"pinabayaan" poems - Hello Poetry

"pinabayaan" poems

Ikaw lang, (Pangako) Sa iyong mga mata nasisilip ko ang langit Pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik Lapit ka ng lapit, Ang titig sa pisngi, ayaw mapapikit, Andito na ang iyong sandalang balikat Sa iyong luha, ako ang sasalo ng lahat Napakaganda mo para saktan, hindi kita matitiis Parang mababasagin kagamitan, porselana, tulad ng ‘yong kutis Kapag nasisilayan kong Labi, may taglay na ngiti Kalungkotan ko ay napawi, Limot ko na ang pighati Wala akong minamadali, pagkat atin ang sandali Kaylangan ko pa bang bumawi? Kung Pakiramdam koy di na lugi Dahil ang bawat oras ko sayo aking pinagyayaman, Ikaw ang nagbigay ng karanasang di ko makakalimutan Ang bawat alaala’y binabalik paminsan minsan, Pwede bang **** ka nang lumayo, dito ka nalang Hawak ang malambot **** mga kamay may ibinubulong ang boses **** malumanay “Andito ka na, di na ko nalulumbay, di ako sanay na ikaw ay mawalay” "Ngunit mahal, kelan ba kita iniwan? Pinabayaan, at kinalimutan, Kelan ba ang panahong di kita isinaalang alang? Tapat ang pangako kong di kita pababayaan, magpakailan man."

0

Sep 27, 2018

Sep 27, 2018 at 11:47 PM UTC

Ikaw lang, (Pangako)

Ikaw lang, (Pangako) Sa iyong mga mata nasisilip ko ang langit Pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik Lapit ka ng lapit, Ang titig sa pisngi, ayaw mapapikit, Andito na ang iyong sandalang balikat Sa iyong luha, ako ang sasalo ng lahat Napakaganda mo para saktan, hindi kita matitiis Parang mababasagin kagamitan, porselana, tulad ng ‘yong kutis Kapag nasisilayan kong Labi, may taglay na ngiti Kalungkotan ko ay napawi, Limot ko na ang pighati Wala akong minamadali, pagkat atin ang sandali Kaylangan ko pa bang bumawi? Kung Pakiramdam koy di na lugi Dahil ang bawat oras ko sayo aking pinagyayaman, Ikaw ang nagbigay ng karanasang di ko makakalimutan Ang bawat alaala’y binabalik paminsan minsan, Pwede bang **** ka nang lumayo, dito ka nalang Hawak ang malambot **** mga kamay may ibinubulong ang boses **** malumanay “Andito ka na, di na ko nalulumbay, di ako sanay na ikaw ay mawalay” "Ngunit mahal, kelan ba kita iniwan? Pinabayaan, at kinalimutan, Kelan ba ang panahong di kita isinaalang alang? Tapat ang pangako kong di kita pababayaan, magpakailan man."

Continue reading...

Ang sabi ko ayaw ko na sayo gusto ko nang harapin ang bukas, ang bukas sa buhay ko Ngunit hindi ko inaasahan na sa iyong paglisan ganito ang aking mararamdaman ang pakiramdam ng masaktan Makita ka na sumama sa ibang tao na hindi para sa iyo Ang para sa iyo ay isang tao, na parang ako o ako mismo Ito ang hinihingi ko pero bakit iba, bakit iba ang sinasabi ng aking puso sa binubulong ng utak ko Gusto kitang agawin, pero ano ang laban ko Siya ang mahal mo at ako,kaibigan mo lang ako Kaibigan mo na nagsabi ng nararamdaman at pinabayaan mo, pinabayaan **** masaktan

0

Dec 28, 2015

Dec 28, 2015 at 5:29 AM UTC

Ano Ang Laban Ko

Ang sabi ko ayaw ko na sayo gusto ko nang harapin ang bukas, ang bukas sa buhay ko Ngunit hindi ko inaasahan na sa iyong paglisan ganito ang aking mararamdaman ang pakiramdam ng masaktan Makita ka na sumama sa ibang tao na hindi para sa iyo Ang para sa iyo ay isang tao, na parang ako o ako mismo Ito ang hinihingi ko pero bakit iba, bakit iba ang sinasabi ng aking puso sa binubulong ng utak ko Gusto kitang agawin, pero ano ang laban ko Siya ang mahal mo at ako,kaibigan mo lang ako Kaibigan mo na nagsabi ng nararamdaman at pinabayaan mo, pinabayaan **** masaktan

Continue reading...

1:40 am, Ganitong oras mo ‘ko sinagot Ganitong oras mo pinaramdam sa’kin na mahal mo rin ako Ganitong oras ko narinig ang mga katagang mahal kita mula sa’yong mapupulang labi Kaya naman, sa ganitong oras ko din isisiwalat kung gaano kita kamahal Matagal ko na ‘tong pinaghandaan Di ko nga tansya kung ilang letra, ilang salita o ilang talata ang nasulat ko Di ko na tansya kung ilang araw ko ‘tong kinabisado para lamang maging perpekto sa harapan mo Di ko tansya kung ga’no nga ba kita kamahal, nung tinanong mo ‘ko Pero ngayon, ito na. Ala-una kwarenta ng umaga, ginising ako ng isang panaginip Panaginip na nagbigay init sa puso kong natutulog. Ito din yung oras kung kailan ako’y natataranta kasi nga may pasok na naman. Ito rin yung araw kung kalian kita unang nakita. Di ko alam kung tadhana nga ba, na napaniginipan kita bago kita nakilala Tandang-tanda ko pa… Yung mga ngiting binigay mo sa’kin nung ika’y nasa panaginip ko pa lamang Tandang-tanda ko pa… Yung mga ngiti mo Nung tinanong mo ‘ko kung kailangan ko ba ng tulong sa mga akdang-araling binigay sa’tin ng ating mga **** Tandang-tanda ko pa…. Na hirap akong makatulog kasi nga di ako makapaniwala na ang babaeng napanigipan ko’y Magiging kaklase ko Kaya naman Sinet ko na ang alarm sa 1:40 am simula nung araw na yun Araw-araw Para lamang itext ka ng goodmorning at gulat naman ako Kasi nga, nagrereply ka pa sa ganoong oras Destiny at meant for each other nga naging mantra’t mentality ko noon. Di ko nga alam kung ako ba’y nasa loob pa ng isang panaginip O ito ba’y kathang-isip na lamang Masaya ako! Hindi, Mali Sumaya ako simula noon Kaya naman ginagawa ko ang lahat ng gusto mo at pinipilit gustuhin ang mga ito Para lamang matugunan ko ‘tong pag-iisip ko na TAYO NGA’Y PARA SA ISA’T-ISA Nakakatawa kasi nga dumating yung araw na para nalang akong tangang Di ginagamit ang kokote dahil nagpakabulag na sa tinatawag nilang pag-ibig. Tangang, pinabayaan ang sarili para lamang mapasaya ka Tangang, pinaubaya ang lahat sa mga salitang “Mahal kita” Tangang, akala na ang lahat ng bagay na ginagawa mo at ginagawa ko ay Si tadhana ang may pakana Ngunit di pala, ito pala’y purong katangahan na lamang Ang akala kong nagpupuyat ka rin para lamang makareply sa text ko pagsapit ng 1:40 am Ay di pala talaga para sa’kin Ang akala kong panaginip na nagbigay init sa pusong malamig na natutulog Ay panaginip pala na sinunog ang natunaw ko nang puso dahil sa malaanghel **** boses Ang akala kong pananginip na nagbigay kulay sa buhay kong matagal nang matamlay Ay panaginip pala na sa sobrang kulay ay nagbigay kadiliman na lamang Ang akala kong perpektong panaginip Ay panaginip palang maraming butas at naging isang masakit na bangungot na lamang Mahal, sa ganitong oras mo ‘ko sinagot Sa ganitong oras mo binigkas ang mga salitang matagal ko nang inaasam-asam At sa ganitong oras mo din binigkas ang katagang “Tapos na tayo” 1:40 am Nagising ako sa isang panaginip Panaginip na purong kadiliman na lamang Panaginip kung saan ang kasiyaha’y naging purong kalungkutan na lang Mahal, sa ganitong oras ko isisiwalat ang lahat Kaya maghanda ka na, Kasi di ko tansya kung ilang salita, ilang talata o ilang araw ko tong pinaghandaan Para lamang maging perpekto sa harapan mo Di ko tansya kung gaano nga ba mo ko minahal O kung minahal mo ba talaga ako Pero ngayon, ito na…. 1:40 am Malapit nang masira ang aking tainga dahil sa pagtunog ng orasan. Ginising na ako ng katotohanang wala nang ‘TAYO’ Kaya naman ako’y Bumangon, tumayo’t binago na ang alarmang inilagay, Gising na ako, gising na gising. Masaya, masayang-masaya!! Kahit wala ng ‘TAYO’ Time Check: 1:41 am

0

Jul 7, 2016

Jul 7, 2016 at 1:32 AM UTC

1:40 am, Ganitong oras mo ‘ko sinagot Ganitong oras mo pinaramdam sa’kin na mahal mo rin ako Ganitong oras ko narinig ang mga katagang mahal kita mula sa’yong mapupulang labi Kaya naman, sa ganitong oras ko din isisiwalat kung gaano kita kamahal Matagal ko na ‘tong pinaghandaan Di ko nga tansya kung ilang letra, ilang salita o ilang talata ang nasulat ko Di ko na tansya kung ilang araw ko ‘tong kinabisado para lamang maging perpekto sa harapan mo Di ko tansya kung ga’no nga ba kita kamahal, nung tinanong mo ‘ko Pero ngayon, ito na. Ala-una kwarenta ng umaga, ginising ako ng isang panaginip Panaginip na nagbigay init sa puso kong natutulog. Ito din yung oras kung kailan ako’y natataranta kasi nga may pasok na naman. Ito rin yung araw kung kalian kita unang nakita. Di ko alam kung tadhana nga ba, na napaniginipan kita bago kita nakilala Tandang-tanda ko pa… Yung mga ngiting binigay mo sa’kin nung ika’y nasa panaginip ko pa lamang Tandang-tanda ko pa… Yung mga ngiti mo Nung tinanong mo ‘ko kung kailangan ko ba ng tulong sa mga akdang-araling binigay sa’tin ng ating mga **** Tandang-tanda ko pa…. Na hirap akong makatulog kasi nga di ako makapaniwala na ang babaeng napanigipan ko’y Magiging kaklase ko Kaya naman Sinet ko na ang alarm sa 1:40 am simula nung araw na yun Araw-araw Para lamang itext ka ng goodmorning at gulat naman ako Kasi nga, nagrereply ka pa sa ganoong oras Destiny at meant for each other nga naging mantra’t mentality ko noon. Di ko nga alam kung ako ba’y nasa loob pa ng isang panaginip O ito ba’y kathang-isip na lamang Masaya ako! Hindi, Mali Sumaya ako simula noon Kaya naman ginagawa ko ang lahat ng gusto mo at pinipilit gustuhin ang mga ito Para lamang matugunan ko ‘tong pag-iisip ko na TAYO NGA’Y PARA SA ISA’T-ISA Nakakatawa kasi nga dumating yung araw na para nalang akong tangang Di ginagamit ang kokote dahil nagpakabulag na sa tinatawag nilang pag-ibig. Tangang, pinabayaan ang sarili para lamang mapasaya ka Tangang, pinaubaya ang lahat sa mga salitang “Mahal kita” Tangang, akala na ang lahat ng bagay na ginagawa mo at ginagawa ko ay Si tadhana ang may pakana Ngunit di pala, ito pala’y purong katangahan na lamang Ang akala kong nagpupuyat ka rin para lamang makareply sa text ko pagsapit ng 1:40 am Ay di pala talaga para sa’kin Ang akala kong panaginip na nagbigay init sa pusong malamig na natutulog Ay panaginip pala na sinunog ang natunaw ko nang puso dahil sa malaanghel **** boses Ang akala kong pananginip na nagbigay kulay sa buhay kong matagal nang matamlay Ay panaginip pala na sa sobrang kulay ay nagbigay kadiliman na lamang Ang akala kong perpektong panaginip Ay panaginip palang maraming butas at naging isang masakit na bangungot na lamang Mahal, sa ganitong oras mo ‘ko sinagot Sa ganitong oras mo binigkas ang mga salitang matagal ko nang inaasam-asam At sa ganitong oras mo din binigkas ang katagang “Tapos na tayo” 1:40 am Nagising ako sa isang panaginip Panaginip na purong kadiliman na lamang Panaginip kung saan ang kasiyaha’y naging purong kalungkutan na lang Mahal, sa ganitong oras ko isisiwalat ang lahat Kaya maghanda ka na, Kasi di ko tansya kung ilang salita, ilang talata o ilang araw ko tong pinaghandaan Para lamang maging perpekto sa harapan mo Di ko tansya kung gaano nga ba mo ko minahal O kung minahal mo ba talaga ako Pero ngayon, ito na…. 1:40 am Malapit nang masira ang aking tainga dahil sa pagtunog ng orasan. Ginising na ako ng katotohanang wala nang ‘TAYO’ Kaya naman ako’y Bumangon, tumayo’t binago na ang alarmang inilagay, Gising na ako, gising na gising. Masaya, masayang-masaya!! Kahit wala ng ‘TAYO’ Time Check: 1:41 am

Continue reading...

Iniwan, pinabayaan at di na muling nasilayan Nasaktan at umuwing luhaan Gaano ba kasakit ang masaktan Pati ako ay nahahawaan Kasama kita kanina pero bakit ngayon wala ka na Kay bilis ng panahon na nagdaan Hindi namamalayan ang pusong sugatan Dahil sa dulot ng iyong paglisan Sana pinahalagahan ang mga sandali Mga panahon na ikaw pa ang kapiling Ayan tuloy akoy ng hihinayang Dahil pinabayaan na ikay mawalay Kung magkaroon man ulet ng pagkakataon Iingatan ko ang bawat minuto Upang hindi na ulet masayang ang mga ito At pahahalagahan ang presensya mo

0

Aug 30, 2016

Aug 30, 2016 at 4:39 AM UTC

Iniwan, pinabayaan at di na muling nasilayan Nasaktan at umuwing luhaan Gaano ba kasakit ang masaktan Pati ako ay nahahawaan Kasama kita kanina pero bakit ngayon wala ka na Kay bilis ng panahon na nagdaan Hindi namamalayan ang pusong sugatan Dahil sa dulot ng iyong paglisan Sana pinahalagahan ang mga sandali Mga panahon na ikaw pa ang kapiling Ayan tuloy akoy ng hihinayang Dahil pinabayaan na ikay mawalay Kung magkaroon man ulet ng pagkakataon Iingatan ko ang bawat minuto Upang hindi na ulet masayang ang mga ito At pahahalagahan ang presensya mo

Continue reading...

Dala na din ng pagod ako ay humandusay ng walang kaabog abog Sa bangketang madumi, ang katawan ko ay pinabayaan. Basa ng ulan, ang pag ubo'y walang alangan, Hanggang sa muli, hanggang sa makasakay Dala na din ng pagod sa pagkayod at hanap buhay At pakikipagtunggali sa mundong walang tigil, puro tagay. Ang pag aasam maging karaniwan at humanay ay 'di mawaglit. Hindi parin labis na masanay. Bakit nananatiling lumalaban sa tamis at pait? Dala na din ng pagod, ay hindi man lang mkapag ahit. Ang pagod na wari sa sabog na balbas ay di alintanang lumago, Buhok na primitibo ay minsan 'di na mailitrato. Sapagkat napakaraming bagay ang naikot sa isip, Upang sarili ay ihuli at sadyang balewalain; Dahil minsa'y di mapigil ang sariling takbo ng ideya, Sa pagkain ng isip sa puso, minsan ikaw ay madidismaya. Sapagkat ako ay tumatanda ng paabante Na walang iniisip kundi ang mabilis at walang kasiguruhang bukas , Na walang oras man ang pwedeng malibre at mabakante. Dala na din ng pagod ako'y biglang natuturete sa ingay ng maduming palengke, sa mahal ng kuryente, Sa araw araw na madugong pagbyahe, pamamasahe; Sa mala sinaunang Kastilang amo. Mga taong may ugaling dyahe. Ang pakikisamang hinog na alam nating importante. Dala na din ng pagod, alam nating hindi pasko parati. Sa ambisyon at oras, ginagawa ang lahat at pilit naghahabol, Kapag isipan ay nalason. Bilisan at ang oras ay nagagahol. Dala nadin ng pagod, nagiiba ang pangangailangan bakit ang dating madali ngayon sa hirap ay saksakan? ang maliit at lumalaki, ang punong kahoy **** matikas, ay sadyang binabato sa tuwing ito ay namumunga ng wagas. Sa kabilang buhay, huwag **** kalilimutan. lahat ng paghihirap ay sadyang mawawala. Mga maling desisyon huwag kaagad itulak, mga iniisip huwag sadyaing ibalak. Dala lang yan ng iyong saloobin at pagod iho, matatapos din ang pait sa sa paglaklak ng alak

0

May 14, 2013

May 14, 2013 at 1:01 PM UTC

Dala na din ng pagod

Dala na din ng pagod ako ay humandusay ng walang kaabog abog Sa bangketang madumi, ang katawan ko ay pinabayaan. Basa ng ulan, ang pag ubo'y walang alangan, Hanggang sa muli, hanggang sa makasakay Dala na din ng pagod sa pagkayod at hanap buhay At pakikipagtunggali sa mundong walang tigil, puro tagay. Ang pag aasam maging karaniwan at humanay ay 'di mawaglit. Hindi parin labis na masanay. Bakit nananatiling lumalaban sa tamis at pait? Dala na din ng pagod, ay hindi man lang mkapag ahit. Ang pagod na wari sa sabog na balbas ay di alintanang lumago, Buhok na primitibo ay minsan 'di na mailitrato. Sapagkat napakaraming bagay ang naikot sa isip, Upang sarili ay ihuli at sadyang balewalain; Dahil minsa'y di mapigil ang sariling takbo ng ideya, Sa pagkain ng isip sa puso, minsan ikaw ay madidismaya. Sapagkat ako ay tumatanda ng paabante Na walang iniisip kundi ang mabilis at walang kasiguruhang bukas , Na walang oras man ang pwedeng malibre at mabakante. Dala na din ng pagod ako'y biglang natuturete sa ingay ng maduming palengke, sa mahal ng kuryente, Sa araw araw na madugong pagbyahe, pamamasahe; Sa mala sinaunang Kastilang amo. Mga taong may ugaling dyahe. Ang pakikisamang hinog na alam nating importante. Dala na din ng pagod, alam nating hindi pasko parati. Sa ambisyon at oras, ginagawa ang lahat at pilit naghahabol, Kapag isipan ay nalason. Bilisan at ang oras ay nagagahol. Dala nadin ng pagod, nagiiba ang pangangailangan bakit ang dating madali ngayon sa hirap ay saksakan? ang maliit at lumalaki, ang punong kahoy **** matikas, ay sadyang binabato sa tuwing ito ay namumunga ng wagas. Sa kabilang buhay, huwag **** kalilimutan. lahat ng paghihirap ay sadyang mawawala. Mga maling desisyon huwag kaagad itulak, mga iniisip huwag sadyaing ibalak. Dala lang yan ng iyong saloobin at pagod iho, matatapos din ang pait sa sa paglaklak ng alak

Continue reading...

Kasabay ng patak ng ulan Ang luha kong umaagos nang marahan Damdamin ay nasasaktan Panibugho kong di tumahan Bakit ako'y pinagpalit Palagi naman sa iyo ay mabait Minahal kita nang higit pa sa iyong nalalaman Pagmamahal na iyong pinabayaan Ikaw ang aking pinipintuho Kahit sasalungatin ng bagyo Di ako mapapadaig Delubyo man ang maging dulot nito Ang putik sa mga paa kong dumidikit Ay parang pumipigil sa paghakbang Kahit mabubuwal sa daan Patuloy pa rin sa paglakad Sa tuwing iniisip ka Nalulungkot ako't humihikbi Ang pait ng dagat At ang alon ay sampal sa pisngi sapagkat iba na sa iyo ang nagmamay-ari Matalim ang bawat pagaspas ng mga dahon Ang mabanayad na awit ay nagdadagdag ng sakit Habang sa silong nag-iisa Nalulumbay ako nang inaalala ka Ipikit ko man ang mga mata Ay hindi tinakpan na bituin sa gabing maulan Sapagkat maaliwalas gaya ng batis Ang kagandahan mo na nagniningas Kaya pagkatapos ng ulan Sa silong ako'y pabayaan Iniwan mo sa akin ang awitin ng damdamin kong umiibig

0

Jul 16, 2019

Jul 16, 2019 at 9:46 PM UTC

Kasabay ng Patak ng Ulan

Kasabay ng patak ng ulan Ang luha kong umaagos nang marahan Damdamin ay nasasaktan Panibugho kong di tumahan Bakit ako'y pinagpalit Palagi naman sa iyo ay mabait Minahal kita nang higit pa sa iyong nalalaman Pagmamahal na iyong pinabayaan Ikaw ang aking pinipintuho Kahit sasalungatin ng bagyo Di ako mapapadaig Delubyo man ang maging dulot nito Ang putik sa mga paa kong dumidikit Ay parang pumipigil sa paghakbang Kahit mabubuwal sa daan Patuloy pa rin sa paglakad Sa tuwing iniisip ka Nalulungkot ako't humihikbi Ang pait ng dagat At ang alon ay sampal sa pisngi sapagkat iba na sa iyo ang nagmamay-ari Matalim ang bawat pagaspas ng mga dahon Ang mabanayad na awit ay nagdadagdag ng sakit Habang sa silong nag-iisa Nalulumbay ako nang inaalala ka Ipikit ko man ang mga mata Ay hindi tinakpan na bituin sa gabing maulan Sapagkat maaliwalas gaya ng batis Ang kagandahan mo na nagniningas Kaya pagkatapos ng ulan Sa silong ako'y pabayaan Iniwan mo sa akin ang awitin ng damdamin kong umiibig

Continue reading...

Minsan sa mundo, akala mo ikaw lang ang malas, lahat hinahanapan mo ng butas. Pero ang totoo, Gusto mo lang tumakas. . . 'Yan! 'Yan ang labing may gatas! Kinukutya mo ang gobyerno, dahil di sila patas, eh, sino nga b'ang nag-atas? Paano tayo kakalas, Kung wala naman tayong lakas? Nagdedesisyon ka nga ng di alam ang konstitusyon, paano mo nalaman ang tamang solusyon? Nilagay natin sila sa posisyon, dahil nagbigay sila ng maraming kondisyon, na lahat naman, ilusyon! Eh, sino nga ba ang iboboto? Kung halos lahat sila, ang hanap, deboto! Ano sila santo? Oh, tingnan mo ko, kung makapagsalita, akala mo kung sino. . . Sorry sa mga kritisismo . . . Pero sa totoo lang yung gobyerno, pinapadami lang yung mapupunta sa impyerno. Di ko nilalahat, pero pano nga ba tumukoy? Binigyan ng kapangyarihan, para manindigan, manilbihan sa bayan, pero anong ginawa? Pinabayaan. Kaya yan, dahil sa kahirapan, lahat sabik sa pangako. . . Kalaunan. . .pag pinaglaban mo, ikaw pa ang matatakot! Magsasaka nga, sariling ani, iba ang humahakot. . Ibang nagmatapang, sila pang dinambangan! Kaya ako, di nalang boboto. . Di basta basta makiki-uso. Dahil ang totoo, wala akong makitang seryoso. Puro sila, sariling negosyo. Gawa ng gawa ng imperyo! Makita mo ang gobyerno, andaming benepisyo. Kadalasan, si chief puro pa reklamo! Eh, milyon naman ang komisyon Sa sariling institusyon! Kulang pa daw! Wow, napaka-halimaw! Pero ang tingin nila sa kalsada yung mga bata, perwisyo?! Kaya ba nila tinago, sa malayo nang dumating ang mga dayo?! Oh, di mo alam no? Kasi nga tinago! Sana yung susunod na uupo, yung taong, totoo. Yung kahit malaya, di mandadaya. . . Gawing tama ang pagboto. . Di ka na si toto, Di ka si nene, Wag madala sa mga ugong ng hele! Meron at meron yan! Di lang natin makita, kaya ang payo ko: WAG KANG MANGHULA. .

0

Apr 15, 2016

Apr 15, 2016 at 2:15 PM UTC

theblindseeker12

Minsan sa mundo, akala mo ikaw lang ang malas, lahat hinahanapan mo ng butas. Pero ang totoo, Gusto mo lang tumakas. . . 'Yan! 'Yan ang labing may gatas! Kinukutya mo ang gobyerno, dahil di sila patas, eh, sino nga b'ang nag-atas? Paano tayo kakalas, Kung wala naman tayong lakas? Nagdedesisyon ka nga ng di alam ang konstitusyon, paano mo nalaman ang tamang solusyon? Nilagay natin sila sa posisyon, dahil nagbigay sila ng maraming kondisyon, na lahat naman, ilusyon! Eh, sino nga ba ang iboboto? Kung halos lahat sila, ang hanap, deboto! Ano sila santo? Oh, tingnan mo ko, kung makapagsalita, akala mo kung sino. . . Sorry sa mga kritisismo . . . Pero sa totoo lang yung gobyerno, pinapadami lang yung mapupunta sa impyerno. Di ko nilalahat, pero pano nga ba tumukoy? Binigyan ng kapangyarihan, para manindigan, manilbihan sa bayan, pero anong ginawa? Pinabayaan. Kaya yan, dahil sa kahirapan, lahat sabik sa pangako. . . Kalaunan. . .pag pinaglaban mo, ikaw pa ang matatakot! Magsasaka nga, sariling ani, iba ang humahakot. . Ibang nagmatapang, sila pang dinambangan! Kaya ako, di nalang boboto. . Di basta basta makiki-uso. Dahil ang totoo, wala akong makitang seryoso. Puro sila, sariling negosyo. Gawa ng gawa ng imperyo! Makita mo ang gobyerno, andaming benepisyo. Kadalasan, si chief puro pa reklamo! Eh, milyon naman ang komisyon Sa sariling institusyon! Kulang pa daw! Wow, napaka-halimaw! Pero ang tingin nila sa kalsada yung mga bata, perwisyo?! Kaya ba nila tinago, sa malayo nang dumating ang mga dayo?! Oh, di mo alam no? Kasi nga tinago! Sana yung susunod na uupo, yung taong, totoo. Yung kahit malaya, di mandadaya. . . Gawing tama ang pagboto. . Di ka na si toto, Di ka si nene, Wag madala sa mga ugong ng hele! Meron at meron yan! Di lang natin makita, kaya ang payo ko: WAG KANG MANGHULA. .

Continue reading...

“You must live in the present, launch yourself on every wave, and find your eternity in each moment. Fools stand on their island of opportunities and look toward another land. There is no other land; there is no other life but this.” ― Henry David Thoreau Nalulungkot ako dahil nasayang ang buhay mo. Huli na ang lahat nasa dapit hapon kana, palubog na ang araw mo, wala na itong umagang darating pa. Nalulungkot ako dahil nagpadaig ka, tinalo ka ng lungkot at kinain ka ng sistema. Pati tuloy ang sining (photography) na iyong minahal ay tinalikuran mo. Nalulungkot ako dahil alam kong kahit nagkaganyan ka ay marunong kang magmahal, na kahit kelan hindi mo ako sinaktan, na lagi kang nand’yan kapag kailangan kita. Bakit kaba kasi nagkaganyan? Nalulungkot ako dahil sinayang mo ang panahon para lang alagaan ang galit na nakatanim d’yan sa dibdib mo. Niyakap mo na parang unan ang kalungkutan, sana ay itinakwil mo ito. Nalulungkot ako dahil naging rebelde ka hindi lang sa iyong sarili kundi pati dun sa mga taong nagmamahal at nagmamalasakit sa’yo. Sinaktan mo sila na handang umagapay sayo. Nalulungkot ako dahil lumikha ka ng sarili **** bangin, isang malalim na hukay kung saan ikaw ngayon ay nakabaon. Nalulungkot ako dahil hindi pinakinggan ng diyos ang mga dasal ko para iligtas ka, ang mapagmahal at mahabagin na diyos ay walang awang pinabayaan ka. Nasayang lang ang aking mga pagsamo sa kanya. Paano ka n’ya aagawin sa apoy ng Impeyerno kung dito pa lang sa lupa ay pinabayaan kana? Nalulungkot ako dahil kapos ang aking pang-unawa at pagmamahal. Nalulungkot ako dahil wala akong nagawa para suklian ang mga kabutihan mo sakin. Nalulungkot ako at pumapatak ang luha ko habang sinusulat ko ang tulang ito. Nalulungkot ako dahil hindi na maibabalik ang nakaraan, dahil wala ng bukas na darating para sa’yo at sa ating dalawa. Nalulungkot ako dahil dahil pareho tayong nabigo. Oo, kapwa tayo talunan. Pareho tayong pinagtaksilan ng ating mga paniniwala at mga pangarap. Nalulungkot ako dahil patuloy kang naghihirap noon magpahanggang ngayon. Nalululungkot ako pero alam ko na ang lahat ay may katapusan, lahat ay magwawakas pati na ang mga paghihirap. Kaunting panahon na lang matatapos din ang lahat ng dusa at sakit mo. At pag dumating ang araw na ‘yon hindi kana nila kailanman masasaktan. May kakaibang katahimikan at hindi maipaliwanag na kapayapaan na makikita sa mukha ng isang bangkay.

0

Nov 21, 2017

Nov 21, 2017 at 3:56 AM UTC

makabagongmakata69

NALULUNGKOT AKO

“You must live in the present, launch yourself on every wave, and find your eternity in each moment. Fools stand on their island of opportunities and look toward another land. There is no other land; there is no other life but this.” ― Henry David Thoreau Nalulungkot ako dahil nasayang ang buhay mo. Huli na ang lahat nasa dapit hapon kana, palubog na ang araw mo, wala na itong umagang darating pa. Nalulungkot ako dahil nagpadaig ka, tinalo ka ng lungkot at kinain ka ng sistema. Pati tuloy ang sining (photography) na iyong minahal ay tinalikuran mo. Nalulungkot ako dahil alam kong kahit nagkaganyan ka ay marunong kang magmahal, na kahit kelan hindi mo ako sinaktan, na lagi kang nand’yan kapag kailangan kita. Bakit kaba kasi nagkaganyan? Nalulungkot ako dahil sinayang mo ang panahon para lang alagaan ang galit na nakatanim d’yan sa dibdib mo. Niyakap mo na parang unan ang kalungkutan, sana ay itinakwil mo ito. Nalulungkot ako dahil naging rebelde ka hindi lang sa iyong sarili kundi pati dun sa mga taong nagmamahal at nagmamalasakit sa’yo. Sinaktan mo sila na handang umagapay sayo. Nalulungkot ako dahil lumikha ka ng sarili **** bangin, isang malalim na hukay kung saan ikaw ngayon ay nakabaon. Nalulungkot ako dahil hindi pinakinggan ng diyos ang mga dasal ko para iligtas ka, ang mapagmahal at mahabagin na diyos ay walang awang pinabayaan ka. Nasayang lang ang aking mga pagsamo sa kanya. Paano ka n’ya aagawin sa apoy ng Impeyerno kung dito pa lang sa lupa ay pinabayaan kana? Nalulungkot ako dahil kapos ang aking pang-unawa at pagmamahal. Nalulungkot ako dahil wala akong nagawa para suklian ang mga kabutihan mo sakin. Nalulungkot ako at pumapatak ang luha ko habang sinusulat ko ang tulang ito. Nalulungkot ako dahil hindi na maibabalik ang nakaraan, dahil wala ng bukas na darating para sa’yo at sa ating dalawa. Nalulungkot ako dahil dahil pareho tayong nabigo. Oo, kapwa tayo talunan. Pareho tayong pinagtaksilan ng ating mga paniniwala at mga pangarap. Nalulungkot ako dahil patuloy kang naghihirap noon magpahanggang ngayon. Nalululungkot ako pero alam ko na ang lahat ay may katapusan, lahat ay magwawakas pati na ang mga paghihirap. Kaunting panahon na lang matatapos din ang lahat ng dusa at sakit mo. At pag dumating ang araw na ‘yon hindi kana nila kailanman masasaktan. May kakaibang katahimikan at hindi maipaliwanag na kapayapaan na makikita sa mukha ng isang bangkay.

Continue reading...

Nilikha man akong walang mga mata, Mayroon naman akong maibubuga. Nariyan ang aking dalawang tainga, Nakikinig sa bawat matatabil niyong dila. May dila rin akong nakakapagsalita, At bukambibig sa isipan ang inyong pag-aalipusta. Ano ngayon kung wala akong mata? Ano ngayon kung hindi ko kayo nakikita? Ano ngayon kung paningin ko ay nawala? Nabawasan ba ang pagmamahal ko sa Diyos na Dakila? Naging suwail ba akong anak katulad ng iba? O nagrebelde dahil sa wala akong kwenta? Nawalan man ako ng ilaw sa aking katawan, Madilim man ang landas na aking dinaraanan, Masaya naman ako sa loob ng aming tahanan. Sina Ama at Ina'y lagi akong ginagabayan. Inaruga, minahal, at hindi pinabayaan. Laging pinapaalalang, ako'y biyaya sa kanilang kanlungan.

0

Nov 22, 2015

Nov 22, 2015 at 1:17 PM UTC

Nilikha man akong walang mga mata, Mayroon naman akong maibubuga. Nariyan ang aking dalawang tainga, Nakikinig sa bawat matatabil niyong dila. May dila rin akong nakakapagsalita, At bukambibig sa isipan ang inyong pag-aalipusta. Ano ngayon kung wala akong mata? Ano ngayon kung hindi ko kayo nakikita? Ano ngayon kung paningin ko ay nawala? Nabawasan ba ang pagmamahal ko sa Diyos na Dakila? Naging suwail ba akong anak katulad ng iba? O nagrebelde dahil sa wala akong kwenta? Nawalan man ako ng ilaw sa aking katawan, Madilim man ang landas na aking dinaraanan, Masaya naman ako sa loob ng aming tahanan. Sina Ama at Ina'y lagi akong ginagabayan. Inaruga, minahal, at hindi pinabayaan. Laging pinapaalalang, ako'y biyaya sa kanilang kanlungan.

Continue reading...

“Uncle ** utang sa’yo ng Vietnam ang kanyang kalayaan, Ikaw ang amang mapagpalaya na sa kanila ay gumabay. Ikaw ang dakilang liwanag na sa kanila’y pumatnubay, Kahit sa gitna ng laksang lumbay hindi mo sila pinabayaan. Wala kang katulad sa buong Vietnam, ikaw ang bayaning tunay. Sa ilalim ng iyong pamumuno walong taon ninyong nilabanan Ang mga Pranses sa mga palayan, bundok at lansangan. At Matapos ang walong taon ng nakakapagod na pakikibaka sa Wakas ay napasuko ninyo ang mga kaaway. Subalit di-naglaon lumitaw ang isang bagong kaaway, Ang Estados Unidos na s’yang bagong halimaw na gustong Humalili sa mga kolonyalistang Pranses. Lahat ng kalupitan Sa inyo ay ipinadanas subalit sa udyok at impluwensya mo Hindi kayo sumuko. Matapos ang labing-anim na taon ng Madugong pakikipag-tuos natalo din ang dambuhalang kaaway. Isa kang tunay na rebolusyunaryo na karapat-dapat na mamuno. Subalit isa rin palang makata na sumusulat ng mga tula, Mga tulang gumigising sa puso’t kaluluwa ng bayan. Sumusulat ka ng mga tula habang nakahimpil sa gubat, Habang pinapanood ang pag-aani ng palay at nung ikaw ay Nabilanggo dun sa Tsina sa loob ng labing-apat na buwan. Wala kang ibang kapiling kundi ang iyong mga tula. Binasa ko kahapon ang mga tula mo, ramdam ko ang Bawat mensahe nito. Alam ko na sa bawat paghalik ng pluma Sa papel ay kasama nito ang kaluluwa mo at ang sigaw ng puso Mo. Mga tulang rebolusyunaryo ang tema at dating. Ang dahon at bulaklak ay tiyak na malalanta pero hindi ang iyong mga tula; mananatili itong buhay at naka-kintal sa puso ng Vietnam. Wala kana nga Uncle ** pero lalagi kang buhay sa puso ng mga kababayan mo at sa bawat puso ng makatang rebolusyunaryo na tulad mo.

0

Nov 27, 2017

Nov 27, 2017 at 9:06 PM UTC

makabagongmakata69

ANG REBOLUSYUNARYO AT ANG KANYANG MGA TULA

“Uncle ** utang sa’yo ng Vietnam ang kanyang kalayaan, Ikaw ang amang mapagpalaya na sa kanila ay gumabay. Ikaw ang dakilang liwanag na sa kanila’y pumatnubay, Kahit sa gitna ng laksang lumbay hindi mo sila pinabayaan. Wala kang katulad sa buong Vietnam, ikaw ang bayaning tunay. Sa ilalim ng iyong pamumuno walong taon ninyong nilabanan Ang mga Pranses sa mga palayan, bundok at lansangan. At Matapos ang walong taon ng nakakapagod na pakikibaka sa Wakas ay napasuko ninyo ang mga kaaway. Subalit di-naglaon lumitaw ang isang bagong kaaway, Ang Estados Unidos na s’yang bagong halimaw na gustong Humalili sa mga kolonyalistang Pranses. Lahat ng kalupitan Sa inyo ay ipinadanas subalit sa udyok at impluwensya mo Hindi kayo sumuko. Matapos ang labing-anim na taon ng Madugong pakikipag-tuos natalo din ang dambuhalang kaaway. Isa kang tunay na rebolusyunaryo na karapat-dapat na mamuno. Subalit isa rin palang makata na sumusulat ng mga tula, Mga tulang gumigising sa puso’t kaluluwa ng bayan. Sumusulat ka ng mga tula habang nakahimpil sa gubat, Habang pinapanood ang pag-aani ng palay at nung ikaw ay Nabilanggo dun sa Tsina sa loob ng labing-apat na buwan. Wala kang ibang kapiling kundi ang iyong mga tula. Binasa ko kahapon ang mga tula mo, ramdam ko ang Bawat mensahe nito. Alam ko na sa bawat paghalik ng pluma Sa papel ay kasama nito ang kaluluwa mo at ang sigaw ng puso Mo. Mga tulang rebolusyunaryo ang tema at dating. Ang dahon at bulaklak ay tiyak na malalanta pero hindi ang iyong mga tula; mananatili itong buhay at naka-kintal sa puso ng Vietnam. Wala kana nga Uncle ** pero lalagi kang buhay sa puso ng mga kababayan mo at sa bawat puso ng makatang rebolusyunaryo na tulad mo.

Continue reading...

Ngunit walang kaparis ang hinahanap na piyesa Di mabibili gaya ng rubi't iba pang mamahaling bato Tuluyan man pinabayaan ito'y di mapapalitan ng bago Iisa lang ang puso ng saging sa mundo Ang pagitan ay sinagtaon sa kinatatayuan at mithiin Anggulo ng teleskopyo ay bahagya na pahilis Lumihis ang tanaw sa Polaris Paano matunton kung nalito sa direksyon Maabot kaya ng radyasyon? Guhitan nang matuwid ang Norte Kumakapit pa sa pinaglalaban ang pobre Sa dibinong galamay ng sansinukob ang tumulong para hagilapin ang nawawalang bituin at sulsihin tulad sa bahay-gagamba Maitim na imahe ay nananakal Tinangka na dakmain ito ngunit di masalat Kumalma at hinay hinay gumulong, inikot ang busol Naalimpungatan nang lumabas datapwat panaginip ang lahat Munting ninanais ay maisakatuparan kung ano ang nasa isip Nang hindi na makagalaw, susunduin ng awa At may aampon- habag ni Bathala Mamamayan ng Kanyang paraiso'y manunumpa

0

Dec 24, 2018

Dec 24, 2018 at 6:11 PM UTC

Ang Buhay sa Takipsilim #27

Ngunit walang kaparis ang hinahanap na piyesa Di mabibili gaya ng rubi't iba pang mamahaling bato Tuluyan man pinabayaan ito'y di mapapalitan ng bago Iisa lang ang puso ng saging sa mundo Ang pagitan ay sinagtaon sa kinatatayuan at mithiin Anggulo ng teleskopyo ay bahagya na pahilis Lumihis ang tanaw sa Polaris Paano matunton kung nalito sa direksyon Maabot kaya ng radyasyon? Guhitan nang matuwid ang Norte Kumakapit pa sa pinaglalaban ang pobre Sa dibinong galamay ng sansinukob ang tumulong para hagilapin ang nawawalang bituin at sulsihin tulad sa bahay-gagamba Maitim na imahe ay nananakal Tinangka na dakmain ito ngunit di masalat Kumalma at hinay hinay gumulong, inikot ang busol Naalimpungatan nang lumabas datapwat panaginip ang lahat Munting ninanais ay maisakatuparan kung ano ang nasa isip Nang hindi na makagalaw, susunduin ng awa At may aampon- habag ni Bathala Mamamayan ng Kanyang paraiso'y manunumpa

Continue reading...

Noong bata pa ako Gustung-gusto ko kapag malamig Iyong tipong hindi ko na kailangan ng electric fan At hindi rin ako pinagpapawisan Pero noon 'yon Nang wala pa akong ibang depenisyon ng lamig Nang hindi ko pa alam kung ano ba ang pakiramdam kapag may nanlalamig Akala ko kasi dati ang taong malamig lang ay iyong patay Akala ko kasi dati ang lamig ay dulot lang ng malakas na hangin, paparating na bagyo o kaya ng amihan Akala ko kasi dati hindi darating sa punto kung saan unti-unti ka nang magpapaalam Unti-unti mo na ako iiwan unti - unti mo na akong kinalimutan bakit? bakit kung kelan na magiging pamilya na tayo bakit kung kelan maroon ng laman ang sinapupunan ko bakit kung kelan may tatawag na sayong "ama ko" bakit mo kami binitawan at pinabayaan ng anak mo Malamig Hindi dahil sa amihan o sa kung ako pa man Maayos ang panahon ngunit bakit ganoon Dati naman kapag malamig ay kuntento ang tulog ko Ngunit simula ng manlamig ka Nakakatulog ako matapos ang pagbuhos ng mainit na likidong nanggagaling sa mga mata Simula nang manlamig ka hindi ko na alam kung ano ba ang kaibahan mo sa yelo Simula nang manlamig ka hindi ko na alam ang gagawin ko Hindi ako sanay ng ganito Sanay ako sa mainit **** yakap Sanay ako sa mainit **** pagtanggap Pero sa lamig ng iyong tono'y naninibago ako Bakit ka nagbago? Ikaw pa ba iyan? O ang katauhan mo'y in-abduct na ng mga yelo Pero hindi ko matanggap Na sa pagbitaw mo sa aking mga yakap Sa hindi mo pagpaparamdam Sa hindi mo pagpansin May iba akong nalaman Kaya pala Kapag pala nanlamig na May nagpapainit na palang iba

0

Feb 27, 2018

Feb 27, 2018 at 5:16 PM UTC

Noong bata pa ako Gustung-gusto ko kapag malamig Iyong tipong hindi ko na kailangan ng electric fan At hindi rin ako pinagpapawisan Pero noon 'yon Nang wala pa akong ibang depenisyon ng lamig Nang hindi ko pa alam kung ano ba ang pakiramdam kapag may nanlalamig Akala ko kasi dati ang taong malamig lang ay iyong patay Akala ko kasi dati ang lamig ay dulot lang ng malakas na hangin, paparating na bagyo o kaya ng amihan Akala ko kasi dati hindi darating sa punto kung saan unti-unti ka nang magpapaalam Unti-unti mo na ako iiwan unti - unti mo na akong kinalimutan bakit? bakit kung kelan na magiging pamilya na tayo bakit kung kelan maroon ng laman ang sinapupunan ko bakit kung kelan may tatawag na sayong "ama ko" bakit mo kami binitawan at pinabayaan ng anak mo Malamig Hindi dahil sa amihan o sa kung ako pa man Maayos ang panahon ngunit bakit ganoon Dati naman kapag malamig ay kuntento ang tulog ko Ngunit simula ng manlamig ka Nakakatulog ako matapos ang pagbuhos ng mainit na likidong nanggagaling sa mga mata Simula nang manlamig ka hindi ko na alam kung ano ba ang kaibahan mo sa yelo Simula nang manlamig ka hindi ko na alam ang gagawin ko Hindi ako sanay ng ganito Sanay ako sa mainit **** yakap Sanay ako sa mainit **** pagtanggap Pero sa lamig ng iyong tono'y naninibago ako Bakit ka nagbago? Ikaw pa ba iyan? O ang katauhan mo'y in-abduct na ng mga yelo Pero hindi ko matanggap Na sa pagbitaw mo sa aking mga yakap Sa hindi mo pagpaparamdam Sa hindi mo pagpansin May iba akong nalaman Kaya pala Kapag pala nanlamig na May nagpapainit na palang iba

Continue reading...

Tama mali Mali tama Tama mali Itong dalawang salita Na paulit ulit binibigkas ng mga bibig ko Ay ang salita na hindi ko maintindihan Kaya nga siguro ang puso ko ngayon ay sugatan Puso ko na walang pakialam Nung una kang mahulog sakin Puso kong tanga Na huli na ako nung naisip ko na ika'y mahalaga Puso ko na umaasa na mamahalin mo pa, Puso mo na umasa dati at nasaktan dahil binalewala kita Dahil sa puntong akala ko dati ay mali ay siya ko namang pinagsisihan ngayon Sa puntong nahulog ka sakin pero binalewala ko At ngayong wala ka na sa tabi ko Ay nawala na ang pinakamahalagang tao sa buhay ko. Matalik na kaibigan Lagi **** tatandaan Handa kong talikuran ang lahat Wag ka lang lumisan. Dalawang magkaibigan Na imposible na maging magkasintahan Siguro nga tama na naging parte ka ng buhay ko Pero akala ko mali na maging malapit tayo Tama na naging malapit tayo sa isat isa Mali na maging malapit ang puso nating dalawa Tama na makilala kita Mali na makilala mo siya Tama, iiwanan ko ang lahat para sayo Mali na iiwanan mo lang ako Tama na minahal moko Mali dahil hindi ko pinahalagahan ito Tama na minahal kita Pero hindi ko alam kung mali ba ang umaasa Mali ba ang talikuran kita Mali ba ang hayaan ko nalang kayong dalawa Mali Maling mali Mali ang nagawa ko Sobrang mali Mahirap nang itama Pinabayaan kita Ngayon nasa kamay kana ng iba

0

Jul 22, 2017

Jul 22, 2017 at 1:19 PM UTC

tula ni VJ: "Mali"

Tama mali Mali tama Tama mali Itong dalawang salita Na paulit ulit binibigkas ng mga bibig ko Ay ang salita na hindi ko maintindihan Kaya nga siguro ang puso ko ngayon ay sugatan Puso ko na walang pakialam Nung una kang mahulog sakin Puso kong tanga Na huli na ako nung naisip ko na ika'y mahalaga Puso ko na umaasa na mamahalin mo pa, Puso mo na umasa dati at nasaktan dahil binalewala kita Dahil sa puntong akala ko dati ay mali ay siya ko namang pinagsisihan ngayon Sa puntong nahulog ka sakin pero binalewala ko At ngayong wala ka na sa tabi ko Ay nawala na ang pinakamahalagang tao sa buhay ko. Matalik na kaibigan Lagi **** tatandaan Handa kong talikuran ang lahat Wag ka lang lumisan. Dalawang magkaibigan Na imposible na maging magkasintahan Siguro nga tama na naging parte ka ng buhay ko Pero akala ko mali na maging malapit tayo Tama na naging malapit tayo sa isat isa Mali na maging malapit ang puso nating dalawa Tama na makilala kita Mali na makilala mo siya Tama, iiwanan ko ang lahat para sayo Mali na iiwanan mo lang ako Tama na minahal moko Mali dahil hindi ko pinahalagahan ito Tama na minahal kita Pero hindi ko alam kung mali ba ang umaasa Mali ba ang talikuran kita Mali ba ang hayaan ko nalang kayong dalawa Mali Maling mali Mali ang nagawa ko Sobrang mali Mahirap nang itama Pinabayaan kita Ngayon nasa kamay kana ng iba

Continue reading...

Yakapin mo ako.... Upang lubos **** mapagtanto, Na ako sana'y isinilang na santo, Hindi mo ako mababanaag, Dala ko'y misteryo sa buhay mo. Ako sana'y lumaking isang inhinyero, Isa sana ako sa mga batang naglalaro sa may kanto, Iiyak kapag pinapalo mo, Magsusumbong kapag binabato. Bakit di mo ako ipinaglaban? Bakit sakit ang siyang aking nararamdaman? Hanggang sa di mo namamalayan, Na ako'y unti-unti mong pinapatay sa iyong sinapupunan, Wala ba akong puwang diyan sa puso mo kahit minsan? Kahit katiting lamang? Bakit mo ako binitawan? Pinabayaan? Mama ....nais ko sanang mabuhay, Ako ang magbibigay, Sa iyong daigdaig ang magkukulay, Ikaw sa aki'y gagabay, Ngunit ako'y unti-unti **** pinapatay, Hanggang sa----- ako'y naging matamlay, Ngayon pagmasdan mo ako inay... Wala ng buhay, Ako'y payapa nang nakahimlay, Paalam...mahal na mahal kita aking inay...

0

Aug 18, 2017

Aug 18, 2017 at 11:56 PM UTC

Nais kong Mabuhay

Yakapin mo ako.... Upang lubos **** mapagtanto, Na ako sana'y isinilang na santo, Hindi mo ako mababanaag, Dala ko'y misteryo sa buhay mo. Ako sana'y lumaking isang inhinyero, Isa sana ako sa mga batang naglalaro sa may kanto, Iiyak kapag pinapalo mo, Magsusumbong kapag binabato. Bakit di mo ako ipinaglaban? Bakit sakit ang siyang aking nararamdaman? Hanggang sa di mo namamalayan, Na ako'y unti-unti mong pinapatay sa iyong sinapupunan, Wala ba akong puwang diyan sa puso mo kahit minsan? Kahit katiting lamang? Bakit mo ako binitawan? Pinabayaan? Mama ....nais ko sanang mabuhay, Ako ang magbibigay, Sa iyong daigdaig ang magkukulay, Ikaw sa aki'y gagabay, Ngunit ako'y unti-unti **** pinapatay, Hanggang sa----- ako'y naging matamlay, Ngayon pagmasdan mo ako inay... Wala ng buhay, Ako'y payapa nang nakahimlay, Paalam...mahal na mahal kita aking inay...

Continue reading...

Makaribong sa payo Dai ko na naintindihan an mga nangyayari Sa palibot ko Garo nag-iikot an mundo Dai na garo kaya kan mata ko Naglalabo an paghiling ko Dai na naggagana an payo ko Napapahibi na ako **** kan nagbagsak ka Hali sa madiklom na langit Manlaenlaen na imahe An sakuyang nadidiskobre Igwa pala akong barkada Sa irarom kan katre Pwede mo palan kaulayon An sadiri mo sa salming Kaya mo palan bukasan Gabos na pintoan pagnakapikit Pirang oras pang uminagi Dai nagpupundo an pagturo kan luha hali sa librong binabasa ko An mga letra nagdudulag na parayo sa libro Tinipon ko an mga ini Nilaag sa garapon Mas nagkusog an paghibi kan libro Nagaapaw na an tubig sa kwarto ko Nasusuya na ako Kaya Inapon ko sa langit Nag-iwas an bulan asin bitoon Pero kinakan kan saldang Dai kaini aram na padagos An pagdulag kan mga letra sa libro Dai na maugma an saldang An dating masinggaya ngunyan kurundot na Aro-aldaw ng naguuran Aro-aldaw naman akong nasasakitan Tiponon an mga letrang satuyang pinabayaan. —𝐔𝐫𝐚𝐧, a Bikol poetry.

0

Jul 27, 2020

Jul 27, 2020 at 11:57 AM UTC

Makaribong sa payo Dai ko na naintindihan an mga nangyayari Sa palibot ko Garo nag-iikot an mundo Dai na garo kaya kan mata ko Naglalabo an paghiling ko Dai na naggagana an payo ko Napapahibi na ako **** kan nagbagsak ka Hali sa madiklom na langit Manlaenlaen na imahe An sakuyang nadidiskobre Igwa pala akong barkada Sa irarom kan katre Pwede mo palan kaulayon An sadiri mo sa salming Kaya mo palan bukasan Gabos na pintoan pagnakapikit Pirang oras pang uminagi Dai nagpupundo an pagturo kan luha hali sa librong binabasa ko An mga letra nagdudulag na parayo sa libro Tinipon ko an mga ini Nilaag sa garapon Mas nagkusog an paghibi kan libro Nagaapaw na an tubig sa kwarto ko Nasusuya na ako Kaya Inapon ko sa langit Nag-iwas an bulan asin bitoon Pero kinakan kan saldang Dai kaini aram na padagos An pagdulag kan mga letra sa libro Dai na maugma an saldang An dating masinggaya ngunyan kurundot na Aro-aldaw ng naguuran Aro-aldaw naman akong nasasakitan Tiponon an mga letrang satuyang pinabayaan. —𝐔𝐫𝐚𝐧, a Bikol poetry.

Continue reading...

Pinilit lumaban, ngunit sadyang nahirapan, Isinuko sa tadhana,ang sitwasyong ‘di na tama, ‘Di na kailangan na itong emosyon ay mahirapan, Kaya’t itong iyong kamay na hinahawakan, ay kusa ko nang binitawan… Kusa ko nang hinayaan. Kusa ko nang pinabayaan… sa hangin kung saan man, ang kamay na ito’y ramdam ang kalayaan, Ang kaginhawaan… ang kapayapaan. Nagparaya, Nagpaubaya, Nagpalaya. Bakit tila hirap akong ito’y maunawaan? Tila hindi mapalagay itong puso’t isipan… At tunay na umasa sa kamalian… Kawalan ay tila tinakasan… Balakid ay aking kinalimutan… Naglakas loob dahil nasasaktan, Ininda ang natatanging kahinaan, At hinarap ang tatlong kalakasan. NAGPARAYA Sa tadhana ako’y nagparaya… Nagparaya na sa kanya’y maging taya, Nagparaya sa kanyang maging tanga, At nagparaya sa larong kayduga. NAGPAUBAYA Nagpaubaya nang natatanging biyaya, Nagpaubayang ang luha ay tumulo sa lupa, Nagpaubayang ang puso ay magambala, At lamunin ng takot sa muling pagkikita. NAGPALAYA Ang huli ngunit kaysakit na aking magagawa, Nang umabot sa puntong ako’y nagpalaya, Nagpalaya kahit nagmistula nang kawawa, Ang pusong nagmahal lamang… ngunit ‘di nakamit ang laya. Kaya’t sa huling pagkakataong ako’y gagawa, Nang aksyong sa salita ko ay aakma, Ay yun ay ang panahong ako ay… Nagparaya, Nagpaubaya, at Nagpalaya.

0

Oct 27, 2020

Oct 27, 2020 at 9:02 AM UTC

"NAGPARAYA,PAGPAUBAYA,NAGPALAYA" (Inspired by Moira's song "PAUBAYA")

Pinilit lumaban, ngunit sadyang nahirapan, Isinuko sa tadhana,ang sitwasyong ‘di na tama, ‘Di na kailangan na itong emosyon ay mahirapan, Kaya’t itong iyong kamay na hinahawakan, ay kusa ko nang binitawan… Kusa ko nang hinayaan. Kusa ko nang pinabayaan… sa hangin kung saan man, ang kamay na ito’y ramdam ang kalayaan, Ang kaginhawaan… ang kapayapaan. Nagparaya, Nagpaubaya, Nagpalaya. Bakit tila hirap akong ito’y maunawaan? Tila hindi mapalagay itong puso’t isipan… At tunay na umasa sa kamalian… Kawalan ay tila tinakasan… Balakid ay aking kinalimutan… Naglakas loob dahil nasasaktan, Ininda ang natatanging kahinaan, At hinarap ang tatlong kalakasan. NAGPARAYA Sa tadhana ako’y nagparaya… Nagparaya na sa kanya’y maging taya, Nagparaya sa kanyang maging tanga, At nagparaya sa larong kayduga. NAGPAUBAYA Nagpaubaya nang natatanging biyaya, Nagpaubayang ang luha ay tumulo sa lupa, Nagpaubayang ang puso ay magambala, At lamunin ng takot sa muling pagkikita. NAGPALAYA Ang huli ngunit kaysakit na aking magagawa, Nang umabot sa puntong ako’y nagpalaya, Nagpalaya kahit nagmistula nang kawawa, Ang pusong nagmahal lamang… ngunit ‘di nakamit ang laya. Kaya’t sa huling pagkakataong ako’y gagawa, Nang aksyong sa salita ko ay aakma, Ay yun ay ang panahong ako ay… Nagparaya, Nagpaubaya, at Nagpalaya.

Continue reading...

Utang sa’yo Ang aking palad na ito Sa kabila ng kapalaluhan Hindi pinabayaan Mga taong mabubuti Sa’kin ipinalamuti Mapagbigay na mga amo Sa’kin iginawad mo Matatakbuhang kapitbahay Sa’kin inialay Masunuring mga alaga Sa’kin ipinaubaya Mapagpatawad at tuwid na pinuno Sa ami’y biyaya mo Panginoon, lahat ng palad na maganda Ikaw ang may likha. -11/29/2011 (Dumarao) *self-consoling mood & consolation to others

0

Aug 24, 2019

Aug 24, 2019 at 9:50 PM UTC

Utang sa’yo Ang aking palad na ito Sa kabila ng kapalaluhan Hindi pinabayaan Mga taong mabubuti Sa’kin ipinalamuti Mapagbigay na mga amo Sa’kin iginawad mo Matatakbuhang kapitbahay Sa’kin inialay Masunuring mga alaga Sa’kin ipinaubaya Mapagpatawad at tuwid na pinuno Sa ami’y biyaya mo Panginoon, lahat ng palad na maganda Ikaw ang may likha. -11/29/2011 (Dumarao) *self-consoling mood & consolation to others

Continue reading...

Naampat na ang dugô, patay na ang mga bayanì Pipi’t ampaw nakatayo ang katahimikang naghahari Tulog ang diyos, Impô, mga aswang nakangiti Matatapos na ang “Aba po!” lasing pa rin ang kudyapi Kahit matapang ang kape Di mahulasan ang kapre. Ginayumang mamamayan Tila bulag, tanga’t mangmang Kapag may nagugulantang Lalayas na rin, ‘kita’y iniiwan. Ito ang alamat ng taumbayang niloloko at patuloy na nagpapaloko; ng bayang pinagsamantalahan, ng bayang pinabayaan.

0

Mar 28, 2021

Mar 28, 2021 at 1:43 AM UTC

Kapeng Barako XIV (Bayang Pinabayaan)

Naampat na ang dugô, patay na ang mga bayanì Pipi’t ampaw nakatayo ang katahimikang naghahari Tulog ang diyos, Impô, mga aswang nakangiti Matatapos na ang “Aba po!” lasing pa rin ang kudyapi Kahit matapang ang kape Di mahulasan ang kapre. Ginayumang mamamayan Tila bulag, tanga’t mangmang Kapag may nagugulantang Lalayas na rin, ‘kita’y iniiwan. Ito ang alamat ng taumbayang niloloko at patuloy na nagpapaloko; ng bayang pinagsamantalahan, ng bayang pinabayaan.

Continue reading...

Para kang basura na hindi itinapon sa basurahan Hindi mo alam kung irerecycle kpa ba o pababayaan na talaga Mabuti pa yung basura na nasa tamang lalagyan Alam nya na hanggang doon nalang Ikaw na pinabayaan, binatawan kung saan Walang maypakialam kung sino man ang dumaan Umaasa ka paring pupulutin at gagamitin ngunit ang totooy ikaw ay sadya ng tinalikuran.

0

Oct 23, 2018

Oct 23, 2018 at 6:40 AM UTC

Para kang basura na hindi itinapon sa basurahan Hindi mo alam kung irerecycle kpa ba o pababayaan na talaga Mabuti pa yung basura na nasa tamang lalagyan Alam nya na hanggang doon nalang Ikaw na pinabayaan, binatawan kung saan Walang maypakialam kung sino man ang dumaan Umaasa ka paring pupulutin at gagamitin ngunit ang totooy ikaw ay sadya ng tinalikuran.

Continue reading...