"tafel" poems - Hello Poetry

Jy hou van die manier waarop sy jou naam troosvol uitgespreek het na 'n swaar dag wat jy gehad het. Jy is lief vir *** sy jou bekommernis verlig met elke woord wat sy sê dat jy nie presies kan vind *** sy daarin slaag om dinge wat jy nie kan uitdruk nie, uit te druk. Jy hou van *** haar teenwoordigheid jou op jou reënerige dae troos en warmte gee. Jy hou van haar klappergeur wat in jou kar hang nadat sy saam jou iewers heen gery het. Jy hou daarvan om die geluid van haar lag te **** wat die leegheid van jou wêreld vul, soos simfonie jou uit die leemte haal. Jy is lief vir *** sy gedigte geskryf het wat jy altyd weggevoer het, *** hulle gewys het hoeveel sy jou liefgehad het. Jy hou van die manier *** haar klein vingers met joune verbind is, *** dit jou laat voel het dat jy die is wêreld waarna sy draai. Jy is lief vir *** hierdie woorde die helderheid van die sterre diffundeer en *** hulle in die konstellasies hierbo vervang. Jy hou van die manier waarop sy haar lippe saggies die besonderhede van jou gesig spoor soos 'n veer wat sy tydelik in die golwe van die wind laat dryf. Jy hou van die geluid van elke strook van die potlood wat sy gemaak het toe sy die kruiswoorde wat jy op jou tafel gelos het, opgelos het, en besef dat dit nooit reg was nie, maar om na haar te kyk, was 'n antwoord self. Jy is lief vir *** sy alles vir jou gemaak het, so erg dat dit jou laat verdrink het. Jy is lief vir die idee van liefde wat hierin gevorm word.

0

Feb 24, 2019

Feb 24, 2019 at 5:11 AM UTC

Spookie

Jy was nie verlief op haar nie.

Jy hou van die manier waarop sy jou naam troosvol uitgespreek het na 'n swaar dag wat jy gehad het. Jy is lief vir *** sy jou bekommernis verlig met elke woord wat sy sê dat jy nie presies kan vind *** sy daarin slaag om dinge wat jy nie kan uitdruk nie, uit te druk. Jy hou van *** haar teenwoordigheid jou op jou reënerige dae troos en warmte gee. Jy hou van haar klappergeur wat in jou kar hang nadat sy saam jou iewers heen gery het. Jy hou daarvan om die geluid van haar lag te **** wat die leegheid van jou wêreld vul, soos simfonie jou uit die leemte haal. Jy is lief vir *** sy gedigte geskryf het wat jy altyd weggevoer het, *** hulle gewys het hoeveel sy jou liefgehad het. Jy hou van die manier *** haar klein vingers met joune verbind is, *** dit jou laat voel het dat jy die is wêreld waarna sy draai. Jy is lief vir *** hierdie woorde die helderheid van die sterre diffundeer en *** hulle in die konstellasies hierbo vervang. Jy hou van die manier waarop sy haar lippe saggies die besonderhede van jou gesig spoor soos 'n veer wat sy tydelik in die golwe van die wind laat dryf. Jy hou van die geluid van elke strook van die potlood wat sy gemaak het toe sy die kruiswoorde wat jy op jou tafel gelos het, opgelos het, en besef dat dit nooit reg was nie, maar om na haar te kyk, was 'n antwoord self. Jy is lief vir *** sy alles vir jou gemaak het, so erg dat dit jou laat verdrink het. Jy is lief vir die idee van liefde wat hierin gevorm word.

12

Ek het iewers langs die pad My onskuld verloor , maar ek **** dis op ń special By die bottelstoor. Dis nou jammer ek is platsak Sonder geld, sonder naam Onthou my soos ek was In ma se fotoraam. Wie sou my kon waarsku dat Beloftes en my maagdlikheid So maklik soos vetkruit breek. Of dat al daai candy cigarettes My kon leer om ñ Marlboro Aan te steek. Vroeg ryp vroeg vrot, Op dominee se eer Verloor al jou onskuld en En probeer maar weer Om iewers ń Heer te kry Wat nog omgee vir my. Terwyl jy sukkel om jou daily bread Op die tafel te kry. My pelle gaan dood , word ryk Besoek die tjoekie Word groot ,word fake En kry STD's en kinders En ander goed wat hul nie soek nie. Nou loop ek ń pad van plooie En grys hare en taxes Waar Yolo jou nie verder bring Van die kussies nie... Face it. Ons was almal jonk , was al almal dronk En ń wyse man weet... Grootword is nie vir sussies nie.

0

Jul 13, 2014

Jul 13, 2014 at 12:05 PM UTC

pieter-andries-christiaan

Ode aan die oude

Ek het iewers langs die pad My onskuld verloor , maar ek **** dis op ń special By die bottelstoor. Dis nou jammer ek is platsak Sonder geld, sonder naam Onthou my soos ek was In ma se fotoraam. Wie sou my kon waarsku dat Beloftes en my maagdlikheid So maklik soos vetkruit breek. Of dat al daai candy cigarettes My kon leer om ñ Marlboro Aan te steek. Vroeg ryp vroeg vrot, Op dominee se eer Verloor al jou onskuld en En probeer maar weer Om iewers ń Heer te kry Wat nog omgee vir my. Terwyl jy sukkel om jou daily bread Op die tafel te kry. My pelle gaan dood , word ryk Besoek die tjoekie Word groot ,word fake En kry STD's en kinders En ander goed wat hul nie soek nie. Nou loop ek ń pad van plooie En grys hare en taxes Waar Yolo jou nie verder bring Van die kussies nie... Face it. Ons was almal jonk , was al almal dronk En ń wyse man weet... Grootword is nie vir sussies nie.

36

*soms een erg tegenstrijdig gevoel gelukkig zijn terwijl je weet hoeveel mensen er wegkwijnen van de pijn medeleven, empathie houden mijn lach nu tegen heeft niks te maken met verlegen of depressie nee, het zijn al deze andere levens die ik altijd maar dichtbij voel, zie een gift zou je zeggen? als iemand de zwaarte ervan begreep als ik het nu eens op tafel kon leggen mijn medemens heb ik tot egoïst bekroond omdat men in mijn ogen te weinig interesse in elkaar toont kijken alleen naar zichzelf of scherm zoemen rustig mee in de zwerm tot ik mijn mond open trek verschijnt er plotseling een blinde vlek noemen ze me gek.. willen de waarheid niet onder ogen zien ik zeg ze: je kan altijd meer geven of doen al geef je miljoen keer die zelfde zoen moet de waarde er dan vanaf gaan? of kan men gewoon blijven genieten in dit bestaan meer dan 'normaal' aan elkaar geven meer dan deze maatschappij *** graag ik dat altijd al had willen beleven*

0

Jun 17, 2015

Jun 17, 2015 at 9:49 AM UTC

nienkella

Gesloten maatschappij

*soms een erg tegenstrijdig gevoel gelukkig zijn terwijl je weet hoeveel mensen er wegkwijnen van de pijn medeleven, empathie houden mijn lach nu tegen heeft niks te maken met verlegen of depressie nee, het zijn al deze andere levens die ik altijd maar dichtbij voel, zie een gift zou je zeggen? als iemand de zwaarte ervan begreep als ik het nu eens op tafel kon leggen mijn medemens heb ik tot egoïst bekroond omdat men in mijn ogen te weinig interesse in elkaar toont kijken alleen naar zichzelf of scherm zoemen rustig mee in de zwerm tot ik mijn mond open trek verschijnt er plotseling een blinde vlek noemen ze me gek.. willen de waarheid niet onder ogen zien ik zeg ze: je kan altijd meer geven of doen al geef je miljoen keer die zelfde zoen moet de waarde er dan vanaf gaan? of kan men gewoon blijven genieten in dit bestaan meer dan 'normaal' aan elkaar geven meer dan deze maatschappij *** graag ik dat altijd al had willen beleven*

30

Sy vra: "Hoekom is jy nou so n non"? Ek sê: **** is mos eintlik net vir die lewendes". Ek is my eie memento mori. Jy is die oorsaak van dood. Laat dit so op my graf geskrywe staan: -Hier lê die skerwe van iets amper heel- ,want nou sit ek weer aan jou tafel en my laaste maaltyd is n herkouing van spoegsels vergete tye saam met jou En ek kou en ek kou en ek onthou: *** warm jou hande was teenoor jou hartskou , *** gretig jy was om my vas te hou en na die tyd toe te snou. "Ek sit nou waar jy gesit het" , grinnik jou wellus oor die porselein rand en ek wil vir jou sê staan op en gee vet want almal wat daardie stoel beset wals met die noodlot en wink vir seer. "Kom ons probeer , nog n keer" Sê jou hand langs jou ritsluiter , maar ek voel n veer , want kadawers ken nie lustigheid nie en ek is oorgebalsem met n gelofte. Los die dooies dat ons rus, Los daardie "ons" begrawe in die kis.

0

Feb 18, 2017

Feb 18, 2017 at 12:51 PM UTC

pieter-andries-christiaan

Necrophilia

Sy vra: "Hoekom is jy nou so n non"? Ek sê: **** is mos eintlik net vir die lewendes". Ek is my eie memento mori. Jy is die oorsaak van dood. Laat dit so op my graf geskrywe staan: -Hier lê die skerwe van iets amper heel- ,want nou sit ek weer aan jou tafel en my laaste maaltyd is n herkouing van spoegsels vergete tye saam met jou En ek kou en ek kou en ek onthou: *** warm jou hande was teenoor jou hartskou , *** gretig jy was om my vas te hou en na die tyd toe te snou. "Ek sit nou waar jy gesit het" , grinnik jou wellus oor die porselein rand en ek wil vir jou sê staan op en gee vet want almal wat daardie stoel beset wals met die noodlot en wink vir seer. "Kom ons probeer , nog n keer" Sê jou hand langs jou ritsluiter , maar ek voel n veer , want kadawers ken nie lustigheid nie en ek is oorgebalsem met n gelofte. Los die dooies dat ons rus, Los daardie "ons" begrawe in die kis.

25

Bo op 'n berg Met my bobbejaan gedagtes wat terg Die eggo van my mania skree terug Wat soek jy hier? Ek drink uit die rivier Ek sink my oë in die rooi son Ek **** alweer Die donker wolke Die reën wat kom Ek laat my gedagtes so dans Plek tot plek Gras van Kees En mens en vlees Sny deur my Woede en naaktheid Die lag van 'n sekere malheid En die sagtheid van jou moeder ken En dan meer bring ek twee Van my na die tafel in 'n oop gesprek Met my leemtes en my onbeheerbare Soeke na wat ek herken binne my donker gate Ek dwaal verlate In riviere van die samelewing Die masjien wat liggies trap op ligte wat skyn en verdwyn In die strate van spoed en bloed Die woorde uit die bek van die dier Die ongetemde kwaad van primate Wat stoei met homself en sy produk en sy bestaan en sy wêreld en sy alles Tot hy verval en wegkwyn Verdwyn agter 'n swart gordyn bedoel vir die son en sterre Waarheid en verlossing Waar vind ek die antwoord vir alles?

0

Sep 18, 2019

Sep 18, 2019 at 5:40 PM UTC

johannel

Bobbejaan Gedagtes

Bo op 'n berg Met my bobbejaan gedagtes wat terg Die eggo van my mania skree terug Wat soek jy hier? Ek drink uit die rivier Ek sink my oë in die rooi son Ek **** alweer Die donker wolke Die reën wat kom Ek laat my gedagtes so dans Plek tot plek Gras van Kees En mens en vlees Sny deur my Woede en naaktheid Die lag van 'n sekere malheid En die sagtheid van jou moeder ken En dan meer bring ek twee Van my na die tafel in 'n oop gesprek Met my leemtes en my onbeheerbare Soeke na wat ek herken binne my donker gate Ek dwaal verlate In riviere van die samelewing Die masjien wat liggies trap op ligte wat skyn en verdwyn In die strate van spoed en bloed Die woorde uit die bek van die dier Die ongetemde kwaad van primate Wat stoei met homself en sy produk en sy bestaan en sy wêreld en sy alles Tot hy verval en wegkwyn Verdwyn agter 'n swart gordyn bedoel vir die son en sterre Waarheid en verlossing Waar vind ek die antwoord vir alles?

32

Bitter en kleinzerig afgewezen. Ik had nochtans in menig boek gelezen dat uitgebreide romantiek bewezen resultaten gaf. Ook in films en series was het groot geschapen, reus gebaar hetgeen wat haar van sokken blies opdat zij je poot op tafel stijf kon kloppen. Daar ik bezweken en bezworen onder magische letterleugens dacht dat fictie echt was, het zachte slecht was, alles voluit moest, heb ik me koud gedoucht in halve rijmen, mijn varkentje zelf moeten wassen. Ik heb toen geleerd dat je niet zo hoort slijmen.

0

Jun 12, 2019

Jun 12, 2019 at 5:22 PM UTC

Daan

Ijzig koude schouders

Bitter en kleinzerig afgewezen. Ik had nochtans in menig boek gelezen dat uitgebreide romantiek bewezen resultaten gaf. Ook in films en series was het groot geschapen, reus gebaar hetgeen wat haar van sokken blies opdat zij je poot op tafel stijf kon kloppen. Daar ik bezweken en bezworen onder magische letterleugens dacht dat fictie echt was, het zachte slecht was, alles voluit moest, heb ik me koud gedoucht in halve rijmen, mijn varkentje zelf moeten wassen. Ik heb toen geleerd dat je niet zo hoort slijmen.

15