"suod" poems
Siya ra gyuy nasayod
sa kanunayong pagpuga sa luha
sa iyang mga mata
nga ming bisbis sa iyang
bug-at nga unlan
Siya ra gyuy nasayod
Sa kabugal-bugalon sa iyang huna-huna
mga storya nga gubot ra
sa iyang alimpatakan
Suod niya ang kadaghanan
Alegre ang palibot ug naa siya
Makatakod ang iyang ka hapsay
Apan luyo sa katim-os sa iyang mga pahiyom
Adunay kahuyang, adunay kahadlok
apan siya ray nasayod
Igo nalang ako sa pagpamalandong
Apan ngano ako musulay pa ug salom sa iyang mga hinyap?
Ngano ug samukon ko pa usab akong kaugalingon?
Kung mao ang iya, iya gayud
Kung ang ako, ako gayud
Ug di niya ipa-ambit kanako
ang iyang kasakit,
dawaton ko nalang ang kahadlok nga nahimugso
sa iyang panit
Jul 26, 2021
Jul 26, 2021 at 11:16 AM UTC
Nagpatunga sa dalan sa lingin na bulan,
akong mga damgo ug kasakit, aduna paba'y maabtan?
Paminawa'g dawata kining usa ka basong puno sa mga pulong,
mga pulong nga suod ug gumikan sa'kong dughan
Dayun iyarok ug kadali kay yab-an pa tika'g lain
ihipos ang mga panunduman ug ibilin na sa daplin
diri sa inumanan ako nag inusara ug tambay’g pahayahay,
Ang inom, mao ba gayod kini ang tinuod kong kalipay?
‘wa pa nahuwasan, ug diri sa lamesa ako mupahuway
dughang puno sa kasakit na diri sa eskinita nagpahupay,
kay ang pinalangga kong inday aduna nay laing kalipay
siya kay sama sa usa ka bituon,
dili maabtan ug lisod kab-uton.
Bituong nagpaduyog sa laing kamot
‘Di na makuha'g balik bisag unsaon ug paningkamot.
Birahon ko nalang pabalik ang akong mga damgo ug magpadayon,
dawaton ko nalang na wala na ka sa akoang kaugmaon.
Jan 27, 2020
Jan 27, 2020 at 12:08 PM UTC