Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"pyn" poems
Met jou patetiese pantomiem teen n God wat jy haat verkrag jy harte en bevestig sy bestaan. *** seer voel jou vuiste as jy slaan na die wind? *** groot voel jou ego met die roem wat jy vind? Swakelinge swig soos skape voor jou opstand en hype Jou talent is verduister in verganklike tripe. Jy is nie die eerste of laaste wat laster, wat liefde verloor met die haat wat jy koester. Ons is almal maar net wasems wat verdwyn in die mis tot verniet gaan ons woede en onheilige twis. Daar is nog genade terwyl die son skyn om omkeer te maak van die krakende pyn.
0
Feb 2, 2010
Feb 2, 2010 at 10:33 PM UTC
Roem wat Laster (Afrikaans)
Al wat jy my wys gemaak het is dat seer die selfde voel Maak nie saak van watter oord dit spoel Ek en pyn ken mekaar al jare Jy het my niks nuuts laat ervaar Daar is geen onderskeid binne my tussen jou seer en syne Dit le nou als binne my, dis als nou myne So wat bly oor van jou sogenoemde goeie intensies, wil ek weet Binne n jaar of wat het jy als hier vergeet Die bietjie wat ek gehad het, het ek met jou gedeel Dit was nie wat jy wou he, my hart het jou verveel Ek was net n goeie tyd wat jy op gedress het en liefde genoem Terwl ek lee hande daar gestaan het en jou met my hele hart gesoen Ek wens ek het harder probeer en jy het net geluister Toe ek hard en saggies, en aanhoudend nee, nee, nee deur jou soene fluister
0
Jul 7, 2015
Jul 7, 2015 at 10:24 PM UTC
jy wou anders wees
Jy was my maaitjie, Vol lewe, vol praatjie... Jy en jou “ninnie” Nou is jy nie meer hier nie Behalwe in my hart… Lieflike sommers dag, Julle swem en lag, In huis toe om te eet, Scrambled eggs, of het jy al vergeet? Jy gaan buitentoe, klaar geëet, Swembad oop – ons het vergeet. Na ‘n ruk soek Rina jou, Hol buitentoe, sy het onthou… En daar lê jy, die water koud, Mietie spring in, jou pols is oud. Boet is vinnig, bel hospitaal, Maar Rina is koud, Rina is vaal… Want liewe Jesus het haar baba seuntjie kom haal. Ek pyn nogsteeds 10 jaar later, My maaitjie, Jy – onder die water. Familie kind, die helder liggie Dof skyn nou jou gesiggie – Behalwe in my hart…
0
Nov 11, 2013
Nov 11, 2013 at 3:35 PM UTC
Huldeblyk aan André (Afrikaans)
Is moeilik om te begryp, en nie rerig mooi nie. Dis 'n spoegspat soos 'n herrie- 'n gemmors wat langs die kar staan en bedel. Dis 'n gemoedsbekakking... ag verskoon tog verswakking soos die breakdowns innie gossip magazine. Ag shame , hulle dra ook maar swaar aan society se crimes en al dai drugs is maar ommie pyn te verlig. Kyk nounet daar , sterre wat pyn , is seker maar 'n metafoor. Vir wat? Se jy my! Jy wat my analiseer en dissekteer... want daar is geen meer sterre wat pyn nie, die woorde wat rym ennie ander goeie goed is lankal van alle kleur bevry in my agterkop waar dit donker is soos 'n land waar hoop 'n feeverhaal is. Dis te donker om nou te rym, maar te donker om in te hou... so ek sny maar die kanker stuk vir stuk uit en bloei nonsens-ink op die blaai. Aan die einde is dit nie net die gedig nie. Dis die ganse wereld wat rym. Elke herrie en spoegspatter elke gerookte ster en hartseer kokkedoor ek , jy - ons almal is 'n gedig. Ons almal rym... ons is net te moeilik om te verstaan en nie altyd mooi nie.
0
Jun 9, 2015
Jun 9, 2015 at 5:07 PM UTC
Gebroke rym
Gebroke sit ek my hart vol emosies my gesig uitdrukkingloos Di masker groei vas- almal **** ek glimlag maar my hart skree van pyn my siel staan snikkend en my glimlag verlore! ek wonder oor liefde ek wonder oor haat wnt in hierdi eensame wereld gryp ons almal na hoop verwagtend di antwoord le daaragter ek verlang na jo stem ek mis jo oe op my en ek wil nt luister *** j asemhaal wnt sonder jou voel ek leeg! So hier staan ek mt my hart in my hande... hopend jy gee wel 'n bietjie om...*
0
Oct 10, 2013
Oct 10, 2013 at 3:50 PM UTC
GeMaskerde hart
Wanneer n mens jou gedagtes laat dwaal, oor die jarre laat verdwaal dan besef mens weereens die wonderwerke van mense. Mense wat sterk is, sterker as wat ek is. Mense wat wense laat waar word, soos in n storie lyn waar alle hartseer verdwyn. Dan is daar n spesifieke mens wat ek die beste voor wens. Wat my elke dag laat weet dat pyn mens nie kan terug hou van n lewe vol lewe en geluk nie. n Ware punt van krag, wat regtig niks terug verwag behalwe die omgee en die liefde van n mens wat niks het om terug te gee behalwe n dankbare hart nie. Jy is my beste maat, my nooit verlaat, my buddy en my sussie. Ek is jou grootste fan dall. Beslis is jy alles en meer waarvoor ek kon wens en sal jou altyd lief he en trots wees op jou. 2016-04-16
0
Dec 20, 2016
Dec 20, 2016 at 1:30 AM UTC
Ek is jou fan...
Jare van hartseer, jare van pyn. Eendag sal dit verdwyn en die lewe sal wees ja, makliker om te leef. Dag vir dag stap ons deur die woude van gedagtes en *** ons dan herrinder word deur die vlaktes van daai gedagtes. Dan onthou ons die goeie ou dae van vreugde en menigte liefde en so verander ons dag na dag ons lewens van hartseer vlaktes na wonderlike gedagtes. 2016/01/05
0
Dec 20, 2016
Dec 20, 2016 at 1:52 AM UTC
Vlaktes van gedagtes...
'n lewe in konstruksie... dis tog die mees logiese manier om dit te beskryf... ons bou en bou en bou, en toets dan die produk. Maar aan die einde, as ons klaar gebou het... wat is dan daarvan te kom.                         'n Lee huis...                                        'n stil pad... en wat het ons van onself geleer? En wat leer ons van die wereld en mense om ons              , vasgevang in die stryd teen tyd... niks nie. Ons het net voor onself uitgekyk                    na die vaal stene                                    en die slukkerige sement. Watter vreugde het dit vir ons gebring. Niks nie. Nee,          ek weier. Ons is tog hier geplaas met vrye wil. En iewers langs die pad,                                           raak almal die pad duister... en word dan deur die samelewing verdoem. Die mensdom besluit dan wat van hulle sal word... In daardie oomblikke is God meer vergete deur die skares wat saamdrom op die rand van die pad...                                                                                                       die wat lag en vinger wys...                                                                                                                       die wat klippe gooi,                                                          as deur die wat die prentjie aanskou. Soms kort ons 'n perspektief van uit die donker,                           om die lig rerig te verstaan... Soms moet ons eers die genadelose aanraking van die koue voel,                            voordat ons die sagte streel van die son oor ons gesigte kan waardeur. Daar le wysheid in die donker,                                       want dit is in die donker waar jy aleen is,                          met niemand om in jou oor te fluister wat reg of verkeerd is nie.                                                                                                                       Net die wind om jou siel te sus,                                                                                                                die stilte om jou uit te rus...                                                  en niemand wat jou god kan wees                                        of sy woorde                                                                 en planne                                                                                    vir jou kan uitmessel nie. Die pad het die gevaar geraak. Dis koud en korrupt.                                      En ons is dankbaar,          dat ons die kans gekry het om dit te sien, terwyl ons stadig verswelg word deur die skadu's                                                                                                              en wegsmelt in die donker... want nou weet ons dat ons pyn maar net 'n gedeelte van die werklike hartseer was...                                                                 ons is die gelukkiges... en hulle loop op die pad na verdoemtenis
0
Oct 8, 2013
Oct 8, 2013 at 7:12 PM UTC
Dankbaar in die donker
'n lewe in konstruksie... dis tog die mees logiese manier om dit te beskryf... ons bou en bou en bou, en toets dan die produk. Maar aan die einde, as ons klaar gebou het... wat is dan daarvan te kom.                         'n Lee huis...                                        'n stil pad... en wat het ons van onself geleer? En wat leer ons van die wereld en mense om ons              , vasgevang in die stryd teen tyd... niks nie. Ons het net voor onself uitgekyk                    na die vaal stene                                    en die slukkerige sement. Watter vreugde het dit vir ons gebring. Niks nie. Nee,          ek weier. Ons is tog hier geplaas met vrye wil. En iewers langs die pad,                                           raak almal die pad duister... en word dan deur die samelewing verdoem. Die mensdom besluit dan wat van hulle sal word... In daardie oomblikke is God meer vergete deur die skares wat saamdrom op die rand van die pad...                                                                                                       die wat lag en vinger wys...                                                                                                                       die wat klippe gooi,                                                          as deur die wat die prentjie aanskou. Soms kort ons 'n perspektief van uit die donker,                           om die lig rerig te verstaan... Soms moet ons eers die genadelose aanraking van die koue voel,                            voordat ons die sagte streel van die son oor ons gesigte kan waardeur. Daar le wysheid in die donker,                                       want dit is in die donker waar jy aleen is,                          met niemand om in jou oor te fluister wat reg of verkeerd is nie.                                                                                                                       Net die wind om jou siel te sus,                                                                                                                die stilte om jou uit te rus...                                                  en niemand wat jou god kan wees                                        of sy woorde                                                                 en planne                                                                                    vir jou kan uitmessel nie. Die pad het die gevaar geraak. Dis koud en korrupt.                                      En ons is dankbaar,          dat ons die kans gekry het om dit te sien, terwyl ons stadig verswelg word deur die skadu's                                                                                                              en wegsmelt in die donker... want nou weet ons dat ons pyn maar net 'n gedeelte van die werklike hartseer was...                                                                 ons is die gelukkiges... en hulle loop op die pad na verdoemtenis
Continue reading...
51
Hier onder die afdak staan ons nou Sjuijt! Bly stil! Gouwsie gaan ons in hou. Vir ‘n **** praat Mnr. Smit nou, So ‘n langtam, papbek manier van woorde kou Lees ‘n versie, Gluur vir Stoute Daan, Begin toe bid, Maar wat gaan nou aan? My hartjie pyn, nie fisies seer.. Dis verlange wat my hart so skeur. Met oë toe en ore oop Klink Smitie net sos Oupa Hendrik, Terug van die dood.
0
Jan 20, 2014
Jan 20, 2014 at 1:13 PM UTC
Verlang na Pyn
Here gee my krag elke dag. My pyn wil nie verdwyn. My hart raak swaar want die jaar is net nog een van baie waar ek uit roep na U om hulp. U genade is groot en ek glo dat U n plan berade het om my pyn te laat verdwyn. My lewe is in U hande en ek weet U sal my bande los maak en my vry laat loop oop in n lewe van liefde en vrede. *** wonderlik die oomblik van geen pyn, my gebede beantwoord en die pyn het verdwyn volmaak aan geraak en geseen deur n genesende hand van bo.
0
Dec 20, 2016
Dec 20, 2016 at 1:46 AM UTC
My sussie se gebed...
Vrees my duidelikste chom X kni my lewe indink sonder vrees So deel van my vlees en been My motivering vi als Gooi vure dood Kry ni kans om te beplan My heiland My rots **** my asb Die vrees verteer my Soos acid Die pyn verskeer My geloof hou X weet net u kan my help n ****
0
Oct 25, 2017
Oct 25, 2017 at 3:14 AM UTC
2017.10.24.3
Vind jou vrede Verder as die skerm Woede 'n Skelm van tyd en rus Voor jy kyk het jy die lewe gemis Vind jou vrede in die bed Jou kooi se drome In winter en somer some Dit is waar jy tyd vashou in jou hand Vind jou vrede in wat is 'n Lewe in 'n dop bewus Een wat kyk en ervaar Een wat jy moet bewaar Vind jou vrede in die hede Soos toekoms uit die verlede Uit pyn en leed Kom daar verlossing steeds
0
Aug 30, 2020
Aug 30, 2020 at 11:32 AM UTC
Vind jou vrede
Eina! Die prikkel van n naald Gif vloei soos water in my lewens-strome Val my liggaam aan met geweld Die skeur en afbreek van my drome Elkeen voel ek Dis vir my gesondheid, maar sal my menslikheid nog geld Dis die knop wat als begin het, nee Die trek van n kanker stokkie Die waarskuwing op die boksie gee mee My lus kon ek nie meer hou nie 'Dis twak, hoekom sal dit op entjies verskyn' **** ek soos die rook diep in my longe verdwyn ***** is my voorland Ek kan lankal nie meer op my bene staan My liggaam het ingesak toe my spiere vergaan Ek is skaam, so so skaam Die nurse, nog n kind, moet my doeke ruil Ek voel verneder, maar dit pyn as ek huil O dood, ou vriend Vir my kan jy maar kom haal Ek wag al maande vir jou, Maar jyt iewers by die ou langs my verdwaal Hy was erger, soveel erger as ek Sy are het al begin kraak Na Elke inspuiting, of behandeling Het hy op alles gebraak Ek is amper daar, ek voel dit aan my Een van die dae is ek ook aan die dood se sy
0
Dec 14, 2019
Dec 14, 2019 at 4:00 PM UTC
Aan die dood se sy
Die son het geskyn oor die more van ons mense, terwyl die mis stilletjies inbeweeg oor hierdie toe nog rustige waters, Ja wit skuim soos 'n skim was met duisende jare van ons voorvaders se rus en vrede verwelkom. Met bloed van verwoerd het die wit skuim en die skim gesien hierdie paradys is vir hulle baie goed en met 'n spieel en versteekte dolk en drank agter die kraag ons"primatiewe volk" se gehee sistematies vertraag, belieg, omgekoop verslaaf verkrag vermoor ultemiet ook soos 'n dwaas heeltemal verplaas. . Die son skyn oor die more van ons mense terwyl die mis stilletjies uitbeweeg oor hierdie onrustige waters, honderde jare van marteling kan jou brein so KONDISIOENEER, om te luister na die valse profeet wat vir jou dan!! met hulle leuns BEKEER en REGEER. Skrik wakker my mense dit het tyd geword om braaf terug te veg vir ons EER, want "hierdie pyn" is van ....lankal af SEER . Jy is eintlik sy baas Dit gaan oor waar jy jou kruisie plaas, BRUINMENS stem!!! EG hierdie plek gewaarborg deur geskiedenis is eintlik JOU   geboortereg.
0
Sep 7, 2021
Sep 7, 2021 at 2:29 PM UTC
Toe die wit skuim soos 'n skim dog ek was Dom, maar nou trek ek slim
fyntjies fyntjies dans op ‘n lem hou die pyn uit jou stem liggies liggies oor donker water dobber vlak bo-op sink saggies later en dan duik diep deur die duister fluweel van die sagte nagsee gaan terug  na wat jy is swem deur die seer anderkant die doop sal alles dieselfde wees behalwe jy blaas jou eie vlam   smee  jouself vry
0
Aug 18, 2022
Aug 18, 2022 at 12:59 PM UTC
smeltkroes