"pasimuno" poems
sinusunog na mga bahay,
sinasamsam ang mga ari-arian,
sinasaktan pati ang mga bata,
ginagahasa ang mga babae,
at pinapatay ang mga lalake.
ganito araw-araw ang kanilang sinasapit,
hindi sa kamay ng mga tulisan o rebelde,
hindi sila ang salarin sa pang-aapi,
kundi ang estado at militar ang pasimuno.
sila ang pasistang halimaw na naninibasib,
pagkat gusto nilang maubos ang mga Rohingya.
hindi daw sila taga Burma,
latak daw sila ng mga Arabong dayo,
kaya kailangan na sila'y malipol.
walang magawa si Aung San Suu Kyi,
pati s'ya hawak sa leeg ng militar.
walang ginagawa ang Amerika at UN,
palibhasa wala silang mapapala sa mahirap na bansa.
isa na naman ba itong Rwanda,
o katulad sa Gaza?
walang gustong tumulong sa kanilang walang pakinabang.
maramot ang saklolo sa mga madaling maloko,
hindi kinakalinga ng langit ang mga tunay na api at kapos palad,
sapagkat ang mata ng kasaysayan ay nakatuon lagi sa Europa
at sa mga bansang masagana.
Dec 11, 2017
Dec 11, 2017 at 4:04 AM UTC
Mayroong namumuo.
Sino ang pasimuno?
Tapos biglang naputol.
Sino ba ang huminto?
Wala ng kumibo.
Sino unang kikilos?
Tapos biglang nag-hello.
Sino ba ako sa'yo?
Puro na lang tanong.
Teka, sino ka rin ba sa akin?
Ayun! Wala pa ring umaamin.
Feb 18, 2016
Feb 18, 2016 at 11:58 AM UTC