"sidhi" poems
Lupa't langit ay nakahanay
Tila'y magkarugtong parang itong buhay
Hindi tala sa ibabaw ang magpapailaw sa gabi o ang araw sa ibayo at silangan
Dagat ng dugo, ang luha'y umaagos
ang alon at ang simoy nito ay ang siphayo
Lahat ng ito ay mukha ng buhay na nakalutang
Ang buhangin ay hindi sa bulag
Sa mga mata ito ay puwing
Mga alikabok at abo
ng pangarap na durog at pira-piraso
Iikot ang mundo sa kandilang nakasindi
Kung pagmasdan parang alitaptap
Kahulugan nito'y munti
sinag niyang katiting
Sa tag -araw ay uulan
ng mga butil na panalangin
Marami gayunpaman hindi kasangguni sa panahong yaon
Babagyo't babaha rin ang mga daanan at tulay
Hinagpis ni Inang, hagupit ng kalikasan ay katuwang
Lunurin ang pagmamahal, ang sidhi niya'y damhin
Dadalhin sa sementeryo
at ang lagusan nito ay walang himig
Awitin sa ilalim ng kabaong nakahimlay na walang tinig
Dec 2, 2018
Dec 2, 2018 at 5:40 AM UTC
Binagtas ang rumaragasang ilog
Tubig sa leeg ay lampas
Sa lusak pa rin sumayad ang talampakan
kahit nagsitaasan na parang alon
-makupad nang umahon
Naaninag sa tumok ng kugon ang kweba
Doon nagpasyang humimpil
Di muna bumalik ng tahanan
dahil ang sidhi ay di masupil,
ang sakit ay di matigil
Sa kapanlawan ay tumambad sa isip
ang pamana ng itay na parati sa lukbutan- isang papel
Nakasulat ang iba't ibang matalinhagang pangkukulam
di maka-Diyos, maaaring di maka-totohanan
Paano kung sisimulan sa katapusan
Masaliwa ang lahat na nagdaan
Kung makukuha ang pintuho ng paraluman
na siyang puno't dulo ng napapariwarang pag-iibigan
ay doon lamang magkaroon ng tiwasay
Bago ang kulam
Gustong isiwalat ang talambuhay
para lalo watasan
Sa bawat pahina'y mapa timbang-timbang
kung sino ang ihuhukom sa hangganan
Jan 3, 2019
Jan 3, 2019 at 5:16 PM UTC
Many mornings now,
as day opens its sky eyes
to early sunlight,
Silence pervades all that I am,
or might ever want to be.
Speaking is natural, and life goes on,
but for the tug on my heart,
to go deeper, ever deeper
into the ocean of silence.
Ancient lands of my ancestry
are calling me
to come home now
and
be near the sea.
My own sea, salty and blue,
red rocks plunging
into stormy union
with ultramarine.
Be that I was selkie, I was mermaid,
I know these places where I lived and loved,
breathing underwater in perfect, silent freedom.
Perfection, a sidhi,
might be,
to live as a sadhvi selkie.
Knowing timelessness
through ancient, silent wisdom,
feeling, loving, living
and swimming in unboundedness.
Oct 1, 2015
Oct 1, 2015 at 11:54 PM UTC
hindi ko malaman
kung saan
papunta ang
pinili kong daan
hindi ko mawari
ang sidhi
at ang pag-iisip kong hati
bakit kailangang pumili?
saan?
tangan
ramdam,
saktan
sinubukang umikot
sa eskinitang baluktot
kailanma'y 'di ko malilimot
na doon ko nakita ang sagot
May 9, 2015
May 9, 2015 at 12:33 PM UTC