaya baga ng mga kaibigan ko sa kanilang salita... " kahit Wala Naman Siya Mabubuhay pa din Ako Nang Wala na Ngang Patumangga ! " Sabi sa mapag-imbot na tibok ng puso kong hugis-mangga ! Siya na nga daw Ang naturang Pag-ibig Ng aking Buhay at Giliw na hinirang Subalit sa aking magiting na Diwa na tanging saad ay hayag na hidwa Hula sa Amin ay Laho kahit na humadlang pa ang Tadhana... Halo sa aking nangingilid at napupuwing kong pananaw sa pigil na pigil Kong Luha na may umaapaw na paniniwalang Siya pa mismo ang nagpahayag , na di kami patuloy na MagLalayag ! Alam ko naman Kahit di na kami tatagal sa 'ming pagsasama ,,, Sinasabi ko lagi sa aking loob Ang pabulong na ... mahaL kitA ! " o o t o t o o " Wala na ngang PatLang na diringgin mo ,,, lamang na ika'y hibang Sa Binabasa mo ... " atiK lahaM " Mga sambit Kataga Bali-baliktarin man, sa larangan ng Agos Ng Kabalintunaan, Itong aking pinaglalaban tunay at mananatili alaala na Lamang ,,, sa radar ang pawang sukat sabihin ko hanggang sa aking Pagsigaw.... !!!! Siya ay Ikaw ! Pagtatapat kong muli Mahal Ko Siya ! Minsan pa... ay huwag mo na lang muna Tangkain pa ang Pagbabasa Buhat pa dun sa pinakababa na kinakatok sa Tinanikala Patungo sa nakakalula na pagtutok Don sa tinitingala Try to start reading verses from the bottom of a Loving heart , All the way into up above until you reaches in top of a hurty part ! magmula pa sa salin-wika Binabaybay at binibigKas Tila Binalatang sinKamas Pagkat nawala sa itaas, ang hinahanap ko po na Titulo... Panustos ko pinapatas, taimtim ang inaalyas sa Liriko... Wala na ngang PatLang na diringgin mo ,,, habang Ikaw ay Libang Sa Binabasa mo ... " o o t o t o o "
0
Nov 27, 2023
Nov 27, 2023 at 3:53 AM UTC
TM naaRi nA Libag ®
.......Nang umamen Marunong , Hindi lang ikaw Tumalima kasi nga.... Ikaw lamang ang dehado, sa madumi obligado, Pihadong kakapit ka muli at tiyak nga babalik ka. ayy puta tang-ina Ang bawat pahina Kahit pa maibenta Ikaw Ang Kwento na Wala ka mang Kwenta Para ka na lang sa akin kahit pa sa loob ko ay labag pahalagahan walang iba na yaman, kundi Binabagtas nag-iisang lawa sa Sagwan at Bangka Yaring Ako ay Panimpla Ganyan ka ba talaga Waring mala-mapa rumehistro na sa wankata na di mo pa mahahalata Batid ang maha- hatid pa Lalo kapag ito ay hina- yaan maging kuwintas na bi🌟uin OO ! Hindi nga Siya. Pero mali naman na sabihing Tama ka ! Bagay na bagay na talaga kami sa isa't isa. Gaya baga ng mga kaibigan ko sa kanilang salita... " kahit Wala Naman Siya Mabubuhay pa din Ako Nang Wala na Ngang Patumangga ! " Sabi sa mapag-imbot na tibok ng puso kong hugis-mangga ! Siya na nga daw Ang naturang Pag-ibig Ng aking Buhay at Giliw na hinirang Subalit sa aking magiting na Diwa na tanging saad ay hayag na hidwa Hula sa Amin ay Laho kahit na humadlang pa ang Tadhana... Halo sa aking nangingilid at napupuwing kong pananaw sa pigil na pigil Kong Luha na may umaapaw na paniniwalang Siya pa mismo ang nagpahayag , na di kami patuloy na MagLalayag ! Alam ko naman Kahit di na kami tatagal sa 'ming pagsasama ,,, Sinasabi ko lagi sa aking loob Ang pabulong na ... mahaL kitA ! " o o t o t o o " Wala na ngang PatLang na diringgin mo ,,, lamang na ika'y hibang Sa Binabasa mo ... " atiK lahaM " Mga sambit Kataga Bali-baliktarin man, sa larangan ng Agos Ng Kabalintunaan, Itong aking pinaglalaban tunay at mananatili alaala na Lamang ,,, sa radar ang pawang sukat sabihin ko hanggang sa aking Pagsigaw.... !!!! Siya ay Ikaw ! Pagtatapat kong muli Mahal Ko Siya ! Minsan pa... ay huwag mo na lang muna Tangkain pa ang Pagbabasa Buhat pa dun sa pinakababa na kinakatok sa Tinanikala Patungo sa nakakalula na pagtutok Don sa tinitingala Try to start reading verses from the bottom of a Loving heart , All the way into up above until you reaches in top of a hurty part ! magmula pa sa salin-wika Binabaybay at binibigKas Tila Binalatang sinKamas Pagkat nawala sa itaas, ang hinahanap ko po na Titulo... Panustos ko pinapatas, taimtim ang inaalyas sa Liriko... Wala na ngang PatLang na diringgin mo ,,, habang Ikaw ay Libang Sa Binabasa mo ... " o o t o t o o "
Continue reading...
106
Dalawampo! Dalawampung ektarya ng lupa ang nasa aking mga kamay at paa; at nais kong magkaroon ng titulo sa mga lupang ito na akin pang nilinang mula ng lumaki't nagka-uliran.
0
Apr 18, 2019
Apr 18, 2019 at 1:35 AM UTC
Kuko ng Manggagawa
there is no poetry in this, in the cold cascade of misery upon misery upon anger in teen hearts and brittle limbs, eyes red and tired and sleep forgotten in alleyways and empty glasses.
0
Sep 8, 2016
Sep 8, 2016 at 8:41 PM UTC
sin titulo
Maski ikaw maguguluhan sa kung paano kita nagustuhan, ikaw naman kasi wala ka manlang pakiramdam. Walang pangungusap, Puro amba lang.
0
Jun 16, 2025
Jun 16, 2025 at 2:01 PM UTC
Walang titulo pt. 1
es curioso cómo hablamos de amor propio sólo cuando nos dejan de querer sólo de vez en cuando pienso para siempre en cuánto nos cuesta querernos cuando alguien más nos quiere más si nos quiere mal, mas si nos quiere bien quizás nos contagie querer bien pero no me termina de pasar ¿hay alguien que quiera bien si nadie nunca nos quiso bien? ¿cómo querer aprender a querer si es más fácil desentenderse y desaparecer cuando se pone complicado? y abandonar, antes de ser abandonado despertarme absolutamente solo porque queman los abrazos y nunca dejo de pensar en que todos van a irse en cuanto puedan así que me anclo a cáscaras dejo la cartera en la puerta todas las ventanas abiertas y me dejo querer, quizás en cuotas de un mes, quizás si tenés suerte, un poco más y te digo absolutamente todo de mí para no decirte nada no preguntes si no querés darte cuenta de que no hay nada para decir o quizás sólo no me interesa que lo sepas si sólo me interesa tu lengua no me hace sangrar, pero casi después de siglos sigo verde con el cuello violeta sosteniendo tu cabeza con tus manos en mis tetas y yo pienso, guau, quizás sí te quiera pero re que no porque no sabés quién soy y no me interesa lo que sos afuera de mi imaginario y sabé que yo estoy siempre pero nunca estoy porque no me necesitás si yo no te necesito y lo que necesito no me lo podés dar eventualmente voy a estar bien voy a saberme conocer y puede ser que un día te la presente cuando nazca y tenga nombre hasta ahora soy un cuerpo y un conjunto de recuerdos así que tratame como tal y no esperes mucho más de mí ¿no es acaso lo que todos somos en el fondo? ¿está mal no ser nada? bts - buenas tardes soco
0
Apr 28, 2019
Apr 28, 2019 at 11:31 AM UTC
documento sin titulo
es curioso cómo hablamos de amor propio sólo cuando nos dejan de querer sólo de vez en cuando pienso para siempre en cuánto nos cuesta querernos cuando alguien más nos quiere más si nos quiere mal, mas si nos quiere bien quizás nos contagie querer bien pero no me termina de pasar ¿hay alguien que quiera bien si nadie nunca nos quiso bien? ¿cómo querer aprender a querer si es más fácil desentenderse y desaparecer cuando se pone complicado? y abandonar, antes de ser abandonado despertarme absolutamente solo porque queman los abrazos y nunca dejo de pensar en que todos van a irse en cuanto puedan así que me anclo a cáscaras dejo la cartera en la puerta todas las ventanas abiertas y me dejo querer, quizás en cuotas de un mes, quizás si tenés suerte, un poco más y te digo absolutamente todo de mí para no decirte nada no preguntes si no querés darte cuenta de que no hay nada para decir o quizás sólo no me interesa que lo sepas si sólo me interesa tu lengua no me hace sangrar, pero casi después de siglos sigo verde con el cuello violeta sosteniendo tu cabeza con tus manos en mis tetas y yo pienso, guau, quizás sí te quiera pero re que no porque no sabés quién soy y no me interesa lo que sos afuera de mi imaginario y sabé que yo estoy siempre pero nunca estoy porque no me necesitás si yo no te necesito y lo que necesito no me lo podés dar eventualmente voy a estar bien voy a saberme conocer y puede ser que un día te la presente cuando nazca y tenga nombre hasta ahora soy un cuerpo y un conjunto de recuerdos así que tratame como tal y no esperes mucho más de mí ¿no es acaso lo que todos somos en el fondo? ¿está mal no ser nada? bts - buenas tardes soco
Continue reading...
62