"runong" poems
Minsan hiniling ko nalang talaga na sana, ang puso ko ay di gaya ng
k a l a n g i t a n
Na araw-araw nabubuhay,
At gabi-gabi namamatay.
Ang pangarap ko
Ay parang dagat na pilit kong hinahawi gamit lamang ang kamay.
Ang mga tao kasama ko
Ay tila mga paso, na pag hinangin
Ay bigla nalang mababasag.
Ang isip ko ay punong puno ng
Mga batong buong buhay ko dinudurog. . .
Kasalanan ko ata na maging
M a r u n o n g ,
Kasalanan atang malaman
Na sa buhay, may bato sa daan
At may bato ding kumikislap.
Kasalanan atang hindi maging
K u n t e n t o sa kung ano ang meron ka. . .
Kasalanan ata na kahit anong runong mo, di mo pa din alam ang tama **** kalalagyan.
Aug 4, 2017
Aug 4, 2017 at 2:39 PM UTC
Ikaw ang mga pyesa,
Na syang kakabisaduhin ko sa bawat pag tipa
Para kang ang mga nota
Na kailangang tamaan sa bawat pagkanta
O kaya naman ako'y si tiempo
At ikaw nama'y si daynamiko
Pero minsan gusto ko na lang maging gitara
Pagkat kitang kita ang saya sa iyong mukha sa tuwing ito'y iyong Dala-dala
Yung tipong ang bilis kong nahulog sayo
Ngunit ika'y hindi pa pala handang sumalo kay TIEMPO
Dahil gusto **** ika'y nasa tono at ritmo Naalala kong ikaw nga pala si DAYNAMIKO
Talaga nga namang napaka husay mo sa kahit na ano
Nakakaya **** tumugtog ng gitara, Sumayaw sa harap ng madla,
May runong ka rin naman sa pagkanta,
At heto pa, isa ka ring modelo sa eskuwela
Ako'y lubos **** napapahanga
Wala na akong masasabi pa
Siguro naman alam mo na kung sino ka
Feb 8, 2019
Feb 8, 2019 at 9:46 AM UTC