"sterren" poems - Hello Poetry

Het was herfst en vakantie. En vakantie en herfst. En het was herfstvakantie. Blaadjes hingen in de lucht. Veel blaadjes hingen er, maar vooral veel liefde. Al hing die niet, maar sprankelde en glinsterde. Weg zijn de blaadjes en de straatjes van toen, maar kortbij is de liefde van toen en nu. Die sprankelt en glinstert. Nog altijd, en voor altijd. Naast elkaar in het busje als twee sterretjes naast elkaar aan een donkere koude hemel. Het flesje de regen van de nacht. De popcorn mijn hersens die wegsmolten. De aanrakingen van lippen de zachte streling van de wind. Ik denk dat vallende sterren is wat wij zijn. Wat zijn we anders dan vol vuur en liefde vallend voor elkaar? DREAMYWANDERER

0

May 24, 2015

May 24, 2015 at 10:27 AM UTC

dreamywanderer

Blaadjes en film

Het was herfst en vakantie. En vakantie en herfst. En het was herfstvakantie. Blaadjes hingen in de lucht. Veel blaadjes hingen er, maar vooral veel liefde. Al hing die niet, maar sprankelde en glinsterde. Weg zijn de blaadjes en de straatjes van toen, maar kortbij is de liefde van toen en nu. Die sprankelt en glinstert. Nog altijd, en voor altijd. Naast elkaar in het busje als twee sterretjes naast elkaar aan een donkere koude hemel. Het flesje de regen van de nacht. De popcorn mijn hersens die wegsmolten. De aanrakingen van lippen de zachte streling van de wind. Ik denk dat vallende sterren is wat wij zijn. Wat zijn we anders dan vol vuur en liefde vallend voor elkaar? DREAMYWANDERER

14

begrijpend lezen met ogen dicht als braille op je huid streel ik je verhalen tot het geluid je lippen verlaat en verraadt wat men niet kan zeggen het zal me vertellen zonder spraak vloeiend op de vibraties in de lucht zuchtend van geluk en zaligheid verspreiden de teksten naar plekken die alleen de tong bereiken als muziek verdovend spelen met tonen klimmend in hoogtes waar octaven worden gehaald in namen vereeuwigd in bevrediging tot weer terug beneden zachtjes bevend dalen naar aarde precies hier waar gevoel deelt en met geen woord beschrijft *** eenheid voelt *** de sterren stralen in liefde de puurheid omschrijft van het ervaren van kosmische frequenties dat je pas begrijpt wat het gefluister is dat achter blijft hangen als oeroude poëzie omgetoverd in universele talen met een orgastisch bereik ————— gesproken in tijd gedeeld met jou —————

0

Nov 16, 2018

Nov 16, 2018 at 3:57 AM UTC

222

kundalini

begrijpend lezen met ogen dicht als braille op je huid streel ik je verhalen tot het geluid je lippen verlaat en verraadt wat men niet kan zeggen het zal me vertellen zonder spraak vloeiend op de vibraties in de lucht zuchtend van geluk en zaligheid verspreiden de teksten naar plekken die alleen de tong bereiken als muziek verdovend spelen met tonen klimmend in hoogtes waar octaven worden gehaald in namen vereeuwigd in bevrediging tot weer terug beneden zachtjes bevend dalen naar aarde precies hier waar gevoel deelt en met geen woord beschrijft *** eenheid voelt *** de sterren stralen in liefde de puurheid omschrijft van het ervaren van kosmische frequenties dat je pas begrijpt wat het gefluister is dat achter blijft hangen als oeroude poëzie omgetoverd in universele talen met een orgastisch bereik ————— gesproken in tijd gedeeld met jou —————

45

Als een zoeklicht, opgericht Naar een hemel vol sterren Kruist ze lichtstralen, verhalen En schiet verder in de nacht Voor één moment, onbekend Voor de lege eenzaamheid Dan weer eindeloos, zwart Een knipperlichtrelatie Met de glinsterende maan Stralend middelpunt Van de nacht die zij zelf Slechts bliksemsnel verlichten mag Zij, kortstondig als de dag En voor de maan niet anders Dan de sterren Die hij lichtjaren eerder Al doven zag De afstand onoverbrugbaar Tussen haar en het donkerste licht Vindt ze zichzelf In het laatste kwartier Terug aan de kust De enige plek waar zijn vingers haar beroeren Waar zijn passie in de golven Haar op haar knieën dwingt Waar de zwarte eenzaamheid Haar niet langer van hem scheidt Daar waar de maan Het tij steeds weer keert

0

Apr 20, 2015

Apr 20, 2015 at 5:40 PM UTC

aw

Het laatste kwartier

Als een zoeklicht, opgericht Naar een hemel vol sterren Kruist ze lichtstralen, verhalen En schiet verder in de nacht Voor één moment, onbekend Voor de lege eenzaamheid Dan weer eindeloos, zwart Een knipperlichtrelatie Met de glinsterende maan Stralend middelpunt Van de nacht die zij zelf Slechts bliksemsnel verlichten mag Zij, kortstondig als de dag En voor de maan niet anders Dan de sterren Die hij lichtjaren eerder Al doven zag De afstand onoverbrugbaar Tussen haar en het donkerste licht Vindt ze zichzelf In het laatste kwartier Terug aan de kust De enige plek waar zijn vingers haar beroeren Waar zijn passie in de golven Haar op haar knieën dwingt Waar de zwarte eenzaamheid Haar niet langer van hem scheidt Daar waar de maan Het tij steeds weer keert

29

En als je er dan toch achter komt dat je niet langer het licht in het leven ziet, zoek in het donker dan mijn hand zodat wij, samen ontsnappend over de onzichtbare treden tussen de verlichtende stralen van de maan, onze weg kunnen vinden naar de sterren.

0

Apr 24, 2018

Apr 24, 2018 at 2:58 PM UTC

AndrewLeviManson

Zoek in het donker dan mijn hand

En als je er dan toch achter komt dat je niet langer het licht in het leven ziet, zoek in het donker dan mijn hand zodat wij, samen ontsnappend over de onzichtbare treden tussen de verlichtende stralen van de maan, onze weg kunnen vinden naar de sterren.

6