"pumayag" poems - Hello Poetry

Naalala mo ba tayoy magkaibigan? Masaya ang ating samahan Nagaasaran ,kulitan hanggang sa magkakapikunan Masaya akong ikay aking kaibigan Dahil akoy iyong naiintindihan Lalo na ang aking kaabnormalan Di nagtagal loob natiy nagkagaanan Hanggang sa dumating yung araw na ikay umamin Di sinasadya na akoy iyong gustuhin Noong una'y natatakot ka pang umamin . Hindi ko inaasahang akoy iyong magugustuhan Dahil sa taglay kong kamalditahan Pero sabi moy ikay nahulog sa aking kabaitan At hiling mo'y wag Sana kitang layuan Hanggang sa sinabi **** ikay manliligaw at akoy pumayag naman Hanggang sa di nagtagal ikay akin ding nagustuhan pero bakit parang gusto na kong sukuan sa aki'y ika'y ba'y wala ng nararamdaman kung ganun sabihin mo naman Hindi yung babaliwalain mo ko ng ganyan Sa dami ng ating pinagsamahan Ang masayang pagkakaibigan bay mauuwi na lang sa SALAMAT AT PAALAM

0

Aug 9, 2018

Aug 9, 2018 at 2:08 AM UTC

princessbalagtas

To my beloved friend

Naalala mo ba tayoy magkaibigan? Masaya ang ating samahan Nagaasaran ,kulitan hanggang sa magkakapikunan Masaya akong ikay aking kaibigan Dahil akoy iyong naiintindihan Lalo na ang aking kaabnormalan Di nagtagal loob natiy nagkagaanan Hanggang sa dumating yung araw na ikay umamin Di sinasadya na akoy iyong gustuhin Noong una'y natatakot ka pang umamin . Hindi ko inaasahang akoy iyong magugustuhan Dahil sa taglay kong kamalditahan Pero sabi moy ikay nahulog sa aking kabaitan At hiling mo'y wag Sana kitang layuan Hanggang sa sinabi **** ikay manliligaw at akoy pumayag naman Hanggang sa di nagtagal ikay akin ding nagustuhan pero bakit parang gusto na kong sukuan sa aki'y ika'y ba'y wala ng nararamdaman kung ganun sabihin mo naman Hindi yung babaliwalain mo ko ng ganyan Sa dami ng ating pinagsamahan Ang masayang pagkakaibigan bay mauuwi na lang sa SALAMAT AT PAALAM

22

I. Pangalawang pagkakataon? Karapat-dapat ka pa ba para doon? Matapos **** saktan ang damdamin. Ganun-ganun nalang ba ‘yun? II. Hindi mo alam ang dinanas kong hirap, Habang ikaw, hayun at nagpapasarap. Ang hirap mabuhay ng wala ka, Dahil sanay na akong nasa tabi kita. III. Pero pinilit kong tumayo para mabuhay! Sinanay ko ang sarili na wala ka, At lahat ng pagkalimot nagawa na. Pero ang sugat sa puso'y naghihilom pa. IV. Matapos ang isang taon, Landas natin ay muling nagkita. Akala ko lahat ng ala-ala'y wala na. Akala ko nakaraos na ako sa sakit, hindi pa pala. V. Iiwasan sana kita kaso braso mo'y ibinuka, Para tayong nagpapatintero sa kalsada. Pagkat humihingi ka ng sandali, Para makapag-usap tayong maigi. VI. Pumayag ako, Kahit alam kong masasaktan lang ako. Kahit alam kong 'di pa kaya ng puso ko. Pumayag ako! VII. Bakas sa mukha mo ang pagkatuwa! Dahil sa wakas masasabi mo na, Kung bakit ka nalang nangiwan bigla. Aaminin ko, ako rin ay nakaramdam ng kaunting tuwa. VIII. Pero hindi ko yun ipinahalata, Sapagkat, kung iyon ay iyong makikita, Marahil ika'y umasa na pinatawad na kita. Mali! Maling mali! IX. Napa-usog ka bahagya at nagbuntong hininga pa. Napahawak ka saking braso, tumingin sa aking mga mata. Sinabi mo lahat ng dahilan kong bakit ako iniwan, Ako ay naliwanagan sa iyong mga tinuran. X. Humihingi ka ng pangalawang pagkakataon, Pero hindi ko yun ganun-ganun. Tugon ko'y: “Aking pag-iisipan” at umalis na lamang. Hinabol mo ako’t sinabing: “Mahal kita 'di kita kinalimutan.” XI. Hindi ako sumagot at sa paglalakad diretso lamang. Pero alam ko sa sarili kong mahal pa rin kita. Alas dose na at diwa ko’y gising pa, Dahil sa aking naaalala ang ating muling pagkikita. XII. Napag-isip-isip kung dapat pa bang pagbigyan kita. Kahit na alam ko sa sarili kong mahal pa rin kita, Nagdadalawang isip pa rin ako baka masaktan na naman ulit ako. Hanggang ngayon naguguluhan pa rin ako. XIV. Dumaan ang dalawang linggo, At sinipat mo na ako sa bahay ko. Halatang nasasabik ka na sa isasagot ko. Niyakap kita ng mahigpit sumigaw ng “Oo!” XV. Sa una'y nagtataka ka pa sa kinilos ko, At hanggang sa unti-unti kang nangiti. Dahil naliwagan na ang loko. Matagal ko ng pinag-isipan 'to at “Oo” ang sagot ko. XVI. At dahil mahal pa kita, hindi ko na natiis pa, Hindi sapat ang mga daliri ko kung gaano ko, Lubos na pinag-isipan ang isasagot ko sa'yo. At magmamahalan tayo muli, sa pangalawang pagkakataon.

0

Jul 18, 2015

Jul 18, 2015 at 1:01 PM UTC

thealltimejor

Pangalawang Pagkakataon

I. Pangalawang pagkakataon? Karapat-dapat ka pa ba para doon? Matapos **** saktan ang damdamin. Ganun-ganun nalang ba ‘yun? II. Hindi mo alam ang dinanas kong hirap, Habang ikaw, hayun at nagpapasarap. Ang hirap mabuhay ng wala ka, Dahil sanay na akong nasa tabi kita. III. Pero pinilit kong tumayo para mabuhay! Sinanay ko ang sarili na wala ka, At lahat ng pagkalimot nagawa na. Pero ang sugat sa puso'y naghihilom pa. IV. Matapos ang isang taon, Landas natin ay muling nagkita. Akala ko lahat ng ala-ala'y wala na. Akala ko nakaraos na ako sa sakit, hindi pa pala. V. Iiwasan sana kita kaso braso mo'y ibinuka, Para tayong nagpapatintero sa kalsada. Pagkat humihingi ka ng sandali, Para makapag-usap tayong maigi. VI. Pumayag ako, Kahit alam kong masasaktan lang ako. Kahit alam kong 'di pa kaya ng puso ko. Pumayag ako! VII. Bakas sa mukha mo ang pagkatuwa! Dahil sa wakas masasabi mo na, Kung bakit ka nalang nangiwan bigla. Aaminin ko, ako rin ay nakaramdam ng kaunting tuwa. VIII. Pero hindi ko yun ipinahalata, Sapagkat, kung iyon ay iyong makikita, Marahil ika'y umasa na pinatawad na kita. Mali! Maling mali! IX. Napa-usog ka bahagya at nagbuntong hininga pa. Napahawak ka saking braso, tumingin sa aking mga mata. Sinabi mo lahat ng dahilan kong bakit ako iniwan, Ako ay naliwanagan sa iyong mga tinuran. X. Humihingi ka ng pangalawang pagkakataon, Pero hindi ko yun ganun-ganun. Tugon ko'y: “Aking pag-iisipan” at umalis na lamang. Hinabol mo ako’t sinabing: “Mahal kita 'di kita kinalimutan.” XI. Hindi ako sumagot at sa paglalakad diretso lamang. Pero alam ko sa sarili kong mahal pa rin kita. Alas dose na at diwa ko’y gising pa, Dahil sa aking naaalala ang ating muling pagkikita. XII. Napag-isip-isip kung dapat pa bang pagbigyan kita. Kahit na alam ko sa sarili kong mahal pa rin kita, Nagdadalawang isip pa rin ako baka masaktan na naman ulit ako. Hanggang ngayon naguguluhan pa rin ako. XIV. Dumaan ang dalawang linggo, At sinipat mo na ako sa bahay ko. Halatang nasasabik ka na sa isasagot ko. Niyakap kita ng mahigpit sumigaw ng “Oo!” XV. Sa una'y nagtataka ka pa sa kinilos ko, At hanggang sa unti-unti kang nangiti. Dahil naliwagan na ang loko. Matagal ko ng pinag-isipan 'to at “Oo” ang sagot ko. XVI. At dahil mahal pa kita, hindi ko na natiis pa, Hindi sapat ang mga daliri ko kung gaano ko, Lubos na pinag-isipan ang isasagot ko sa'yo. At magmamahalan tayo muli, sa pangalawang pagkakataon.

75

*hindi ko alam wala akong magawa ang bigat sa pakiramdam gusto ko na itong mawala mahal kita hindi ko ipagkakaila ngunit wala akong magawa kundi pumayag na itigil na kahit ayaw kong itigil damdamin hirap ipigil hindi ko naman gusto ito kasi ikaw ang gusto ko sobrang sakit sa akin pag-ibig ko'y hindi tanggapin pinili ko pa rin na ika'y intindihin ngunit mas lalo pa kitang gusto makapiling bawat pag iwas sa iyo ay katumbas ng lalong pagkamiss kaunting sulyap sa pagdaan mo ay bumabalik agad lahat ng ala-alang matamis bawat pag-alala sa mga nakaraan pinapalitan ang tamis ng pait bumibigat ang aking pakiramdam puso'y kumikirot sa sobrang sakit hayaan **** mahalin lang kita lilipas din ito at mawawala at kung sakaling babalik ka sana ikaw pa rin ang aking sinta*

0

May 13, 2016

May 13, 2016 at 2:02 AM UTC

inggo

minamahal pa rin kita

*hindi ko alam wala akong magawa ang bigat sa pakiramdam gusto ko na itong mawala mahal kita hindi ko ipagkakaila ngunit wala akong magawa kundi pumayag na itigil na kahit ayaw kong itigil damdamin hirap ipigil hindi ko naman gusto ito kasi ikaw ang gusto ko sobrang sakit sa akin pag-ibig ko'y hindi tanggapin pinili ko pa rin na ika'y intindihin ngunit mas lalo pa kitang gusto makapiling bawat pag iwas sa iyo ay katumbas ng lalong pagkamiss kaunting sulyap sa pagdaan mo ay bumabalik agad lahat ng ala-alang matamis bawat pag-alala sa mga nakaraan pinapalitan ang tamis ng pait bumibigat ang aking pakiramdam puso'y kumikirot sa sobrang sakit hayaan **** mahalin lang kita lilipas din ito at mawawala at kung sakaling babalik ka sana ikaw pa rin ang aking sinta*

28

Lunes Siya ay tatlong-daang talampakan mula sa aking kinatatayuan Sa kanyang pinaroroonan ako ay patungo Sa dulo ng pasilyong ito siya'y taimtim na naghihintay Sinuway ko ang tawag ng kahayokan ng damdamin At hindi kumatok nang madatnan ang pintuan ng kanyang silid "Hahayaan ko na lang siyang umidlip." sambit sa sarili Martes Siya, isang panibagong habol ng paningin, sumenyas May ngiti siyang ipinakita bago dumiretso sa kasilyas Sa silong ng eskuwelahan kung saan ako nag-aaral Ako'y sumunod sa utos ng aking katigangan Sumunod sa estrangherong may kislap sa kanyang ngiti Ngunit dali-dali akong umalis nang mga mata ko'y nanlisik Miyerkules Ako ay nakaupo sa dulo ng bus, iniwan ng mga pasaherong inip Napaisip at nag-iisip na bumaba na ngunit May sumakay na lalaking marilag at ako'y nabihag Hindi ko naiwasang hindi tumitig habang siya'y nakangisi At sa kanyang pagtabi at mag-dikit ang mga biyas namin Agarang tinawag ko ang kundoktor at pinahinto ang sasakyan Huwebes Mag-isa sa aking silid, nakahilata sa kama, Luna sa aking mukha Ang diwa ay naglalakbay at may hinahabol na alaala Bigla kong naalala may mensahe sa aking selepono Isang hubad na larawan ng kausap ko nang wala pang limang araw Nandilat ang aking mga mata at nagising ang aking diwa Sa kalakhang kanyang ipinakita na aking di naman gaanong pinansin Biyernes Ikaw ay aking muling nasulyapan sa isang kainan Malapit sa iyong tinitirhan, may kausap sa iyo'y nakikipagtitigan O sa imahinasyon ko lang iyon? Ngunit hindi ko maiaalis sa puso ko ang masindak, Manlumo, malumbay na kaya **** mabuhay na wala Ang init ng mga balat nating nagtatagpo. Oh Diyos ko, Ako'y pagbigyan mo makasama siya kahit isang gabi lang Isang magdamagang nananaig ang kamunduan Na maglapat ang aming mga dila Na masubo ko ang kabuuan niya hanggang mabulunan Na malasap ang alat ng pawis sa kanyang balat Na mahila ko ang kanyang buhok sa gigil ng pagkasabik Na muling takpan niya ang aking bibig, pinipigilan akong umimik Sabado ng gabi may mensaheng bumungad sa'kin Kami raw ay mag-hapunan at kumain ng pang-himagas hanggang Linggo ng umaga At sa pagkakataong ito ay pumayag na ako.

0

Jul 21, 2016

Jul 21, 2016 at 5:12 AM UTC

BrixArtan

Araw-Araw

Lunes Siya ay tatlong-daang talampakan mula sa aking kinatatayuan Sa kanyang pinaroroonan ako ay patungo Sa dulo ng pasilyong ito siya'y taimtim na naghihintay Sinuway ko ang tawag ng kahayokan ng damdamin At hindi kumatok nang madatnan ang pintuan ng kanyang silid "Hahayaan ko na lang siyang umidlip." sambit sa sarili Martes Siya, isang panibagong habol ng paningin, sumenyas May ngiti siyang ipinakita bago dumiretso sa kasilyas Sa silong ng eskuwelahan kung saan ako nag-aaral Ako'y sumunod sa utos ng aking katigangan Sumunod sa estrangherong may kislap sa kanyang ngiti Ngunit dali-dali akong umalis nang mga mata ko'y nanlisik Miyerkules Ako ay nakaupo sa dulo ng bus, iniwan ng mga pasaherong inip Napaisip at nag-iisip na bumaba na ngunit May sumakay na lalaking marilag at ako'y nabihag Hindi ko naiwasang hindi tumitig habang siya'y nakangisi At sa kanyang pagtabi at mag-dikit ang mga biyas namin Agarang tinawag ko ang kundoktor at pinahinto ang sasakyan Huwebes Mag-isa sa aking silid, nakahilata sa kama, Luna sa aking mukha Ang diwa ay naglalakbay at may hinahabol na alaala Bigla kong naalala may mensahe sa aking selepono Isang hubad na larawan ng kausap ko nang wala pang limang araw Nandilat ang aking mga mata at nagising ang aking diwa Sa kalakhang kanyang ipinakita na aking di naman gaanong pinansin Biyernes Ikaw ay aking muling nasulyapan sa isang kainan Malapit sa iyong tinitirhan, may kausap sa iyo'y nakikipagtitigan O sa imahinasyon ko lang iyon? Ngunit hindi ko maiaalis sa puso ko ang masindak, Manlumo, malumbay na kaya **** mabuhay na wala Ang init ng mga balat nating nagtatagpo. Oh Diyos ko, Ako'y pagbigyan mo makasama siya kahit isang gabi lang Isang magdamagang nananaig ang kamunduan Na maglapat ang aming mga dila Na masubo ko ang kabuuan niya hanggang mabulunan Na malasap ang alat ng pawis sa kanyang balat Na mahila ko ang kanyang buhok sa gigil ng pagkasabik Na muling takpan niya ang aking bibig, pinipigilan akong umimik Sabado ng gabi may mensaheng bumungad sa'kin Kami raw ay mag-hapunan at kumain ng pang-himagas hanggang Linggo ng umaga At sa pagkakataong ito ay pumayag na ako.

46

Ang daming gagawin. Di na alam ang uunahin. May mga proyekto't takdang aralin, At mga thesis na di alam kung kaya bang tapusin. Nakakasawang mga papel Pero di ko kayang bitawan. Lugmok, at laglag ang balikat, Nang bigla kang sumabay sakin sa paglakad, Nagyayang samahan ka at mamaya na gawin ang lahat. Pumayag pa rin ako kahit baka ang oras ay di sumapat. Ginabi tayo at nagsisisi ako, Di dahil sa takot na di matapos ang mga gagawin ko, Kundi dahil sa mga dahilan mo Kung bakit kinailangan kong sumama sa'yo. Namiss kita, napansin mo ba? Hindi, kasi ang nasa isip mo kanina puro siya, Siya na mahal mo pero di ka nakikita. Pano naman akong nakikita't mahal na mahal ka? Hanggang balikat, panyo, at kaibigan na lang ba? Nakakasawang mga papel Pero di ko kayang bitawan.

0

Sep 8, 2017

Sep 8, 2017 at 9:35 PM UTC

Arelove

Nakakasawang mga Papel

Ang daming gagawin. Di na alam ang uunahin. May mga proyekto't takdang aralin, At mga thesis na di alam kung kaya bang tapusin. Nakakasawang mga papel Pero di ko kayang bitawan. Lugmok, at laglag ang balikat, Nang bigla kang sumabay sakin sa paglakad, Nagyayang samahan ka at mamaya na gawin ang lahat. Pumayag pa rin ako kahit baka ang oras ay di sumapat. Ginabi tayo at nagsisisi ako, Di dahil sa takot na di matapos ang mga gagawin ko, Kundi dahil sa mga dahilan mo Kung bakit kinailangan kong sumama sa'yo. Namiss kita, napansin mo ba? Hindi, kasi ang nasa isip mo kanina puro siya, Siya na mahal mo pero di ka nakikita. Pano naman akong nakikita't mahal na mahal ka? Hanggang balikat, panyo, at kaibigan na lang ba? Nakakasawang mga papel Pero di ko kayang bitawan.

21