"sumasapit" poems - Hello Poetry

( Filipino orTagalog version) di sumasapit ang pagtulog sa isang kaluluwang sabik at di mapakali isang pusong ubod tiyaga ngayo'y balisang tumitibok sa kabila ng malumanay na pag patak ng ulan... sa kaunting salitang nagbibigay kasiyahan parang simoy ng hangin, may mga dalang palamuti mga matatamis na pangako ng maluwalhating bukas, lumutang sa kapaligiran at binago ang malamlam na lagay ng kalooban. ang mga darating na araw ay muling yayabong. isang kaluluwang hapong hapo di-inaasaha'y, napangiti sa unang pagkakataon mga matatamis na tunog ng mahihinang halakhak ay paulit-ulit na tumaginting sa kalaliman ng gabi. itong di maampat-ampat na pananabik aking panalangin ay tuluyan nang pumayapa dito sa dilim, ako'y nakahimlay habang ang mga pangarap ng pag-asa ay alak na lumalasing sa aking pag-iisip. kasabay ng pagdatal ng madaling-araw, nabubuhay na lalo ang mga bagong isipin na lalong nagpapasigla sa aking utak... mulat na mulat ang aking mga mata di na sasapit pa ang antok di na sasapit pa ang pagtulog... :::::::::: (ENGLISH VERSION) SLEEP DOESN'T COME... Sleep doesn’t come To an eager, restless soul. A heart so patient now beats anxiously, Even with the gentle rhythm Of raindrops tapping. With just a few satisfying words Sprinkled with whiffs of hope, So magical, A promise of a glorious tomorrow Floated in the air And altered the somber mood. The coming days are to flourish Once more. Unexpectedly, A soul gone weary Smiled for the first time. The sweet sound of soft laughter Unheard in the still of the night. This insatiable needing I pray, to be quelled soon.. Here in the dark, I lay awake, As visions of hope inebriate my mind. With dawn comes new ideas, Stimulating my brain even more.. .......my eyes are wide open........ .......sleep wouldn’t come at all…… Sally Copyright 2014 Rosalia Rosario A. Bayan

0

Jan 5, 2014

Jan 5, 2014 at 8:51 PM UTC

sally-a-bayan

Sleep Doesn't Come...

( Filipino orTagalog version) di sumasapit ang pagtulog sa isang kaluluwang sabik at di mapakali isang pusong ubod tiyaga ngayo'y balisang tumitibok sa kabila ng malumanay na pag patak ng ulan... sa kaunting salitang nagbibigay kasiyahan parang simoy ng hangin, may mga dalang palamuti mga matatamis na pangako ng maluwalhating bukas, lumutang sa kapaligiran at binago ang malamlam na lagay ng kalooban. ang mga darating na araw ay muling yayabong. isang kaluluwang hapong hapo di-inaasaha'y, napangiti sa unang pagkakataon mga matatamis na tunog ng mahihinang halakhak ay paulit-ulit na tumaginting sa kalaliman ng gabi. itong di maampat-ampat na pananabik aking panalangin ay tuluyan nang pumayapa dito sa dilim, ako'y nakahimlay habang ang mga pangarap ng pag-asa ay alak na lumalasing sa aking pag-iisip. kasabay ng pagdatal ng madaling-araw, nabubuhay na lalo ang mga bagong isipin na lalong nagpapasigla sa aking utak... mulat na mulat ang aking mga mata di na sasapit pa ang antok di na sasapit pa ang pagtulog... :::::::::: (ENGLISH VERSION) SLEEP DOESN'T COME... Sleep doesn’t come To an eager, restless soul. A heart so patient now beats anxiously, Even with the gentle rhythm Of raindrops tapping. With just a few satisfying words Sprinkled with whiffs of hope, So magical, A promise of a glorious tomorrow Floated in the air And altered the somber mood. The coming days are to flourish Once more. Unexpectedly, A soul gone weary Smiled for the first time. The sweet sound of soft laughter Unheard in the still of the night. This insatiable needing I pray, to be quelled soon.. Here in the dark, I lay awake, As visions of hope inebriate my mind. With dawn comes new ideas, Stimulating my brain even more.. .......my eyes are wide open........ .......sleep wouldn’t come at all…… Sally Copyright 2014 Rosalia Rosario A. Bayan

68

Tuwing sumasapit ang Setyembre, Ako ay kinikilig. Makikita ko na ang mga parol At mga christmas tree. Napakagandang masilayan. Bumabalik ang aking pagkabata. Ako ay natutuwa Makita at matanaw Ko lamang. Nang sumapit ang bisperas, Kinabahan na ako, Baka hindi na dumating Ang bukas. Umaga, kinabukasan. Dali-Dali akong pumunta Sa sinabit kong medyas. Wala ka na doon. Sa tingin ko, Ako ay tumanda na. At naintindihan Na hindi si Santa Klaus Ang naglalagay ng mga regalo. Kayo pala Inay at Itay.

0

Jun 7, 2020

Jun 7, 2020 at 8:59 AM UTC

babelyn-hije

Pasko

Tuwing sumasapit ang Setyembre, Ako ay kinikilig. Makikita ko na ang mga parol At mga christmas tree. Napakagandang masilayan. Bumabalik ang aking pagkabata. Ako ay natutuwa Makita at matanaw Ko lamang. Nang sumapit ang bisperas, Kinabahan na ako, Baka hindi na dumating Ang bukas. Umaga, kinabukasan. Dali-Dali akong pumunta Sa sinabit kong medyas. Wala ka na doon. Sa tingin ko, Ako ay tumanda na. At naintindihan Na hindi si Santa Klaus Ang naglalagay ng mga regalo. Kayo pala Inay at Itay.

24

Sa tuwing sumasapit ang dapit hapon Ay aking nasisilayan ang paglubog ng araw At aking naalala ang matatamis mo ng mga ngiti sa tuwing nakikita mo ang paglubog ng araw. Ngiti na aking nasilayan sa iyong mga labi Ngiti na nagbibigay pag-asa Ngiti na bumubuo ng kulay sa'king mundo. Ngunit ang mga ngiting yan bigla nang naglaho. Ako'y naguguluhan kung bakit ang iyong mga ngiti ay unti-unting nagbabago? Ang dati **** mga ngiti na kay gandang pagmasdan Na ngayo'y nawawalan na nang pag-asa.

0

Jul 27, 2019

Jul 27, 2019 at 11:17 PM UTC

jayco

Untitled

Sa tuwing sumasapit ang dapit hapon Ay aking nasisilayan ang paglubog ng araw At aking naalala ang matatamis mo ng mga ngiti sa tuwing nakikita mo ang paglubog ng araw. Ngiti na aking nasilayan sa iyong mga labi Ngiti na nagbibigay pag-asa Ngiti na bumubuo ng kulay sa'king mundo. Ngunit ang mga ngiting yan bigla nang naglaho. Ako'y naguguluhan kung bakit ang iyong mga ngiti ay unti-unting nagbabago? Ang dati **** mga ngiti na kay gandang pagmasdan Na ngayo'y nawawalan na nang pag-asa.

10