"stroom" poems
En soms in die vroee oggend ure **** ek steeds jou stem...
wanneer ek sukkel om te slaap,
maar my lyf deuretrek is van moegheid
, voel ek nog jou sagte aanraking.
Dan ***** jy by my soos die neurie van 'n lang vergete wiegelied in die agterkop,
of
die weergalming van ons gegillende stemme deur die lang gange van die lewe...
dis dan wanneer die hartseer my tref.
Dit vul die l e e m t e s wat gelaat is deur die s p a s i e s waar jou vingers altyd so
perfek
In myne gepas het,
in die dooie gevoel,
oor al die plekke waar net jou aanraking
soms
genoeg was om elektrisiteit op te wek
wat my nog vir weke speelvol geprikkel het.
Dan vorm dit saam in die [kamers] van my hart,
waar jou n.a.a.m,
jou < liefde 3
en jou ~legende*
vir altyd sal bly
... en stroom deur die vensters van my siel...
sodat ek weer 'n gesonde uitkyk op die lewe kan he.
Soos 'n magtige rivier
loop dit by al die voue af,
maar altyd met grasie...
en ek huil
Oct 8, 2013
Oct 8, 2013 at 6:42 PM UTC
Die stroom van verlange The stream of longing
Vloei na die see Flows to the sea
In die verste diepte To the furthest depth
Van sy blou heimwee. Of its blue nostalgia
Die sande wag The sands lie awaiting
Vir die verre wind The distant wind -
Die rotse aanskou The rocks gaze on
Die spelende see. The playing sea
In een oomblik In one moment
Spring die vis omhoog The fish leaps on high
Deur die son beskilder Painted by the sun
Dan ewig dood. Then dead eternally.
Apr 5, 2012
Apr 5, 2012 at 4:10 AM UTC
Ek babbel , babbel
Soos ń water wat kabbel
Teen klippies in ń stroom
En oorstroom ons gesprekke
Met feite en ekke
besproei jou Met
druppels van my droom
My waarheid syfer
Deur groewe beywer
Om my insig met jou te deel
Maar deur fyn persepsie
Sien hul die infeksie
Van ń mens
Wat my hart kon steel
Apr 4, 2014
Apr 4, 2014 at 3:24 PM UTC
die sprankel lied, nou verlore
terwyl ek op hartseer se drumpel staan
n blye hart, nou my verbode
sê ek totsiens aan geliefde dae saam
die koue klou van diepste smart
druk my hart teer
die traan druppels, stroom my af
ai, die gekreun van die kind maak seer
die kinkel stem en glansende lag
die wysheid in haar stem
dit mis ek só, haar warm hand
wat vryf so oor my ken
roep my, toe?
ek hunker so om jou weer eens te sien
om tyd te spandeer, net ons saam
roep my,
ek kom aan gestap
die hemel bring ek saam.
Oct 3, 2020
Oct 3, 2020 at 3:03 AM UTC
Skielike hartsbegeerte verskyn oorstelp
Verlang na bo om op berg vas soos boom
Wil staan gaan saam met dit wat is!
Sonder afwagting sonder skroom
In die lewegewende liefste Stroom
Sommer so sonderling se droom
In stralende lagge ligse verwondering
Salig met sagte wit wind wat wolk
Sonder sodanige mondige verklaring
Wil skugter skuif saam as woordlose tolk
Gewortel in aarde geplant vir liefde se bewaring
Aug 13, 2020
Aug 13, 2020 at 7:17 AM UTC
verweef
deur die dreuning
van reuse masjiene
‘n flikkerende stroom
hierdie oes
is die wieg
van volgende jaar
se droom
#
woven
through the rumble
of giant machines
a flickering stream
this harvest
is the cradle
of next year’s
dream
Jul 30, 2021
Jul 30, 2021 at 9:24 AM UTC
Na heen en weer en her en der gestuurd te worden,
het horen van de straat en zien van duizend borden,
moest ik me even afgezonderd voelen, alleen zijn,
zalig, zielig, eenzaam, op en af koelen
in de zachte wind van mei.
Mijn hoofd is klei, mijn handen zacht.
Ik heb geen dag gewerkt en dat ook nooit verwacht.
Maar vroeg of laat droogt het op en zit ik vast
in onveranderbare vormen.
Lijden volgt op volgen van de normen,
hoewel afwijking ook kan storen,
ruik ik liever met mijn oren
of zie ik met mijn tong.
Zong de vogel ook maar in de winter,
sliep ik ook maar voor middernacht.
ik droom meestal later maar vind er
nooit iemand die lacht.
Ik sluit me op om te ontwaken
uit de vloeiende stroom van onbeïnvloedbaar gedrag
wanneer mijn uitgewanden staken
en ik genoeg heb van de dag.
May 14, 2018
May 14, 2018 at 8:19 PM UTC
Ik wou dat de woorden kwamen
en ik zo mijn hoofd kon legen.
Een oneindige waterval aan woorden,
een eindeloze rij gedachten,
staan naast elkaar in de regen,
op eenander te wachten.
En terwijl mijn wereld in brand staat,
de bruggen reeds door het vuur verzwolgen,
met het as dat in mijn gezicht slaat
en de stroom gedachten die mij achtervolgen,
loop ik verder.
Niet wetende wat komen gaat..
Mar 15, 2018
Mar 15, 2018 at 6:07 AM UTC
Ik laat me liever dragen,
dan kan ik kijken in het rond,
ik laat me graag vervoeren,
stamp geen dagen uit de grond.
Het mag vanzelf komen, allemaal.
Ik stroom wel mee of vaar of kolk
naar waar dan ook ik word geleid
ongeacht of ik ben voorbereid.
Het liefst laat ik je doen, de anderen kijken
naar wat ik met mezelf kan bereiken.
Oct 21, 2019
Oct 21, 2019 at 4:57 AM UTC